Nathaniel's POV:
Habang pinapalipad ko ang Chopper ay hindi mapakali si Monique, sabagay... Kung ako nga kinakabahan sa mga nangyayare eh.. Sya pa kaya.. Nanginginig syang hawak ang wallet at ang isang baril.. tinitignan nya lang ito.
"binuksan mo yung laman ng wallet?"
tanong ko sa kanya..
"hindi pa.."
Halatang takot na takot sya dahil sa panginginig nya..
"ah-mm.. Nathan.. B-aka pwedeng tanggalin mo sa hita ko 'tong baril.. Natatakot ako baka pumutok.."
Dahan dahan kong tinanggal sa hita nya yung baril, naaalala ko dati.. Ayaw na ayaw nyang pinapakeelaman ang baril nya... Pero ngayon halos hindi nya na ito makilala.. ni ayaw nya na itong hawakan...
Pagkuha ko nun ay yun pa rin pala ang baril nya na may sign na AL
"where did you get this?.."
"binigay lang saken yan ni Hector.."
"it's Nathalia's gun.. the sign.. AL.. in this gun.. its familiar to me.. I know this is the same gun that Nathalia is holding when we were diving on the cliff.."
"then why Hector gave that to me?.."
"you are Nathalia... that's why.."
"No. How many times do i tell you! I'm not Nathalia! I am Monique! She's not gonna come back, she's dead! Accept it! and you just have to move on!"
"She is my only reason... Why I'm doing this... You can never take that from me... Look, I'm trying to save your life! Can you just shut the fvck up?!"
"I hate you! Nathan!"
"The feeling is mutual stubborn supermodel! and besides.. I had a crush on you so.. I accept this mission.."
"Mission? What mission?!!!"
"uh-uh! Its a secret babe!"
Maya maya ay may bigla akong narinig na putok ng baril
"shoot! What's that?!!"
"and now you should go get some.. Parachute!!!"
"parachute?! What?! Why!"
"just go get some!!! They were aftering us!"
Paglingon ko sa likuran ay nakita kong dalawang chopper na pala ang nakasunod samen na may sign ng Rain Corporation
"here! You should wear one too!"
Inaabot nya saken yung isang parachute pero hindi ko sya pinansin at sinuot ko sa kanya yung isang parachute na hawak nya
"what are you doing?!!"
Nanggigigil akong isinuot sa kanya yung parachute
"okay I got it, I got it! I'm alright!"
nagulat ako nang may biglang bumangga sa chopper namen.. napuruhan nila iyon at mahuhulog na ang helicopter..
"Monique! you need to jump!!"
"NO!.. NO!! NATHAN DO YOU SEE HOW HIGH IS THIS?!! ARE YOU TRYING TO KILL ME?!!!"
"THERE'S NO FUCKING TIME MONIQUE!!! THIS CHOPPER WILL FALL!!!"
"you said you had a crush on me! and then the next thing I know is you'll ordering me to jump in here?!!!"
nainis na ko sa kanya ang arte
"I'm coming and get you!!! YOU JUST HAVE TO TRUST ME!!!"
tinulak ko sya para mahulog sya ng tuluyan
"AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH!!!!"
agad agad kong sinuot ang parachute ko at nag dive pababa , saktong sumabog ang Chopper.. nagkawasak wasak ang bawat parte nito at tumama sa dalawang chopper na sumusunod samen.. sumabog at nasunog din ito
napindot naman agad ni Monique ang buton ng parachute para maayos syang makababa, at napadpad kame sa lugar kung saan nagsimula ang lahat... sa Isla Jus Ratio... its good to be back but.. all I'm seeing was a girl who doesn't know herself anymore...
nang makababa sya ng maayos ay bigla nalang syang hinimatay.. at saktong pagbaba ko ay tinanggal ko na ang parachute namen at binuhat ko na sya , nawalan lang naman sya ng malay eh..
pumasok kame sa safe house na sinabi ni kuya Marco na pwede naming tuluyan dito pansamantala, hiniga ko si Monique sa kama at pinunasan ko sya ng malamig na bimpo para magising
"uhmm.."
yun lang ang sagot nya habang pinupunasan ko sya.. mukhang napasama yata yung pagtulak ko sa kanya kanina tsk.. nasapo ko ang noo nya , ang init nya at nilalagnat sya, ano ba tong babaeng to.. teka.. baka may doktor na pwedeng matawagan dito
kinuha ko yung landline at nag dial ng number
*ah yes.. ahm.. my girlfriend is sick. yeah we need a doctor right away.. safe house #5*
nang makarating ang doktor ay pinatingin ko sa kanya si Monique.. I don't want to call her Nathalia ..
"Doc?.. ano hong lagay nya?"
"lagnat lang, but.. she has a very confused mind right now based on her actions.. parang may gumugulo sa kanya.. is she suffering from amnesia?"
"ah yes Doc... matagal na rin pero hanggang ngayon hindi nya pa rin maalala ang lahat..."
"you just need patience.. everything will come on time, may mga ganyang insidente talaga .. na matagal bago bumalik ang memorya nya tungkol sa dati nyang buhay noon.. especially when she had a traumatic experience kung saan nya nakuha yung amnesia nya.. pero gawin mo pa rin ang lahat ng magagawa mo para maalala ka nya, nang sa gayon ay mapabilis ang improvement nya at bumilis ang pag alala nya sa nakaraan nya..."
"sige po salamat po Doc.."
----
8:45 PM
nasa rooftop ako malapit sa kwarto kung saan naroon si Monique, hindi pa rin sya nagigising hanggang ngayon... mauubos ko na tong bote ng wine pero wala pa rin talaga syang imik, naiisip ko yung sinabi nung doktor kanina pero.. hindi ko na alam.. Oo masaya ako na nakikita ko sya, masaya ako na bumalik sya at hindi totoo ang inakala ko noong patay na sya pero... masakit na hindi nya na ko maalala ngayon, buhay ka nga Nathalia, ngunit ni hindi mo na ko kilala, am I really loosing you? Nathalia?.. nagdadalawang isip ako kung susubukan kong gumawa ng mg paraan para maalala mo ko dahil takot ako na baka magalit ka saken, baka kamuhian mo lang ako dahil ang ipinakilalang pagkatao nila sayo ay si Monique.
habang inaayos ko ang mga baril na gagamitin ko ay may parang naririnig ako na humihikbi, hindi naman ako yun.. Oo medyo malakas tong iniinom kong alak ngayon pero alam ko sa sarili kong hindi ako umiiyak para kay Nathalia o kaya ay kay Monique, paglingon ko ay nakita ko sya na nakaupo na sa kama at tinatakpan ng kamay nya ang mukha nya habang umiiyak.
"oh, bat ka umiiyak?.."
"akala ko *sob* may gusto ka saken *sob* bakit mo ko tinulak kanina? *sob* "
natawa ko bigla
"akala ko naman kung anung iniiyak iyak mo dyan, yun lang? haha! look.. yes.. I like you Ms. Monique.. but I also love you too that's why I wanted to protect you.. I only did that because if we get caught they will kill us.."
" I hate you! *sob* I don't trust you!"
"then don't, by the way there's a food in the fridge.. if you're hungry you can cook something or find something to eat.."
nagsindi ako ng yosi at bumalik ako sa kinauupuan ko at inayos ang mga baril
"how long do we keep on hiding here?"
"I don't know actually.. they will not stop until they reach you and kill you.."
"look. I just wanted to know what they really want from me.."
"pinaliwanag ko na sayo.. ayaw mo lang pakinggan, ayaw mong paniwalaan.."
tumayo ako at lumapit ako sa kanya pero natatakot syang nakatingin sa hawak kong baril
"Na-Nathan what are you doing?.."
nakalimutan ko takot nga pala sya sa baril, nalimutan kong ilapag sa lamesa bago ko lumapit sa kanya , inilapag ko yun sa side table
"why? do you think I will shoot you?.. I need you so.. I will not gonna kill you.. don't be afraid..."
"I said I dont trust you.. that's why..."
"well, I'm not forcing you to trust me.. last time I checked.. you closed your eyes when I kissed you on the car... how about trying it again for the second time?.. hmm?.. Ms. Monique? what do you think?..
inilapit ko ang mukha ko sa kanya at akmang hahalikan ko na sya nang:
"I'm not crazy to do it again Jerk!"
nagulat ako nang bigla nya kong sinampal at saka nagtalakbong ng kumot
"aww! fvck! that's a good slap, thankyou Ms. Monique! pasalamat ka hindi mainit ulo ko ngayon!"
ang sakit shet. hindi pa rin sya nagbabago. masakit pa rin sumampal