Sa totoo lang parang ayaw kong’ umalis. Simula ng matitigan ko ang mukha ng lalaking nagngangalang Diego ay kumakabog na ang dibdib ko.
"Ilang taon kana?" tanong niya sa akin. Hindi ko alam kung bakit hinahayaan ni Felix na kausapin ako ni Diego. Nasa tabi ko siya at nag uusap sila ni Marco, ang pinsan niya. Tahimik akong nakikinig ng tanungin ako ni Diego.
"Nineteen po, second year college. H-Huli na kasi ako nakapag aral noon dahil sa pagprocess ni nanay ng papeles ko."
Tumango tango siya sa akin at ngumiti ng tipid. Lumipat ang tingin niya kay Felix na sa amin na nakatingin.
"Samar is a beautiful place." ani Diego at tumingin kay Marco. "Why don't we have fun before leaving?"
Ngumuso si Marco at nangunot ang noo. Kunway tumingin sa akin.
"One day lang ako pwede Diego."
"Anong plano mo Diego?" singit ni Felix, seryoso ang tanong sa lalaking nasa aming harapan.
Napanguso ako. Mabuti pa sila nakakapag enjoy. Mga mayayaman nga naman , anytime pwedeng mag enjoy. Hindi pareho sa aming mahihirap na kailangan pang' mag hirap para makatikim ng ninanais.
“Spend time with the girl beside you Felix. Bakit? May reklamo ka?"
Nanlaki ang aking mga mata na tumingin sa lalaking nasa aking harapan.
Hindi ako makapaniwala sa sinabi niya lalo na at ngayon ko lang siya nakilala!
Natahimik naman si Felix at tikom ang bibig. Nakita ko si Marco na nakangiti lang habang may katext. Di ko tuloy matukoy kung matatakot ba sa kanyang anyo o matatawa. Dahil sa hindi bagay ang kanyang ngiti sa kanyang katawan.
"B-Bakit po ako?" nalilito kong' tanong. Hindi ko mabatid kung bakit natutunaw ang puso ko na makita ang malamlam na titig ng lalaking ito.
"Coz you are important-" aniya.
Biglang tumayo naman si Felix at may kinuha sa ref niya.
"Felix.." sabi ni Felix bago uminom ng beee na kakakuha lang niya.
Hindi ko alam kung ano ang tinutukoy ni Felix. Humingang malalim si Diego at pumikit.
Parang kumikirot ang ulo ko ng sobra ng makauwi ako sa bahay. Nakaka guilty rin kasi akala nila nanay ay galing akong skwela pero ang totoo ay may kasama akong tatlong lalaki kanina. Hay! Yawa talaga.
Nakita ko si tatay kinagabihan sa kusina at hawak hawak ang ulo niya. Tila ba, problemado siya.
Pinunasan ko ang aking mga kamay ng basahan. Kakatapos ko lang mag linis ng sala at narinig ko kanina ang pagsagutan nilang dalawa ni nanay.
Parati nalang silang nag aaway habang ako ay nananahimik lang at nalulungkot kung bakit wala na bang saya ang pamilyang ito.
"Tay, matulog kana po."
Umiling siya at napahilamos ng mukha gamit ang palad.
"Magbabangayan lang kami ng nanay mo. Pag tulog na siya, tsaka na ako susunod sa kwarto."
"Palagi nalang kayong nag aaway tay. Tungkol parin ba ito kay Melissa?"
Umupo ako sa harapan niya at tinitigan ang amang nagpalaki sa akin. Sa nagdaang taon ay tumanda na ng husto si tatay. Ayoko silang iwan. Kung sakaling magkakatrabaho ako ay isasama ko sila kahit saan man ako.
Namumula ang mga mata ni tatay na tinitigan ako.
"Anak, Addelyn... K-Kung sakaling may mangyari sa akin....gawin mo ang lahat upang maging ligtas kayo ng ina mo. G-Gusto ko mang' humingi ng tulong kay Felix pero..." nagsimulang umiyak si tatay.
Uminit ang aking mga mata sa aking nakikita.
"Hindi pwede e. Mas lalong magiging kumplikado. Ginawa ko lang naman ang mga iyon dahil sa may sakit ang nanay mo. Kailangan natin ng p-pera."
Nangunot ang aking noo. Unti unting naliwanagan sa sinabi ni tatay.
"S-Sakit? Si Nanay? A-Anong sakit?"
"May tumor sa utak ang nanay mo anak. H-Hindi ko talaga alam kung saan kukuha ng pera kaya ito lang ang naparaan na alam ko. Parte man ako ng sindikato pero-"
"T-tay..." nanghihina kong' nasapo ang aking noo. Kusang dumaloy ang aking mga luha sa sobrang bigat na nararamdaman , awa, at pagmamahal para kay nanay.
Hindi ko kaya. Hindi ko kaya na mawala si nanay. Ginagawa ko naman lahat. Bakit ganito?
Sa totoo lang, hindi ko yata kakayaning kaharapin ang bukas na makita si nanay. Na alam kong' may sakit siya. Baka...iiyak lang ako kapag nagkausap kaming dalawa.
Noong gabing iyon ay sinabi ni tatay na pinapagamot 'raw si nanay. Kaya sila laging nag aaway dahil akala noon ni nanay na nambababae si tatay. Natuklasan pala ni tatay ang lihim ni nanay kung kaya ay pinagpatuloy niya ang bawal na trabaho upang magkapera na siyang tutol si nanay.
Natatakot akong magkita kami bukas. Ayaw niyang ipaalam sakin na may dinadamdam siya.
Pumasok ako sa aking kwarto na isang ediya lamang ang nasa aking isipan. Kailangan kong ipagamot si nanay. At baka hindi dito sa aming probinsya siya maipapagamot. Baka may posibilidad na kailangan naming lumuwas.
Huminga ako ng malalim at tinitigan ang bukas na bintana. The gush of the wind was refreshing. Gusto ko ang lamig 'nun kaya hinayaan ko at humiga na ako sa kama. Ang dami dami kong' naiisip. Ang dami dami kong' iniisip na problema.
Habang tumitingin ako sa bintana ay unti unting nagbagsakan ang ulan. Niyakap ko ang sarili sa kama at hindi ko namalayan na nakatulog ako.
Hindi ko alam kung minuto o oras na ba akong nakatulog pero bukod sa wala na akong nararamdaman na malamig na hangin ay may humahaplos sa aking pisngi.
Akala ko iyon ay panaginip ngunit ng magmulat ako ay nakita ko ang pamilyar na bulto ng katawan.
Rinig ko parin ang malakas na ulan sa labas at si Felix naman ay basang basa ng ulan.
Agaran ang pagbangon ko. Tila ba lahat ng antok ko ay natapon palabas ng bintana dahil sa gulat!
Lagi nalang siyang umaakyat sa bintana ko kapag bukas tuwing gabi. Kaya minsan kapag naiinis ako naglalock ako ng bintana!
"Basang basa ka Felix." garalgal ang boses ko dahil sa bagong gising ako. Nakita ko na kinagat niya ang labi habang hindi ko siya masyadong makita dahil nakatalikod siya sa posteng nagbibigay ng ilaw sa kwarto ko.
"Umiiyak ka habang natutulog. Having a bad dream?" he asked.
Umiwas ako at naalala ang napag usapan namin ni tatay kanina. Parang kidlat na namang sumakit ang aking ulo. Tiniis ko iyon at pilit binalewala.
Nangunot ang noo ni Felix at hinawakan ang aking buhok at hinimas iyon. Tila ba pamilyar sa akin ang kanyang ginawa at parang lalong sumasakit ang aking ulo.
Nakaupo siya sa gilid ng kama ko habang nakaupo naman ako. Malapit kami sa isa't isa kaya hinilig ko ang ulo sa kanyang dibdib para iwaglit ang sakit ng ulo ko na walang humpay.
"Yeah, I was dreaming. S-Some.... old memories. I...I can't remember them now." kinagat ko ang labi dahil sa kahihiyan.
Kahihiyan dahil bakit parang....pamilyar ako sa pag english ko? Parang ang landi ng boses ko.
Naamoy ko ang kanyang hininga habang niyuko niya ako at hinawakan ang aking baba. Dinamdam ko ang hawak niya sa aking baba at napapikit ako habang inaabot ang labi niya.
Kahit ngayon lang. Ang nararamdaman ko ngayon ay tila ka'y gaan. Bagay na sa kanya ko lang nararamdaman.
Ang bilis ng pangyayari sa buhay ko. Mula noong' una kaming magkakilala sa eskwelahan at ngayon...
May mga bagay pala talaga na kailangan bitawan dahil sa nagiging komplikado lalo ang buhay.
Pagkatapos ko siyang halikan ng isang beses ay tinitigan ko siya. Kahit sa dilim, alam kong titig na titig siya sa akin.
"Sino ka nga ba talaga Felix?" kusang lumabas sa bibig ko. Umawang ang labi niya at kunway naging seryoso.
Kahit ganon ay hinila ko pa siya padikit sakin upang mahalikan ko siya ulit. Naramdaman ko ang pag ganti niya ng halik, nangangailangan.
Ang init ng kanyang labi ay tila isang apoy na kumalat sa aking buong sistema. Umayos ako ng upo para makaupo sa kanyang kandungan at hinalikan siya ulit.
"You kiss so good now huh?" aniya. Kinagat ko ang labi at lumayo ng konti para hubarin ang pang itaas kong' t-shirt. Tinulungan niya ako doon at dahil wala akong bra ay tumambad agad sa kanyang harapan ang aking malusog na dibdib.
Nakita ko ang pag dila niya sa labi at hinalikan ang aking leeg, pababa.
"Hmmmm.."
Basa ang kanyang labi habang hinahalikan ako pababa sa aking dibdib at napaliyad na ako ng sipsip niya ang kaliwang bahagi ng aking dibdib. Pagkatapos nun ay hinalikan niya ang bawat gilid ng dibdib ko at sinipsip ang mga ito ulit.
Napapadiin ako sa bawat sipsip niya at napapasabunot sa kanyang buhok.
"Damn it! You taste so good Ad!" walang pasubali niya akong inihiga muli sa kama at hinila pababa ang aking short.
Alam ko na ito. Ilang beses na niya itong nagawa sa akin at hahayaan ko siya ngayong gabi sa gagawin sa aking katawan.
Tingin ko'y kailangan ko ito bago ang exam bukas.
Hinagis niya sa kung saan ang short ko bago pinagbahagi ang aking mga hita. Napakislot ako ng kanyang himurin at dilaan ang gitna ng aking hita.
"F-Fuck! Ahhhhh!" hindi ko maiwasang mapaungol at sabunutan siya.
Malakas siya kaya hindi ako makapalag sa hawak niya sa aking baywang. Gustong gusto niya ang lasa ng pagkababae ko. Ilang beses na niya iyong binubulong sa akin sa tuwing naghahalikan kami noong kelan.
Kay tagal narin. Noong kelan halos araw araw ngunit ng nagalit ako sa kanya at umiwas ay walang ganitong ganap sa aming dalawa.
"Ohh! F-Felix...Please!"
Natigil siya sa ginagawa at unti unti lumayo upang kalasin ang naghihinagpis niyang pantalon.
Kinakabahan ako ngunit nag iinit ang aking katawan.
Gusto kong' tikman ang isang Felix Mondragon.
Gusto kong' maikama ang kinababaliwan na lalaki sa aming eskwelahan.
Gusto kong' angkinin ngayon ang isang Mafiang' si.. Felixto Mondragon.
Hinalikan niya muna ang aking hita na ipinatong sa kanyang balikat. Hindi ko makita kung ano ang tinututok niya sa gitna ko ngunit alam kong masasaktan ako.
Hinimas niya ang aking hiyas kaya napaungol ako.
"Ahhhmmmp!"
"Just enjoy this Ad... coz' we will do this often from now on." paos niyang sabi at ipinasok iyon sa akin.
~~~
Malakas pa rin ang ulan at wala pang' balak na umalis si Felix. Namumungay ang mga mata niya habang pinagmamasdan akong nakahilig sa kanyang dibdib.
I can't believe it!
May nangyari sa amin ng dalawang beses sa gabing ito!
Yawa!!!!!!
Kinagat ko ang labi dahil sa katotohanan na kinikilig ako!
Nakahilig ako sa dibdib ni Felix habang nakahubad ang pang itaas niya. Yawa talaga. Ang hot ng lalaking ito.
Kanina hindi ko maiwasang hindi maging mapusok lalo na kapag namamasdan ko siyang sarap na sarap sa ibabaw ko.
Ganon pala iyon kasakit sa una pero ng tinanggal niya ang kanya at dinilaan ang gitnang hita ko ay nawala lahat ang sakit na iyon.
Totoo nga ang sabi nila na magaling siya sa kama. Halos yata ng mga nasa school ay alam ang mga ganoong bagay tungkol kay Felix na para bang' naikama na sila ni Felix kung makasabi.
"Felix...pumapatay ka ba talaga ng tao?" tanong ko. Ito ang gusto kong itanong ng personal sa kanya.
I feel comfortable right now. Wala iyong kaba ko bukod sa kumportable ko na palagay sa tabi niya.
Tumigil siya kakahaplos ng buhok ko. Itinukod ko ang baba sa kanyang dibdib at tinitigan siya.
Hindi ako makapaniwala sa gabing ito. Ang alam ko lang kanina ay sobrang problemado ako kina nanay at tatay tapos ganito na.
Iba talaga nagagawa ng problemadong tao. Ugh!
"Uhm, kasi di ko naman alam. Myembro ka nga ng mafia pero totoo ngang pumapatay ka?"
"Yes but it depends. " diretsahang sagot niya. Bumaba ang tingin ko sa labi niya at nagpatuloy ang paghaplos niya sa buhok ko.
Dumagundong ang aking dibdib ng niyakap niya ako.
"I miss you Addelyn. I miss you.."
Kumirot ang puso ko ng marinig iyon mula sa kanya. Bakit ganito? Parang normal lang para sa akin.
Pumikit ako at niyakap siya pabalik. Lumakas pa ang buhos ng ulan sa labas at tila ba hindi kami inaantok na dalawa at pinagmamasdan lang ang labas ng bintana.
Pagising ko kinabukasan ay nasapo ko ang aking labi.
Totoo ba ang nangyari kagabi? Hayst! Sa sobrang misteryoso ba ni Felix ay kung ano ano nalang ang napapaginipan ko ?
"Addelyn naman! Huwag ganyan!" saway ko sa sarili. Siguro naman wala kasi maayos naman ang damit ko.
Sakto lang ang oras ng aking paggising para sa paghanda ko papuntang eskwelahan.
Kakabangon ko lang ng higaan ng maramdaman ang nakakakurenteng kirot ng aking gitnang hita!
"Ahhh! A-Ang hapdi!" impit ko at muling napaupo sa dulo ng kama. Walang isang minuto ng naisigaw ko iyon at biglang may pumasok ng kwarto ko.
"A-Anong mahapdi Addelyn? A-Alin ang masakit?" si nanay at natatarantang hinanap sa katawan ko kung saan ang masakit.
Bumalik sa akin ang mga napag usapan namin ni tatay kagabi.
"Nay, wala po. Kumalma po kayo." hinawakan ko si nanay at nakita ko siyang natulala sa sapin ng aking kama. Huli ko na naalala ang nangyari sa amin kagabi ni Felix!
"Anak may regla ka? May napkin kapa ba?"
Halos mawalan ako ng malay sa sobrang kaba!
"O-Opo nay."
Tumalikod si nanay at naghanap ng napkin sa aparador ko. Kinagat ko ang labi sa sari saring emosyon.
Una, si nanay ay dapat kong' ipagamot. Pangalawa, ang sa amin ni Felix na hindi dapat. Hindi ko pa mawari ang nararamdaman ko para sa kanya. Kinakabahan ako sa tuwing magkasama kaming dalawa at nahihiwagaan.
Pag ibig ba iyon? Kung pag ibig nga ay nasa delikado akong kalagayan.
Naging mailap ako kay nanay ng nasa bahay lalo na sa katotohanan na nakita niya ang ebidensiya na nawala ang pagka birhen ko kagabi!
Syempre, wala na si Felix ng magising ako kanina kaya akala ko ay panaginip lang ang lahat!
Parang lalagnatin ako papasok sa eskwelahan ng makita ko si Karen na mukhang inaabangan ako. Tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa.
"Kamusta?" aniya sa akin. Umiwas ako ng tingin. Guity'ing guilty ako.
Mahal na mahal ni Karen si Felix to the point na gusto niyang maghiganti dahil hindi siya sineryoso ni Felix.
Base sa kwentuhan nila noon ni Annika ay ginamit lang siya ni Felix para makakuha ng impormasyon at pagkatapos nun' ay hindi na siya masyadong pinapansin ni Felix.
Kung kailan na mahal na mahal na niya ito.
"Maayos naman ikaw?"
Ngumisi siya sa akin at pumara ng traysikel. Napangiwi ako ng nauna akong pumasok doon at sumunod naman siya.
"I think ,hulog na hulog na sayo ng husto si Felix. Malapit na Addelyn, makakahiganti na rin ako."
Nangunot ang noo ko sa narinig. Dati ay wala akong pakealam pero ngayon , parang kumikirot ang puso ko.
Hindi ako sumagot pero ramdam ko ang pagkairita ni Karen dahil hindi ako sumagot.
Hanggang sa huminto na ang traysikel at bumaba na kaming dalawa pagkatapos naming magbayad ay naiirita pa rin siya sa akin.
"Karen mauna na ako-" gusto ko sanang iwasan ang ganitong usapin ngayon lalo na at nasa school kami. Alam ko na anumang oras ay makikita ako ni Felix dito.
Ayokong mapahamak si Karen at ayoko ring malaman ni Felix.
Naiipit ako sa sitwasyon!
"Addelyn..May problema ba? Parang ayaw mo na ah. Ayaw mong pakinggan ang mga plano ko. Halatang umiiwas ka!"
Medyo malayo kami sa mga studyanteng pumapasok sa loob ng eskwelahan pero ang iilan ay tumitingin sa amin.
"Hindi ako umiiwas Karen. Masama lang pakiramdam ko."
Hindi parin siya nakukuntento sa narinig mula sa akin. Ang galit niyang mata ay naging malamlam.
"Addelyn Pasensya na kung nadadamay ka pero hindi kana pwedeng umatras. I hate Felix so much and you know that! Alam mo bang halos maghubad na ako noon sa harapan niya pero pinagtawanan lang niya ako! I don't deserved it! Binaboy niya ako!"
Nanlaki ang mga mata ko sa inamin ni Karen. Gusto kong' magsalita ngunit nagpatuloy siya.
"Addelyn hindi lang ako ang nakataya dito kundi ang pamilya mo rin. Ang tatay mo! Si tito!"
"Ano? Anong pakealam ni tatay diyan Karen?" nalilito kong' tanong.
"Nagkakaproblema ang tatay mo these days di'ba? Nagiging problemado siya? Addelyn ang tatay mo ay target rin ng Mafiang' hapon na gustong patayin si Felix. Hindi ko rin alam Addelyn pero sino ang pinoprotektahan ng tatay mo na kakilala nila Felix?"
Fuck? Si...Melissa lang naman ah. Hindi ko alam na magkakilala sila ni Felix! Hindi ko iyon alam!
"K-Karen-" hindi ko maituloy tuloy ang sasabihin ko dahil gusto ko nalang umiyak sa takot para kina tatay. Dagdagan pa na may tumor cancer si nanay.
Ngumiti si Karen at tumango tango sakin.
"Malakas ako kay Mr. Chao Addelyn. Puwede ko siyang kumbinsihin na huwag si Tito dahil masasabihan lang natin. Na may pag asang manahimik si tito kung anuman ang alam niya sa organisasyon nila Felix. Felix is powerful Ad. Pasimple lang iyan dito pero you don't know him well."
Hindi nabawasan ang sakit na nararamdaman ko kahit na sinabi sakin ni Karen na kakausapin niya ang mafiang hapon na iyon.
Pakiramdam ko ang sama sama kong tao. Kailan kaya ako magiging magaan ang pakiramdam ko ulit? Ang wala akong inaalala?
Sumasakit ang ulo ko sa lahat.
Hindi ako masyadong makakilos habang nasa klase kami. Mas lalo akong naging bad trip ng pagbihisin kami ng aming P.E teacher.
"Loki, ano raw sabi ni ma'am? Magjojogging?" tanong ko sa kaklase.
Tumango si Loki sa akin. "Oo, limang ikot raw sa Oval tapos may jumping pa."
"Huh?" napakamot ako sa ulo ko dahil tinitiis ko pa ang kirot ng pagkababae ko.
"Bakit kasi biglaan ang pag ganito ni ma'am Buenafe?" napatingin ako sa kaklase kong' isa.
Nandito kami sa ilalim ng puno ng tipon tipon lalo na at ang init pa!
"Nagbreak raw sila ng boyfriend niya! Hay! Buang talaga oh!" dagdag ng tomboy kong' kaklase.
Napangiwi ako lalo na at malapit na ang termino ko para sa pag jogging.
Naiimagine ko na pag ngiwi ko mamaya!
"Addelyn! Be ready! Ang hindi makaperfect ng P.E ngayong araw ay babagsakin ko buong taon!"
Nalaglag ang panga ko sa anunsyo ni ma'am.
Kinagat ko ang labi at pinunasan ang noo ko na may pawis. Handa na sana ako ng may humawak sa aking baywang at kinabig ako.
Nagsinghapan ang mga kaklase ko.
"Please excuse Addelyn on this subject and we just need to talk." baritono ang boses ni Felix ng sabihin iyon.
Naging maamo si ma'am Buenafe at tumango.
"Yes sir Felix. Masusunod."
Hinigit na ako palayo doon ni Felix habang ito na naman ang puso ko. Tumitibok na naman ng husto.
"S-Saan tayo Felix?" tanong ko dahil marami na ang nakakakita sa amin.
Malamlam niya akong tinitigan at hinaplos ang aking pisngi.
"Alam kong masakit pa kaya hindi ko kayang pagmasdan ka sa malayo na ngumingiwi."
Halos pamulahan ako sa sinabi niya! Kanina niya pa ako tinitingnan?!
"Let's eat somewhere." aniya. Hinawakan niya ang kamay ko at pinatunog ang sasakyan niya para makapasok ako doon sa loob.
Bakit kung sino pa ang lalaking isasakripisyo ko sa huli ay siya pang' kapayapaan ko?