Nagtataka si Janrick sa ikinikilos ni Ayesha. Kanina habang nasa kwarto sila nag mistulang si glock-9 ang napaka ganda niyang girlfriend kabubunganga sa kaniya kahit wala naman siyang ginagawang masama.
And now were here in the kitchen to eat our lunch when suddenly she vomit. "Ano bang klaseng amoy 'yon? Bulok na yata iyong niluto!" Umupo siya sa katapat ko, at ng napansin niyang nakatingin ako sa kaniya pinandilatan niya ako ng mata.
"Ano bang tinitingin tingin mo? Pikon na pikon na ako sa'yo alam mo ba 'yon!" See! Shes a monster! Wala naman akong ginagawang masama sa kaniya pero kung pagsalitaan niya ako parang lagi siyang nanghahamon ng away.
"Baby, I think youre hungry. Kumain na muna tayo." Giit ko bago nilagyan ng pagkain ang plato niya.
Mariin siyang nakatingin sa pagkain ng mapansin kong tumaas na naman ang kilay niya. Ano na naman ba ang problema?
"I dont want those foods!" Tinignan ko rin ang mga nakahaing pagkain sa mesa. Theres pork adobo, fried fish, watermelon, papaya and fresh orange. Anong mali sa mga pagkaing narito? Mahabagin!
"Then what do you want to eat, tell me baka alam kong lutuin." I blew a loud breath, ayaw kong sumabay sa init ng ulo niya at baka mapatay niya pa ako.
"I want the circle one maybe like this." Inilarawan niya pa sa kamay kung gaano kaliit ang bilog na sinasabi niya. "Its kulay orange, nakita ko 'yon sa Pilipinas."
Tanginang buhay to! Ano namang alam ko sa pagkaing bilog na kulay orange, at pucha sa Pilipinas pa makikita! Samantalang narito kami ngayon sa Amerika.
"Baby, hindi ako manghuhula at hindi ko alam kung ano iyong tinutukoy mong pagkain." I patiently answer her, baka kasi magalit na naman.
"I think thats kwak kwak, I guess. Hindi ako sure pero parang 'yon ang narinig kong tawag doon." Napahilot na lang ako sa sintido ko ng sabihin niya 'yon. Really kwak kwak! Ano 'yon duck?
When I look at her parang paiyak na siya na hindi ko mawari. Kaya naman tumayo ako at nag chat sa mga kaibigan ko. Baka sakaling alam nila ang kwak kwak.
"Wait here baby, I'll try to search that food." I went to the balcony and chat my friends immediately.
Macho gwapitos:
Janrick: Do you ever know the food called kwak kwak?
After I send that message to our group chat agad agad naman sumagot ang mga baliw kong kaibigan.
Nico: Ano na namang kabobohan yan Janrick? kwak kwak? What the hell is that?
Steve: Maybe its a duck or something?
Mateo: Like a song that I heard "siya ang leader na nag sabi ng kwak kwak?" But thats a duck not a food.
Wala rin palang ideya ang mga ungas kong kaibigan kung ano 'yong kwak kwak na 'yon. So I describe it just how Ayesha described that food.
Janrick: Its color orange and its shape is circle, maybe kasing laki ng five pesos.
Lucas: Tanginang buhay to! Sa dinami rami ng problema sa mundo pati ba naman yang kwak kwak something na yan ay poproblemahin pa rin natin.
Mateo: Calling the attention of Daryl can you do a research for the food called kwak kwak ng matapos na 'tong kabobohan ng mga hayop na to.
Nico: Guys I think I know that now.
Sa sinabing 'yon ni Nico sabay sabay pa kaming nag chat ng ano.
Nico: Sabi ng yaya ko dati noong bata ako, kapag gabi raw may lumilipad sa taas ng bubong na putol ang kalahating katawan at may mahabang dila na may mapupulang mata. Habang lumilipad daw 'yon may maririnig kang tunog na "kwak kwak kwak kwak" So I believe it wasnt a food at all. Its a monster!
Kulang na lang ihagis ko ang cellphone ko ng mabasa ko ang chat ni Nico. Umasa kaming lahat na alam niya ang tinutukoy ko tapos mag kekwento lang pala ng pang bobong horror story punyeta!
Justine: That wasn't a kwak kwak, thats kwek kwek you mother fuckers! Its a street food, makikita n'yo 'yon sa mga street vendors. Its color orange may itlog sa loob. Youre welcome anyway!
Nico: Fuck you steve! For kicking me on the group.
Steve: Manahimik ka Nico, pati yang yaya n'yong walang kamalay malay idinamay mo pa sa kabobohan mong hayop ka!
I search on how to cooked that kwek kwek. At nang makita kong madali lang naman ay bumalik ako sa kusina. Ngunit ganon na lang ang gulat ko ng makita si Ayesha na tulog na sa mesa. Nakaupo siya habang ang ulo niya ay nakapatong sa mesa.
Inalog alog ko ang balikat niya para gisingin. At ng dahan dahan siyang nag mulat ng mata, ay tumingin agad siya sa akin at nag salita na halos ikaguho ng mundo ko.
"Baby I want to go back in the Phillipines pronto!"
Shit! kararating lang namin dito as in ngayon ngayon lang, tapos babalik na kami ng Pilipinas. Ano bang nangyayari sa taong to?
"Baby kararating lang natin dito, at hindi naman pwedeng agad agad mag book tayo ng flight pabalik." Kalmado ko pa ring pakiusap sa kaniya kahit gustong gusto ko na siyang singhalan.
Ngunit bigla na lang siyang umiyak na ikinagulat ko na naman. I hate seing her cry damn! Alam kong marami akong naging kasalanan pero ito na ba 'yong sinasabi nilang karma?
"But I want to go back now, as in now! Sabi mo gagawin mo ang lahat para sa akin! Then why are you refusing me this time? Siguro hindi mo na ako mahal. Mag sama kayo ng Nica mo gago!" Dirediretso niyang sabi habang umiiyak at nag walk out pa nga. I massage the bridge of my nose then call my secretary.
"Hazel be a sweetheart and do me a favor." Agad kong salita ng sagutin ng sekretarya ko.
[Sir pwede bang bukas na, gabi na kasi at kanina parin ako naka uwi.] Sa sinabing 'yon ng sekretarya ko napaisip ako bigla. Nasa mag kaibang lugar nga pala kami.
"I want you to send my private plane here in U.S now, talk to the pilot also and fly over here as in right now." Stress na stress kong bilin sa sekretarya ko.
Bihirang bihira ko lang gamitin ang pribadong eroplano na pag-aari pa ng mga magulang ko dati, dahil hindi naman ako madalas lumabas ng bansa. At dahil wala naman kaming piloto kaya mas pinipili ko na lang na mag pa book ng flight kapag lalabas ako ng bansa.
After that call I went to Ayesha's room at naabutan ko siyang nag iimpaki.
"Baby calm down, ano bang nangyayari sayo?" I ask her while helping her packing her things.
"I dont know, I just want to go home." She looks at me and touch my face "Home with you." After she said that I think my heart stop beating.
Ilang beses ko ring pinangarap na umuwi sa piling niya. Iyong madadatnan ko siya sa bahay at sasalubungin ako ng yakap habang may matamis na ngiti sa labi. Ilang beses ko ring tinanong ang sarili ko kung handa na ba ako? Kaya ko ba? Magiging maganda ba ang pag sasama naming dalawa? Sasaya ba siya sa piling ko? At kung gugustuhin niya rin bang umuwi sa iisang bahay kasama ako? And now she said that, my mind suddenly become blank and my heart suddenly stop beating.
I hug her tight and gave her a deep kiss. I caught her off guard thats why I feel her lips trembling. But she hug me back and kiss me with same ferocity. After I released her, I smile and kneel infront of her while holding her hand.
"Please come home with me, and spend the rest of our life together."
I saw how her lips parted. I saw how her eyes become teary and I saw how she smile widely while nodding her head and said "Im always home whenever Im with you."