Nathaniel's POV:
"I can't find her everywhere.."
"even the car that she lend I can't even traced it"
Sabi ni Anne
"Damn it!"
"relax, cous, she knows what she's doing"
Sabi naman ni Marco na tinatapik tapik ako sa likod
"wait! The Rain Corporation sends something!"
Sabi naman ni Anne habang nakaharap sa monitor ng computer
"what is it?!"
tanong ko kay Anne
"It was a threat, they said that they has Nathalia, Sinabi pa nila na saka lang nila papakawalan si Nathalia kung babalik ka sa kanila, Nathaniel, they said keep your word"
"I'm screwed, Anne, take the offer"
"YOU CAN'T DO THAT SON!"
Sabi ni Daddy
"Nathalia is in trouble Dad, She needs me!"
"CAN YOU AT LEAST THINK OF YOURSELF FOR ONCE?!!!"
"DAD! IF I WILL LOSE HER AGAIN, SHE WILL TAKE MY WHOLE LIFE! IF SHE DIED... I'LL DIE TOO.."
"Listen to me Nathaniel, this is a lethal operation, this is dangerous, I can't lose any of my men"
"I'M GOING ALONE!!!"
"I will not gonna lose my only son"
"Dad.. Remember when we used to play when I was a kid?.. you always brought me some toy guns right?.. swords and... darts.. You raised me to be a warrior.. but Nathalia.. she doesn't want this game.. She never born to be a warrior.. and for me, she is royalty.."
Napayuko nalang si Daddy at hinawakan ako sa balikat
"go ahead son.."
Binigay sakin ni Dad yung baril nya, he said its a lucky gun.
"thanks dad.."
"yeah, anytime.."
Niyakap ko si Dad, at saka tumakbo pababa ng head quarters
Kinuha ko ang isang bag, nilagyan ko iyon ng napakaraming dinamita at mga baril na fully loaded ang bala, nakita ko ang isang bullet proof na kotse at saka ako sumakay doon.
[LAUNCH ACTIVATED]
*Nathan, can you hear me?*
Sabi ni Anne, Inilapit ko sakin ang voice generator
*yeah*
*Agent Nathaniel Perez, as a matter of public record I strongly advise against this reckless course of action that will almost certainly cost you your life*
*Understood*
*Off the record , I will tell you that you're a man of rare courage and I pray your aim is true*
*thank you*
Desidido na ko kung kaya't pinaandar ko na ang sasakyan
Nathalia's POV:
"PAUPUIN NYO YAN AT WAG TANGGALIN ANG POSAS"
"masusunod General"
"nakuha nyo na ko ano pa bang gusto nyo?!!!"
"oh I'm sorry Nathalia but your little dog has been involved and he can't keep his word"
"I beg you, this is none of their concern"
"and of course he will come and get you so this will be a great game, what do you think?"
"DAMN IT, IF SOMETHING HAPPENED TO THEM I SWEAR, I'M GONNA KILL YOU!!!"
Nagulat ako nang may biglang malakas na pagsabog sa loob ng headquarters nila
"Agents?! Itaas sya sa rooftop ng Rain Corporation!! Dali!!"
Dinala nila ko sa itaas ng rooftop.
Nathaniel's POV:
Kasalukuyan akong nagmamanehi nang may makita kong may sumusunod saken, may logo ng SIC ang sasakyan nya kaya huminto ako at hinarangan sya, sabay kaming bumaba ng kotse
"Marco?"
"I will not gonna let you die there!"
Ngumiti nalang ako sa kanya at pumasok na sa loob ng kotse ko , sinundan nya rin ako
*Agent Marco, can you hear me?*
*yes Agent Nathaniel"
*Can I transfer the plan here?*
*of course*
*alright here it goes, magtanim ka ng mga planta at mga pampasabog sa buong headquarters ng Rain Corporation*
*okay sige.. Mga high class bombs right?*
*yeah, pero gawin mo yun kapag nakuha nyo na si Nathalia, galit sila sakin dahil wala akong isang salita kaya siguradong ibabalik nila sa inyo si Nathalia kapalit ko*
*what about you?*
*wag mo kong alalahanin, just do the plan, patutumbahin natin ang buong Rain Corporation*
*gusto ko yan*
*we just gonna play like a fvcking video game, man!*
*yeah!*
Nathalia's POV:
-Rooftop
Sobra sobrang kadena ang ikinabit nila sa akin, may piring ang aking mga mata at nakatakip din ang aking bibig, wala akong makita.. hindi ako makasigaw... Kahit makatakas hindi ko magawa..
Nagulat ako nang may biglang nag alis ng takip sa aking bibig
"Sino ka? Pakawalan mo ko dito!"
"Sssshhhh..."
Nagulat ako nang biglang may dumampi sa mga labi ko.. isang mapanuyong halik
"Hhhhmmmppp!!--"
That familiar kiss.. that lips that I'm longing for.. It's Nathaniel..
tinanggal nya ang piring sa aking mga mata
"it is you.."
Tuwang tuwa kong sambit sa kanya nang makita ko sya, walang mapadsidlan ang tuwa ko at nangingilid ang mga luha ko
"hi sweetie... You'll die, I'll die right?.."
I agreed.
"You'll die, I'll die.."
Hinalikan nya ko ulit pero nagulat ako nang may biglang nagtutok samin ng baril.
"what a sweet.. reunion"
Sabi ng mga spy agent
"Agent Miguel?"
"Sam?"
"oh no, honey he's not Sam.. He is Sam's twin brother"
"oh.."
"Miguel you don't want this please..."
"neither you, I'm sure you don't want this.. But you're cousin.. He killed my brother right?"
Itinutok nya ang baril nya saken
"No.."
"GUSTO MO RIN BANG SUMUNOD SA KAPATID MO?!!!"
"oh my god, Marco.. No.. Please.."
Nataranta na ko kase tinutukan nya ng baril yung kapatid ni Sam sa ulo
Maya maya ay may narinig kaming nagpalakpakan
"oh what a nice show"
Si General, dala dala ang mga tauhan nya ay inilayo nila saken si Nathaniel at pinakawalan nila ko at binigay kay Marco.
"so it's settled then?"
Tanong ni Marco sa kanila
"wait, just let me talk to Nathalia first"
Pakiusap sa kanila ni Nathaniel, pero hindi sya nito pinakinggan bagkus ay pinagsusuntok at pinabugbog nya ito sa harapan ko
"WATCH NATHALIA!!! IS THIS SCENE ARE FAMILIAR TO YOU?!!"
Tanong ni General habang tinututukan ng baril si Nathaniel
"NOOOOOO!!! *sob*"
Niyayakap lang ako ni Marco para pakalmahin ako
"GO!!-- RUN!!!"
Sigaw samen ni Nathaniel
"PLEASE NO!!! *sob* STOP!!!"
Hindi ko na kayang tignan..
"ANO?!! HINDI BA'T NAPAKASAYANG TIGNAN NA NASASAKTAN AT NAG AAGAW BUHAY ANG TAONG MAHAl MO?!!! DIBA NATHALIA?!!!"
"GO!!! "
Sigaw samin ni Nathaniel habang binubugbog sya ng mga spy agent ng Rain Corporation
"Come on Nathalia"
Sabi ni Marco
"NO! I'M NOT GONNA LEAVE WITHOUT HIM!!!"
Binunot ko ang baril nya sa may tagiliran nya at pinagbabaril ko ang mga spy agent ng Rain Corporation pero dahil ang tagal ko ring hindi nakahawak ng baril ay hindi na ko sanay bigla silang naghagis ng kung ano at nang makita kong bomba yun ay bigla akong hinatak ni Marco at napatalon kami sa rooftop.
--
Nathaniel's POV:
Hindi nila ko tinigilan hanggat hindi ako nawawalan ng lakas.. Lahat ng suntok at sipa ay tinanggap kong lahat.. Sinigurado nilang mata lang ang walang latay.. At nang matiyak na nag aagaw buhay na ko ay isinilid nila ko sa sako at itinapon sa dagat.
Paano ako babangon ulit?..
Hahayaan ko nalang bang maging ganito ang lahat?..
Paano ko ililigtas ang sarili ko?..
Ngunit kaylangan kong bumangon sa sarili ko.. Hindi ko sila dapat hayaang saktan ang mga mahal ko sa buhay..
Sinubukan kong makawala sa loob ng sako at tanggalin ang posas sa aking kamay.