“Get ready—” Bigla itong natigilan at napatitig sa kaniyang katawan.
Napaigtad siya nang deritsong pumasok sa kwarto niya ang asawa. Nakasuot siya ng manipis na kulay red nightie at kitang-kita na ang kaniyang undies na suot. Paano ito nakapasok? Nakalimutan ba niyang i-lock? Tumikhim siya at maarteng naglakad papuntang kama. Nasa couch siya kanina at nagbabasa ng librong weird na nabili niya dati sa bookstore.
“Paano ka nakapasok?” tanong niya nang nakaupo na siya sa ibabaw ng kama paharap dito. Sa tabi niya si Muning na maarteng nakatihaya at natutulog.
Hindi ito sumagot. Tiningnan lang siya nito mula ulo hanggang paa at halatang naasiwa ito sa kaniyang presinsya. Akala ni Lianne, lalabas ito at hihingi ng sorry dahil sa pabiglaang pasok sa kwarto niya pero hindi. Humakbang ito papasok at sinarado ang pintuan.
“I’ll tell you in bed, baby.”
“Ha? Anong— ahhh no!” napatili siya nang lumundag ito sa kama at bigla siyang hinila. “Stop it! W-wait... Stop it, Zyd!” Tuluyan na siyang lumubog sa ilalim nito at nasa isang dibdib niya na ang kamay nito.
“You’re such a tease.”
“I’m not— ahhh shit!” napaungol siya nang sunggaban ni Zyd ang kaniyang dalawang dibdib.
Oo nga pala, it’s been 2 weeks since they making out. Na-busy ito sa meetings at meet ups ng team. After sa final game, may 2 - 3 months itong vacation. May pinuntahan ang mga team nito na mga shows, binisita rin ng mga ito ang mga charity foundations na sinusuportahan. Nawalan ito ng oras dahil sa kabila’t kabilang invitations at meet ups. Hindi niya akalain na ganito ito ka-wild ngayon... Parang... Gustong gusto niya!
“Damn! I miss this.” hingal na saad nito at muling sinunggaban ang kaniyang dibdib habang ang isang kamay, marahang nagmamasahe.
“Z-zyd, Ohhh! Namiss ko rin ‘to... Ahhh! Shit, nakikiliti ako d’yan!”
Pero hindi nakinig ang asawa niyang gigil na gigil. Mabilis nitong tinanggal ang kaniyang suot na nightie at tinapon sa kung saan. Sumunod na ginawa nito, hinalikan ang kaniyang tiyan pababa sa kaniyang puson... Sa pusod... Hanggang sa kaniyang pagkababae.
“Zyd! Shit... Ahhh!” napaungol siya ng malakas.
Natawa naman si Zyd at pilyong kinindatan siya. Ang sumunod na ginawa nito kahit naka-lights on pa ay mas lalong nagpabaliw at nagpaungol sa kaniya ng malakas. Habang si Muning, galit na galit na nagrereklamo sa tabi niya at nung hindi makatiis, biglang nag-walk out. Paano ba naman kasi, biglang pinasok ni Zyd ang mahabang pagmamahal sa kaniya. Tumirik tuloy ang kaniyang mata nang wala sa oras.
NAKAHANDA na ang kaniyang dadalhing travelling bag. Aalis sila ni Zyd papuntang Europe— Paris exactly. Matapos siya nitong ihatid sa climax kagabi, ginulat siya nito nang sabihan siyang aalis sila papuntang Paris para mag-unwind. Kaya heto siya, nagdadramang kausap si Muning at ang dalawang aso nila. Si Zig na ang bahala sa kanilang mga alaga.
“Let’s go?” Mula sa kung saan, sumulpot ang gwapong foreigner niyang asawang bagong ligo.
Simpleng jeans at tshirt lang suot nito. As usual, may suot na cap. Braso pa lang nito, ulalam na! How much more sa abs nitong tsalap-tsalap talaga.
“Aye-aye Captain!”
Naiiling ito sa kaniyang sagot pero hindi na nagsalita. Lumapit ito sa kaniya at kinuha ang kaniyang bag. Ito na ang nagdala sa kotse nito at naglagay sa back compartment.
“Hop in, wife. We’re goin—”
“Nasa loob na ako! Pasok ka na lang.” Dumungaw siya sa bintana at kumaway sa lalaki. Naiiling na lang ito at seryusong naglakad papuntang driver seat.
“How was your sleep?” panimula ng asawa niya habang nag-drive. “You slept good?”
Kimi lang siyang ngumiti. “Naman! Ikaw ba naman angkinin ng ilang beses, hindi ka makakatulog ng sobrang himbing? Muntik ko na ngang makalimutan gumising, eh. Ikaw musta sleep mo?”
“Good and... Nevermind,” ganting sagot nito.
Nagkibit lang siya ng balikat. Excited na talaga siyang makatungtong ng Paris. Pakiramdam niya, lalagnatin na yata siya. Naging baliw na rin siya dahil panay kuha niya ng mga picture sa daan, sa gwapong mukha ni Zyd, sa kaniyang kuku, sa kaniyang kagandahan, sa dashboard, sa butas ng ilong nito. Kung hindi pa siya sinuway ni Zyd, hindi pa siya tatahimik sa isang tabi.
Binuksan nito ang car stereo at nag-play sa background ang kanta ni Queen na Bohemian Rhapsody. Kaya ang nangyari, naging instant singer na naman siya habang nagda-drive ito papuntang airport at ‘di na siya nagulat nung sunod-sunod na kumulog at kumidlat dahil sa ganda ng kaniyang boses.
“Bienvenue à Paris, bébé.” Boses ni Zyd iyon at isang halik ang dumampi sa kaniyang pisngi.
Nagmulat siya ng mata at ilang beses na napakurap-kurap. For real?! Mabilis siyang sumilip sa bintana ng Airplane na kanilang sinasakyan, nasa Paris na nga sila at kitang-kita niya ang Eiffel Towe. Kinilig siya ng bonga nang masilayan niya iyon. Ang matagal niyang pinangarap na lugar! Shutaaa naiiyak siya.
Kaya ang nangyari, nung mag-landing na ang kanilang sinasakyan, hindi siya mapakali. Nakaalalay lang sa kaniyang beywang ang lalaki at may suot na itong mask para iwas commotion sa mga taong nando’n.
Sa isang five star hotel sila nagtuloy ni Zyd at masasabi ni Lianne, na siya na yata ang pinaka-swerteng babae sa mundo. Nanampal lang siya sa Bar at heto may lovelife na siya. Lovelife nga ba? Hindi na rin kasi inungkat ng lalaki ‘yong ginawa niya during final game nito. Mas mabuti, dahil hindi niya kayang sagutin oras na tanungin siya nito. Isa sa pinakamalalang rules sa contract nila, bawal siyang mainlove rito. But who cares kung mainlove siya? Puso ba nito ang puso niya? Hindi. Kaya kung mahal niya ito, wala na itong paki. Problema niya na iyon.
“Paris heto na ako!” malakas na sigaw niya sa balcony ng kanilang hotel room.
Hindi yata siya makakatulog nito, baka buong gabi niya tititigan ang Eiffel Tower. Damang-dama niya talaga ang love of the air na sinasabi nila. Pwede na ba silang lovers in Paris ni Zyd? Shutaaa, kinikilig siya sa isiping iyon.
“Sobrang ganda!” hindi niya mapigilan ang sariling mangalumbaba. Hayy, ang saya-saya niya nang mga sandaling iyon. Parang sasabog ang kaniya puso.
“Oui en effet... Elle est belle.” Yes indeed... She’s beautiful.
Napalingon siya sa kaniyang likuran. Nakita niya si Zyd na matamang nakatingin sa kaniya. “Ano ‘yon? French?”
Ngumiti ito at tumango. “I know a little.” Tumabi ito sa kaniya sa balcony at sabay nilang pinagmasdan ang Eiffel Tower. “Your first time, hmm?”
“Paano mo na say?” takang tanong niya.
Natawa ito sa kaniyang sagot. “You’re cute.” Pinisil nito ang kaniyang ilong saka hinawi ang iilang bangs na tumatabing sa kaniyang mata. “I love your hair, please don’t cut it.”
Mabilis siyang tumango nang tingnan niya ito. Kahit hindi nito sabihin, hindi niya iyon puputulan. Ito lang meron siyang magandang ipagmamalaki. “Thank you.”
“For?”
Nagbawi siya ng tingin at tumingin ulit sa Eiffel. “Basta thank you! Dami pa tanong, eh.”
Natawa ito at tumango-tango. “Okay, Je vous en prie, ma femme.” Okay, you’re welcome, wife.
Hindi na siya sumagot. Sana, dumating ‘yong araw na magawa rin siyang mahalin ng lalaki. Kahit malabo ang kaniyang gustong mangyari pero sana... May natitira pa silang 10 months, at parang ayaw niyang matapos ang contract nilang iyon sa totoo lang. Kung pwede lang sabihin kay Zyd ang totoong nararamdaman niya ngayon...
“Zyd,” mahinang tawag niya sa lalaki.
“Hmm?”
“What if, may nahulog isa sa`tin?”
“Where, here?” Turo nito sa balcony na pinaglalagyan nila.
Marahan siyang natawa. Marunong din pala itong magbiro, hindi kasi halata minsan. “No, I mean sa`tin. What if?”
Natawa naman ito at umiling. “Malabo, Elhouette.”
Natigilan siya sa naging sagot nito at tumango. Buti at nakahanda ang kaniyang sarili sa magiging sagot nito. “Those are what if’s lang naman.”
“Yep, and I’m telling you wife... Our contract will end 10 months from now on. Those what if’s will lead to heartaches,” kaswal na saad nito at namulsa, “Why you asking me that?”
Ngumiti siya para hindi mapansin nito ang sakit na kaniyang naramdaman. “What if... I fall in love with Henrik?” out of nowhere, bigla niyang naitanong ‘yon. Wait, bakit niya isiningit ang bagay na ‘to?
Tumitig sa kaniya si Zyd at marahang hinawi ang bangs na nagsimulang humarang ulit sa kaniyang mata. “Follow what makes you happy. Follow your heart after our contract ends.” Ngumiti ito at nagpaalam ng pumasok sa loob para magpahinga.
Mapait siyang ngumiti nang sundan niya ito ng tingin. Follow your heart, daw? Eh, kung susundan ba niya ito, matutuwa ba ito? Marahan siyang napa-buntunghinga. Okay, tama na nga ang pag-iinarte niya. Mabilis lang mag-move on.
Masayang nilibot nila ni Zyd ang town ng Paris. Marami siyang nakuhang masasayang pictures nilang dalawa. Dahil makulit siya, walang nagawa ang asawa niya kundi ang sundin lahat ng kaniyang request at gusto. Picture rito, picture ro’n. Pumasok sila sa sikat na art museum, uminom ng coffee sa hindi kasikatang mga coffee shop, nagpa-paint ng portrait na kasama ang lalaki. Sumakay sila sa public train, nag-bicycle, naglakad. Madami pang silang ibang ginawa. Mabuti at hindi sila dinumog ng fans nito, pero muntikan din nung may nakakilala rito.
Sabi nga nila, ang lugar na Paris, para sa mga romantic couples at naniniwala si Lianne sa kasabihang ‘yon dahil maraming mga couples na inlove sa isa’t isa ang nando’n. Nakakainggit dahil romantic couple nga sila ni Zyd, fake naman lahat exception na lang ang feelings niya sa lalaki.
“Tired?” untag sa kaniya ni Zyd nung sandaling huminto siya at napatitig sa dalawang pusa na malambing na naghaharutan sa tabi ng daan.
Naalala niya si Muning. Baka sa mga sandaling ‘to, hinaharot na nito si Tacu. Nakakaiyak naman. Buti pa ‘tong pusa na ‘to, may kalandian. Pinapainggit siya. “Kain muna tayo?” baling niya kay Zyd, 7 pm na rin ng gabi at gutom na siya.
“Sure.” Tumango ito at nag-alay ng kamay sa kaniya.
Tinanggap niya iyon at sumakay sila ng taxi papuntang Italian Restaurant. Napapansin niyang mahilig sa Italian foods ang asawa. Agad silang inasikaso nung makapasok na sila at halatang regular customer ng mga ito si Zyd dahil kilala ito ng owner.
Nagkamustahan ito sa french language habang siya, nakatulala dahil nahu-log yata nang tuluyan ang kawawa niyang puso the way magsalita si Zyd ng french. Ang hot! Ang sabi nito, konti lang ang alam pero kung magsalita ito, fluent na fluent. Nakatulala lang siya habang nagsasalita ito. Nakuha pa siyang ipakilala nito sa lalaking nasa middle 30’s ang edad at gwapo ito pero mas gwapo ang baby niya.
“Elhouette? Baby... Hey?” Saka lang niya napansin na tapos na pala itong mag-usap at nakatingin si Zyd sa kaniya. “Are you okay?”
Mabilis siyang tumango, “Gutom na ako.”
Natawa ito sa kaniyang sinabi at giniya siya sa right side ng restaurant. Alam niyang hindi basta-bastang restaurant ang kanilang pinasukan dahil halata naman sa menu. Nakaka-shook ng bulsa. Kung siya siguro magsasalita, mamumulubi siya.
Sandaling nagpaalam si Zyd, may tumawag sa phone nito at saglit lang daw nitong kakausapin. Pansin niya rin na nakatingin sa kaniya ang iilan sa kalalakihan. Naasiwa tuloy siya at lihim na pinagmasdan ang suot niya. Wala naman mali, maganda pa rin siya. Ah, dahil nga pala isa siyang Pinay. Kakaiba ang kaniyang morenang kulay. Siya lang yata ang itim ang buhok at morenang-morena ang kulay na nakaupo ro’n, but who care?
“Who is Lianne Elhouette McCluskey?” Mula sa pintuan, may pumasok na matabang lalaki na mahaba ang bigote. Nakasuot ng white long-sleeve at may black ribbon tie.
“Me!” walang sabing nagtaas siya ng kamay.
“What a lovely mademoiselle!” puri nito. Agad itong pumalakpak at nagulat siya nang sunod-sunod na pumasok ang limang lalaking may dalang bouquet of flowers, na tingin niya’y hindi basta-basta ang presyo. Nakakalula ang ganda!
Hindi siya nakahuma nung binigay sa kaniya ang isang bugkos ng white roses at ang apat, nilagay sa table. Wait, anong nangyari? Hindi niya maintindihan. Gusto niyang sabihin na hindi siya umorder ng bulaklak at wala siyang pambayad pero umalis na ang mga ito.
Wala akong pambayad nito!
Namula siya ng husto at hindi alam ang gagawin. Kanino galing ‘tong nga flowers na ‘to? Hindi pa nasagot ang mga tanong niya, may tatlong lalaking nakasuot ng tux ang lumapit sa kaniyang kinaroroonan. May bitbit ang mga ito na violin. Naguguluhan siya sa nangyari! Ramdam din niya ang mga matang nakatitig sa kaniya ng mga kababaehan at kalalakihang nando’n sa loob ng restaurant.
Nagsimulang nag-play sa background ang kantang Can’t Help Falling Inlove by Elvis Presley.
Parang gusto niyang umiyak sa lamyos na tunog ng violin. Nakakataba ng puso, baka atakehin siya at mamatay. Napayakap tuloy siya nang wala sa oras sa boquet of flowers na hawak. Saan ba kasi si Zyd? Nawala lang ito, may nagpa-flower na sa kaniya at nagpa-music. Napahawak siya sa puso, ang lakas ng tibok at halos lalabas na sa kaniyang rib cage.
Biglang nag-slow mo naman ang lahat sa kaniya nang mula sa pintuan, pumasok ang lalaking kanina pa niya hinahanap. Wala na itong cap na suot at may dala itong bouquet of sunflower. Ang kaniyang favourite na bulaklak!
Nanginig ang kaniyang kamay at hindi alam ang gagawin. Hindi niya kayang basahin ang kislap ng mata ni Zyd habang nakatunghay sa kaniya. Nanaginip ba siya? Marahan niyang kinurot nag sarili, baka nasobraan siya sa pagsinghot ng mikmik.
“Hi wife.” Ngumiti ito nang nasa harapan niya na ang asawa at binigay sa kaniya ang sunflower na paboritong-paborito niya. Paano nito nalaman na fave niya ito?
Mixed emotions ang kaniyang naramdaman. Hindi nga niya napansin ang luhang nagsipatakan sa kaniyang mata. Tears of joy? Nalaman na lang niya nung hinalikan siya ni Zyd sa lips at marahan pinunasan ng daliri nito ang kaniyang mata.
“Hey, hindi kita inaway. Don’t cry.” Natatawang saad nito at umupo paharap sa kaniya.
“Gags ka ba? Sinong ‘di maiiyak? Para akong pinaglamayan sa dami ng flowers mo. Hindi ko pa naman lamay ah, mas lalong ‘di ko pa libing.”
Mas lalong lumakas ang tawa nito at marahang pinisil ang kaniyang ilong. Ang hilig talaga nitong pisilin ang kaniyang ilong, kung ang toot kaya nito ang pisilin niya?
“Ang cute mo.”
Nag-blushed naman siya at hindi na umimik. Nag-iisip na lang siya kung paano dalhin lahat ng bulaklak pabalik ng Pittsburgh. First time niyang makatanggap ng flowers galing sa lalaki kaya memorable ito. Hinding-hindi niya talaga maka-kalimutan ang araw na ito.
Sweet sa kaniya nang gabing iyon si Zyd. Alagang-alaga siya habang kumakain sila at pagkatapos, dinala siya nito sa Eiffel Tower. Sobrang romantic! Parang ayaw niya ng bumalik ng Pensylvannia. Sana dito na lang sila ni Zyd.
“Do you know why the Eiffel Tower was built?” panimula nito habang pareho silang nakatingin dito mula sa kalayuan habang yakap niya ang sunflowers na bigay nito.
“No.”
“There’s a man who’s madly in love to his beautiful wife. He built that great tower as a gift to her.”
“And... Anong nangyari? Namatay ba wife niya? Ano?”
Matagal ito bago sumagot. “Yeah, the woman died. In a plane crash.”
Para siyang nanlumo sa narinig at nasasaktang napatingin sa Eiffel Tower. “Ganito pala kalungkot ang likod ng kwento ng tower na ‘to. I feel sad for her. Pero mas nalungkot ako sa lalaki kasi akalain mo ‘yong taong mahal na mahal mo, biglang kinuha sa`yo ng tadhana,” malungkot niyang saad.
Saglit naman itong natigilan sa kaniyang sinabi, “Did I make you sad? Malungkot ba masyado ang kwento?”
Tumango siya. “Oo. May books ba ‘yan? Gusto ko mabasa ang story ng Eiffel Tower.”
Seryusong tumingin ito sa kaniya at napailing. “Wala.”
“Bakit wala?”
“I just made that story.” Saka ito humagalpak ng tawa.
Napaismid naman siya at inis na hinabol ito ng kurot. Para tuloy silang mga bata na malakas na nagtatawanan at naghahabulan do’n. Kung pwede lang sana humiling na ‘di na matapos ang gabing iyon habang kasama ang lalaki, ginawa niya na. Masyado siya nitong sinanay sa presinsya nito. Masyado siyang umasa.
Na-enjoy ni Lianne ang 3 weeks romantic stay nila ni Zyd sa Paris, France. Halos naikot na yata nila lahat ang buong Paris, napuntahan lahat ng mga tourist spot at halos araw-araw na pa-flower si Zyd sa kaniya. Kulang na lang, atakehin siya sa sobrang kilig sa tuwing binibigyan siya nito ng mga flowers at gifts. Hindi naman niya iyon tinatanggihan, kahit naman kasi pinagbabawalan niya ito hindi naman ito nakikinig dahil ang sabi nito... susulitin nila ang bakasyon nilang dalawa.
Kaso nung pa-travel na sila sa Pinas, nagkaro’n ng emergency ang family nito, napilitan silang bumalik sa Pittsburgh at dumeritso sa Hospital kung saan naka-confine ang ina nito. Gabi na nung dumating sila. Agad umasim ang kaniyang mukha nang makita si Kate kausap si Zig. Mukhang kagagaling ito sa photoshoot dahil na rin sa make-up at suot nitong parang rarampa sa stage.
“How’s Mom?”
“She’s okay,” tinatamad na sagot ni Zig. “She’ll awake soon. For now, let Mom rest.”
Nakaramdam naman siya ng awa habang pinagmamasdan si Mrs. McCluskey na ngayo’y nagpapahinga. Naalala niya ang kaniyang ina. Last call niya sa kaniyang pamilya, nung after ng laro ni Zyd at okay naman ang mga ito. Bukas na bukas rin, tatawag siya ulit at mangungumusta.
Tumango si Zyd at nag-suggest ito na ihatid muna siya pauwi sa kanilang bahay. Hindi siya umayaw dahil pagod na rin siya. Bumalik din agad ito sa Hospital matapos magpalit ng damit at sinabihan siyang magpahinga. Nakakalungkot lang dahil wala si Muning, Tacu at Lula. Siya lang mag-isa sa malaking bahay na iyon.
Deritsong binagsak niya ang katawan sa malambot na kama at ‘di niya namalayang nakatulog siya dahil na rin sa pagod. Nanaginip pa siya na magkasama sila ni Zyd na naglalakad sa tabi ng lake at biglang lumitaw sa harapan nila si Kate. Hinila nito ang kaniyang asawa papalayo sa kaniya at tuluyan silang iniwan nitong dalawa hanggang sa magising siya.
Napaismid siya nang makitang umaga na pala. Dadalawin na nga lang siya ng panaginip, masama pa. Nag-unat muna siya ng kamay at nagpasyang bumaba. Napansin niyang wala pa si Zyd. Hindi ba ito umuwi? Dali-dali siyang umakyat sa taas at kinatok ang kwarto nito. Walang Zyd. Matamlay siyang bumalik ng kaniyang kwarto at naligo. Baka nasa Hospital pa ang kaniyang asawa, at sa isipin iyon, napangiti siya. Dadalawin niya si Mrs. McCluskey at kumustahin ito.
Bumili muna siya ng basket of fresh flower at dumeritso sa Hospital. Hanggang ngayon, kinikilig pa rin siya everytime na naaalala niya ang masasayang sandali na kasama ang lalaki sa Paris. Iyon na yata ang pinaka-most beautiful event na nangyari sa kaniyang buhay, exeption na ‘yong lagi siyang hinahatid ni Zyd sa iba’t ibang dimension. Mas pinaka sa pinaka iyon! Napahagikhik siya sa kapilyahang naisip.
Mag-isa lang si Mrs. McCluskey nang madatnan niya ito. Nilibot niya ang kaniyang paningin, wala ang asawa niya. Baka may pinuntahan or nasa kabilang bahay. Nagkibit siya ng balikat at mabilis na lumapit dito. Nakangiti ito sa kaniya pero hindi magawang magsalita dahil may nakakabit sa bibig nito na mechanical ventilator. Nilagay niya sa side table ang bulaklak at umupo sa tabi nito.
“How are you Ma’m?” nakangiting tanong niya. “I’m praying for your recovery.” Ginanap niya ang kamay nitong walang swero.
Ngumiti naman ito pero agad umiwas ang tingin sa kaniya. Para itong mababahing sa ‘di niya alam ang dahilan.
“Fuck!”
Nagulat siya nang biglang may humablot sa bulaklak at agad tinapon sa basurahan. Si Zyd ang nakita niya at hindi pa ito nagpapalit. Magulo ang buhok at ‘di maayos ang suot nitong damit. Gusto niyang tanungin kung anong nangyari rito pero naunahan siya ni Zyd.
“The fuck, Elhouette! My Mom is allergic to flowers!” galit na sita nito sa kaniya, “Do you wanna kill her?!”
Napatingin naman siya kay Mrs. McCluskey at napakagat ng labi. Allergic nga ang Ginang. Pero ‘di naman niya alam iyon. Nagbaba siya ng tingin at humingi ng pasensya. “I-I’m sorry... I didn’t know...”
“Get out, please?” malamig na tugon nito.
Nagulat naman siya sa sinabi ni Zyd. Gusto niyang magsalita pero iba ang galit na nakikita niya sa mga mata nito. Naramdaman naman niyang hinawakan ni Mrs. McCluskey ang kaniyang kamay. Napatingin siya rito at kiming ngumiti.
“What are you waiting? I said, get out. Now!” malakas na sigaw nito at galit na tinuro ang pintuan.
Napakagat siya ng labi at pinilit kalmahin ang sarili kahit gustong gusto niyang sumagot. Inisip niyang, bad mood ito ngayon kaya ‘di niya dapat patulan ang init ng ulo nito. Naiintindihan niyang kasalanan niya naman. Nagdala siya ng bulaklak kahit may allergic ang Mommy nito. Walang kibong tumayo siya, nagpaalam kay Mrs. McCluskey at walang salitang lumabas.
Nakita niya si Kate na maarteng nakasandal sa tabi ng pintuan at nakakalokong nakangiti. Nakapagpalit na ito ng damit at mukhang may rarampahan na naman ito sa suot nitong strapless dress at bitbit na cardigan.
“I heard that.” natatawang saad nito habang maarteng nakatingin sa kaniya mula ulo hanggang paa.
Inirapan lang niya ito at inismiran. Ang aga naman yata nitong maghagis ng kalandian. Nilagpasan niya ito. Wala siyang oras makipagsagutan lalo na’t paki-ramdam niya, namumula ang kaniyang buong mukha. Wala siyang karapatan na masaktan sa inakto ni Zyd, pero bakit nararamdamam niya iyon? Bakit may bahagi ng puso niya ang masakit?
“Wanna know a little dirty secret, honey?”
Hindi siya nakinig. Close sila at may pa share secret pa ito?
“Zyd and I slept together last night,” pabulong na saad nito.
Natigilan si Lianne sa sinabi ni Kate. Hindi niya magawang makapagsalita sa sinabi nito at mas lalong ‘di niya magawang ihakbang ang kaniyang paa. Aw-tomatikong napatingin siya sa babae at tinaasan ito ng kilay.
“Yes, you heard it right. We. Slept. Together last night. See? I’m wearing his cap.”
Do’n lang niya napansin na suot nga nito ang cap ng kaniyang asawa pero hindi siya nagpapaapekto. Ngumiti lang siya ng sobrang tamis at umiling-iling. “Did your Mom feed you a bottle of idiocy when you were a baby?”
“Pardon?” galit na tinaasan siya nito ng kilay. “Watch your mouth, bitch.”
Ngumisi lang siya at lumapit dito. “So what if you two did? I believe, I’m way better good in bed,” pabulong na sabi niya sa teynga nito.
Nakita niyang natameme si Kate at ‘di agad nakapagsalita. Humagalpak siya ng malakas na tawa at maarteng iniwan ang babae. Pero deep inside, parang sinakal ang kaniyang puso sa nalaman. Kung totoo man o hindi, sa isiping magkatabi ang mga ‘to sa pagtulog... Parang tinusok na ang kawawang puso niya ng karayom. Marahan niyang pinahid ang luhang nagsimulang pumatak sa mga mata niya. Hindi naman masakit.
“Yow, Elhouette?”
Mabilis niyang pinunasan ang luha nang makasalubong niya si Zig. Baka asarin pa siya ng isang ito, eh.
“Wait, are you crying?
Napairap siya at inismiran ito, “No.”
Nagseryuso naman ito at namulsa. Minsan, may parehong gawi ang dalawang magkapatid, iyon ay mamulsa pag nagsiseryuso. “You sure?”
“Yes naman. Why?”
“Because your eyes shows what’s inside.” Tinuro nito ang puso niya.
Wow, dami nitong alam ah. Hindi niya ito pinansin. Nagtuloy-tuloy lang siya papunta sa may elevator. Magpapahinga na lang siya ulit sa bahay.
***