Chapter 32

VIRGIN

  PINAGkatinginan ako ng mga kasamahan nila. Bulong bulongan ng mga babae nilang kasamahan ang narinig ko.

"Why her? Damn it!"

"Goodness. How I wish na ako nalang!"

Nang tingnan ko si Karen ay nasa gilid na siya at umiiyak. Hinahawakan pa rin siya ng mga lalaki pero sigurado ko nang hindi na siya mapapahamak.

Wala akong kahit anong hinuha kung ano ang gagawin ng boss nila sa akin. Hindi ko kita ang buong mukha niya dahil sa cap niyang suot. Kita ko lamang kanina ang labi nito.

"B-Borge..wag’ si Addelyn! Hindi siya parte dito!" narinig kong hiyaw ni Karen. I closed my eyes at naramdaman ang paghila ng dalawang kasamahan nila sakin.

"Hindi namin kayang suwayin si boss Karen. Isa pa, ikaw ang may kasalanan. Kilala mo naman si boss di'ba? Walang awa yan. Kahit ikaw, papatayin niyan."

Nanlamig ang buong katawan ko sa narinig at huli na dahil nasa pasilyo na ako. Kumpara doon sa labas ay mas ayos dito sa loob tignan.

Nagpumiglas ako dahil sa sakit na naramdaman ko sa aking braso.

"A-Ano ba! Masakit!"

But they only laugh and smirked. Nainis ako lalo at gusto pa silang patulan ngunit nilagyan na nila ako ng piring sa mata!

"A-Ano ito? Bakit may ganito?!"

Lord, mamamatay na ba ako na hindi alam nila nanay? Ito na ba ang katapusan ko? Dahil ba dito matatapos na ang buhay ko?

Gusto kong maiyak. Kahit kailan hindi ako nakaramdam ng kahit anong takot at pananakit. Isa lamang akong simpleng bata noon na namuhay dito sa Samar ngunit ngayon, ay nagbago ang lahat.

"Tumahimik kalang diyan at mapapasabak ka. Tsk! Tsk! Hindi na ako magtataka kung bakit natipuhan ni boss-"

"Hay naku! Rolando! Ayos ayusin mo buhay mo kung gusto mo pa magtagal. Hay! Pahamak ka talaga!"

"Dami mo namang' sinabe brad!"

Tila nag away pa silang dalawa hanggang sa huminto kami ulit. Ngayon pinakawalan na nila ako at binuksan ang pintuan na nasa harapan ko pala. Wala akong kahit anong makita dahil sa piring na nasa aking mga mata.

"S-Saan ako?" ngunit marahan na nila akong tinulak papasok at narinig ko ang pagsara ng pinto!

Hinarap ko ang pintuan at hinanap ng kamay ko ang seradula ngunit hindi na iyon mabuksan!

"What the..Buksan niyo to!!" Ngayon.. kinakabahan na ako para sa buhay ko. Sa narinig ko palang sa dalawang lalaki kanina ay kaya talagang pumatay ng lalaking ito at hindi malabo na gawin niya iyon sa akin.

Narinig ko ang pag darag ng isang upuan malapit lang sakin. Ramdam ko ang presensya niya.

Napalunok ako.

"Tell me your name." His voice was demanding!

"Kailangan mo ba talagang malaman pangalan ko? Puwede namang', pakawalan mo nalang yung pinsan ko?”

Naamoy ko ang usok ng sigarilyo nakay napangiwi ako. Sumiksik ako sa gilid lalo.

"Rules are rules-"

"Pakealam ko sa rules niyo e may nasasaktan kayong tao! Hindi niyo man lang inisip yung mararamdaman namin kapag pinatay niyo si Karen!"

He tsked. Naramdaman ko ang kanyang pagtayo kaya nagpanik na ako. Lord.... mamamatay na talaga ako.

Mabigat na presensya ang aking naramdaman sa aking harapan. Ang may sinag na nakatabing sa aking mata ay nawala dahil sa kanyang anino. Ibig sabihin ay talagang malapit na siya sakin!

Hindi ako nagkamali dahil napatili ako ng ituko niya sa magkabilang gilid ko ang kanyang mga kamay. I feel his breathing on my neck.

Tinagilid ko ang aking ulo upang hindi maabot ng kanyang labi ang aking pisngi. Bakit ganito?? Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko.

“Alam mo ba kung ano ang ginagawa ko sa mga babaeng sinisigawan ako?" he whispered sensually to the point na nangatog ang tuhod ko. Hinawakan niya ang aking kabilang baywang at mas dinikit pa sakin ang katawan.

"P-Puwede bang lumayo ka? Nakikiusap ako ngayon para wag niyong saktan ang pinsan ko. Hindi niya ginusto ito kaya-"

"Let me think about it."

"A-Ano?"

“Depende sa performance mo.." wika niya na nagpagulantang sa akin. Napabaling ako sa kanya kaya nadaplis ang aking labi sa kanyang labi.

Umawang ang aking labi at tinakpan ko iyon ng aking mga kamay.

I was muffling and cursing him nang hilahin niya pababa ang kamay ko.

Napapikit ako ng mariin dahil sa bagong damdamin. Our lips touched!

"Strip.." narinig ko ang ingay ng silya. Batid kong umupo siya doon.

Umiling ako. "H-Hindi ko iyan gagawin. Masama ang ginagawa niyo sa aming kababaihan. Binababoy niyo kami! Isusumbong ko kayo sa mga awtoridad-"

Nabitin ang aking anumang sasabihin sa tawa nito. Nang uuyam at tila ba nakakatawa ang sinabi ko.

"Damn,love, I am a Mafia. I am more than powerful than them."

Mas lalong umawang ang labi ko. Naghanap ako ng makakapitan. Hindi ko na to kaya. Unang araw ko sa skwela tapos ganito pa. Mahihimatay na talaga ako. Sana nga lang panaginip lang lahat ng ito.

"Strip." utos nito ulit. "Matatagalan tayo dito kapag nagdalawang isip kapa."

Nanginig ang labi ko sa inis at awa sa sarili. Dinudungisan ng taong ito ang pagkatao ko.

"No!!!" I screamed. Binalingan ko ang pintuan na nasa aking likuran at kinalampag ito. Alam kong rinig ng kung sinuman ang mga sinasabi ko.

I heard his groaned na tila ba punong puno na sa akin kaya mas kinalampag ko pa ang pintuan at hinila ang seradula.

"Karen!! Tulong!!"

Lahat ng sigaw ko ay napawi ng sabunutan ako ng lalaking ito. Pinaharap niya ako sa kanya habang ang hininga ko ay naghihingalo. Ang isa niyang kamay ay nasa baywang ko at ang isa ay sinabunutan ang aking buhok dahilan kung bakit ako napapatingala.

"You are getting my nerves!" he hissed madly. I never notice that I am already crying.

I hate people like him. Mga taong akala sa sarili ay sobrang taas.

Binagsak niya ako sa kama at pininid ang aking kamay. Hindi ko nga alam na may kama pala dito! Napatili nalang ako ng kanya akong hinagis! Damn him!! Akala ko mahuhulog na ako sa kung saan!

Naghuhumerintado na ang puso ko sa kaba.

I tried to fought back pero pininid niya agad ang kamay ko. I tried to kick him but he stop me using his powerful legs!

Nang sumagi ang balat ko sa balat niya ay nalaman kong nakahubad na siya pang itaas.

Dito ko na ba isusuko ang pagkababae ko?

"I hate you..." I cried. Ang tela na nasa aking mga mata ay hilam na ng luha.

"Listen... Be my fuckbuddy atleast one month and your cousin is safe." bulong niya.

Natahimik ako. Umiling ako sa kadahilanang takot.

"I...I am a virgin," iyak ko. "H-Hindi pa ako nagkaka b-boyfriend tapos gagamitin mo ako?! I hate you!"

Natuod siya sa aking sinabi. Matagal siya bago nakakilos sa aking ibabaw at lumuwag ang kanyang pagkakahawak sa akin.

"Get out.." utos niya bigla. "Don't take off your blinds or I'll fuck you." utos niya ulit na nagpakaba sakin. Nagkukumahog akong tinungo ang pinagmulan ko kanina at lumabas ng kwarto bago hinubad ang aking piring. Bumungad sa akin ang aking pinsan na lumuluha at tinitigan ako mula ulo hanggang paa.

"Y-You did it?" she asked. Umiyak lamang ako dahil sa napunong kaba sa aking dibdib.

___

NAGING lihim iyon naming dalawa ni Karen. Pero simula noon ay parang naging madistansiya na siya sa akin. Siguro baka ayaw na niya akong malagay pa sa peligro.

Naiintindihan ko iyon. Palagay narin ako dahil walang nangyaring masama sa kanya.

Kahapon ay ikat'long araw ko sa klase. Iba ang pakiramdam ko sa skwelahan kasi parang may laging nagmamasid sa akin. Tapos iyong kaklase ko na si Annika ay panay ang irap niya sakin.

“Lyn! Eto na ang baon mo oh!”

Nagmamadali akong bumaba ng hagdan para makapunta kay nanay sa kusina. Ang patahian ni nanay ng damit ay nagsara noong kelan dahil na rin sa kulang na kami sa pera. Ang van naman na pinaparentahan nila tatay ay nabawasan ng dalawa dahil pinambayad nila ng utang. Kaya ako ngayon ay napunta sa Publikong Unibersidad pero wala naman iyon sa akin.

“Nay, di kana sana nag abala pa." kinuha ko ang paperbag na may lamang donut na naman ito. Si nanay kasi mahilig magtinda at gumawa ng donuts.

"Wala naman kasi akong ginagawa anak. Tsaka magbibirthday pala ang tito Julo mo sa beach raw gaganapin bukas ng gabi."

Papa iyon ni Karen.

"Sige nay!"

Inayos ko ang suot na uniporme bago lumabas ng bahay. Hindi ko na nakita pa si papa dahil siguro naghahanap na naman ng bagong mahahanap buhay namin.

Sana nga makapagtapos na ako ng pag aaral para makapunta na ako sa Maynila at makapag aral na.

Dahil nga wala si tatay at hindi ako maihahatid ay nag aantay ako ng jeep na masasakyan. Nang titigan ko ang malaking bahay nila Karen ay wala naman siya doon sa labasan. Hindi na niya talaga ako inaantay.

Nang makarating sa Unibersidad ay napabuntong hininga nalang ako ng makita si Karen na kinakausap si Annika.

"Karen,Hindi mo ako inantay." panimula ko.

Tinitigan nila akong dalawa at ngumingisi naman si Annika. Natahik si Karen at napakamot sa buhok.

"Ang tagal mo kasi. Bakit ba?"

Nangunot ang aking noo. "Uh, wala naman. Kasi dati gusto mong magkasabay tayo lagi. Sige alis na ako."

Hindi ko maiwasang isipin na baka bumalik parin si Karen sa Frat na iyon. Hindi naman magandang ehemplo ang leader nilang iyon! Bastos!

Nang pumasok ako sa room namin ay nakakapagtaka na walang sinuman ang nandito sa loob pero may iilang bag akong nakita sa mga desk. Nang tinitigan ko ang aking relo ay sadya nga talagang maaga ako.

Nilagay ko sa desk ko ang bag at lumapit sa mga paintings na nasa gilid ng room namin. Simula noong unang araw ko pa ito napapansin. Isang malaking mata ang nakaukit na tila ba nagmamasid sa bawat galaw mo. Hinaplos ko iyon kasabay ng pagtindig ng balahibo ko.

Ang biglaang pagsara ng pintuan ay siya sanang paglingon ko at sigaw ngunit may tumakip sa aking bibig mula sa likod.

Ang aking kaba ay hindi ko na mawari. Lahat ng aking mga tanong ay hindi ko magawa dahil sa malaking kamay na nakatakip sa aking bibig!

Hawak niya rin ang aking dalawang kamay!

"Sshhhhh." aniya ng isang pamilyar na boses. Unti unti akong kumalma hindi dahil sa kampante ako sa kanya kundi para sa aking sarili.

Ito yung...leader ng Phantom!

Inamoy niya ang aking leeg na ikinatuod ko. Gusto kong umiyak dahil sa panghahalay na ito ng lalaking ito!

"Hindi kita sasaktan kung...mananahimik kalang." bulong niya ulit. Madilim na ang room dahil sa pagsara niya ng pintuan kanina.

Tumango ako sa kanyang sinabi. Unti unti niyang kinalas ang pagkakatakip niya sa aking bibig. Napansin ko agad ang mabangong amoy niya.

"Wag kang lilingon." aniya ulit.

Mainit ang aking likod dahil sa kanyang katawan. Doon palang alam ko na ang tangkad at malaki siyang lalaki!

"Anong kailangan mo?" mahinang tanong ko.

"Ikaw ang kailangan ko Addelyn."

Napalunok ako. "A-Ano ang kailangan mo sa akin?"

Ang nasa harapan ko ay ang painting na malaking mata. Kung titignan ng maigi ay pinagtagpi tagpi iyong letra.

"Anong unang letra ang nabasa mo?" bulong niya. Ako naman ay titig na titig sa painting na ito habang siya ay nakatingin sa akin. Ramdam ko iyon lalo na nang humaplos ang kamay niya pataas malapit sa aking dibdib.

"Game.." sagot ko.

Narinig ko ang buntong hininga niya.

"Hindi ko alam kung ano ang mayroon ka bukod sa ganda na gustong gusto kitang masdan Addelyn."

The way he pronounce my name is sooo weird.

Napakuyom ang kamao ko.

"Now... I'd like to offer you something."

"Ano iyon?"

Mas lalo pa siyang lumapit sa akin na mas ikinakaba ko. Nang yumuko ako ay nakita ko ang kamay niya sa aking dibdib. Humahaplos haplos iyon sa aking butones.

"Once you enter this University, there is a rule." he whispered erotically.

"Huh?"

"Read again the letter Addelyn." ngayon, hinalikan na niya ang leeg ko at pinaramdam sa akin ang kanyang umbok. Nangatog ang tuhod ko doon at napamulagat. Malakas yata ang aking singhap at napakapit sa kanyang braso dahil doon.

Swabe siyang tumawa ng makita ang galaw ko.

"A-Apple." Sagot ko.

"Hm. Yes Addelyn. You are my apple of the eye this month so be ready."

What?!

Pumikit ako ng mariin. "H-Hindi ako nagpunta dito para riyan. Gusto ko lang mag aral-"

"Alam kong lulong sa sugal ang tatay mo at may sakit ang nanay mo. Mahirap na kayo ngayon. Matutulungan kitang mahanap ang pamilya mo Addelyn."

Pawisan na ako at dumaloy ang aking luha sa takot. Hindi maiwasang tumakas ang hikbi sa aking labi. Ano ba itong napasok ko?

Tila maging siya ay natuod sa aking iyak at hindi na siya nagsalita pa. Ilang segundo niyang pinaringgan ang aking iyak.

"Close your eyes..turn around." utos niya. May kung ano sa akin ang nag udyok para matapos na. Baka kung may makakita sa amin o baka may masama pa siyang gawin sa akin.

Nang ako ay makaharap na sa kanya at pikit ang mata ay hinaplos niya isa isa ang aking luha. Kinagat ko ang aking labi para mapigilan ang hikbi.

Naramdaman kong niyukod niya ang kanyang kamay sa magkabilang gilid ko.

"You are mine for one month Addelyn. Akin lang ang puri mo at hindi yan puwedeng mapupunta sa iba." banta niya.

"W-What?" paos ang boses ko sa gulat.

Hinawakan niya ang aking panga at inangat iyon bago dinaanan ng daliri niya ang aking labi.

Sobrang diin na ng aking pagkakapikit ng hapitin niya ang baywang ko at iparamdam sa akin ang bukol doon.

"One day.. Makukuha na kita Addelyn. Walang hahawak , kakausap sayo na  lalaki dito sa lugar na ito kundi ako lang. Marami akong bantay sayo. Isang manliligaw man dito sayo ay papahirapan ko."

"H-Hindi tama-"

Natigil ako ng ibahagi ng kanyang tuhod ang aking binti para magparte iyon at inangat niya ng madalian ang aking palda. Gusto kong magmulat ngunit tinakpan ng kanyang kamay ang aking mga mata at isang galawan lang ay napasok ng kamay niya ang aking panty.

He groaned on my neck. "Oh, baby. Wala ka man lang short!" galit niyang erotiko sa tenga ko habang ako ay umiiyak at umiiling.

Ang aking uniporme ay kusot kusot na at wala na sa tamang puwesto!

"H-Huwag. Please!"

Huli na ang lahat dahil sinakop na ng labi niya ang labi ko na aking ikinabigla. He pushed a finger in my feminine and I screamed with so much pain. Bumaon ang aking kuko sa kanyang braso at napaigik ako sa sakit.

"Tama na... Tama na.."  I begged. Ngunit iyon ay naging ungol ng paulit ulit ng pa ulit ulit niya rin iyong pinasok sa akin.

"Ahh!"

Malutong siyang nagmura at ang ikinabigla ko ay ang nakabukas kong bra at nasipsip niya na agad doon ang aking kanang dibdib.

Ang aking mga binti ay nakarolyo na sa baywang niya at nakasuporta ang isang kamay niya sa baywang ko.

I kissed him back dahil sa nararamdaman kong pagyanig ng aking pagkatao habang siya naman ay naaaliw sa aking bawat reaksyon.

Nang matapos iyon ay inayos niya ang mga damit ko maging ang aking buhok. He kissed my hair gently.

"That's only the start, baby. Fix your uniform well. Ayokong may makakakita niyan kahit sino." tukoy niya sa dibdib ko at tulad ng hangin ay nalaho siyang bigla.

Napakagat labi ako ng maramdaman ang sakit ng aking pagkababae!

NovelBrush

Discover and read light novels, web novels, Korean novels and Chinese novels online for free. Novelbrush offers hundreds of English translated titles across every genre — updated daily with new chapters. Start reading now, no signup required.

Genres

© 2026 Novelbrush. All rights reserved.