Throwback years ago. .
“Bakit po kasi nagkahiwalay iyong mama ni Felix at papa niya?" I asked auntie Martha. Auntie Martha raised me and kuya dahil sa namatay ang magulang namin sa Italy noon.
Isang mabagsik na kalaban ang nag ambush sa mga magulang ko. Mommy , Auntie Martha and tita Jezrel were best of friends. Nagkahiwalay ang magulang ni Felix dahil nambabae ang papa niya.
Balita rin na namatay ang papa niya sa isang misyon. And now, his mother , Jezrel ay nagtatrabaho bilang guro dito sa Samar.
I miss Manila na. Hindi talaga ako sanay dito sa probinsya pero dahil si Felix ay nandito. . . gagawin ko lahat para sa kanya.
Felix is my crush. Pabalik balik sila sa Maynila at magkakilala ang pamilya namin kaya medyo nagkakalapit kaming dalawa. Pero simula ng ayaw na ng mama niya na lumuwas at mas piniling manatili ng regular sa Samar ay hindi ko na siya gaanong nakikita.
We texted each other. I know. . he's old than me. Tinitrain sila palagi sa hideout ni kuya. Habang naga eskwela sila ay may training sila sa organisasyon. Me on the other hand ay walang interest doon.
"Hay Addelyn, huwag mo nang itanong. Tsaka doon mamaya ay huwag mo iyang ibanggit kay Jezrel ha. "
"Yes Auntie."
Mayaman ang pamilya namin. Pero si auntie ay hindi magastos na tao. Simple ang pamumuhay namin at nabibili ang lahat. Si kuya Diego naman, mahilig mag training ng taekwondo at bumaril.
My kuya is always serious. Kaya sila nagclick ni Felix.
And Felix have a huge crush on me kaya nagpapa good shot kay kuya. Sa Maynila rin siya nag aral at graduating na siya ng college pero dahil summer ngayon. . . kami ang nagbakasyon sa kanila.
Hindi namin kasama si Kuya. Busy siya.
"Doon raw tayo sa kanto hihinto. Nandoon raw si Felix."
Kinagat ko ang labi ng marinig ang pangalan niya. I am too young I know. Pero crush ko lang naman siya. Nothing much!
Ibang iba ang Maynila kaysa dito. Iyong daanan patungo sa lugar nila tita Jezrel ay lubak lubak at maraming bato. And I'm sure medyo maputik dahil paglapag ng eroplano kanina ay umulan kaagad.
I remember my kuya. He's always protecting me. Kahit sa school namin. Siguro, dahil sa nangyari sa mga parents namin. I tried to ignore all the memories of it in my mind. Tila naging bangungot iyon ng buhay ko.
That feeling na. . .gusto mo nalang maging masaya kasi hindi ko na alam kung kelan nalang ako or kami ni kuya mabubuhay. Hindi na mabilang ang banta sa buhay namin. Iilang assassination attempt narin ang naiwasan namin.
Tulad ngayon, may body guards kami ni Auntie at mayroong driver.
"Sorry for the trouble Addelyn. Alam ko na gustong gusto mo mag chopper -"
"I hate choppers."
Natrauma na ako sumakay doon. Kahit saan may banta sa buhay namin. And I am thankful dahil iilang buwan narin na wala at sana. . . hindi na mauulit pa.
Auntie sighed. Malapit na kami sa lugar na iyon. May iilang kabahayan kanina akong nakita at sumunod ang malawak na lupain na kung saan kami ngayon.
Sa malayo, kitang kita ko na si Felix iyon. Nakita ko siyang pumagitna sa daan at may kung anong sinesenyas. My heart leap not because of excitement but because. . .
May nagpatadtad agad ng baril sa aming sinasakyan!
"Ahhhh!" napatili ako at napayuko. Biglang may dumagan sakin at nanlaki ang mga mata ko ng makitang may dumadaloy na dugo sa aking ulo.
Nang umayos ako ay nakita ko ang duguang ulo ni Auntie Martha.
"A-Auntie! Auntie!!!" halos hindi ako makapaniwala. Memories of my past strucked my mind. Iyong mga humahabol sa amin. Hanggang ngayon ba naman ay hindi kami titigilan?
Nasa kalagitnaan ako ng paghihisterya ng may humawak sa aking baywang. I smelles his natural scene.
"Fuck!" mura niya at mahigpit akong niyakap. All my body guards were dead.
"Let's go!"
"T-Teka!" pigil ko at nilingon ang aming sasakyan. Si Auntie. . wala na. Wala na ang mga taong importante sa buhay ko. Si kuya nalang ang natira.
"Kailangan na nating umalis ngayon!"
"A-Ang mama mo? Si tita Jezrel?!"
Patuloy ang mangilan ngilang patak ng ulan. Kung hindi dumating si Felix, siguro pate ako namatay na rin. I saw him shot dead the four men, wearing a bonnit.
Nakita kong pumula ang mga mata ni Felix. Umawang ang labi ko. Hindi ko na dapat iyon tinanong. But I am shocked!
Pinatay rin ang mama niya!
Hindi ko alam kung kanina pa ito nangyayari? Isusunod rin ba ang pamilya nila? But he's a Mondragon! He's powerful! Ayaw niya lang tanggapin ang offer ng tito niya dahil sa ayaw niya sa kanyang papa. His dad is a cheater.
Dala dala ni Felix ang poot na iyon sa papa niya. Hindi rin tukoy kung namatay na nga ba sa misyon ang papa niya dahil sa hindi pa ito nahahanap.
"Ahhh!" may biglang nagpaulan samin ng putok. This time apat na sasakyan na ang huminto.
"Fuck!" sinikop ako agad ni Felix at tumakbo siya habang karga ako. Hindi ko alintana ang pagod niya sa pagkarga sakin habang tumatakbo.
"F-Felix. . Natatakot ako." niyakap ko siya ng mahigpit habang kinakabahan na baka ito na ang katapusan naming dalawa.
Ramdam ko ang mabilis niyang paghingal.
"I will save you no matter what." his promise. Dumaloy ang aking luha at niyakap ng mahigpit ang kanyang leeg.
Patuloy kami na hinahabol at pinapaulanan ng bala.
I am afraid that this might be our end.
Kami ang sumasalo sa hirap ng mga sanhi at bunga na ginawa ng aming mga magulang.
They are after of me.
May kasabihan silang buhay ang nawala, at buhay ang kapalit.
Dad just killed the daughter of the richest mab somewhere in Japan. At ako ang kapalit. Sa kabilang banda ay may banta rin sa buhay sila Felix gawa ng kanyang papa at ngayon namatay ang kanyang ina.
Kaya pala duguan si Felix ng makita ko kanina.
I know he loves his mother so much. Ilang beses na kaming nagsama sa Maynila. Tuwing may klase siya ay naglalaan siya ng oras para magkita kami. Sa mga events ay nagkikita rin kami ,at sa isang family gatherings kami unang nagkakilala.
Hanggang sa . . . lumalim ang simpleng crush ko sa kanya. Aware naman siya na ganon. And he promise that aantayin niya ako kahit ano man anh mangyari.
Napaigik si Felix ng matamaan siya ng bala at ramdam ko na sa braso niya iyon!
"F-Felix!"nanlaki ang mga mata ko. Nakita ko na nasa isang cliff na kami. Wala nang ibang daanan pa.
"Close your eyes , baby."
Nagkatinginan kaming dalawa. Grabe ang aking kaba ngunit ng magkatitigan ang aming mga mata ay pinalagay ko na ang aking loob.
I will accept my fate. Kung hanggang dito nalang kami. Atleast, I'm still with him. With Felix. I wish even if I am not here on earth , I will still remember him.
Felix, my greatest love.
Hinalikan niya ako ng mariin bago ko naramdaman ang kanyang pagtalon kasama ako.