Chapter 27
Hubad,Roxette
Yapak nang mga sapatos ang nagpatigil sa kanya. He slowly put me down pero nanatili ang pagkulong niya sa akin gamit ang kanyang bisig. Narinig ko ang bulong bulongan nang mga dumaan at yapak nito paalis. Because his frame is large and he's tall hindi ako nakita ng mga dumaan. His scent is mixed with alcohol and mint. Nabibingi ako sa sariling tibok ng puso. I can't believe that after four years I can hold him again like this, I can smell him again like this. It's nostalgic.
Hinihingal pa dahil sa kanyang halik at wala sa sariling inangat ang kamay upang hagkan sana ang kanyang mukha. But he stop me by gripping tight on my pulse. My breathing turned ragged. I can feel the pain from his hold.
"Savier! Ano ba! You're hurting me!" Ganon rin ang ginawa niya sa isa ko'ng kamay. I saw how he scanned my face like he longed for it in a long time. Then like a remote control ,his face turned dark. His grip tightened.
"You really like to play with men in your little hand huh?"
Nangunot ang noo ko. Palipat lipat sa mapanganib niyang mata ang aking tingin.
"Ano pinagsasabi mo? Savier,ano ba!" I tried to flinch but he's too strong.
"I saw you earlier with your husband outside tapos ngayon makikita kita rito sa madilim kasama ang ibang lalaki?" he smirked mockingly. "I will not surprise because eversince you're like that!" he hissed. I closed my eyes, now I get it. Alam niyang kinasal kami ni Caleb. But I remember na magkasama sila ni Jezel dito. Ano ang pinuputok ng butsi niya? And because I am hurt. I will play fair. Damn you Savier!
"And what is that to you?! Makipaglandian man ako o makipaglapapan sa iba ano iyon sayo?" Dinuro duro ko ang dibdib niya. Dahil sa sigaw ko binitawan niya ang pulso ko.He remained cold and stoic again. Tinignan niya lang ako ng mataman. Fuck!
"You're with Jezel right? My ex bestfriend and my ex boyfriend were together!" Maarte na sabi ko at tinaasan siya nang kilay. "Ano kayo na? Natikman mo na? masarap ba? Did you taste her pussy like a fucking candy? did you fuck her rough and wild? Did you-" Napahinto ako at napatili nang tinulak niya ako ulit sa pader. Gusto kong maluha at umiyak but not now! I will never be look like a mess in front of him! Not again! Come on Roxette! puzzle yourself!
Buong tapang ko siyang tinignan na masama. But my insides were trembling.
"Kung meron man ako gustong saktan ikaw yun Roxette! Gustong gusto kitang saktan! Gustong gusto kitang hubaran at saktan sa kama! Gustong gusto kitang saktan hanggang isigaw mo ang pangalan ko!" he hissed back and gripped my chin. I gasped and swallowed hard.
"Gusto kitang parusahan ng sobra!" Buong diin na sabi niya sa aking tenga. "The girl I love the most were married. Fuck!" Naramdaman ko ang panghihinayang sa boses niya. Ang galit at panghihinayang ay naghalo dahil mas humigpit ang hawak niya sa aking panga. Damn! he's drunk?Shit! He still loves me! Parang nagkaroon ako ng lakas nang loob!
"Y-You still love me.." Halos pabulong na sabi ko. Our lips almost touch. I like him this near. I like the heat from his body.
"Oo" Sagot niya bago ako pinakawalan at inayos ang kanyang suit na nakusot without taking off his eyes on me.
"Sobrang mamahalin pa sana kita kung pinili mo lang ako noon. We will fight together but you never did." humina ang boses niya at malamig akong tinignan. Inisang hagod niya ang katawan ko bago tumalikod at maglakad na parang walang nangyari. Natutop ko ang bibig nang umalis na ito. Naging hudyat na rin iyon upang ilabas ko ang sama ng loob. Umiyak ako ng umiyak ng gabi na iyon. Nang mahimasmasan napagpasyahan ko'ng umuwi.
Kinabukasan , dahil ummatend ako ng gatherings kagabi, pinagpahinga ako ni Luca. Sabi niya magkita kami sa isang cafe.
Papasok sa Ristorante' Caffe'Domiziano namataan ko na agad si Luca. Wearing a thick fashion eye glasses matching his floral hat.
"Buongiorno' Luca." Bati ko rito at hinalikan siya sa pisngi.
"Buon- oh my gosh! What happened?" Histerya niyang tinignan ang aking mukha.
"What?" Takang tanong ko.
"You're stress! Look at your eyebags! Did you cry?" Huminga ako nang malalim at hindi muna siya sinagot nang nilapag ng waiter ang kanyang inorder na coffe latte.
"Grazie'" Sabi nito sa waiter at binalingan ako. "Why?" tanong nito na parang alam na kung bakit may eyesbags ako.
"I saw him last night..." Alam ni Luca ang mga nangyari sa akin noon. Bilang model nang kanilang kompanya...dapat rin alam niya ang buong storya nang buhay ko. He also did a backround check.
"Ang tito mo?" Sagot nito sa akin na alam ko'ng mapanuya.
I rolled my eyes. " He's not my uncle ,Luca!"
"Qualunque Cosa!" umirap rin ito sa akin at uminom sa coffe latte niya. "Kaya ka umiyak? Bakit? My feelings parin?"
"Y-Yes.. he's my first it's so hard to forget him. At isa pa, bakit siya nandito kagabi?"
"Stupida! he's a business man and an elite architect right? Natural lang na mapabilang siya sa mga imbetado!"
"I know.. and he's with Jezel."
"Oh! that's hurt bigtime ,bella'"
"Vaffanculo!"
"Ewww! hindi tayo talo!" Nandidiri na sabi niya at hinawi ang kanyang invisible hair. "Speaking about your ex.. Here." May inabot itong envelope sa akin.
"What's this?" I asked.
"I am giving you a chance to talk to your ex boyfriend Roxette. That's an invitation from Royale' Company. Gusto ka nilang gawing model nang kanilang kompanya. It's your chance! Bukas mismo ang lipad mo pauwing Manila! Syempre kasama mo ako!"
"Oh my god! Really?!" Lumundag ang puso ko sa saya. Lalo na't makakauwi na ako. Eto ang isa sa mga dahilan kung bakit hindi ako basta bastang makakauwi dahil sa kaliwa't kanan na schedules. Dahil three years contract din ako sa kanila.
"Yes! Bella'!" Sa tuwa ko ay nayakap ko ang baklang kaibigan. Kinagabihan,ilang tawag ang ginawa ko sa aking ina. I mean, ang totoo kong ina. Sa lumipas na apat na taon nagkaroon kami nang komyunikasyon at nalaman ko'ng may matino itong trabaho at sariling patahian na kinahihiligan niya. Kahit paano ay nabawasan ang aking pangungulila sa kanya.
Sobrang saya niya sa aking binalita. Tinawagan ko rin si tita Anna na uuwi ako at si Marrie. Sabi ni tita Anna ganon parin ang kondisyon ni papa sa ospital. Minsan lang daw itong gising at hindi masyadong makausap dahil sa tubig sa baga nito. Isa sa rason kung bakit ayokong idepende sa kanila ang pag aaral dahil alam ko'ng mahal ang bayad sa hospital ni papa. Isa rin sa rason na gusto kong umuwi ay dahil gusto ko'ng malaman ang takbo nang kompanya. Kung mabuti ba ang pamamalakad nang mga Santiago dito.
Ilang oras ang biyahe papuntang Manila. I am wearing a thick jacket na natatakpan ang sleeveless na suot tinernohan nang aking itim na pantalon ang jacket na suot. Habang si Luca naman ay busy sa mga tinatawagan sa cellphone niya.
Binalingan ako nito. "You will have your own car and driver. Remember the no driving policy ang kompanya kaya may sarili ka'ng driver! And one more thing... call me if you want anything! That's the address of your condo tower and this is the black card. Buy all what you want. I'll call you tommorow for your schedules for now you have to rest."
"Grazie' Luca! Iniispoil moko!"
"Naman! kailangan kita ingatan! you are our lucky charm!" We hugged for a last time bago kinuha nang sarili ko'ng driver ang mga bagahe ko. Habang sa sasakyan tinignan ko ang papeles na pinirmahan ko at tinignan ang informations ng Royale' Company. Napatango tango ako dahil nangunguna sa Alta Sosyedad ang Kompanya na ito. Grabe! nadiskubre pa ako nang high end na kompanyang ito? I can't believe it!
When I got inside my condo unit. Inayos ko muna ang mga gamit at nilinisan ang sarili bago ibaon ang katawan sa kama. I felt so exhausted! I am so worn out! Bukas, kailangan ko munang pumunta sa Royale' Company bago ko kikitain ang aking ina at puntahan si papa. Umaga ang meeting ko sa Chief Executive Officer ng Royale' Company kaya sa hapon ko na kikitain ang ina.
Hindi katulad noon marunong na akong magluto. I cooked fried rice and omelette for my breakfast. Nagbukas nalang ako nang fresh milk imbes na kape. I have to look fine sa meeting kaya gatas ang iinumin ko. Ilang minuto ang ginugol ko sa pagligo at pag pipilo nang susuotin. Pate yung kulay ng make up ko pinag isipan korin. Hinila ko sa loob ng cabinet ang aking skin tone romper shorts. Tinernuhan ko iyon ng flat sandals para mapuna nila ang height ko. Pinuyod ko ang mahabang buhok para walang sagabal sa aking mukha ko'ng gusto nilang tignan ng maigi.
"You have to look so fab bella'!" Mas mukha pa yatang tensyunado si Luca kaysa sakin.
"I am as fab as always ,Luca." I giggled nanv maimagine ang kanyang pag iirap sakin.
"You witch! sige na! balitaan mo ako mamaya! Kaya mo na yan!"
"Yes ofcourse ,Luca! Salamat sa oppurtunity!"
"Yes for you ,bella'!" Pinatay ko na ang tawag ng mamataan ang pag parking nang driver sa basement nang building. Inayos ko ang bitbit na gucci bag bago tinungo ang elevator. Sa front desk agad na akong tinignan ng taimtim nang babae.
"What Can I do for you Ma'am?"
"Uhm.. I have an appointment with the CEO."
"May I see your ID?"
"Of course!" Inabot ko sa kanya ang ID ko sa Favoloso'. I saw her jaw drop at tinignan ako na nanlalaki ang mata.
"Oh my gosh! wait ma'am..Here's your ID! Let me escort you. This way Ma'am." Binalik nito sakin ang ID at ito na mismo ang nag giya sakin patungong CEO floor. Bakit kaya natataranta siya at natatakot? Ganon pa ka terror ang CEO nila?
Tumunog ang elevator at ginaya ako nito palabas. "This way ma'am.
"Okay, thank you." Huminto kami sa isang itim na pinto at iniwan na ako nito. I took a deep breath before I knocked the door.
"Come in." I heared a baritone voice. Bigla akong sinalakay ng kaba sa dibdib. Fuck! Unti unti ko'ng binuksan ang pinto. Bumungad sakin ang malawak na opisina nito at ang kristal na dingding kung saan tanaw ang buong Manila. There's an antique jars in each corner. Nalalatagan rin nang itim na carpet ang sahig. May sofa na kulay gray at itim sa kabila. Napatingin ako sa mesa nito pero wala doon'ng tao? Sino ang sumagot?
Tuluyan na akong pumasok nang biglang kusang sumara ang pinto. Napabaling ako sa likod. Kung bakit sumara ito ng kusa...in my surprise si Savier ang nagsara? The heck!? My eyes widened while he's staring at me coldly.
"S-Savier?"Tinalikuran ako nito at tinungo ang swivel chair. Umupo siya roon habang nakatuko ang mga siko sa mesa.
"So ,you're the popular model of Favoloso' Company from Italy?" Baritono ng boses niya at walang emosyon. Hindi ako nakasagot at tanging tango lamang... Fuck? He's the CEO?!
"Sit." Napakurap kurap ako nang mahimasmasan. Nakatayo parin pala ako! Umupo ako sa upuan kaharap niya. Hindi ko parin maproseso ang mga nangyayari. He's the CEO of Royale Company? Shit!
Pinagkislop nito ang mga palad. Mas nadepina tuloy ang panga nito dahil mataman siyang nakatingin sa akin. Mas lalo lang akong nailang! Hindi na talaga siya ang Savier na nakilala at nakasama ko noon! The way he look at me? Parang marami nang nagbago sa kanya. Parang hindi ko siyang kayang abutin at tapatan.
"What's your name again?" yumuko ito n nakakunot noo at binuksan ang folder na naglalaman ng informations ko. Business like na ang boses niya.
I swallowed hard and managed to chin up.
"Roxette Dela Rama..... Sir. .." Tinignan ko ang plaka nang pangalan niya. CEO Savier Montenegro? He's a Montenegro? That's explain everything! So it means he's rich from the very beginning?
"Montenegro..." Ang dami ko nga'ng hindi alam. Mas lalo tuloy akong nauhaw sa balita rito.
"Dela Rama?" Naningkit ang mata nito habang tinignan ako. "Diba dapat Santiago?"
I cleard my throat at umayos ng upo.
"It's a p-private thing... s-sir.."
"Okay." Anito na hindi ako nilulubayan ng tingin. "Mabusisi ang aming kompanya sa mga tinatanggap bilang partnership namin. Paano ako nakakasigurado na hindi mo maipapahiya ang kompanya? What's your experiences?" Shit! Sa boses nito tila minamaliit nito ang aking kakayahan. Bigla akong nanlumo.
" I- I graduated business management in the most expensive universities in Italy-"
"And in the end..naging model? What's the connection in your course?" Damn! Paano ko ieexplain sa taong ito ang lahat? Kung tila puro panliliit lang ang lumabas sa bibig niya? Bakit parang naghihigante siya sa akin?Nangilid ang luha ko sa sari saring emosyon. Ngayon lang ako... nakaramdam nang ganito.
"Nagpunta ako dito tungkol sa offer ng company niyo po sir.."
"That's why I am asking...Are you proud showing your body almost naked? Is that the kind of achievement you want? huh?" he mocked. "You're not qualified to be our model.Get out!." I bit my lip. Fuck! He's taking this personal! Pinapunta niya lang ba ako rito para ipamukha sa akin ang lahat?
Hindi na nakayanan at kahit anong pigil ko pumatak na ang aking luha. Tinignan ko siya sa mata kahit hilam na sa luha.
"Is this about our past S-Savier? Huh?" hindi ko na napigilan tumayo na ako at kinuha ang bag.
"I c-came here to talk about purely business but you're not taking this fairly." I sobbed like an idiot in front of him. I saw the ink on his arm. Oh no..a tattoo. It named..No Mercy. Fuck,he really is.
"Sarili mo lang bang damdamin ang iniisip mo huh?" Himutok ko rito habang umiiyak. "Kung alam ko lang na ikaw ang CEO hindi na ako pumirma!Kung iniisip mong paghigantihan dahil sa pag iwan sayo noon...then go on! Saktan mo ako!" I shouted and almost choked of my words. "Ni hindi mo inisip ang mga pinagdaraanan ko! Kung bakit ko iyon ginawa! Kahit masakit ginawa ko-"
Naputol ang mga sasabihin ko nang natumba ang swivel chair dahil sa malakas na pag tayo niya. In a blink..he pushed me on the wall. Halos matumba ako pero maagap siya. Pininid niya ang katawan ko gamit ang katawan niya.
"Shut up!" he hissed.. masakit ang pagkakahawak niya sa aking mukha.
I closed my eyes and sobbed.. "I hate y-you...I hate you.." Paulit ulit kong sambit. Tila nahimasmasan ito ng marinig ang paulit ulit na aking hikbi. He burried his face in my neck. Kumalabog ang puso ko ng sobra.
"Fuck! Fuck! Roxette!" he kissed my neck.
"Kahit anong gawin ko..."Hindi nito tinuloy ang sasabihin. Imbes ay naramdaman ko ang pag haplos niya sa aking tiyan.
"Gusto kong magalit.. Gusto kitang saktan ng sobra sobra! Damn it!" Sinuntok nito ang gilid nang pader sa gilid ko. Napatili nalang ako at napaiyak ng sobra. Parang sasabog ang puso ko sa kaba. Natatakot na ako sa kanya..
"U-Uuwi na a-ako..please." His breathing hitched and I can almost feel his heart beat. Tulad ng sakin sobrang kabog rin ng dibdib niya.
"No..." I feel his rough hand touch my thigh. I closed my eyes tightly. Umiling ako at pinigilan ang kamay niyang gustong pumasok sa short ng romper ko.
"U-Uuwi ako.." Mahinang tugon ko at umiwas nang kagatin nito ang aking tenga. Damn! Savier! Why are you like this?!
Umiling ito.. "Gusto kitang saktan." He hissed in my ear.. "Gusto kitang saktan ngayon, Roxette..Hubad." utos nito sa akin bago ako pinakawalan.. Lumayo ito sakin ilng dangkal bago inalis nang mabagal ang kanyang kurbata.
Nagimbal ako nang unti unti nitong kalasin ang butones ng polo niya.
"S-Sav..-" Umiling ako hindi ko maiwasan matakot dahil hindi siya ganito noon ka brutal.
"Hubad , Roxette.." he warned before unbuckling his belt.