Matapos kong makapag-ayos ng sarili ay lumabas na agad ako ng kwarto, mabuti na lang ang hindi masyadong halata ang pamamaga ng mga mata ko. Natigilan ako nang makita ko itong inaayos ang sofa dahil doon siya natulog kanina. Ngumiti ito sa akin kaya naman ginantihan ko ito ng pag-ngiti.
"Hindi mo ako ginising." Pagpipindot nito sa aking ilong.
"You look exhausted."
"Ikaw rin naman. Kain na tayo?" alok nito saka niya hinawakan ang kamay ko.
Pakiramdam ko ay babagsak na ako dahil sa sobrang pagod at antok, hindi sapat ang tulog ko at natatahimik lang ako kañag nandito sa bahay. Unti-unti ko nang kinasusuklaman ang kumpanya.
"Ayos ka lang? Umiyak ka ba?" mahinang tanong nito na nginitian ko.
"Wala 'to. Hmm, kumusta trabaho mo?" tanong ko na nginitian niya agad.
"Ayos naman. Nakaipon na rin ako ng pamasahe, baka mas mapa-aga ang pag-alis ko, baka makita rin ako ng tito mo rito at magalit iyon."
Naging tahimik lang ako dahil mukhang sigurado na siya. Maiiwan na naman ako rito, walang makakausap maliban na lang kapag may libreng oras si Jairo. Pero kahit siya, kailangan kong iwasan, alam kong si Jairo ang inaasahan niya sa lahat.
"Birthday mo na bukas, anong balak mo?" tanong ko sa kalagitnaan ng paghuhugas niya ng mga pinggan na ikinatahimik nito.
August 29 is his birthday. Alam kong malungkot siya dahil wala ang kaniyang lola kaya hindi ko hahayaang magdiwang siyang mag-isa. Ngumiti ito sa akin at saka nagpatuloy sa paghuhugas ng kamay dahil patapos na pala ito.
"Simbahan, magsisimba lang ako. Bakit? Paano mo nalaman?" tanong nito saka ako hinarap.
Hinablot ko ulit ito gaya nabg nakagawian papunta sa sala. Pinaupo ko siya at tumabi sa kaniya saka ulit pinatay ang ilaw at bukas ang tv. Umiling lang ako pero ang totoo ay galing iyon kay Jairo. Ni hindi ko na-nareply-an pero alam kong alam na niya na kasama ko si Fred. Kung hindi ako nagkakamali, nakita niya kaming dalawa ni Fred sa market habang namimili ng mga pagkain. Nilakihan lang ako ng mata ni Jairo saka nagpanggap na walang nakita. Thanks to him.
Tinitigan ko ang mga mata nitong titig na titig sa akin. Ang pikit-mata niyang pambabae. Ang labi nitong manipis at ang mga balahibo nito sa mukha na mas lalo pa siyang nagmukhang mature. A rare one.
"Care to explain this?" Inabot ko sa kaniya ang letter na kaniyang isinulat no'ng umalis ako sa Agustin noon.
"R-Ren." Kitang-kita ko ang panlalaki ng mga mata niya at ang biglang pag-init ng kaniyang braso na nakadikit sa akin.
Napamaang ito at saka ko napansin ang pagbuntonghininga niya.
"Noong hinalikan kita, I really mean it. Pero bawal, ayokong lumala, wala naman akong maipagmamalaki sa iyo dahil wala na sa akin ang lahat." Panggagaya ko sa nakasulat sa liham nito.
Paulit-ulit kong binasa iyon hanggang sa makabisado ko iyon. Bahagya itong umusog palayo sa akin ngunit mas lalo akong lumapit. Hindi niya hinahayaang makatingin sa akin kaya mas lalo kong idinikit ang katawan ko sa kaniyang tagiliran.
"Hey, I'm asking you," pag-uulit ko saka siya tumikhim. "Are you even serious with that?"
"Y-Yes, ginusto ko 'yon," bulong nito na mas lalong nagpainit sa akin.
"And?"
"H-Hindi mo ako maiintindihan, Ren—"
"Then make me to understand. Imposibleng hindi ko iyon maintindihan," bulong ko sa kaniyang tenga.
Napayuko ito saka dahan-dahang tumingin sa akin, ang maamo nitong mukha na halos ilang pulgada na lang ang layo sa isa't-isa. Tinaasan ko ito ng kilay pero maagap niyang inurong ang balikat ko saka bahagyang tumayo. Pero dahil hindi pa nakakaalis ang aking paa sa kaniyang hita, maagap ko itong pinaupo saka naupo paharap sa kaniya, sa ibabaw ng kaniyang hita.
Ramdam ko ang pagbilis ng paghinga nito kaya mas lalo kong idiniin ang aking sarili sa kaniya. I felt his member slowly moving, kaya mas lalo akong napangiti. Hindi ko alam na may epekto ako sa kaniya.
"Ren, umalis ka riyan," paos nitong sabi na hindi man lang gumagalaw.
"You like me?" desperado kong tanong na kinunotan niya.
"Zeren, umalis—"
"Just yes or no, Fred Ricky Suarez," pang-aasar ko na ikinapikit niya.
"Yes. Oo, gusto kita. Pero hindi puwede, Ren," maagap niyang sagot na ikinatigil ko.
Alam ba niya? Lahat na lang sila sinasabing tanggapin ang alok ni tito. Dahil pa rin ba ito sa trabaho? Pero mas nanaig ang kagustuhan kong ngumiti at tumitig sa kaniyang mga mata. Gusto kong angkinin ang mga mata nito. Siya mismo.
"Hindi puwede? Why? We have a mutual feelings, then why you kept saying that? Bawal? Why?"
"Mahirap lang ako, Ren. Alam mo naman ang buhay ko, wala akong maibibigay sa 'yo," seryosong sabi nito habang nakatingala sa akin.
I know. I know. Mahirap lang siya. Hindi ako sanay na matulog sa matigas na papag at lumaki akong masasarap ang ulam namin. Lagi akong nasa malamig na kwarto at maluwag na espasyo. Pero mula nang makita ko siya sa ganoong sitwasyon, alam kong isa ako sa dahilan kung bakit nangyari sa kaniya iyon. Isiniksik ko na sa aking utak na gusto ko siyang tulungan, gusto ko siyang kasama sa lahat ng oras.
Tutulungan kitang i-angat, Fred.
"Mahal kita Fred. Nakakatawa pero maniwala ka sa akin, hindi ko alam kubg bakit sa dinami-rami ng lalaki, ikaw pa ang ginusto ko. Tanggap ko ang lahat sa 'yo, ikaw ang nagturo sa akin na piliin ko ang sarili ko, at hayaan mong piliin ka ng puso ko. Wala na akong kakampi sa lahat, gusto nilang ibigay ako sa lalaking ni hindi ko kilala at mahal, ayoko non, Fred, ayoko."
Naramdaman ko na lang ang mga luha kong lumalandas sa aking pisngi at kitang-kita ko ang gulo sa mga mata ni Fred. Hindi ko na kayang magtago pa, nasasaktan na ako at hindi ko na alam ang mga susunod na mangyayari.
"They want me to get married with Arevalo's Son, Fred. So tell me, mahal mo ba ako o hindi?"
Nanlaki ang mga mata nito, ibinulong pa nito ang Arevalo na mukhang pamilyar sa kaniya at posibleng kilala niya rin dahil karamihan sa pamilya na iyon ay mga inhenyero at negosyante.
"Just tell me the truth, Fred. Okay lang sa akin kung hindi, papayag ako sa gusto ni tito na sumama sa lalaking iyon. Magsabi ka lang ng totoo—"
"Kasalanang mahalin ang isang Ficarro, Ren. Pinilit kitang iwasan at layuan, pero hindi ako pinalaking sinungaling ng lola ko—"
"Mahal mo ba ako o hindi?"
"I love yo—"
Hindi ko na napigilan ang sarili kong angkinin ang kaniyang labi, I want him so bad. He's too shy para hindi ko malaman agad ang totoo, alam kong noon pa man may iba na akong napapansin sa kaniya mula nang makatrabaho ko siya, madalas na sumusulyap sa akin, but he's word really confusing me. Si Nikasha ang madalas niyang hinahanap kaya hindi ako umasa.
But now, here. Unti-unti kong naramdaman ang mga kamay niya sa aking bewang, ang mas lalong lumalim ang halik niyang iyon, I felt his tongue aggressively in my mouth. Mas lalong dumidiin ang paghawak ko sa kaniyang malapad na balikat habang unti-unting bumaba ang halik nito papunta sa akong dibdib.
"Just do whatever you want, this is yours now, Fred," I moaned as I pulled his hand at my legs.
Three hours, we did those unbelievable things in three hours! I can't believe that he can literally make me cry. This is not my first time, thou wala naman kami sa katinuan noong unang mangyari sa amin ito.
"Well job, Fred," natatawang saad ko saka tumagilid sa kaniya.
Hingal na hingal itong tumingin sa akin at kitang-kita ko kung paanong mamula ang mukha niya. Bahagya siyang humarap sa akin at saka itinaas ang kumot hanggang sa aking leeg. We're both naked and I didn't know how to explain his body, or maybe, this is my first time. I don't know!
"Kasalanan mo 'to," saad ito saka ako niyakap dahilan para maramdaman ko ang dibdib niyang nagliliyab. His manhood at my ass, damn!
"You, liar, I thought this was your first time? Hindi halata."
"Matulog ka na, Ren. May pasok ka pa bu—"
"Nah! We should celebrate your birthday, a thirty-one year old guy," pang-aasar ko rito na tinawanan niya.
Naramdaman ko ang malambing nitong halik sa aking pisngi, gustuhin ko mang matulog ay hindi ko magawa dahil sa presensya niya. Ang mainit nitong kamay na nasa aking tiyan. I don't care if tito will mad at me. Ibibigay ko ang gusto niya at gagawin ko ang gusto ko.
"I love you, Ren. Sorry for being a coward," bulong nito na nagpakiliti sa aking tenga.
Pero imbes na sumagot ay muli ko itong hinalikan na agad naman niyang sinuklian. We were about to sleep, but then, there's another round.