Ano kayang hitsura ng Ailey na 'yon sa personal?
Napaisip ako dahil pinakita sa akin ni Denveir ang picture niya. Maganda naman siya, pero iba naman minsan ang hitsura sa personal.
Mamaya scam, ‘di ba? I just want to know, but no matter what her feature, she's still the love of his life. I'm just curious.
I walked at the hallway while tilting my head to the left and right. I was finding that girl. I froze when I saw her walking and smiling like an angel. Ohh? I grasped my chest because I felt my heart was about to go out.
She's pretty.
I automatically run when she was going to my direction.
After that day, my life is not the same anymore. I was crazy thinking about her like what my twin brad do.
Now, I understand why he loves Ailey.
She's not only pretty, she is also smart, kind, brave, cheerful and many more characteristics that a girl have to make a man fall in love.
I unconsciously admiring her without acknowledging my feelings because I also love Denveir. I don't want competition because at the first place she's Denveir's inspiration and he'll crazy in love with her.
I'm contented to accompany Denveir with his insanely action to follow Ailey. In the other side of me, I want to see her, too.
I'm interested to her and I don't know why I feel my heart is drumming in nervous when I see her beautiful face.
Lumapit si Denveir sa akin at umakbay. "Where are you going?"
"Kay Jessie, rock 'n roll!"
"Doon ka ba matutulog?"
"Yes, Kuya!"
"Mas matanda ka sa akin." Kunot-noong sabi niya. "Whatever. Minuto lang 'yon." "Uwi ka agad. Sleep with me."
"Hindi ako makakauwi, doon nga ako matutulog."
"You're really a friendly person."
"Makipagkaibigan ka rin kasi minsan, Twin Brad." Umakbay din ako sa kaniya. "Loner."
"I'm not like you. I prefer reading nursing books than partying."
"Whatever, Kuya."
Lalabas na sana ako ng kwarto niya nang umakbay ulit siya at ipasok ako. Inabot niya sa akin ang picture ni Ailey. "Kapag namatay ako alagaan mo siya at mahalin. Asawahin mo, okay?"
Tumawa ako. "Oo nga at crush ko rin siya, pero ‘di tayo talo. ‘Di ako makikipagkompetensya sa iyo."
"Promise me."
Tinapik-tapik ko ang balikat niya. "You will not die, you will marry her."
Pilit siyang ngumiti. "Kapag lang naman. Binibilin ko siya sa iyo." Pinitik niya ang noo ko. "Kainis ka! Ikaw pa 'yong nayakap niya."
247
Michelle R. Villaflores
"You should learn how to ride a bike."
"Yeah, yeah, next time."
"And 'wag kang sakitin. Lagi ka na lang may sakit."
"Baka nga mamatay ako nang maaga."
Tinawanan ko lang siya. "Masamang damo ka kaya ‘di ka mamamatay agad."
"Kahit ang masamang damo hindi alam kung kailan mamamatay."
Nagkibit-balikat ako. "Bakit ba ganyan ka mag-isip? Kababasa mo 'yan ng libro na 'After Life' kaya naiisip mo."
"Books are my therapy."
"Yeah, yeah, but go outside and explore."
"No, dito na lang ako hindi ko kaya ang ginagawa mo puro ka party."
"Bahala ka nga. Aalis na ako."
"Later. We're going to talk about—"
"Ailey, again? Kakasawa na."
Ngumiti siya. "When you love someone, you will never get tired of reminding them how much you love that person. In my case, I can't tell my feeling to her, I'm torpe."
Tinapik ko ang balikat niya. "Twin brad, lunukin mo ang pagiging torpe malay mo gusto ka rin pala niya."
Ipinakita niya sa akin ang letter. "I'm going to give this to her."
"Confession?"
"Yep. Good luck to me. I'm nervous, but I'm guilty parang pagsisinungaling naman na ikaw 'yong kasama
niya ng dalawang araw, pero nakasulat dito na parang ako?"
"Magagalit 'yon kapag nalaman niyang ako 'yong kasama niya. End of your love story ka na agad. Next time mo na sabihin kapag mahal ka na niya para hindi ka iwan. Malilito pa 'yon sa atin."
"Kinakabahan ako."
Tumawa ako at malokong hinimas ang dibdib niya. "Lakasan mo ang loob mo," tumawa nanaman ako. "Torpe mo hindi naman ako ganyan."
"I hope she'll accept my love."
"Oo, ikaw pa." Maloko kong hinaplos ang pisngi niya. Inis naman niyang tinanggal 'yon. "Magkamukha tayo kaya parehas tayong guwapo." Inakbayan ko pa siya at pabagsak na ni-wrestling sa kama bago tumayo.
"Aalis na ako. Bye."
Naglakad na ako papunta sa pinto, pero natigilan nang magsalita siya.
"Si Ailey, huh? Alagaan mo at mahalin."
"Bakit ba ako? Nandiyan ka naman?"
Malapad siyang ngumiti. "I love her so much." Tumayo siya at tinitigan akong mabuti. Hindi ko makakalimutan kung paano niya ako tingnan. "I love you, Twin Brad."
Humagalpak ako ng tawa. "Sweet mo. I love you, too, Twin Brad mwa mwa chup chup." Maloko akong nag-flying kiss.
Gulat ako nang tumakbo siya at inakbayan ako. Madalas naiirita siya sa pangungulit ko, pero heto siya ngayon at dinedma 'yon.
Isang himala!
249
Michelle R. Villaflores
Hinatid niya ako sa labas ng bahay.
Kinakabahan man ako sa ‘di ko malamang dahilan nginitian ko pa siya bago paandarin ang kotse.
"Ingat ka palagi, Denmeir, kambal ko!"
Iyon ang huling katagang sinabi niya sa akin. Lasing na lasing ako kinabukasan nang marinig ko ang tawag na naaksidente raw si Denveir kasama si Ailey.
Punong-puno ng pagsisisi ang puso ko na sana hindi ako umalis at tinabihan siya sa pagtulog tulad ng hiling niya.
Hindi mo nga talaga alam kung kailan sila magpapaalam sa mundong ito.
Dahil sa kagustuhan niyang alagaan at mahalin ko si Ailey, ginawa ko 'yon kahit ang totoo kahit hindi niya sabihin mahal ko si Ailey.
I'm denial at first, but realization hits me. I'm deeply in love with her when we spend five days together.
"Denveir Ley!"
Tawag ko sa batang umaakyat at naglalambitin sa hagdan.
"Anak, bumaba ka riyan. Kapag nalaglag ka yari ako sa mommy mo."
"I'm enjoying, Dad!"
"No. When you fall into the floor your skull will crack. You want that?"
Umiling siya, pero patuloy pa rin sa pag-akyat.
Nasapo ko na ang noo sa kakulitan niya.
Siya ang nag-iisang anak namin ni Ailey, si Denveir Ley Camerino. Isinunod ko siya sa pangalan ng kakambal ko.
"Denveir Ley, Anak. Baba riyan."
"Superman!" Palipat-lipat pa siya ng apakan kaya naman kinakabahan ako dahil baka malaglag.
"I'm home!" Sigaw ni Ailey.
Nagmadaling bumaba si Denveir Ley at umupo sa sofa na para bang wala siyang ginawang anumalya. Napailing-iling na lang ako. Kapag sa akin paos na ako hindi pa sumusunod kapag sa mommy niya marinig lang ang boses baba agad.
"How's my baby boy?" Sinalubong ni Ailey ng karga ang batang makulit.
Tumaas ang gilid ng labi ko at tiningnan si Denveir Ley. Inilagay niya ang hintuturo sa labi nagsasabing 'wag ako maingay.
Lumapit si Ailey at humalik sa pisngi ko. Ako naman ay niyakap siya nang mahigpit. Lagi pa niyang kailangang tapikin ako para magtanggal ng yakap dahil hindi ko siya talaga binibitawan.
Pinaningkitan ni Ailey ng mata si Denveir Ley. "May I see your hand?"
Itinago niya ang kamay sa likod at umiling.
Natatawa ko siyang tiningnan, yari ka ngayong bata ka.
"Umakyat ka sa railings ng hagdan?" "No, Mom," umiling-iling siya. "Denmeir?"
Nanlaki ang mata ko. Kinakabahan akong lumapit. "Umakyat 'to, 'no?"
"Hi—" natakot ako sa tingin niya kaya ‘di ko nagawang magsinungaling. "O-oo."
251
Michelle R. Villaflores
"Dad!" Tumakbo si Denveir Ley pataas ng hagdan, tatakas sa mommy niya. Bago pa siya makalayo ay nahatak na siya ni Ailey.
"Kakain ka ng fruits, bilis. Punta sa kusina. Tapos mamayang gabi gulay naman. "
Nakangusong sumunod si Denveir Ley. Tinawanan ko pa siya bago ako sumunod. Kulit mong bata ka, ah. Umakbay ako sa buko pie ko at iniupo siya sa hita ko nang marating namin ang kusina.
"Hey, ano ba. Pakakainin ko si Denveir Ley."
Tinanggal ko ang pagkakayakap sa kaniya. Tumayo siya at pinagbalat si Denveir Ley ng orange at hiniwa ang apple.
Nakangiti kong pinagmasdan silang dalawa. Tumatalon ang puso ko kapag nakikita ko ang magandang mukha ng asawa ko at ang guwapong mukha ng anak ko. Araw-araw masaya ako dahil sa kanilang dalawa.
Pakiramdam ko nananaginip pa rin ako at kung panaginip nga ito ayaw ko nang magising.
I tightly hugged my wife. "Ailey?"
She smiled and looked at me. "Hmm?"
"Aileyb you."
Napangiti ako nang tumawa siya. "Mga banat mo, 'no?"
"Kinilig ka naman?"
"Kaunti lang." I can't stop myself from smiling. I really love this girl. Hinaplos ko ang pisngi niya at pinakatitigan siya. "You're pretty."
"Ilang beses mo na sinabi 'yan."
"Hindi ako magsasawang sabihin sa iyo 'yon."
"Thank you," madamdamin niyang sabi at siya naman ang humawak sa pisngi ko. "Salamat sa pagmamahal at pag-aalaga. Marunong na ako magpasalamat ngayon, ah."
Inayos ko ang buhok niya na humaharang sa mukha ko. "Kahit hindi ka magpasalamat pagmamahal mo lang sapat na."
"I love you, Denmeir."
"I love you, too, Ailey, my buko pie."
Kung may mahal ka, sabihin mo na. Malay mo parehas pala kayo ng nararamdaman, 'wag torpe.
'Wag mong kalimutan ang salitang effort. Hintay lang, 'wag mawalan ng pag-asa mamahalin ka rin niya.
I'm so happy and contented. There's no significant matter in life except for having those people who make me complete.
Every day, I am thankful that Ailey came into my life. She's the star that gives me light in the dark. She makes me feel that I'm important and should be taking care of.
If there's something I learned, that is show your love to everybody because you'll never know the flow of destiny.
I'm now contented in my wife's side. She gives me the spark that would never pale. It's true that love isn't about how long you've been together, love is when cupid hits you with his magical love potion. You will be shock and hold your chest and eventually know that someone's there occupied the space in it.
Let's say 'I love you', 'I miss you', 'Thank you', show and speak for your feelings so that, you don't have to face possible regret.
Denveir Ley and Ailey are the most important people for me. I wouldn't mind spending my life with them even a hundred or million years.
“Don’t wait for a perfect moment, make each moment perfect instead.”
-------
ADIENNA’S NOTE:
5 Days is already published as physical book. If you want to order the book. Kindly message the Facebook Page: AdiennaMichelle
THANK YOU FOR YOUR SUPPORT!