Mabigat ang kaniyang pakiramdam. Something is weighing her down. Her lips were dry. She tried to swallow a saliva. She opened her eyes and studied the place. Puting kisame at pendant chandelier ang unang mga bagay ang agad na bumungad sa kaniya. I squinted. Masakit sa mata ang nakabukas na ilaw. Iginalaw niya ang kamay pero may pumipigil dito. I looked at my side and saw Maverick's face. Nakaupo ito sa isang silya sa tabi ng kama at nakayupyop ang ulo sa mattress. He's holding my hand.
Pumikit ako at sa isip ay kinurot si Dave. Ang batang iyon talaga. Sinabi nang wag ipaalam kay Maverick. Dumilat ako at pinagmasdan ang natutulog na binata. Hindi komportable ang posisyon nito. Magkasalubong din ang kilay nito at nakakunot ang noo.
I smiled while reaching for the crease on his forehead and straightening them out. Sinunod ko ring itinuwid ang kilay nito saka ginugol ang ilang minuto sa pagtitig lang sa mukha nito. He is definitely troubled. Hindi payapa ang pagkakahimbing nito.
Hinaplos ko ang malambot na buhok nito habang binabalikan sa isip ang mga nangyari. Akala ko talaga katapusan ko na. But when I woke up in the hospital and found Dave in tears, I knew what I needed to do. Hindi pwedeng madamay ang bata sa gulo kaya nagpalabas ako agad sa ospital. Who knew kung balikan pa nila ako doon.
And now that I'm here with Maverick, all my fears had dissipated. He's the last person in my mind before everything went black and he's also the first person I woke up to now.
Sobra-sobra ang pasasalamat ko sa Diyos sa pagbibigay ng isa pang pagkakataon sa akin na muling makita ang lalaking mahal. Oo, matagal na niyang inamin sa sarili na mahal niya ito. And this time, she promised herself that she'll make it right.
Gumalaw ang lalaki at tuluyang nagmulat ng mata. Bumalikwas ito ng bangon nang makitang gising na ako at ginagap ang aking mukha.
"H-Hey, Fem. How are you feeling? May masakit ba sa iyo? Do you need anything? Say it. I'll get it for you," natataranta nitong wika, hindi alam kung ano na ang gagawin.
"Water," wika ko.
"Yes, water. Yes." Inabot nito ang water bottle sa side table at nagsalin sa baso.
"Here." Siya na rin ang nagpainom sa akin. Matapos ibalik ang tubig at baso ay muli niya akong hinarap.
"How are you feeling?"
"Just tired and groggy." Naghikab ako.
"Of course. Ang sabi ng doctor ay kailangan mong magpahinga." Inayos nito ang kumot ko. "Sleep. Andito lang ako. Babantayan kita."
"I know." I whispered. "Kaso hindi ako masyadong makatulog dahil sa ilaw."
"Right. Sorry for that." Tumayo ito at pinatay ang main switch. Bumalik din ito kaagad sa upuan matapos buksan ang lamp shade.
"Mav.."
"Yes, babe."
"Come here. Hold me, please." Nagsusumamo ko siyang tiningnan gamit ang tanglaw ng malamlam na liwanag.
Tumalima ito at naghubad ng t-shirt saka sumampa sa kama. He slid inside the covers and put his arms around me. Inilagay ko ang kamay sa hubad na dibdib nito at dinama ang nakakaengganyong katigasan at init na nagmumula rito. I closed my eyes and heed his heart beat. The sound he makes, the heat he emits, and the hardness pressed against me, all remind me that I'm alive. That I'm still given a chance to be with him.
Isinubsob ko ang mukha sa leeg nito at doon ay umiyak. I poured out my fears and uncertainties through crying. Humigpit ang yakap niya sa akin at naramdaman kong hinalikan niya ako sa ulo kasabay ang paghagod niya sa likod ko.
"Let it out. I'm here for you, always. Iiyak mo lang iyan and please know that I'll always be here for you starting now. I'm sorry for failing to protect you, Fem. Pero iyon ang una at huli. I promise you that."
Naghalo ang pag-aalala at galit sa boses nito pero mas nangingibabaw ang pag-aalala.
He kissed my temple and gently rocked me. Mas lalong bumuhos ang luha ko pagkaalala sa nangyari sa akin. A chill run down my spine when I made a mental note of what that man told me.
"Takot na takot ako kanina, Mav. I thought I wouldn't make it. I thought I wouldn't see you again." Suminghot ako.
"Shhh. Let it out of your mind. You're safe now. Hinding-hindi na kita hahayaang masaktan ninuman. Now sleep. You need to regain your energy."
Pinunasan nito ang luha ko.
"Where's Dave? Is he safe?"
Tumango ito. "Don't worry. He's okay. He's sleeping in the next unit."
Nakahinga ako nang maluwag. "I'm glad. I'm also glad that I'm here with you."
He kissed my nose. "Me too. More than you could imagine."
Isiniksik ko ang sarili sa init nito at pumikit. The rain is now over but there's still a storm coming that will change everything. I really hope that we can still weather until then.
The next time I opened my eyes, wala na si Maverick sa tabi ko. Naiwan na lang ang amoy nito sa unan na yakap-yakap ko. Maliwanag na rin sa labas. Sumisingit sa nakalilis na kurtina ang sinag ng araw. Nag-inat ako at pinakiramdamn ang sarili. I felt better than yesterday. Tumayo ako at nagpunta sa banyo. Nag-alangan pa ako kung alin sa dalawang pinto ang bubuksan. Walk-in closet pala ang isa. Pumasok ako sa isang pinto at naghilamos. Napangiti ako nang makitang may drawer na nabuksan na may mga pambabaeng toiletries. How thoughtful of him.
I started taking a quick hot shower. Pagkatapos ay tinungo ko ang closet suot ang bathrobe at nakabalabal ang tuwalya sa ulo. Nakahilera nang maayos ang mga damit nito mula sa officewear, casual clothes at iba pa. Color coding ang tema. May isa ring rack sa dulo na puro mamahaling sapatos ang nakasalansan. Drawers were also filled with expensive watches, cuff links and other jewelries. This closet is worth millions already.
Napansin ko ang ilang shopping bags na nasa ibabaw ng isang cabinet. These were the same brands Maverick brought for me when we were in the island. Binuksan ko ito at bumulaga sa akin ang sets of panties, brassiers, nighties and other casual clothes.
Kumuha ako ng panty at bra at isinuot. Instead of taking a shirt inside the bag, I opted to scavenge through Maverick's clothes. I picked out a black shirt with a logo of his company printed on the front. I don't know why but sharing clothes with him felt so intimate.
Lumabas ako ng closet at inilibot ang tingin sa silid. The room is bigger than his previous unit. Same minimalistic style and design but just bigger and more spacious.
Inayos ko muna ang higaan bago hinanap ang lalaki. Natagpuan ko siyang nakaharap sa stove at nagluluto. He's topless again, his muscular back is showing and did I say that he's got one hell of a fine ass?
Pinanood ko muna ang kitchen acrobatics nito bago lumapit.
"Good morning."
Kagyat ang ginawa nitong paglingon. Ngumiti ito sa akin bago nag-iba ang timpla ng mukha. Iniwan nito ang ginagawa at inalalayan ako sa pag-upo sa stool malapit sa kitchen counter.
"Good morning, gorgeous. Bakit ka agad na bumangon? You should be in your bed now. How are you feeling? Still dizzy?" sunud-sunod ang tanong nito kaya naman ay hinawakan ko ang kamay nito na nasa baba ko at pinisil.
"I'm okay, Mav. No need to fret. Hindi ako kasing-hina nang inaakala mo. Just like you, I've survived more horrible attempts other than that yesterday. So far, buhay pa naman ako hanggang ngayon."
What I said made his face darker.
"There are worst cases? God Femella! What have you been doing? Don't answer me. You're still pale. I'll take you back to bed."
"Not before I taste your cooking," pigil ko sa pagbuhat niya sa akin. "Please?"
He sighed. "Okay but you should just stay here."
Matamis ko siyang nginitian. "Promise."
Bumalik ito sa paghahalo ng sabaw sa pot habang pasulyap-sulyap sa gawi ko.
"O, saan ka na naman pupunta?" He asked me using that parental tone again when I tried to stand up.
"Coffee. Magtitimpla ako."
Itinaas nito ang isang daliri sa akin. "Stay there. I'll make you coffee."
Pinagmasdan ko na lang ang likod nito habang iginagawa niya ako ng kape.
"Nice view." I whistled as he turned at me. Ininguso ko ang puwit nito. Kinindatan niya lang ako at pabiro pang iginalaw ang puwit.
"Nah, yours is nicer, plumper, softer, and creamier."
Nangalumbaba ako. "Really? Nicer than Monica's?" Nilingon niya uli ako. Tinaasan ko siya ng kilay. "Bakit? Nagtatanong lang naman ako?"
Matagal niya akong tinitigan bago unti-unting nabuo ang ngiti sa sulok ng bibig nito. "You're jealous," he said a matter of factly.
"May dapat ba akong ipagselos?
"No. Of course not. Monica is just a friend."
"A friend who loves you, who obsesses over you."
Naglakad ito palapit sa akin bitbit ang kape. "And it happened to be that the man you're talking about obsesses over you." He brushed my chin after setting the mug on the counter. "So get over it."
I was caught off guard by his sudden confession. My cheeks burned and I felt the familiar tightening in my stomach. Humigop ako sa kape para itago ang pamumula ng mukha ko pero hindi na ito nakaligtas kay Maverick na kinindatan lang uli ako.
He went back behind the stove and continued stirring whatever he's cooking. Namamagnetong tinitigan ko lang siya. Awe and gratefullness are written in my face.
"Pwede na ba?" basag nito sa katahimikan.
"Ang alin?"
"Do I look like a houseband to you now?"
Napabungisngis ako. For some reason, he looks more like a playboy who's role-playing as a chef than a houseband for me. I bit my lips at the image in my head. Good lord.
"Hmmmm, if you're a houseband then I must be the huswife? Does that even make sense?"
"I see you have a dry humor. Let's work on that."
Ipinaikot ko ang mga mata saka humigop uli sa mug.
"Saka nga pala, darating na maya-maya ang mga gamit mo mula sa apartment. Nagpadala na ako ng mga tauhan. They'll be here any later this day."
Nawala ang ngiti ko at naibagsak ko ang mug. I don't like everything he said.
"What did you say? You decided on behalf of me without even consulting if I agree on this?" My nostrils flared because of annoyance.
Nagbuntung-hininga si Maverick. "I only want what's the best for you. Hindi ka na pwedeng bumalik pa sa apartment mo. You're not safe there anymore."
"Yeah, I know. Tingin mo hindi ko iyan alam? Pero ibang usapan na iyan kung magdededisyon ka na para sa akin."
Kumunot ang noo nito. "Your safety is my number one business. I won't let you get back to that place."
"It's not for you to decide, Fuentebella," pinal kong saad.
He shot me a blank look.
"There is no argument here. Hindi kita papayagang bumalik pa roon. Kumain na tayo." Inilapag nito ang mga nilutong pagkain sa mesa saka binalikan ako para buhatin paupo sa silya habang dala ang mug ng kape. Tahimik niya akong pinagsilbihan bago ito naupo sa tabi ko para kumain. He picked out his cellphone and typed something on it.
Habang tinitingnan ko ang mga putaheng niluto niya para sa akin, I can't help but feel guilty and bad. Here I am being too narrow-minded for the man who has all the right to be angry at me. Pero instead na gamitin niya ito laban sa akin, here he is. All caring and protective of me.
Inabot ko ang kamay nito at pinisil. Bumaling siya sa akin. "I'm sorry if I misinterpreted your actions. It's just that I've been too used of making the decisions on my own. It's the first time after a long time na may gumawa nito sa akin. I really do appreciate all of this though. I hope you understand, Mav."
"Thank goodness the Mav is back." Sinuklian niya ang ngiti ko. "No need to say sorry. I understand. Mali ko lang dahil hindi kita kinunsulta. I've already cancelled it."
I gently brushed my fingers on his knuckles in a playful manner. "I still felt bad. What can I do to make it up to you?" I asked suggestively.
Inabot ni Maverick ang baso ng tubig at uminom. "Stop it, Fem. Baka mawala sa isip ko na kagagaling mo lang sa ospital."
"Kaya ba hindi mo ako hinahalikan ngayon?"
"Oh, you liked to be kissed now? My pleasure." Dumukwang ito sa akin at hinalikan ako sa noo pero bago pa nito mailayo ang mukha ay ikinulong ko na ito sa mga kamay at inabot ang bibig nito. I kissed him long and hard until we both ran out of breathe.
"Would that be enough, hmmm?" Namumungay ang mga matang tanong ko dito matapos ko siyang pakawalan.
Hindi ko alam kung matatawa o ano nang bigla itong tumayo. "Wooh! Ang init. I need ice." Naglakad ito papunta sa ref.
Humalakhak na ibinaling ko na ang tingin sa plato.
"Sarap!"
After eating, we watched a movie and then he cooked again for our lunch. He insisted na magpahinga muna ako pero ayaw kong bumalik sa higaan. It makes me feel weak and sick, the two things I hate feeling the most.
Hindi pa rin niya ako mapilit na bumalik sa kwarto kaya naglatag na lang ito ng blanket sa living room. We watched another movie before I fell asleep. Nagising lang ako sa mahihinang tunog ng nagta-type. I opened my eyes and saw Maverick on his glasses typing on his laptop. Nakasandal ang likod nito sa sofa habang ang ibabang katawan ay nasa ilalim ng kumot kasama ko. Nasa kandungan nito ang laptop.
In my half-awake state, I managed to snuggle closer to him. Isiniksik ko ang mukha sa gilid ng tiyan nito at iniyakap ang braso sa hita nito. Sunod kong naramdaman ang haplos sa ulo ko.
"Don't scare me again like that. I might blow up an entire building the next time." He kissed my head and went back to his work.
I sighed contentedly. This feels heaven on earth.