16: Night with the devils
-
“Tingin mo ba maniniwala ako? Ibaba mo na ko,” sapilitan akong umalis sa pagkakabuhat niya at saka nagmadaling bumalik ng dorm para maligo. Alam ko namang pinagtitripan lang ako ng lalaking iyon. Sanay na sanay na ako sa mga panggagago niya sa akin. I’m not going to fall for it, not again.
Pagpasok ko ng kwarto, laking gulat ko na lang nang makita ko si Thunder. Umaakyat lang naman siya sa balkonahe ng kwarto namin ni Ayesha.
“H-hoy! Anong ginagawa mo?!” Tanong ko nang lapitan ko siya. Hindi niya ako sinagot at basta na lang pumasok ng kwarto. “B-bawal ka dito! Lumabas ka!”
Pilit ko siyang tinutulak palapit sa pintuan pero masiyado talaga siyang malakas kaya hindi man lang siya gumalaw nang itulak ko siya.
Ano bang ginagawa niya dito?! Sino ba siya? Si Naruto at halos sabay lang kaming nakarating dito kahit mas nauna akong umalis? Saka bakit ba kasi nandito ‘tong kumag na ‘to?!
“Pwede ba? Lumabas ka na. Nababasa ‘yung sahig, eh.” tinulak ko siya ulit but this time natumba na siya sa kama ko at ngayon basa na iyon!
“Thunder ano ba?! Yung kama ko!” Sigaw ko habang hinahatak siya patayo at imbis na siya ang tumayo ay ako pa itong nahatak niya kaya natumba ako sa ibabaw niya. Bullshit, lagi na lang.
“Enjoying the position?” Tanong niya nang gawin niyang unan ang kanang kamay niya, samantalang ang kaliwang kamay naman niya ay nasa baywang ko.
“Manyak!” Madiin kong sabi at saka nagmadaling tumayo at pumasok ng banyo para maligo. Bwisit talaga ang lalaking iyon! Ang dami niyang paraan para bwisitin ako.
“Sabay na tayong maligo,” sabi niya nang kumatok siya sa banyo.
“Pwede ba? Wag mo nga pairalin ang kamanyakan mo! Ano bang kailangan mo?!”
“I want you to be my date later,” napairap na lamang ako at padabog na kinuha ang sabon pero dahil nga sa malas ako...
“Aaaaaah!” Isang malakas na kalabog ang pumaalinlang dito sa loob ng banyo dahil sa nangyari sa akin. Nahulog ang sabon at natapakan ko iyon kaya naman nadulas ako. Damn.
“Hoy Rain. Anong nangyari?” Sigaw ni Thunder pero hindi ko magawang sumagot. “Hoy Rain!”
“Bubuksan ko ‘tong pinto.”
“Wagㅡ” too late. Napapikit na lamang ako nang makita kong sinipa niya ang pinto. Jusko, underwear lang ang suot ko sa mga oras na ito. Bakit ba ako nasa ganitong sitwasyon? Hindi talaga ako lalayuan ng kamalasan.
“Rain. Are you okay?” Tanong niya nang maramdaman ko ang pag-upo niya sa harapan ko. Pakiramdam ko ay sobrang pula na ng pisngi ko.
“Do I look okay? Pumasok ka rito ng wala akongㅡ” nanlaki na lang ang mata ko nung dumilat ako. Nakapikit siya.
“Nasaan ‘yung twalya? Dalian mo, ang hirap kumilos ng walang nakikita.” napanganga na lamang ako. Nakapikit talaga siya. Am I just seeing things or what?
“N-nasa kaliwa mo. Sa t-taas,” pautal kong sabi at agad naman niyang kinuha yung twalya at ipinatong sa akin.
“Kaya mo bang tumayo?” Tanong niya nang dumilat na siya. Napatango na lamang ako at agad niya akong inalalayan para tumayo.
“Okay na ko, Thunder. U-umalis ka na,“ sabi ko nang tuluyan akong makatayo. Hindi ko alam kung anong nangyari sa akin, bigla na lang akong nailang sa kanya.
“Are you sureㅡ”
“Lumabas ka na,” bakas sa mukha niya ang pag-aalala at ayokong makita iyon. Ayokong maniwala sa mga ipinapakita niya sa akin. Ayokong magpauto ulit.
Napatango lang siya at kusa ng lumabas ng banyo. Sinilip ko siya at nakitang sa balkonahe siya dumaan. Napahawak na lang ako sa dibdib ko at sumandal sa pader. Parang mas malala na ang pagtibok ng puso ko tuwing nandyan siya.
Liam’s POV
7:50 p.m na at ilang minuto lang ay mag-uumpisa na ang party. Sinubukan kong kumbinsihin si Ayesha na wag makipagdate sa Jin na ‘yon but she really don’t want to listen. Napakachildish. Hindi ko siya maintindihan.
“Hey Liam! Nasaan yung bestfriend mo?” Tanong ni Jin nang lapitan niya ako. Nandito na ako sa function hall. Marami na ring estudyante ang nandito at hanggang ngayon ay nasa akin pa rin ang flower bracelet, wala pa akong napagbibigyan dahil hindi pa naman pumapayag si Rain na maging date ko ngayong gabi.
“I don’t know,” tipid kong sagot.
“I guess, susunduin ko na lang siya.” paalis na sana si Jin pero hinawakan ko ang braso niya para pigilan.
“Let me do it for you,” walang ekspresyon kong sabi at saka lumabas ng function hall pero hindi pa man ako nakakalayo ay nakasalubong ko na silang dalawa ni Rain.
“Rain,” tawag ko nang makalapit ako sa kanila. Isang tipid na sulyap lang ang ibinigay ko kay Ayesha. Napansin ko rin na walang suot na flower bracelet si Rain.
“Wala ka pa rin bang ka-date?” Tanong ko at napatango lang siya na medyo nag-aalangan pa.
“Beb, una na ko sa loob. Baka nandoon na si Jin,” paalam ni Ayesha at bigla na lang siyang umalis nang hindi man lang nagpapaalam sa akin. Ni hindi man lang niya ako tinignan, tss. Hindi ko talaga siya maintindihan.
“L-liam. Sorry ah, pero hindi ko matatanggap yung inaalok mo sa akin. Naka-oo na kasi ako kay Matthew,” sabi ni Rain at halata namang nagsisinungaling siya kaya tumango na lamang ako.
“Bantayan mo na lang si Ayesha ngayong gabi,” bilin niya nang tapikin niya ako sa may gilid ng balikat. Parang problemado siya. Ano kayang nangyari?
Rain’s POV.
Nasa loob na ako ng function hall, nagstart na rin ang party. Sitting pretty lang ang peg ko dahil wala akong date. Ayoko naman talagang magsinungaling kay Liam pero kailangan.
Mula rito sa kinauupuan ko ay tanaw na tanaw ko kung paano sila magtalo ni Ayesha habang nasa gitna nila si Jin. Hindi ko tuloy alam kung matatawa ba ako o ano.
“Alone?” Tanong ng pamilyar na boses at bago pa ako lumingon ay nahawakan na niya ang pulsuhan ko.
“J-jiro.” ayun lang ang tanging nasabi ko dahil bigla niya akong hinatak papunta sa dance floor. Doon niya ako sinayaw habang tumutugtog ang Angels brought me here by Guy Sebastian.
Huminto kami sa pagsayaw at sinuotan niya ako ng flower bracelet. Pakiramdam ko ay nagb-blush ako sa mga oras na ito. Pero wala pang isang minuto ang lumipas ng biglang...
“Ako naman,” sabi pa ng pamilyar na boses at doon bumungad sa akin si Axel. Kusa naman akong inalalayan ni Jiro papunta kay Axel.
“Anong meron at ako ang isinasayaw niyo?” Tanong ko habang sinusuotan niya ako ng bracelet na kagaya nung sinuot ni Jiro. Napataas na lang ako ng kilay pero nakipagsayaw pa rin ako sa kanya.
“Maybe, ikaw lang ang babaeng nakakaagaw ng atensyon namin.” kibit balikat na sagot ni Axel at bigla niya akong itinulak ng marahan papunta sa direksyon ni..
“Jasper,” tawag ko at bored niya akong tinignan. Ano bang problema ng mga lalaking ito? Pinagpasa-pasahan nila ako na parang bola.
“Pwede mo naman akong hindi isayaw kung gusto mo,” sabi ko dahil alam ko namang ayaw niya sa akin. Hindi siya umimik at maya-maya lang ay may humatak sa baywang ko.
“Matthew. Paki-explain nga kung anong nangyayari,” sabi ko habang sinasayaw niya ako. Laking gulat ko na lang nang makitang apat na flower bracelet na yung suot ko.
Yung totoo? Mukha na akong flower vase.
“Mas safe ka pag ganito,” makahulugang sagot ni Matthew na nagpakunot sa noo ko.
“What do you mean?”
“Siya lang makakasagot sa tanong mo.” sabi niya at itinulak niya ako pero may sumalo sa akin.
“Thunder, anong ibig sabihin ni Matthew? Pwede bang pakiexplainㅡ”
“Later,” seryosong sabi niya habang sinasayaw ako.
Standing here before you, feels like i've been born again
Every breath is your love, every heartbeat speaks your name.. ♪
My dreams came true, right here in front of you, My miracle.. ♪
“Pinaglalaruan niyo ba akong lima?” Tanong ko.
“You’re in danger,” nagsalubong bigla ang kilay ko dahil sa sinabi niyang iyon. Ano na naman ‘to?
“Full details. Hindi naman porket Keen ako ay kaya ko ng hulaan ang sinasabi mo.” reklamo ko habang patuloy kami sa pagsayaw habang siya naman ay halos hindi mapakali sa kakalingon.
Tumingin ako sa paligid at mukhang maayos naman ang lahat hanggang sa matanaw ko ang isang pamilyar na mukha. Siya yung babaeng nakahiga sa keen’s lab kanina, parang may mali sa kanya, tila wala siya sa sarili.
“Remember that girl?” Biglang tanong ni Thunder kaya binalik ko sa kanya ang atensyon ko at naghintay sa iba pa niyang sasabihin. “She’s 100% Keen like you. A human subject. Pinag-eeksperimentuhan siya ng Keen’s organization and now you’re next.”
“W-what are you trying to say?”
“Remember that day? Yung nasa Keen’s lab si Axel?” Tanong niya at tumango lang ako.
“Inutusan ko siyang tignan ang X list at base sa kanya, ikaw na ang next na magiging human subject.”
“X list? Ano ‘yon? Kung pinagtitripan mo lang ako, pwede bang tigilan mo na? Hindi na nakakatuwa.”
“I’m serious. Yung rumors about sa babaeng nag-attempt ng suicide? She’s also a 100% keen at hindi kami ang dahilan kung bakit siya nagtangkang magpakamatay. She became a human subject too and that’s the reason why she attempt suicide,” unti-unti ko ng nagegets ang nagyayari. Ano bang meron sa school na ito? Medyo magulo pa pero isa na lang ang talagang nagpapagulo sa isip ko.
“Why are you doing this?” Tanong ko at bigla siyang huminto sa pagsayaw kaya napahinto rin ako. Tinignan niya ako ng diretso sa mata at ganun din naman ako.
“Simply because I want to protect you,”