“I told you to stay in your room, right?”
Umiling-iling naman ito. “You never said po.”
Napaismid siya. “I know. Ngayon ko pa lang sasabihin na pumasok ka sa room mo at doon ka hangga’t hindi ko sinasabi na lumabas.”
“Pero Mommy nakakalungkot sa room ko and Dad called me na aalisin ka niya ngayon mismo so I’m here to stop him po!”
Nag-ikot siya ng mata. Ang drama talaga ng lalaking iyon. But anyways, buo na ang kaniyang utak na hindi sya aalis sa bahay na ito hangga’t hindi humuhupa ang kaniyang obsesyon sa lalaki.
“Okay-okay, sumama ka sa ‘kin sa room ko. Maglilinis tayo and I need you to help me.”
Mabilis naman itong tumango at ngumiti nang pagkatamis-tamis. Tinaasan lang niya ito ng kilay at sinenyasan itong mauna sa kaniyang maglakad. Alam niyang may mga security cameras sa bawat sulok ng bahay pati sa silid ni Nadezhda. Ang tanging walang CCTV ay ang kaniyang silid na ginamit. Sayang, dahil kung meron, maghuhubad siya sa harap ng camera.
“Wow snake!” Mabilis na lumapit ang bata sa vivarium.
“No no, Nadezhda!” Agad niyang kinarga ito at pinaupo sa ibabaw ng kaniyang kama.
“Why po?”
“She’s Aurora. A venomous snake. She’s pretty aggressive, sweetcakes and she might bite you. So never-ever go near to her, understood?”
Sunod-sunod itong tumango at nag-cross heart na hindi na ito lalapit sa kaniyang alaga.
“Did she bite you po?”
“Aurora? No. She’s the only family I have.” Sinimulan niyang tanggalin sa loob ng box ang mga pinabili niya kay Quattour. Kompleto ang mga iyon at pwede na siyang magsimulang magpinta sa wall.
“You don’t have a Mom and Dad? Where are they po?”
Saglit siyang natigilan sa naging tanong ni Nadezhda. Unang pagkakataon na may nagtanong sa kaniya at sa bata pa nanggaling. Tumingin siya kay Nadezhda at sinenyasan itong tulungan siya at huwag madaming tanong. Tumango naman ito at tumulong sa kaniyang maglabas ng mga gamit sa box.
“Para saan po ‘to?” Tinaas nito ang isang box ng condom.
Mabilis niyang nahablot sa kamay ng bata ang condom at binato ito sa ibabaw ng kama. “That’s a condom. Personal use ‘yan ni Daddy at Mommy.”
“Like sa anong way?”
“I’ll tell you one day.”
Tumango naman ito at tahimik na itong tumulong sa kaniyang maglabas ng mga gamit sa box. Ilang sandali pa ay nagsimula na siyang maglatag ng mga newspaper sa sahig para simulang pintahan ang dinding.
“Mommy, why you paint it another color po? Ayaw mo ng white?”
“Dull color sweetcakes. Kunin mo nga ‘yong paint brush.”
“Here po.” Inabot nito sa kaniya ang paint brush.
Imbes na magtsinelas at magpalit ng damit dahil magpipinta, hindi niya ito ginawa. Nagsimula siyang magpinta sa dingding habang nakasuot ng 5 inches boots, fit wine dress at labas na labas ang kaniyang dibdib. Puno siya ng accessories sa katawan. Mas nagmukha siyang babae sa bar sa kaniyang ayos.
“Mommy I want to help po!” Presinta ni Nadezhda sa kaniyang likuran.
Tinuro naman niya ang unan. “Iyan ang gawin mo palitan mo ang punda, okay?”
Agad itong nag-thumbs up at sinunod ang kaniyang utos. Nag-ikot na lang siya ng tingin at muling binalik ang tingin sa ginagawang pagpipinta. Hinayaan niya lang nakabukas ang pintuan at alam niyang darating si Jayvion. Of course, she’ll welcome him with a warm hug!
At hindi nga nagkamali si Ramona, humahangos na dumating si Jayvion. Tinatawag nito ang pangalan ng anak nito.
“Here, Daddy!”
“Oh sweety!” Agad nitong kinarga ang bata. “What did you to her?!” Asik nito nang harapin siya.
Hindi niya pinansin ang pag-over react ng lalaki. Ano ba ang iniisip nitong gawin niya sa anak nito? Nag-ikot siya ng mata.
“Answer me, Aurora!” Hinaklit nito ang kaniyang braso nang lapitan siya nito.
Napairap siya sa hangin nang matigil ang kaniyang ginagawang pagpipinta sa dinding. “Hindi mo ba nakikitang nagpipinta ako?! Pinche estupido!” fucking idiot. Palatak niya at binawi ang braso. Muli niyang binalik ang kaniyang atensyon sa pagpipinta.
“Alis, Aurora. Bukas ang pintuan!”
“Daddy, no!” Mabilis na sumingit ang anak nito.
Nakangising huminto siya at humarap sa lalaki. Nameywang at taas noong tiningnan si Jayvion. Sobrang dilim ng mukha nitong nakatingin sa kaniya.
“See? Ayaw ng anak mo na paalisin ako. Stop acting like a child, Jayvion.”
“I said lea—”
“Daddy, no please? Mabait si Mommy sa ‘kin po!”
“Mommy?” Tumalim ang boses ni Jayvion nang marinig ang sinabi ni Nadezhda.
“Oppsie!” Nagtakip siya ng bibig. Kunwari wala siyang alam. “I like your daughter, Jayvion. Tinawag niya akong Mommy na alam mong pwedeng-pwede.” Ngumiti siya nang matamis.
“Mag-uusap tayo sa library room.”
Nagkibit naman siya ng balikat. Okay lang, handa naman siyang makipag-usap kahit saan pa sila basta pagkatapos n’yon, maglalaro sila ng apoy dalawa.
Lumabas ang lalaki at dinala ang anak nito sa mismong silid. Habang siya ay pinagpatuloy ang pagpipinta. Mga ilang minuto bago ito nakabalik at walang sabing hinila siya nito papalabas ng kaniyang silid. Sunod-sunoran naman siya. Ito ang kaniyang gusto, ang nakikita itong galit na galit.
“Bakit ba laging maiinit ang ulo mo, ha?” nanunudyong tanong niya kay Jayvion habang hila pa rin nito ang kaniyang braso.
Masakit ang paraan ng pagkakahawak nito pero nagugustuhan niya. Nagsimulang mag-init ang kaniyang katawan and only heaven knows kung hanggan saan ang kaya niyang gawin sa oras na sumapit sila sa library room na sinasabi nito.
Eksaktong pagbukas nito ng pintuan sa library room, kinuyumos niya ang lalaki ng isang mapusok na halik. Mabilis niya itong isinandal sa isang tabi. Nakangising sinara niya ang pintuan at ni-lock ito. Kung akala nito ay basta-bastang napapaluhod ang kaniyang lakas, nagkakamali si Jayvion. Dahil kaya niyang makipagsabayan sa kahit kanino.
Nang akmang lumayo sa kaniya si Jayvion, ginamitan niya ito ng technique para hindi ito makaalis sa pagkakadiin niya rito sa tabi. Hindi siya papayag na mapuputol ang halik na ginawa niya! Sa kaniya lang si Jayvion. Kaniya lang ito at walang pwedeng pumigil sa kaniya.
Lumalim ang halik na kaniyang ginawad. Wala siyang balak huminto lalo na at ang labi nito ay isa sa gusto niyang balik-balikan halikan! Ang labi nito ay katumbas ng isangdaan wine. Nakakabaliw!
“Aurora, stop!”
Napangisi siya. Kahit boses nito, walang lakas para pigilan siya sa kaniyang ginagawa. Saglit siyang dumestansya rito at mapang-akit na tinitigan ang lalaki.
“Why would I stop? Alam mo na kung bakit ako nandito sa bahay mo, ikaw ang kailangan ko.” Muli niya itong sinugod ng halik. Halik na naghahanap! Halik na nagpapahiwatig na panganib, oras na pigilan siya nito.
Agad niyang tinanggal ang suot nitong white coat. Wala siyang planong bitawan ang lalaking Doctor. Mag-uusap sila sa paraan na gusto niya. Kaagad niyang naipasok ang kamay sa ilalim ng suot nitong damit. Humahaplos sa malapandesal nitong tiyan. Pumipisil.
“Aurora!”
“Hmm?” Kinagat niya ang leeg nito at sinipsip iyon. Nagmarka ang kaniyang halik na binigay. Sinunod niyang tanggalin ang suot nitong t-shirt. Tumambad sa kaniyang mata ang malapad at mabalahibong dibdib ng lalaki. Napangisi siya.
Nakakalokong ngumiti siya. Bumaba ang kaniyang labi sa dibdib nito at marahang nagbibigay ng munting halik doon. Napapaungol ang lalaki sa kaniyang ginagawa at pumapalakpak ang kaniyang teynga sa narinig.
Sinong hindi mapapaungol sa kaniya?
Hindi nga nito napansin ang kaniyang kamay na natanggal niya na ang sinturon nitong suot. Gagamitin niya ang sinturon nito para paamuin ito oras na magwala ito ulit.
Hinila niya kamay nito at mapang-akit na pinasunod ito papunta sa sofabed. Tamang-tama ang sofabed para sa gagawin nilang milagro. Ngayon sabihin ni Jayvion na ayaw nitong manatili siya sa bahay nito dahil sa kaniyang gagawin palang, mapapamura na ito sa sarap.
Mabilis niyang tinulak ang lalaki pahiga. Nasa ilalim ito ng kaniyang gayuma ngayon at lahat ng sasabihin nito ay walang epekto sa kaniya dahil siya, siya si Ramona. Ang babaeng magpapaligaya rito ng paulit-ulit sa kama.
Mabilis siyang pumaimbabaw sa lalaki at tinali ang dalawang kamay nito gamit ang sarili nitong sinturon. Gusto niyang paligayahin ito at hindi siya titigil kahit magwala pa ito.
“Fuck, Aurora! Itigil mo na ito…”
“Shh! Huwag mo sirain ang mood ko, sweetheart.” Natawa lang siya at sinimulang tanggalin ang butones ng pantalon nito. Kasunod ang zipper. “Hindi ako papayag na aalis ka sa silid na ito na hindi kita natitikman, Jayvion, alam mo ‘yan.” Ngumiti siya. Ngiting may binabalak.
Sumakay siya sa tiyan nito at kagat-labing pinagmasdan ang kagwapuhan taglay ni Jayvion. Nag-iinit ang kaniyang katawan at bago pa ito magsalita, sinakal niya na ang leeg ng lalaki at mahigpit iyon pero hindi sa parteng mamamatay ito. Wala siyang balak patayin ang lalaking nagbibigay ng kakaibang sarap sa kaniya.
Gusto niyang humalakhak dahil imbes na magwala ito, napapikit pa ang lalaki at napaungol. Hmm, ito pala ang gusto ni Jayvion? Kunwari, ayaw sa kaniyang presinsya pero ‘pag nasa taas na siya nito, parang maamong tupa na sumusunod sa bawat utos niya.
Bumaba ang kanyang kamay papunta sa malapad nitong dibdib, humahaplos sa nakakaakit na paraan. Ang totoo niyan, wala na siyang suot na undies. Nahubad niya na ito bago sila nakapasok sa library room. Alam niyang mangyayari na ito, hindi siya papayag na wala!
Bumaba ang kaniyang kamay sa matigas nitong tiyan, sa pusod, hanggang sa huminto ito sa ibabaw ng matigas nitong pagkalalaki na nagwawala na loob ng boxer short nitong suot.
Rawrr! Handa na ang alaga nitong pasayahin niya.
Walang sabing nilabas niya ito at ilang beses na tinaas-baba ng kaniyang kamay ang alaga nitong namumula sa galit. Aww, excited na excited ito! Halata naman sa ungol na kumawala sa lalamunan ni Jayvion.
“Masarap ba? Hmm?”
“A-aurora, please stop it. Fuck!”
Siya, hihinto? Aww, no way! Mas lalo niyang pinagbutihan ang pagtaas-baba ng kaniyang kamay. Bawat stroke na kaniyang ginawa ay mas lalong lumaki ito. Pigil na pigil si Jayvion na huwag mapasigaw sa sarap. Halos nagsilabasan ang mga ugat nito sa leeg sa tindi ng pagpipigil nitong huwag siyang sunggaban.
“You’re mine, Jayvion.”
“Damn you!”
Ngumisi lang siya. Kasumpa-sumpa ba talaga? Hindi ba pwedeng kasarap-sarap siya? Nakakaloko siyang ngumiti. Bago pa niya bitawan ang alaga nito, mabilis niya itong pinasok sa kaniyang pagkababae at sabay silang napaungol nang malakas sa kaniyang ginawa. Kanina pa siya naglalaway down there.
“Fuck, Ara!”
Nagpalakpakan ang kaniyang teynga sa pangalan sinambit nito. Yeah, mas lalo siyang ginanahan ngayon tinatawag siya ntong Ara. Pangalan ito ng asawa ng lalaki kaya masayang marinig na nagloloko ito sa bawat haplos na binibigay niya.
“Ohh Jayvion!” napahalinghing siya sa sensasyong pumuno sa kaniyang pagkatao. Ang sarap!
Ang sensyasyon na kaniyang naramdaman ay wala kahit sinong makakapagbigay sa kaniya kundi si Jayvion lang. Hindi na kailangan ang protection para sa kanilang dalawa dahil alam niya ang cycle ng kaniyang menstruation. Malabong mabubuntis siya nito.
Sinagad niya ang kaniyang pagkababae sa alaga nito at aaminin ni Ramona, ang sarap! Sobrang sarap na mababaliw siya kung hindi niya ulit ito matitikman mamaya. Sweet heaven! Iba ang tamang ginawa ni Jayvion sa kaniya, ang obsesyon na tinarak nito sa kaniyang pagkatao.
Magaslaw ang kaniyang galaw sa itaas nito. Para siyang nakipaghabulan habang nasa loob niya ang pagkalalaki ni Jayvion. Pinuno ng mga ungol nila ang buong silid. Maingay siya at aggresibo pero wala siyang pakialam. Gusto niya ang kaniyang ginagawa sa ibabaw ni Jayvion.
Ilang sandali pa ay naramdaman niya ang tinatawag nilang orgasms pero hindi siya tumigil. Nagpatuloy siya sa itaas nito habang panay ungol at mura ang lumalabas sa kaniyang bibig. Gusto niyang sabay sila ni Jayvion at ilang segundo lang ay sumunod ito sa kaniya. Pinuno nito ang kaniyang sinapupunan ng juices nito.
Napangisi siya. Mabilis siyang lumayo rito at tinungo ang pintuan. Hindi na siya lumingon sa lalaki dahil sa ginawa nilang pag-uusap gamit ang init ng katawan, alam niya na ang sagot.
MARAHAN sinara ni Ramona ang pintuan ng silid ni Nadezhda. Tulog na ang bata kaya pwede na siyang maglaro ng patayan sa gabing ito. Mabilis niyang tinungo ang silid at kinuha ang maleta kung saan andoon ang kaniyang baril.
“Aurora, ikaw muna bahala sa bahay na ito,” mahinang anas niya sa alagang ahas at mabilis na sinukbit ang baril sa ilalim ng kaniyang hita. Sa kabilang hita ay isang dagger at isang magazine na puno ng bala.
Susundan niya si Jayvion. Kakalabas lang nito sakay ang kotse nito at madali lang sa kaniyang sundan ito. Palihim niyang nilagyan ang damit nito kanina ng tracking device na hindi nito napapansin nung sabay silang kumain ng hapunan tatlo.
Simula nung pinagsaluhan nila ang sarap sa library room nito kahapon, hindi na ito nagsalita pa. Hindi rin nito kinwestyon ang kaniyang pagpapalit ng kulay pula sa dingding. Mabait naman pala si Jayvion, eh. Kailangan lang ng konting himas.
Mabuti na lang at hindi pa napansin ni Jayvion na wala na ang mga gold fish nito. Pero imposible na hindi nito napansin dahil ang daming security camera sa bahay nito. Kapag nagtanong ito sa kaniya, mag-explain na lamang siya na nalunod ang mga isda at hindi nakahinga ng maayos.
Pasalamat nga dapat ang lalaki sa kaniya, eh. Dahil nakaya niyang iwan ang kaniyang palasyo at mga wine! Kung alam lang ni Jayvion na masyadong maliit ang silid na binigay nito sa kaniya pero okay lang, basta abot-kamay niya lang ito. Kapag nagsawa at tapos na siya, pwede na siyang tumalikod at maghanap ng panibago.
Mabilis siyang sumakay sa kaniyang sasakyan at binuksan ang GPS n’yon. Napangiti siya nang makita ang lokasyon ng lalaki at kung saan ito.
Binuksan niya ang car stereo ng kaniyang sasakyan at pinatugtog ang playlist ni Ava Max. Makikisabay siya sa misyon nito ngayon at gusto niya rin makipagpatayan. Isa pa d’yan, ayaw niyang may masamang mangyari rito. Hindi pa siya tapos sa lalaki. Hindi pa siya nagsawa.
Binaybay niya ang daan kung saan puro kakahuyan sa bawat tabi. Wala na sila sa Maynila. Tahimik lang siyang nagmaneho ngayon. Pinahinaan niya ang music at naging alisto.
Sandali siyang sumulyap sa screen niya. Nakita niyang huminto ang lokasyon ng lalaki. Sandali rin siyang huminto at hinintay kung uusad ba ang galaw nito. Hindi na gumalaw ang lokasyon ni Jayvion.
Mabilis niyang tinabi sa masukal na parte ang kaniyang sasakyan. Maglalakad na siya papunta sa lokasyon ng lalaki na hindi nito mapapansin. Agad siyang bumaba na may baril na hawak. Naka-boots siya at maikling damit ang kaniyang suot pero hindi niya alintana ang mga nagtataasang damo na kaniyang dinaanan.
“Okay, this is so exciting!” Inayos niya sandali ang kaniyang suot. Ang liwanag ng buwan ang kaniyang ginawang ilaw sa nilalakaran niya.
Napangiti siya nang makita niya ang kotse ng lalaki. Nasa isang tabi ito at nakatingin sa malaking bodega. Napatingin siya sa tinitingnan nito. Nakita niya ang maraming nagrorondang mga armadong lalaki. Mas lalo siyang natuwa! Inisip niya kung ilang lalaki ang kaniyang patutumbahin at biyakan ng ulo. Nasabik siyang makaamoy at makakita ng mga nagsikalat na mga dugo.
“Isa, dalawa, tatlo… Yayy! Labin-isang tao ang nakabantay sa labas at ilan pa kaya sa loob? Perfect. Anong masabi mo Raquel?” Marahan siyang natawa nang umalingawngaw sa utak niyaa ang boses ni Raquel na galit na galit.
“Don’t move.” May tumamang malamig na bagay sa kaniyang likod.
Shit!
Imbes na sundin ang boses ng taong nagsalita, hindi niya ito pinakinggan. Humarap siya sa lalaki at nakangiting kinindatan ito. “Hi, Jayvion!”
“I told you not to move.” Sa noo niya tinutok ang dulo ng baril nitong may silencer.
Napasimangot naman siya. Sa dami ba naman tumutok sa kaniyang baril, matatakot pa ba siya? Sa training field pa lang ng Belladonna na halos kalahati sa kanila, namatay sa hirap. Kaya ang baril na tinutok sa kaniya ni Jayvion ay isang malaking question mark. Kaya niyang tanggalan ng magazine at sirain ito sa loob lang ng ilang segundo.
“Sure ka na ba d’yan? Pwede rin ang alaga mo ang itutok sa ‘kin.” Napahagikhik siya.
Tumalim ang mata nito at binaba ang baril. “What are you doing here, Aurora?”
“Hindi pa ba halata, sinusundan kita. Of course, ayaw kong may masamang mangyari sa ‘yo. I like you so much para hayaan kang mamatay ngayon gabi.”
Hindi ito sumagot. Nilagpasan siya nito at tinungo ang sasakyan. Pumasok ito sa loob. Napairap na lang siya at sumunod sa lalak pero naka-lock na ang pintuan ng sasakyan nito.
“Open this!”
Binuksan nito ng maliit na siwang ang bintana. “Go home.”
Tinted ang salamin nito. Ngayon niya naisip na dapat ‘yong nag-iinvisible na sasakyan ang kaniyang dinala! Pero oo nga pala, ginawa niya pala iyon pambayad kay Uno. Masyadong mahal ang talent fee ng lalaki!
“Papasukin mo ako o mauuna akong sumugod doon at sirain ang plano mo?” Matamis ang ngiting sumilay sa mapulang labi niya. Nagbabanta ng panganib at hindi siya kailanman nagbibiro. Kaya niyang gawin ang kaniyang sinabi lalo na at uhaw na uhaw siyang makakita ng dugo.
Bumukas ang pintuan ng sasakyan nito pero bago siya nakapasok, malutong itong napamura at madilim ang mukhang hinarap siya. Maarteng umupo siya at nagdekwatro ng paa. Masasabi ni Ramona na high tech ang sasakyan ni Jayvion.
“Paano mo nalaman na sinusundan kita?”
“Don’t question my ability, Aconite.”
“I `aint questioning it, honey. I’m just freaking curiuos. Duh!” Tinaas niya ang paa at pinatong sa dashboard. Pinaglalaruan ng kaniyang isang kamay ang baril na hawak. Wala siyang pakialam kung lumihis ang kanyang suot na damit.