Damn it! Why the fuck he kissed me? Ano ba talagang gusto niya? He investigated me and now gusto niya akong anakan, ugh!
Lintek na pagmamana iyan. Dapat pala hindi ko nalang tinanggap ang mission, o hindi kaya nakipagpalitan na lang ako sa kanila. Stupid Klai! Tingnan mo ngayon, paano ka makakaalis n'yan?
Bumuntong hininga muna ako bago ligpitin ang mga gamit ko, naalala ko ang sinabi niya kanina na may nakita sila sa bag ko. So, pati talaga 'yon pinapakealaman. Fuck!
Kaagad kong hinalungkat ang mga gamit ko. "Shit," I cursed when I didn't see my weapon now.
Hinalungkat ko pa ito nang hinalungkat hanggang sa nailabas na lahat ng damit ko sa bag pero wala pa rin talaga ang weapons ko. I was about to get my phone nang may biglang kumatok. Napasabunot ako sa buhok bago buksan ang pesting isturbo.
I smiled when someone appears in front of me, kumukulo ang dugo ko sa kanya. The moment he kissed me kanina ay hindi ko alam kung bakit ako nag-react ng gano'n.
"What?" Pagtataray ko.
"Are you done?" Tumingin siya sa likod ko kaya kaagad ko itong hinarangan. Hindi pa nga ako tapos mag halungkat.
"Aalis na ba? Nagmamadali ka ba?" walang gana kong tanong.
"Yeah, we're going to the company. Ipapakilala kita sa kanila, the wife of director." Napairap nalang ako.
Kailangan pa ba 'yon? Ang dami namang alam ng lalaking ito. Bumuntong-hininga ako bago tumango.
"Bilisan ko nalang 'to, lalabas din ako." I was about to close the door nang pigilan niya ito. I groaned because of frustration. What now?
"Let me help you, they are waiti—"
"No! Pinapakealaman mo na ang mga gamit ko, huwag ka nang dumalawa pa."
He just looked at me with a serious eyes at tinabi ako sa gilid, saka siya pumasok kaagad. Hindi manlang ako pinakinggan.
Padabog akong lumapit sa kanya. "Inayos mo ba 'to o ginulo mo lang?" komento niya pa.
Malamang ginulo, tanga!
"May hinahanap ka?" he asked.
Hinarap ko siya. Tutal, alam niya naman na kung ano ang meron sa mga gamit ko, I will ask him where he put my weapons.
"Where are they?" I asked but he just frowned his forehead na para bang nagtataka kung ano ang sinasabi ko.
Maangmaangan, buset!
"Who?" I rolled my eyes.
"My weapons, jerk." Madiin ngunit bulong kong sabi.
"Oh, sinuko ko sa pulisya." Akma ko siyang hahampasin nang napatigil ako.
I calmed myself at huminga nang malalim. Chill, Klai. Chill.
Dahan-dahan akong ngumiti sa kanya at lumapit, napaigtad siya nang hawakan ko ang dibdib nito. Infairness, ang tigas.
"Hubby," gusto kong mandiri sa boses ko dahil naging mahinhin ito. Napangiwi ako ng palihim bago bumalik ang tingin sa kanya.
Hindi ko mapagkaila na kinakabahan ako ngayon dahil malapit kaming dalawa. Pero hayaan na, kailangan ko siyang utuin. Hindi ako naniniwala na sinuko niya sa pulisya, e'di sana nakulong na ako ngayon. 'Di ba?
Hinaplos ko ang dibdib nito habang nakatingin sa kanya at pinisil pa pero mukhang sanay na yata 'to sa mga babae, wala manlang reaction sa ginawa ko.
"Honey, saan mo ba sila tinago? Hmm?" Malambing kong tugon at pinilig pa ang ulo sa kabilang dibdib nito. Para lang siyang robot na walang emosyon. Nakatayo lang kahit na na nilandi ko ang katawan niya. Pero bet ko ang tigas ng dibdib nito. Tangina.
Hindi pa ako nadala, hinawakan ko ang panga nito at hinaplos din. Seducing him when all my kapal ang mukha. He just smirked and I stopped when he hold may waist. Idiniin niya pa ako lalo sa katawan niya at nanlaki ang mga mata ko nang idikit niya ang ilong niya sa ilong ko. Damn!
Ang kaninang kaba sa dibdib ay mas lalo pang dinagdagan. Gusto ko siyang itulak ngunit nanghihina ako nang hawakan niya pa lalo ang bewang ko. He smirked again.
"Bakit mo pa ba hinahanap iyon? Hindi nababagay sa'yo ang mga bagay na 'yon, Klai." That's it!
I pushed him away at inayos ang sarili ko, sinamaan ko siya ng tingin. "You don't understand. K-kailangan ko 'yon. Sige na, ibalik mo na sa akin." Pamimilit ko.
He shrugged his head na halatang ayaw talaga sumuko sa gusto ko.
Tangina naman, kailangan kong makuha 'yon. They are my babies, at paano kung may nangyari sa akin na ngayon ay mukhang mangyayari nga dahil ipapakilala ako ni Tucker bilang magiging asawa niya. Sa aming dalawa, mas delikado pa yata ang buhay ng isang 'to. Boss nga namin ay kalaban niya, at iyong sumalakay sa kanila noong gabing iyon. Paano kung hindi lang dalawa o tatlo ang gustong pumatay sa pamilyang 'to. Paano kung higit pa roon, at kung mag-isa lang ako sa daan. I need to protect myself from them. Hindi sapat ang pagbali ko ng katawan sa kanila kung may magbabalak mang saktan ako, hindi ako masa-satisfy kapag hindi tumalsik ang dugo nila sa katawan ko.
"No, I won't let you hold a weapon like that. Hindi bagay sa'yo." Napahilamos ako sa mukha.
Nababagay ba ang paggamit ng mga armas? Bawal ba sa babae ang gumamit ng gano'n? Katangahang rason, pota!
"Lintek naman, Tucker. Hindi pa ako pumirma ng kontrata at hindi mo pa ako asawa, bakit kung maka-demand ka parang tayo na? O parang nakatali na ako sa'yo. Baka nakalimutan mong aalis din ako pagkatapos nito. Demanding ampota."
"Say one more bad words, hindi lang halik ang makukuha mo." Ugh! Sumegway pa!
"Ibigay mo nalang kasi sa akin ang mga armas ko, I need them!" I shouted. Hindi ko na kayang magtimpi.
Kung ang mission ko ay hindi nauubos, p'wes ang pasensya ko sa lalaking ito ay kunting-kunti nalang!
"No," he said at akma siyang aalis nang hinawakan ko ang braso nito.
"Please. I need them."
"Why? Bakit mo kailangan iyon? Delikado." Kailan pa ba siya nagkaroon ng pake?
"Kaya nga kailangan ko 'yon kasi delikado. I need them to protect myself. Paano kung wala ka at may umatake sa akin. So please." Pagsusumamo ko. Isa nalang, kapag ayaw niya pa rin pumayag tangina nalang talaga.
"Hindi mo na kailangan 'yon." He turned his back para pumunta sa mga gamit ko at sinimulan ang paglalagay ng damit sa bag ko.
Sinundan ko siya at tumayo sa harap niya. Ang tigas talaga, ayaw manlang ibigay ang gusto ko. Kung totoong asawa ko ito, unang araw palang na makasama siya bilang asawa, lalayasan ko na siya kahit gwapo at daks pa 'to. Buset!
"Kailangan ko 'yon, Tucker. Bakit ba ayaw mong ibigay sa akin." I said, naiiyak na. Kulang na kulang na ang pasensya ko sa lalaking 'to.
Kung nasa akin lang ang kutsilyo ko ngayon, masasaktan ko na 'to, nakakainis na!
He stopped of what he's doing, he looked at me and clinched his jaw. Tangina, gwapo pa rin kahit anong gawin.
Ako naman ang nagulat at napatigil dagil sa huling sinabi niya bago siya lumabas ng kwarto. Shit!
"I will protect you without those weapons, Klailea."