Nathaniel's POV:
I shouldn't have let Monique, go.. The truth is I love her... Kahit sino pa sya.. Monique.. Or Nathalia... I don't care now... She's only mine at walang pwedeng umagaw sa kanya, I lost her once, I don't wanna lose her again...
Kaya nagpa sya akong sumunod doon at bumalik, pero iba ang bumulaga sa akin pagdating ko
At dahil alam kong pupuntahan nya agad ang nakagisnan nyang tatay sa kulungan, dun ako dumerecho at hindi nga ko nagkamali, nandun sya...
How can she stand so close to that criminal?.. She was crying when I saw her...
Nagulat ako nang biglang may mga pulis na lumapit sa akin at pinosasan ako
"whoa! Wait! Cop, what happened here?!! bitiwan nyo nga ko bakit nyo ko pinoposasan?!!!"
"dahil may karapatan kame Mr. Perez, nag file si Ms. Lejares sa inyo ng case, totoo bang hinouse arrest mo sya at ni-rape mo sya?!!!"
Galit na galit sakin lahat ng tao sa loob ng kulungan
"Monique naman... Bakit mo ginagawa saken to?.."
Umiiyak pa rin syang nilapitan ako
"diba *sob* diba totoo?! *sob* You got me house arrested and then rape me! *sob* Sinong matinong tao ang gagawa nun?!"
Hindi galit ang nakikita ko sa mga mata nya.. Kundi lungkot.. Saan sya nalulungkot?.. At bakit parang mukha syang natatakot?..
"Monique, alam mong hindi totoo yan! Bakit kaylangan nating umabot sa ganito?!"
"sige na Cop, hulihin nyo na yan!"
"MONIQUE! YOU CAN'T JUST DO THIS TO ME!!! PLEASE! You know what you've felt that night! We both know it!"
"hindi totoo yan! *sob* hindi totoo yan! *sob* pinagsamantalahan mo lang ako!"
"Monique, I LOVE YOU!!!"
"NO! *sob*"
Umaatras sya palayo habang pilit akong ipinapasok ng mga pulis sa malamig na selda..
Monique what are you doing?... Sinong nag utos sayo na gawin to?... Bakit ka natatakot?...
Monique's POV:
"Nagawa *sob* ko na yung gusto mo! Ano pa bang kaylangan mo?!! *sob* wag naman yung mga mahal ko sa buhay please! *sob* "
"Good job Monique, now.. We we're gonna play..."
Itinali ako ng babaeng nagpakilalang Petulya ng lubid
"anong gagawin *sob* mo saken?.."
"relaaaax.. Maglalaro tayo.."
Pati ang bibig ko ay binusalan nya ng puting tela
"we will play a train game.."
"uhmmm.. Hmmm.. Uhmm.."
Ndi na ko makapagsalita dahil binusalan nya na ang bibig ko at tinututukan nya ko ng baril
Maya maya ay may isang chopper na dumating at doon ay sumakay kami
Iyak nalang ako ng iyak hindi ko alam gagawin ko... Look, Nathalia, if you are brave and you think you can mug these people , then go! Lumabas ka na sa katawan ko! Please... Nathalia.. If I lose you I'm sorry.. But.. I just can't recognize you.. :'(
Please.. Help me...
Napapikit nalang ako...
Maya maya , nang magising ako ay nasa hindi pamilyar na lugar ako, nakahiga ang katawan ko sa may riles ng tren, nakatali ng lubid ang mga kamay at paa ko at may busal ang bibig ko
Damn! Help!
I started to get panic
"is this really exciting Nathalia?! Grabe.. Hindi ako sanay na nakikita kang umiiyak at takot na takot.. Wow.. You must be a great actress... Sa dami ng mga kasalanan mo saken I just want to kill you fast.. But.. Let me take it easy..."
Tinanggal nya ang busal ko sa bibig
"any last words?!"
"Petulya, wag mo naman *sob* gawin saken to.. *sob* please maawa ka naman *sob*"
"oh beg, sweetie.. Ganyan na ganyan din ang ginawa mo saken noon... I beg for my life, but you have no mercy.. You think I can't survive the chemical that you've put on my cup of coffee? Well, thank God I have Sam, but too bad because your friend or should I say playmate Agent Marco throw bullets on him.."
"I *sob* I did that? *sob*"
"oh yes, you are Ms. Nathalia Gomez, the most valuable Assassin of the Rain Corporation.. A fearless and as brave as a lion.. Now you're like a scaredy cat! Haha!"
"If that's true *sob* then.. the Rain Corporation is the one whose hunting me? *sob* "
"whose getting smarter now?... Alam mo Nathalia, mas halimaw ka pa saken, hindi ka papahuli ng buhay noon, at ngayon na mas mahina ka na saken its such an honor to kill a great assassin like you.."
Nagulat ako nang may narinig akong tren na paparating , hindi ko alam kung anong gagawin ko..
Napapikit nalang ako.. Oh God.. Help me.. Kung kukunin mo na ko sa mga oras na to.. gusto kong ipa alam mo kay Nathaniel kung gaano ko sya ka mahal...
Palakas ng palakas ang tunog ng tren at papalapit na sa kinaroroonan ko pero may biglang kumuha sakin mula sa riles ng tren, hindi ko alam kung sino.
"Nathalia gising! Hindi ka pwedeng mamatay naiintindihan mo?!"
Napadilat ako ng bahagya at nakita ko si Hector..
"anong tinawag mo saken?.."
"I-I mean Monique.. Come on we have no time.."
Binuhat nya ko dahil hindi na ko makatayo, pano sya nakarating dito?.. Pano nya nalamang nasa panganib ako?..