HINDI MAPAKALI si Claire Kakaisip Sa sinabi ng lalaki. There's no way in hell na Kakain sya ng Shirmp!
"Bakit hindi maipinta 'yang mukha mo?" Tanong nito na may nanunudyong ngiti sa labi.
Inirapan niya ito at huminga ng malalim. Ano naman kayang tinira nito? Bakit parang ang lakas.
"Anong trip mo?" Tanong niya rito. Nag kibit balikat ito at bago pa ito makasagut dumating na ang Waiter na may Dalang Pagkain na akala mo ay Mag mumukbang.
Seriously? She's on diet for almost 5 years for pete's sake!
"Eat." Nginuso nito ang sandamakmak na pagkaing nakahain sa Harapan nila.
Nakataas ang isang kilay niya.
"And why would i?" Sino ito para utusan siya.
"Let's make a deal." Anito.
Seryoso itong Nakatitig sa kaniya at ganun din siya.
"Ano?"
"kung hindi mo yan kayang kainin lahat Hindi ka na pwedeng lumapit pa saakin." Anito. Nakatitig lamang siya rito habang nagsasalita.
"At kung maubos ko 'yan lahat?" Tanong niya. Nagkibit balikat ito.
"Then you're free to Visit me.. in my Office only. But that doesn't mean ay Okay na aabalahin mo'ko. Know your limits woman." Anito. Napabuntonghininga siya.
"Bakit parang lugi ako?" Reklamo niya.
"Lugi ka pa ba ron? You're fvcking free to visit me in my office even if i don't want it. Now Deal or no deal?" Anito.
"Deal." Sagot niya. Nakita niyang may sumilay na munting ngiti sa labi nito. Hindi din siya nagpatinag. Sinuklian din niya ng Matamis na ngiti.
Mahigpit ang hawak niya sa Kubyertos niya habang tintignan ang Shirmp sa harapan. Kailangan niyang gawin 'to. She's going to take the opportunity and do Everything No matter what it takes.
Kumakain din ito pero Beef stick lang and the rest ay sa kaniya na. The rice, the lobster, Chicken curry, Chicken Fillet at ang Pinaka ayaw niya.. Shrimp!
Mabilis niyang kinuha ang Shrimp at nagdasal nalang na sana ay walang mangyayari. Allergic sya sa Shirmp for pete's sake!
Nginunguya niya bago kinuha ang baso nito na may lamang tubig. Pagkatapos niyang kumain ay Naubos na din ang tubig niya kaya ang sa lalaki ang kinuha niya.
Nabigla ito sa ginagawa niya at mas lalo itong nagtaka ng Magsimula na niyang kinakamot ang kamay niya pataas sa leeg niya at nahihirapan huminga.
"You okay?" Tanong nito.
Tumango siya ng pilit.
"Oo naman.." Aniya habang pinipigilan ang Sarili na Kamutin ang Kamay na namumula na.
"Mag sabi ka ng totoo." Seryoso ang Mukha at boses nito.
"Uhmm... Makati lang talaga siya pero okay lang ako. Kain ka na." Aniya rito pero hindi ito naniniwala sa kaniya.
"Are you.." Bumaba ang tingin nito sa Shrimp kapagkuwan ay nag taas ng tingin sa kaniya. "Allegic of Shirmp?"
Tumango siya.
"Oo."
"Let's go to the nearest Hosp--" She cut him off.
"No need. May gamot ako rito." Kinuha niya mula sa purse niya ang Gamot para sa Allergy niya.
She saw him Sighed in relief. Bakit naman ito mag aalala?
"Nag aalala ka?"
"Hindi. Bakit naman ako mag-aalala? Hindi lang talaga ako sanay Ng May halos mag-agaw buhay sa harapan ko. "
Mahina siyang natawa.
"Oh okay? Grave sa Agaw buhay ah. Nagtatanong lang eh." Pagkatapus niyang inumin ang gamot niya ibinalik niya na ito sa Purse niya at umayos ng upo.
"Bakit ka parin kumain ng Shirmp kahit alam mong Allergic ka? Gusto mo bang mamatay?" Natawa siya sa tanong nito.
"Kasi Gusto kung bumisita sayo. That's the condition diba? So I took the opportunity. " Diritsung sagot niya. Nakita niyang natigilan ito kapagkuwan ay napailing.
"Oh Malapit nang magsimula 'yung Pelikula.." Tumingin siya sa Wrist watch niya. "10 minutes Left. Let's Go." Aya niya rito at nauna ng maglakad patungo sa Tindahan ng Popcorn. Syempre hindi Mawawala ang Pagkain, Nakakagutom kayang manuod ng walang snack. Bumili siya ng Dalawang Popcorn at dalawang Plastic battle na tubig bago sila pumasok sa Senehan.
Wala pang mga tao dahil hindi pa nagsisimula. Sa unahan sila para kita talaga. Nang makaupo siya inilapag niya rin sa Left side Ang plastic battle na tubig at sa Right side naman niya ay ang popcorn. Baka kasi matapun niya kapag Nagulat siya, mahirap na. Horror ang palabas na Siyang kinakatakutan niya. She hates horror movies pero wala siyang magagawa dahil kailangan.
"You okay?" Napaigtad siya ng bigla nalang itong nagsalita. Napansin siguro nitong natatakut siya.
"Bakit hindi? I'm okay. Hindi ako takot." Aniya rito. Ilang minutong hindi ito nagsalita bago sumagot.
"Ahh Kaya pala di ka na humihinga dyan." Sarkastikong Tugon nito. Hindi na niya pinansin ang sinabi nito at Nag focus nalamang sa Palabas ng May Mainit na bagay ang bumalot sakaniya. Nagtatakang tinignan niya ang lalaki na Naka tingin sa palabas. Ang Tuxedo nito ang Ginamit nito para ma ibsan ang lamig na nararamdaman niya. Pinagmasdan niya ang Mukha nito. Hindi alintana ang Naka busangot nitong mukha. Hindi maitatangging May mala adonis itong kagwapohan pero hanggang do'n nalang 'yun. Hanggang paghanga lang ang dapat niyang maramdaman sa lalaki.
Bakit mo 'to ginagawa?
Tanong ng isip niya rito.
NANG matapos na ang palabas ay nakahinga na ng maluwag si Claire. Parang galing siya sa isang napakasamang panaginip.
Ang kasama naman niya ay parang wala lang rito. Humogot siya ng malalim na hininga at Marahas na pinakawalan.
Nasa labas na sila ng mall at naglalakad sila papunta sa parking lot kung saan naka park ang sasakyan nito ng may Isnag bata na Lumapit sa kanila na may dalang Bulaklak. Tulips.
Ngumiti ang batang Lalaki at inilahad ang bulaklak.
"Bulaklak po Ma'am at Sir." Nakangiti nitong saad.
"Wow.. Ang Ganda." Aniya. Sa lahat ng mga bulaklak ay itong tulips ang Pinaka nagustohan niya. Silang dalawa ng mommy niya actually.
"Kuyang pogi, bigyan mo po ng bulak Si Ate Girlfriend mo po.. " Nabigla siya sa sinabi ng bata. Nagkatitigan sila ni kielton Kapagkuwan ay nag iwas siya ng tingin. Namumula na ang pisnge niya kaya di siya makatingin ng diritsu sa mukha nito.
"Oh.. Sure." Anito bago kinuha ang pitaka nito. Nahugot niya ang hininga. Hindi man lang itinanggi nito.
"Magkano ba?" Tanong nito sa bata.
"Ikaw po bahala." Sagot ng bata. Ngumiti si Kielton bago inilahad ang Isang daan sa bata. Wala siyang pakialam kung makita nitong ngumiti siya. Para kasing nagdiwang ang Puso niya sa nasaksihang Kabutihan ng puso ng lalaki. May good side naman pala ito.
Pagkatapus no'n ay umalis na ang Bata at naiwan nalang silang dalawa na walang ni isang nagsasalita.
"Gusto mo?" Napalingun siya ng nagsalita ito. Bumaba ang Tingin niya sa Tulips na dala nito. Unti unti siyang umiling. Makapal ang mukha niya pero marunong naman siyang mahiya. Baka may iba itong pagbibigyan.
Nawalan ng emosyon ang mukha nito.
"Okay. Itatapun ko nalang." Anito. Nanlaki ang mata niya sa sinabi nito. Wala ba itong pagbibigyan?
"Wag! Sakin nalang." Pigil niya rito. Sayang naman kung itatapun lang. Ang ganda kaya ng tulips.
Inamoy niya ito.
"Hmm.. Ang bango."
"You're welcome." Sarkastikung Saad nito. Mahina siyang natawa.
"haha Thanks." Nakangiting tugon niya rito. Hindi niya napigilang mapangiti. Sanay na siyang maka tanggap ng Bulaklak mula sa mga Admirer niya pero hindi katulad ngayon na galing kay kielton. Parang nakikiayun ang Swerte sa kanya ngayun. Ayaw na niyang Matapus ang araw na ito.
"Wag kang ngumiti dyan. Napagkakamalan kang baliw." Anito at tinalikuran siya. Hindi parin mawala ang Ngiti sa labi niya.
Tumingala siya sa kalangitan at Pumikit.
Hindi man maganda ang nangyari kanina Nag enjoy parin siya.
Those moments they've shared is the moment she would never forget.
ISANG LINGGO na ang lumipas simula noong Lumabas sila ay hindi na niya nakita pa Si Kielton at hindi niya itatanggi na na mimiss niya ito. Tinanung niya ang sekretarya nito at ang sabi nito ay nasa Urgent Meeting ito Cebu at hindi nito alam kung kailan ang balik ng Amo nito.
She sighed and when She's about to go bathroom to take a shower when Her phone suddenly Rang.
Unknown number ito pero Parang may Sariling isip ang kamay niya at sinagut ito.
"Hello? Claire santiago speaking.
Who are you?" Tanong niya sa kabilanh linya.
"Yown. Hi miss claire. Uh kase.." Familiar ang boses ng nasa kabilang linya kaya nag isang linya ang kilay niya
"Wait- is this You Engineer Galbin?" Aniya rito. Napasipol ang nasa kabilang linya.
"Yes po Miss Claire. Cut the Engineer, Galbin nalang. By the way Ano kasi.." Parang nagdadalawang isip ito.
"Ano nga?" Medyo naiirita na siya sa pambibitin nito.
"Kasi si Kielton Hindi ko nadatnan sa bahay niya. Naka uwi na siya galing sa Cebu kahapun kaya naisipan kung bisitahin siya pero wala siya roon at Ang Ikinabahala ko ay nag iwan siya ng Phone niya which is Hindi niya ginagawa kasi Napaka Busy niyang tao." Anito. Parang may namoong pagkabahala ang nararamdaman niya.
"S-Saan naman kaya siya nagpunta?" Tanong niya rito.
"Alam ko. May idea ako. Ngayung araw ang Death Anniversary ng Mommy at Kapatid niya kaya siguradong Nasa Sememteryo siya." Napabuntong hininga ito, "Kaya ikaw ang naisipan kung tawagan kasi ikaw 'yung Malapit sa kaniya bukod sa akin at sa Sekretarya niya. Kaya.. Pwede bang Puntahan mo sya? Hindi kasi 'yun nakikinig Kaya baka mag suntokan kami doon. "
Napailing sya.
"Oo Pupuntahan ko sya. Saang Sementeryo?" Aniya.
"Oh thank you! Sa St. Michael Cementery." Tugon nito. Napabuntong hininga siya.
"Ibababa ko na Miss. Thankyou ulit." Anito tsaka namatay ang linya. Agad siyang nag Palit ng damit at nagmamadaling Lumabas ng bahay at Pumara ng taxi papunta sa Cementery na sinabi ng kaibigan nito.
Nagdadasal sya na sana nandun pa ito. Pagakadating niya Ay hinanap ng paningin niya ang Lalaki at nakita nga niyang nasa May puno ito na Malapit sa isang puntod na Siguro ay sa namayapa nitong Ina at kapatid.
Nakayuko ito habang nakahawak sa Binti nito na parang malalim ang iniisip.
Dahan dahan siyang Naglakad patungo sa lalaki at Pumikit ng Maramdaman niya ang Malamig na hangin na tunatama sa kaniya.
"Ayoko na Mommy.. Pagud na pagud na ako.." Basag ang boses na pagkakasabi nito. Napabuntong hininga sya bago lumapit rito.
"Sa bawat pagsubok naten Napapagud tayu na parang gusto na nating sumoko na pero Isipin mo muna Bakit nangyayari 'to sayo?" Natigilan ito at nagtaas ng tingin. Nawalan ng emosyon ang mukha nitong nakatingin sa kaniya.
"Anong ginagawa mo dito?" Tanong nito.
"Ako pinapapunta ng kaibigan mo. Nababahala siya sayo." Aniya.
"Oh, okay." Tumahimik na ito.
"Inuulit ko, Ano sa tingin mo bakit nangyayari ito sayo?" Ulit niya dahilan upang mapa Tingala ito sa Kalangitan.
"I'm a wortless person. Simula palang ay Malas na ang mga nangyayari sa buhay ko. Nong bata ako na kidnapped ako kaya na Trauma ako at ilang taon bago iyun nawala ng malaman ni Mommy na may kabit ang Magaling kung ama." Napansin niyang Kumoyom ang kamao Nito, "My mom Tried to To Escape from my dad with me and my Older sister but Sadly we got caught so my dad Hurt my mom and Even kill her." Umigting ang panga nito, " Nag rebeldi ang ate ko noon. I was 15 years old that time and my ate was 20 years old. Nalasing siya at pinagsamantalahan sya at pinatay ng Anak ng business partner ng ama ko kaya nong nalaman ng walang puso kung Ama Hindi sya nag sampa ng kaso. Ni hindi niya binigyan ng katarungan ang pagbaboy ng mga demonyong iyun sa Kapatid ko." Puno ng hinanakit ang boses nito. Naawa siya sa rito at mas lalong nadagdagan ang galit ang nararamdaman niya sa Walang Pusong ama nito. He have been through a lot at Ngayun Ay sasaktan niya? Parang ayaw na niyang saktan pa ito.
"See? That's how Heartless My father was." Anito. Nakayuko na ito at napansin niyang Nagtaas baba ang Adams apple nito.
Wala sa sariling hinawakan niya Ang Kamay nito at hinaplos iyon. Hindi naman ito nag reklamo.
" He's a heartless Person. You've been through a lot and i admire you for that. For being brave." Nagtaas ito ng tingin sa kaniya.
" Because you overcome those trials. Ngayun ka pa ba susuko na andami mo ng napagdaanan? At isa pa Hindi na maibabalik pa ang buhay ng Mga Mahal mo sa buhay.." Tinignan niya ang puntod. " They are already gone." Ibinalik niya ang tingin rito. "Bumangon ka mula sa pagkakadapa. Mahalin mo ang sarili mo. Harapin mo ang Kasalukuyan wag mo ng balikan pa ang nakaraan. Everything's happen for a reason." Ngumiti siya ng tipid.
"Thankyou. Hindi ko alam kung bakit ako nag open up pero dahil sa sinabi mo gumaan ang loob ko." Nakatingin ito sa mata niya.
"You have a Beautiful eyes." Bulong nito. His husky voice sent Shivers Down to her spin. Nahugot niya ang hininga sa sinabi nito. Maganda ang mata niya? Ngayun pa pala nito napansin.
"Oo naman." May kumpyansang Sagot niya. Mahina itong natawa at napailing iling. Lihim siyang napangiti. Ang pogi!
"Oh fuck! Umuulan na." Anito. Nagtaas siya ng tingin at nagbaba ng tingin sa damit niyang nababasa. Umuulan na pala. Palakas na ng palakas ang ulan at malayo pa ang Sasakyan nito.
Hinubad nito ang Polo na soot at inilahad sa kaniya. Napatingin siya rito.
"Just take it! Damn." Agad niyang tinanggap ang Polo nito at inilagay sa ulo niya. Nahugot niya ang hininga ng Hinawakan siya nito sa Kamay at hinila. Parang naging slow motion ang lahat habang tumatakbo sila sa ulan. Ang Mata niya ay nakatutok lang sa Kamay nilang magkahawak at parang tangang naka ngiti. Parang may kakaibang saya ang nararamdaman niya na hindi maintindihan at hindi hindi niya pa nararanasan at parang may nag kakarambola sa dibdib niya dahil sa lakas ng tibok nito.