HANGGANG sa restaurant, iniisip pa din ni Zyline ang sinabi ni Blue sakanya. Ayaw nitong makipagkaibigan siya kay Hunter? Nasabi na ni Hunter sakanya na hindi magugustuhan ni Blue ang relasyon nila, at ngayon, gusto niyang alamin ang pinakadahilan nito. Or was it simply because he's Hunter? At alam ng lahat na hindi magandang impluwensya sa kahit na sino si Hunter.
But why the fuck they’re judging him? Sila ba ang nakasama ni Hunter? Sila ba ang nakakausap? No. Siya ang kasama ni Hunter kaya alam niya na behind that devilish smile and smirk ni Hunter, may isang taong mag-isa.
At ayaw niyang iwan si Hunter dahil alam niya din naman ang pakiramdam na mag-isa.
Minsan, lagi nalang nahuhusgahan ang tao base sa paniniwala ng mga ito. Ni hindi muna nag-aabalang mag-isip o maghanap ng proofs. Seriously, bakit ba hindi muna pinapairal ng tao ang isip nila bago maghusga? Na baka may deeper reason ang isang tao kaya ganoon siya.
Wala namang taong likas na masama. Laging may dahilan.
“Zy, are you okay?” Cyan asked her. Nag-angat siya ng tingin sa kaibigan. Katabi ito ng kapatid niya. Lumingon din si Blue kay Zyline at kumunot ang noo. Inayos nito ang suot na salamin bago nagsalita.
“Are you sick or what?” Blue asked her.
He shook her head. Of course, she couldn’t say she’s not fine, could she? Magtatanong pa ito kung bakit. Hindi niya naman pwedeng sabihin na dahil kay Hunter. Baka magwala na si Blue kapag ginawan niya iyon.
“I’m fine. I’m just a little tired…” pagdadahilan nalang niya. Napabuga siya ng hangin. Nasaan kaya ngayon si Hunter? Hindi ito nagreply sa text niya, eh. Nakokonsensya naman tuloy siya. Kung bakit naman kasi ang galing ng timing ni Blue, eh.
“Sis, you’re glowing. Gumanda ka,” puna ni Cyan sakanya. “May boyfriend ka, no?” pang-aasar nito sakanya.
Bigla namang nag-init ang pisngi niya. Halatang-halata ba sakanya na may boyfriend siya? She’s trying to act normal.
“Hey, joke lang,” natatawang sabi ni Cyan. “Ang sabi ni Blue hindi ka pwedeng magboyfriend kapag hindi nagpakilala ng maayos sakanya ang lalaki,” she looked at Blue. “Hon, you’re so protective, hayaan mo kaya si Zyline, no?” natatawang dagdag pa din nito.
Zyline rolled her eyes. Noon, si Cupid, nakalusot sa kuya niya. Cupid was his best friend, pero hindi pa din naging madali kay Cupid na manligaw sakanya. Ano pa kaya si Hunter kung ipapakilala niya?
“Ayoko lang na iiyak si Zyline, Honey.”
Again, Zy rolled her eyes.
“Sus, akala mo naman siya, hindi ako pinaiyak…” ani Cyan sa asawa. Tumaas ang kilay ni Blue dito.
“Joke. Let’s eat na nga!”
Hindi nalang masyadong kumibo si Zyline sa pinag-uusapan nila. Iniiwas na din niya ang topic tungkol sa boyfriend dahil bumibilis ang tibok ng puso niya sa pagsasabi ‘non.
She was supposed to dine with her boyfriend, yet, here she is, having dinner with her brother and her sister-in-law. May karapatan naman siyang sumaya, bakit ba hindi nalang siya pabayaan ng mga ito kaysa ginagawa siyang witness ng kasweetan ng mag-asawa.
“Hon, si Hunter ba ‘yon?”
Biglang bumilis ang tibok ng puso niya nang magsalita si Cyan. Nakatingin ito sa bandang likod niya.
Lilingon ba siya?
“Uh, yeah. May ka-date ata…” Blue said, then looked at her. Nagulat naman siya sa pagtingin sakanya ni Blue kaya nagyuko nalang siya at nagpatuloy sa pagkain.
“Let’s call them,” ani Cyan. Bago pa nila mapigilan ito, natawag na nito si Hunter.
Hindi naman mabilang ni Zyline kung ilang beses na siyang nagmura sa isip niya.
“Hey,” ani ng isang tinig mula sa likod niya. Bakit ba pakiramdam ni Zyline ay nagtayuan ang balahibo niya sa katawan dahil sa boses nito?
“Hi, Hunter!” Tumayo pa si Cyan para makipagbeso dito. Tumayo din si Blue at nakipagkamay dito.
“Mukhang lumiit ang mundo, ah. Nagkita lang tayo kanina,” Blue said. Zyline heard Hunter laughed softly.
“Oo nga. Lumiliit ang mundo, malay mo, maging magkamag-anak pa tayo.”
Hindi na napigilan ni Zyline lingunin ang binata. Kumunot ang noo niya nang makita na may babaeng kasama ito.
Ang galing, ah? Hindi lang siya nakasama sa date nila, may ka-date na itong iba?
Kung tama ang pagkakatanda niya, ito ang babaeng kasama niya sa coffee shop noon. Not that Ciara, iba pa ‘to.
Gaano ba kahaba ang listahan ng babae ni Hunter? May balak ba ‘tong gumawa ng harem?
“Is she your girlfriend?” Cyan asked Hunter. Nakatingin lang si Zyline kay Hunter habang naghihintay ng sagot.
He looked at her and smiled.
“No. She’s just a friend,” sagot ni Hunter kay Cyan.
“Nessa, this is Blue and her wife Cyan. And this stunning lady here, is Blue’s sister, Zyline Cerise…”
Pakiramdam ni Zyline ay umakyat ang lahat ng dugo niya sa pisngi niya dahil sa sinabi ng binata. Did he just said she’s stunning?
“Hi, good evening,” bati nito sa kanila.
Cyan invited Hunter and Nessa to join them but they refused to stay. Mabuti naman iyon. Baka biglang lumipad ang hawak niyang tinidor, sumakto sa leeg ni Nessa, eh.
“Powder room lang ako,” paalam niya sa mga kasama maya-maya. Tumango sa kanya si Blue. Si Cyan naman ay inaasikaso ang kambal na kasama nila.
Napalingon siya sa direksyon ng lamesa nila Hunter. Nakatingin lang din ito sakanya. Hindi niya ito pinansin, sa halip, dumiretso nalang siya papuntang CR.
Paglabas niya sa isang cubicle, tinignan niya ang itsura niya sa salamin. Sabi ni Cyan, gumaganda siya. Well, matagal naman na siyang maganda, pero gumaganda nga kaya siya? Napapansin kaya ni Hunter ang bagay na iyon?
Inayos niya ng kaunti ang buhok niya at naglagay pa ng dagdag na lipstick. Hindi siya papayag na hindi siya lilingunin ng lilingunin ni Hunter. Naiinis siya na may kasama itong iba ngayong gabi kaya iinisin niya din ang kasama nito. Sisiguraduhin niyang hindi makakapagfocus sa babaeng ‘yon si Hunter.
Kung anong sakanya, sakanya lang. Hindi siya papayag na matapos niyang mapilit na magkaroon sila ng relasyon ni Hunter, biglang may babaeng lalandi dito. No way.
Hinahanap niya sa purse na dala ang lip balm nang may maramdaman siyang humawak sa bewang niya. Agad siyang nag-angat ng tingin.
“Hunter?”
Nakatayo ito sa likod niya. Smirking at her. Nakatingin ito sa salamin kaya doon din siya nakatingin.
Haharap sana siya para kausapin ito pero hindi siya nito pinayagan. Instead, he pushed himself closer to her. Hindi napigilan ni Zyline na mapalunok.
“What are you doing?” tanong niya sa binata. Paano kung may ibang tao dito? Luminga-linga siya.
“Coast is clear, my lady…” he whispered.
Nilingon niya ito. “Ano bang ginagawa mo, Hunter?” she asked him. He shrugged. “Pinagpalit mo ang dinner natin…”
Zyline rolled her eyes before she sighed deeply. “I didn’t, okay?” Kasalanan ba niyang dumating nalang bigla ang kuya niya at sinama siya? Kung bakit kasi 7 pm ang sinabi ni Hunter, kung ginawa niyang 6 pm, eh, di sana magkasama sila, diba?
“Really?” he arched his brow and smirked at her.
“At least I’m with my brother. Hindi katulad mo…” she tried to push him away.
“Katulad ko?” he asked her. Napailing nalang sa isip niya si Zyline. Painosente pa si Hunter, hindi naman bagay.
“Oo, katulad mo. Hindi mo lang ako nakasama, may iba na agad, Hunter? Wow, ha? Bitawan mo na nga ako!” pilit niyang tinanggal ang kamay nito sa bewang niya at naglakad pero hinila siya ni Hunter at mariing inilapat ang labi sa labi niya.
Nanlaki ang mata niya sa ginawa nito. Hindi siya agad nakatugon sa halik nito kaya naman kinagat ng marahan ni Hunter ang labi niya.
She gasped and Hunter took that chance to kiss her deeply. Hinapit nito ang bewang niya upang idikit sa katawan niya. Napakapit naman si Zyline sa braso ni Hunter. Nabitawan na din niya ang purse niya na nasa sahig na ngayon.
Lahat ng inis niya kanina dahil may kasama si Hunter, parang bulang nawala. Ang naging mahalaga sakanya, ang labi nito na nasa labi niya.
She moaned aloud when he kneaded her behind. Pulling her closer to his body.
She wrapped her arms on his neck and started kissing him. Isinandal siya ni Hunter sa pader at nawalan na ng tuluyan ang pakialam ni Zyline sa mga kasamang nasa labas.
Sino bang makakapag-isip ng matino kung ang labi ni Hunter ay patuloy sa paghalik sa leeg niya at ang kamay nito’y nasa hita niya?
She closed her eyes when Hunter kissed her breast while her dress was still on. Shit, nakaka-turn on pala ang ganoon.
Pinatalikod ni Hunter si Zyline sakanya. He kissed the hallow of her neck. Gustong-gusto niyang hinahalikan ang leeg at balikat ng dalaga. Kung bakit ay hindi niya din alam. Siguro’y nakakadagdag init, o baka gusto lang niya talaga.
Inabot ni Hunter ang zipper ng suot na damit ni Zyline. She was willing and giving.
Ibinaba ni Hunter ang damit niya. Wala siyang suot na bra kaya naman mas madali kay Hunter na makita ang gustong makita.
Sinapo ng dalawang kamay nito ang dibdib niya habang patuloy ito sa paghalik sa leeg niya. Hindi niya na mapigilan ang pag-ungol dahil sa ginagawa ng binata.
He’s playing with her nipples and it felt so fucking good! She could feel the pooling between her legs, too. Even Hunter’s arousal, nararamdaman din niya.
“You’re driving me crazy, Zyline…” he whispered as he kneaded her breasts.
Sino ba ang gumagawa ‘non? Siya nga ba o si Hunter? Dahil alam niyang siya ang nababaliw ngayon. Sa ginagawa nito at sa nararamdaman niya para sa binata.
Bumaba ang isang kamay ni Hunter sa bandang tiyan niya, pababa sa pagkababae niya.
Hindi niya napigilang mapasinghap ng damhin ng daliri ni Hunter ang pagkababae niya. He’s drawing a line through the material of her underwear. Para bang tinutukso siya ni Hunter.
“Very responsive, my lady… your pussy’s fucking wet,” he whispered before he sucked her earlobe.
Napamura naman si Zyline nang maramdaman na niya ang daliri mismo ni Hunter. He pushed her underwear on the side. Nakayakap ito sakanya kaya damang dama ng likod niya ang buhay na buhay na parte ng katawan ni Hunter.
He inserted a digit inside her. She gasped.
Never in her wildest dream na makikipagsex sa public comfort room!
“Hunter…” napahawak siya sa kamay ng binata na patuloy ang paggalaw.
Napasandal na din siya sa dibdib nito. Bumibigat ang paghinga niya at bumibilis ng bumibilis ang pagtibok ng puso niya.
“Fuck…” Hunter growled.
He added another finger inside her. Mas nag-init ang pakiramdam ni Zyline. Mas humigpit din ang kapit niya kay Hunter.
May munting tinig na nagsasabi sakanya na kailangan nilang tumigil. Paano kung may pumasok o abutan sila? Kailangan nilang tumigil dahil nasa labas lang ang kuya niya, pero natatabunan ang tinig na iyon sa mahihinang ungol ni Hunter.
She’s close...
Damn, she’s really close.
Hindi niya maipaliwanag ang hatid na sarap ng daliri ni Hunter. Damn, never naman siyang naging horny or pervert pero bakit pagdating kay Hunter, nararamdaman niya iyon? It’s like he’s trying to wake up the living siren inside her.
“Oh… God.”
Hinihingal na sumandal siya kay Hunter. Hinalikan naman ni Hunter ang leeg niya.
She looked at him. Are they going to do it here? Gusto niyang magtanong sa binata.
Pero nabigla siya nang hilahin nito pataas ang damit niya at isarado ito. She looked at her with disbelief in her eyes.
Kumuha si Hunter ng tissue at binasa ito bago yumukod ay pinunasan ang hita niya.
What the hell?
“What are you…?”
He looked at her. “I just want you to know what you’ll miss for tonight because of ditching me,” he smirked.
“What the hell?” she asked. When she’s all cleaned up, tumayo na si Hunter at tumingin sakanya.
“It’s so easy for me to do you here, in this public comfort room, my lady…” he paused and then smiled again. “But no, I won’t do that. That’s supposed to be a punishment but I guess you enjoyed it.”
“Look, I didn’t ditched you. Like what I said, Blue came and—“
“Remember the famous line, kapag gusto may paraan, kapag ayaw may dahilan?” he cocked his head and looked at her.
“I wanted to see you, so I came here.”
“Hunter…”
“It’s okay, Zyline. Don’t worry. I am used being just an option. Hindi na bago ‘yon.” Ngumiti sakanya ang binata.
Bakit ba parang naguilty na talaga siya ng tuluyan. Sana pala tinanggihan niya ang kuya niya kanina.
“Hunter…” hinawakan niya ang braso nito. Hunter looked at her. “What?” tanong nito sakanya.
“I’m sorry. It’s just… it’s my brother and—“
“I’m your boyfriend.”
Bakit ba lagi nalang siyang nasspeechless?
“Oo nga, pero kasi—“
“Blue doesn’t like me, does he?” he asked again. Tumango siya ng alanganin.
“Well, too bad for him, you like me…”
She can’t believe what’s happening! Wala pang halos limang minuto ang lumilipas nang umuungol sila tapos ngayon… bakit ba nakakabaliw si Hunter kasama?
Nauna itong lumabas sakanya. Napapamura naman siya dahil medyo nanlalagkit siya. Gusto na niyang umuwi!
Tinignan niya ang repleksyon sa salamin. Nawala na ang lipstick niya at medyo nagulo ang buhok. Inilugay nalang niya ito at naglagay ng light make up.
Pagbalik niya sa lamesa’y nagtanong agad si Blue kung bakit ang tagal niya. Nasabi din ni Blue na may problema pala sa CR. Gustong kumunot ng noo ni Zyline sa sinabi nito. Paanong magkakaproblema sa CR, nandoon sila ni Hunter?
Napalingon siya sa lamesa nila Hunter. He was looking at her.
“Uh… may tinawagan ako, Kuya. ‘Yung… ‘yung ka-dinner ko sana.” Alanganin siyang ngumiti kay Blue.
“You sure?” he asked her. She nodded. “Tapos na ba kayong kumain? Let’s go? Medyo sumakit ang ulo ko, eh. O kaya ay mauuna na ako,” tanong niya sa mga kasama.
Matapos silang magpaalamanan ni Cyan, sa sasakyan ni Blue sumakay si Zyline. Ito din kasi ang maghahatid sakanya pauwi.
“It’s funny how you just went to the comfort room, yet pagbalik mo, iba na ang ayos mo, Zyline.” Blue commented.
Napalingon naman si Zyline sa kapatid.
“What are you trying to say, Kuya?” kinakabahang tanong niya sa kapatid. Nakakahalata na ba ito?
Blue shrugged.
Hindi na ito muling kumibo hanggang sa nasa tapat na sila ng building ng condo niya.
“Goodnight, Kuya. Thank you for tonight…” she said. Blue stopped her. Nilingon niya naman ang kapatid niya. “Bakit?” she asked.
“I’m serious when I told you I don’t want you to be friends with Hunter, Zyline…”
Natigilan siya.
“Kuya, wala namang—“
“I care about you. And I’m pretty sure Thunder won’t like it either.”
She sighed. “Hindi kami magkaibigan ni Hunter.”
He’s not her friend. He’s her boyfriend for crying out loud but because of those bullshit issues, hindi niya masabi iyon.
“Good. Goodnight.”
Walang lakas na pumasok ng elevator si Zyline.
Nakasandal lang siya sa elevator wall habang hinihintay ang pagbukas nito.
She was surprised to see Hunter outside the elevator. As if he was waiting for her.
Kumunot ang noo niya. Nauna pa ito sakanya?
“What are you doing here?” she asked him. “If you’re going to talk about me ditching you again, bukas nalang, pwede ba?” tanong niya sa binata bago nagpakawala ng malalim na buntong hininga.
He shrugged. Nilagay nito sa magkabilang bulsa ang kamay at tumingin sakanya.
“Hunter, umuwi ka na nga.” Naglakad na siya papunta sa unit niya nang magsalita ito sa likod niya.
Natigilan naman siya.
“Change of plans. Makikitulog ako sa’yo. Bawal ba?”