After that hot encounter earlier, alam na ni Karina kung bakit paulit-ulit nasinusuko niya ang sarili kay Winston. It is not just because of lust but love. Love tht is stronnger than all of the challenges that had challenged her along the way. Seeing this man beside her sleeping, Winston looks peaceful while asleep. She can't helpt but love him deeper even more.
Pumatak ang luha ni Karina sa kanyang pisngi. It has been hard for Winston all along. It has been hard to the both ofthem kasi it's like the world is against them. Sinuklay suklay ni Karina ang buhok ni Winston. Ang natutulog na binata ay mas lalong napyakap sa kanya. Mahigpit iyon at parang ayaw na siyang pakawalan pa.
But Karina decided to just leave the day before the final ranking. That will be her plan. Tat day, siguradong busy na si Winston. At kahit gustuhin man niya o hindi, pilit siyang ipakakasal kay Tiffany. Hindi na umaasa si Karina na magkakatuluyanpa sila dahil habang papalapit ang ranking, she knows, ikakasal na sa iba ang lalaking mahal niya.
"Mahal kita, Winston. Mahal na mahal kita." She almost whispered in his ears while trying to stop her tears from falling.
"I love you even more, babyy," sagot nito habang nakapikit pa. Nagulat tuloy si Karina dahil bigla 'tong nagsalita.
"You were up all these time?" kunot-noo niyang tanong.
"Hmmmm, yes." ngumisi ito sa kanya saka mas lalo pa na hinigpitan ang pagagkakayakap sa dalaga.
"Bumangon ka na riyan, okay?" mahinang utos ni Karina.
Napabalikwas ng bangon ssi Winston nang maalala niya na darating ngayon ang mommy niya.
"Sh*t, sh*t! Mom's going home todayy!!" He panted.
"Ha?? Ng-ngayon na agad?!" Nagulantang naman si Karina.
"Oo, magbihis ka na ro'n sa kuwarto mo. Iyong disenteng damit." Utos sa kanya ni Winston.
Napakunot noo ang dalaga.
"Why do I need to dress up?" nagtataka niyang tanong.
"You will meet her, Karina. You need to."
Halo-halong emosyon ang naramdaman ni Karina nang marinig ang mga sinabi ni Wiinston. Hindi siya handa sa mga ganito. Hindi siya handa na makilala na ang Mommy ni Winston. Ang daming bumabagabag sa isipan niya.
Paano kung hindi siya nito magustohan? Paano kung ituring niya ito tulad ng turing sa kanya ni TIffany? kinakabahan na siya. Nagakarera na ang pulso niya sa kaba
"O? Bakit na-estatwa ka na yata diyan?" ni Winston nang makitang nakitang hindi na nagalaw si Karina sa kinauupuan niya.
"E-E, kasi. . .Puwede bang sa susunod ko na lang siya i-meet, Winston? Kinakabahan pa ako, e.," saad niya habang nakahawak sa kanyang dibdib.
"Hindi na puwede, Karina. Kung minsan na lang umuwi si Mom, so it's now or never."
Napalunok ng laway si Karina. Mukhang wala na nga talaga siyang takas. Kailangan na lang niyang tatagan ang loob niya. Isa pa, ang sabi naman ni Manang Sela, mabait naman da ang Mommy ni Winston na kabaliktaran ng Daddy niya kaya hindi naman siguro siya dapat kabahan.
Hindi tulad ng pagdating ng ama ni Winston, hindi masyadong nagkukumahog ngayon ang mga maids. Alam kasi nilang hindi naman kasing sama ng Daddy ni Psyche ang Mommy nito. She's elegant, sophisticated but above all, she is the kindest of them all. Ramdam na ramdam ni Karina ang relaxing atmosphere na para bang wala siyang dapat ipag-alala at hindi niya kailangang magtago sa lungga niya.
Naghilera ang mga maids sa hallway nang lumabas sa isang puti at magarang kotse ang isang babaeng hindi halatang nasa mid 50's na niya. She is so tall, fair, and pretty na parang labanos ang kutis at mamula mula pa. Napanganga na lang si Karina habang taas noo itong pumasok. She removed her sunglasses, nakasuot siya ng feathered coat na kulay puti rin, mukhang mamahalin at kayang tumbasan ang buhay ni Karina.
Hawak hawak ni Winston ang kamay ng dalaga na nanlalamig na no'n sa kaba. Ewan niya ba, kahit na sabi naman ni Manang Sela, mabait ang Mommy ni Winston, tense na tense pa rin si Karin at kabadong-kabado. Normal lang naman siguro iyon, hindi ba?
"Are you nervous? Huwag kang kabahan. Kaya ko nga hinawakan ang kamay mo, e." Pilit na pinalalakas ni Winston ang sarili niya.
Nang makita ang Mom niya, nawala lahat ng inis at tampo niya rito. pakiramdam niya, nakahanap siya ng kakampi at makakatulong sa kanya.
"Where is my unico hijo?" Bungad ng Mommy niya as she scanned through all the faces of everyon presen that time to welcocme her.
Winston raised his hand. "Over here, Mom."
Agad naman na dumako ang tingin ng Mommy niya sa kanya saka ngingiti na sana pero napataas ito ng kilay nang makitang may kahawak kama itong babae sa tabi niya.
His Mom scanned Karina from head to toe na mas lalong kinakaba niya. Nagwawala na ang puso niya at gusto nang lumabas.
"Well, who do we have here, honey?" tnaong ng Mommy ni Winston sa kanya. Kung hindi lang alam ni Karina na mag-ina, papasa pa ang mommy nito na maging girl frind niya. Grabe, mukha lang itong dalaga. No wonder hinahabol-habol ito ng Daddy ni Evo.
Speaking of Evo, wala na silang balita dito. Hinihintay na lang ni Karina na ito mismo ang tumawag sa kanya. Mahirap na at baka kapag tinawagan niya ito, iba na ang sumagot sa kanya.
Ngumiti si Karina sa Mommy ni Winston. A very genuine and graceful smile.
"Mom, thiis is Karina. . .she is my--"
Hindi pa man nito naitatawid ang sasabihin ay sumabat ang isang pamilyar na boses sa kanilang likuran.
"She is her personal maid, Tita." SI Tiffany ang nagsalita.
Agad na nabitawan ni Karina ang kamay ni Winston. Oh, no. Not this time again, please. Aniya sa isipan. Natatakot siya na baka maulit muli ang nangyari noong ni-welcome din nila ang Daddy ni Winston sa pag-uwi nito. Ayaw niya at natatakot na siyang mapahiya ulit.
She stepped one foot appart from Winston pero mas lalo lang siyang hinigit nito pabalik sa kanya. Pinandilatan siya nito ng mata. Napayuko na lang si Karina.
"Really, Tiffany?"
Tiffany smirked and raised an eyebrow. "Oh, yes, Tita. She is nothing but a personal maid so don't min---"
Tinakpan ng Mommy ni Winston ang bibig ni Tiffany to stop her from talking.
"Sssshhh, that is not what I am seeing, Tiffany." Sarkastiko itong ngumiti kay Tiffany saka lumapit kay Kariina.
WInston's Mom held Karina's chin to tilt he head nang matingnan niya ito ng mata sa mata.
"Come on, darling. Look at me, I don't bite."
Unti-unting inangat ni Karina ang kanyang ulo without hesitations. Unti unti na ring nabawasan ang kaba niya.
"Such an angelic face. Bagay na bagay sa anak ko," aniya na siyang nakapagpalambot ng puso ni Karina. Nahihhiya itong ngumiti.
"S-Salamat po."
Pumagitna si Tiffany sa kanilang dalawa. "But, Tita! She is just a lowly maid!" Pagdidiin nito.
Agad na ang pantig ang dalawang tenga ni Miss Olivia. Malapit siya sa mahihirap dahil sa hirap din siya galing. Madlas siyang mag-donate sa mga charities, home for the aged, sa kumbento, sa mga pulubi sa daan because she herself experience that kind of life na alam niyang sobrang mahirap.
"Shut it, Tiffany." She cut her off. Sadyang marumi kasi ang tabas ng dila nito. "Puwede ka nang umalis," she even added na halos ikabingi ni Tiffanny.
"W-What?" nauutal na sagot niya.
"I said the door is open, feel free to leave."
Sa sobrag kahihiyan, dadabog-dabog si Tiffany na nagmartsa palabas ng malaking bahay na iyon at dahil sumbungera siya, expected na rin na magsusumbong ito not to her Dad but to Winston's Dad.