Content Warning: Sexual assault/ harassment mention. (Can trigger sexual-abuse victims)
I didn't intend to harm anyone with this chapter. If you're suffering for some matter like this then feel free to skip this chapter.
"If you don't like the road you're walking, start paving another one." Dolly Parton
---
"J-just give me a time, Heart. Layuan mo muna ako. Bigyan mo muna ako ng sapat na oras," and then he walked away with this broken heart.
Galit ako... galit na galit ako sa kaniya dahil hindi ko ineexpect na sa lahat pala ng pinapakita niya ay pilit lang. Mahal ko siya at mahal na mahal ko siya at hindi ko gusto na 'yung pagmamahal na matanggap ko sa kaniya ay pilit lang din.
Mahal ko siya pero babae ako. Hindi ko deserve ang pagmamahal na pilit lang.
Pinanood ko siya na tumakbo papunta sa kung saan and there... I saw again Phoebe. Siya... siya at siya parin talaga ang pipiliin ni Magen na balikan. Wala na ata ako talagang magagawa. Kahit hirap ay ngumiti ako kay Phoebe.
Sana... mahalin niya si Magen the way I loved him because he still deserve a love. Kahit na hindi galing sa akin. Pakiramdam ko mas mararamdaman niya 'yon sa taong gusto niya. He can't receive my feelings because he was destined for her.. for Phoebe.
Maybe, I was blinded of this love kaya puro pag-asa ang nakita ko. I learned that... kapag tungkol sa pagmamahal. I don't need to focus on the positive sides because it can kill me in the end of the time. Masyado akong nabulag na baka magustuhan niya rin ako.
I didn't notice that I was helping someone to build himself while I was destroying mine.
At least, right now, All the things was clear and I was hopeless because in the very start... I was already but I still closed my eyes and feel the moment. The moment that I'll treasure the most.
Maybe this is the end? I'm back to zero and I'm truly drained. I love him so much and I've done my part.
Tama na... sige, tama na. Ayoko narin dahil masyadong nakakapagod na paulit-ulit masaktan. Nakakapagod sumugal dahil naitaya kona lahat ng pagmamahal na mayroon ako. Nakakapagod ipaglaban 'yung pagmamahal na baka mayroon siya dahil alam kong wala naman dapat na ipaglaban.
"Where are we going?" takang tanong ko kay Hailey ng hawakan niya ako sa siko at sumakay sa isang itim na van.
Lasing ako pero nawala 'yon ng dahil sa usapan namin ni Magen. Gulat kong binalingan ang mga kasama namin sa loob. Tatlong lalaki at apat na babae ang nasa likuran ng van. Mukhang lasing narin ang nagdadrive. Nasa pangalawa kaming row at ang nasa likuran namin ay halos lahat ay lalaki. Napapagitnaan ako ni Hailey at ng isang lalaki sa aking tabi. Mga lasing at nagtatawanan na parang mga demonyo. The smokes coming from their cigarettes filled the air. The annoying smell of their scents attacked my nose.
I'm not a fool for not feeling the bad atmosphere. I wasn't born just yesterday and I know now that I am close to my own grave. I don't know what they intend but based on the expression on their faces I only know one and that is I am in danger.
"Gago, Pre! Bilisan mo!" someone beside me uttered and laughed at the driver.
Hindi pwede! Hindi pwedeng ganito. Kailangan bago pa man kami mapahamak ay makagawa na kami ng paraan para makatakas pero paano?! Naandar itong sasakyan at marami sila! I feel like my tears are going to burst because of the nervousness but no ... they shouldn't see the fear in my eyes.
Nagtataka kong hinawakan ang braso ng pinsan ko na nag-iwas ng tingin. "What's going on?!" bahagyang natahimik ang mga kasama namin dito sa loob pero agad din na kumawala ang malalakas na tawa.
I felt fear envelop my whole body because of their obviously ruthless laughs. I wanted to escape because I no longer knew what to do. I couldn't think straight anymore because all I could think about was that I was in danger.
"What the hell!" galit kong sigaw nang hawakan ng katabi kong lalaki ang hita ko. "Hailey!" I shouted loudly when she didn't move.
I'm starting to get angry with her. Kinakabahan ako! Natatakot ako! Pero hindi dapat ganoon. I need to think! I need to escape this nightmare! I need to escape this dangerous trap! Hinawakan ng katabi ko ang kamay ko kaya malakas ko siyang sinampal na nagpangiwi sa kaniya. Hinawakan ng kung sino sa likuran ko ang parehas kong kamay at tinali gamit ang lubid. Naiiyak kong pinagmasdan ang pinsan ko na tulala lang. I was shouting too loud and asking for someone's help. Even though I knew that my pitiful cries and pleas for help were useless. No one can help me because even my cousin who is here doesn't care. I was damn hopeless!
I groaned "Putangina!" malakas kong sigaw na nagpatawa sa kanila. "Mga demonyo kayo!" naiiyak kong sigaw habang sinisipa ang katabi ko na hinihimas ang hita ko.
Hindi niya akong pwedeng hawakan na parang isang aso na pwede niyang himashimasin. He can't touch me with his dirty hand. Hindi pwedeng babuyin niya ako! Hindi pwede! Walang kung sino ang pwedeng bumaboy sa akin!
Sobra ang kalabog ng dibdib ko nang makita ko na nagsuot ng earphone si Hailey at nanood ng movie sa cellphone niya. Nanghihina ako sa nakikita ko. How... how can you treat me like this Hailey?!
"Stop touching m-me!" my voice broke as I felt the guy beside me pinching my left leg.
Nandidilim ang paningin ko. I was trembling too much because I want to escape but I knew vaguely that would happen. My knees felt like a marshmallow because of the softness.
"Don't worry I was good at bringing someone in heaven..."
Biglang gumapang ang takot sa buong katawan ko ng hawakan niya ang batok ko. He tried to kiss my lips while laughing like a demon. Napasigaw ako sa galit ng dilaan niya ang tainga ko. Nakakadiri! Nakakababoy! Hindi ko na napigilan ang paghikbi ko dahil sa ginawa niya. Pakiramdam ko ay isa na akong salamin na unti-unti niyang binabasag at alam kong kahit anong gawin niya ay hindi na ako mababalik sa pagiging buo!
"You're not! Dahil demonyo ka! Demonyo kayo!" naiyak kong sigaw.
Natatakot ako dahil marami sila at alam kong kaya nilang gawing bangungot ang buhay ko dahil ngayon palang ay nararamdaman kona ang pangbababoy niya.. nila! Sinubukan ko na tanggalin ang pagkakatali ng lubid sa kamay ko. Kaso hindi ko magawa dahil sobrang higpit ng pagkakatali. It seems like they really have no intention of releasing me.
"I said don't touch me!" galit kong sigaw nang himasin muli ng katabi kong lalaki ang hita ko.
Nanginginig kong pinilit na makaiwas sa hawak niya pero mukhang sinasapian siya.
Tumawa siya. "Come on... wala kana naman magagawa. Tsaka isang beses lang naman. Ako lang naman ang titikim sa'yo. Hindi mo kailangan umangal. Mayaman ako at kaya kita bayaran ng kahit magkano," he offers as if he had no heart and as if he were a disciple of satan.
"Hindi ako bayaran! Mayaman din kami at kayang-kaya kong bilhin pati 'yang pagkatao mo!"
I stopped sobbing because I knew I could do nothing but show them that somehow I was strong and they couldn't break me. Nagtawanan sila at pumalakpak pa na parang nasiyahan pa sila sa sinagot ko.
"Ano'ng magagawa ng pera mo kapag na-rape na kita?"
Nanginig kong kinagat ang labi ko dahil sa takot pero hindi niya dapat mahalata na sobrang natatakot na ako. Hindi ko alam kung paano ako makakatakas dahil kahit paggalaw ng kamay ay hirap ako. Hindi ko mabubuksan ang pintuan dahil paniguradong nakalocked. Napapagitnaan din ako at marami sila.
"H-hailey..." nangatog ang boses ko ng makitang natutulog lang ng mahimbing ang pinsan ko.
Of all people, is Hailey still ?! my cousin Hailey and I considered her sister and bestfriend! She ... she was doing nothing! She has a cellphone and she must call someone for help but she didn't intend! I don't know if she's really my cousin!
"Just let me go!" nagpupumiglas kong sigaw.
Napapikit ako at napasigaw ng sabunutan ako ng lalaki sa likuran kasabay ng pagdampi ng labi ng katabi sa ko sa aking panga. I struggled again shouting. I averted my face from him but he touched my cheek before kissing my jaw. Napapikit ako nang maramdaman ang pagsakal niya sa akin. Nahirapan akong huminga dahil pahigpit ng pahigpit ang hawak niya sa leeg ko. Tuluyan na nagsituluan ang luha ko nang maramdaman ang labi niya sa aking bibig. I tried to close my mouth but he tightened the choke on my neck causing my mouth to open. He played with his tongue inside my mouth and I could do nothing but cry.
"N-no... p-please! H-h'wag niyo akong h-hawakan! H-h'wag m-mo akong h-halikan! Putangina!" naiyak kong sigaw ng bitawan niya ang leeg ko.
Nahihirapan akong huminga kaya naging mabilis ang pagtaas at baba ng dibdib at balikat ko. Hinawakan niya ang braso ko at hinimas himas. Nagpupumiglas ako habang nakapikit ang aking mga mata. Sa bawat pagdampi ng labi nitong katabi ko sa aking balat ay parang unti-unti akong pinapatay... binababoy niya ako! Binababoy nila ako!
"Just moan, I promised you that I can give you the satisfaction that you can experience--"
Napasigaw siya ng iuntog ko ang ulo ko sa ulo niya. Naiyak ko siyang sinipa kasabay ng paghinto ng van.
"Naiihi ako," the driver mumbled.
"Kami rin!" lahat sila ay nagsilabasan.
Mayroon pang humila kay Hailey palabas. The person next to me lifted me up and made me sit on his lap. Your legs are shaking but even so I still tried to struggle to get away from him. Malakas akong umiyak ng halikan niya ang leeg ko pababa sa aking collarbone.
"Stop please..." pagmamakaawa ko pero imbes na pakinggan ako ay kinagat niya pa ang balat ko sa leeg.
"Baby... you smell so good," nagsitaasan ang balahibo ko ng dahan dahan niyang binaba ang strap ng suot kong dress.
Hinampas ko ang braso niya para makalayo pero tinawanan niya lang ako. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko dahil wala akong kalaban laban. Binababoy niya ako at may mga tao sa labas nito ang nakakaalam. Ang masaklap pa ay pinsan ko na tinuturing kong kaibigan ay saksi rin pero wala siya ginawa! Hinahayaan niya lang na babuyin ako!
"Please... stop it," I begged as I felt his tongue on my shoulder.
I tried to push him away. He hugged me tigther and kissed my jaw. Isang hawi niya nalang sa damit ko ay lalantad ang dibdib ko. Kaya mas lalo akong kinabahan. Even though I was scared I still fought back. Because I know no one can help me now because the people around me don't care. I don't need anyone because all I need now is myself.
Dahan-dahan niya akong binaba at sinamaan ko siya ng titig ng hubarin niya ang suot niyang pang-itaas. Napatingin ako sa paligid, naglalakad-lakad kung saan saan ang mga demonyo kaya nang palapit sa akin ang isa pang demonyo na ito ay malakas ko siyang sinipa sa tyan at sa mukha dahilan upang mapasigaw siya. He was about to hold me when I kicked his stupid manhood. Dahil nakaheels ako ay paniguradong nasaktan siya. Sobrang bilis ng tibok ng puso ko ng mabuksan ko ang pinto at walang pag-aalinlangan akong tumakbo palayo.
"Run!" natatawang sabi ng bumaboy sa akin pero bakas ang galit.
Naiyak akong tumakbo dahil nakita ko ang mga kaibigan niya na hinahabol ako. Nahihirapan ako dahil sa sugat ko sa paa at sa sapatos ko.I was lucky because the surroundings are quite bright. A strap of my dress dropped which I immediately lifted. A white van stopped by my side and I saw the woman's familiar face made me cry. She's Mauve... she was the woman who was with Hanzel when I caught them naked together in bed. Hindi ko alam pero nakakuha ako ng pag-asa.
Agad niyang binuksan ang passenger seat pero bago pa man ako makapasok ay hinablot na ng isa sa kasama namin kanina sa van ang buhok ko. Napatili ako dahil sa sakit. Nangilid muli ang luha ko ng makita na natawang palapit sa amin ang lahat ngunit wala na ang pinsan ko.
"Bitaw!" sigaw ni Mauve.
Nagulat ako at napasinghap kaming lahat ng makita namin na bumaba si Mauve sa van habang may hawak na baril. She pointed the gun at the man who pulled out my hair and immediately let me go out of fear. Tumakbo ako palapit kay Mauve. She nodded at me like everythings will be alright.
"Don't you dare!" Mauve shouted loudly as she pointed the gun on the guy who disrespect me. "Tumakas ako ng kulungan..." sambit niya ngayon kolang napansin ang suot niyang orange na t-shirt na may nakaprint na inmate. "Wala akong pamilya. Wala ng direksyon ang buhay ko at kayang-kaya ko kayo patayin ng hindi kumukurap ngayon!" she shouted na nagpaatras sa mga demonyo.
"Get in..." utos niya sa akin na sinunod ko kahit sobrang nanghihina na ako.
I watched her pointed the gun at my pursuers before getting into the driver's seat and operating the vehicle before throwing the gun at the back of his vehicle.
Nang makita ko na malayo na kami sa kanila at wala na silang balak na habulin kami ay malakas akong napahagulgol. Binaboy nila ako! Nababoy nila ako! I covered my face in extreme anger. They are killing me!
"Wala silang awa! Mga demonyo sila!" I hugged myself while crying loudly.
Wala akong pakialam sa reaksyon ni Mauve. Wala akong pakialam kung tumakas siya ng kulungan!
"Hindi ko binuo 'yung sarili ko para babuyin niya! babuyin nila! They have no right to kill the few years I built! They don't even have a few drops of right! They deprived me of the right!" nahagulgol kong sigaw. "B-binaboy n-nila ako..." nangangatog ang boses kong sigaw.
I did nothing but cry. What Mauve did was nod and agree with what I was saying as if she also didn't know what to do. I immediately got out of her car with my whole body shaking because I still felt scared. I saw Mom and dad standing in front of the gate of our house. Gusto kong tumakbo palapit sa kanila at yakapin sila at isumbong lahat ng nangyari.
"Ikaw! Ikaw ang kabit ng dad ko!" naestatwa ako sa narinig kong sinigaw ni Magen sa harapan ng Mom ko.
I was stunned as I processed what he said. I hugged myself because of the cold air that passed. I saw Magen's angry expression as he glared at my Mom. Kahit hirap ay sinubukan kong humakbang palapit sa kanila. Sa bawat paghakbang ko ay parang may kadena na pumipigil sa akin. Kahit na nasasaktan ako.
"W-what did you said?" ika-ika akong naglakad palapit sa kanila.
Nakita ko ang pamumutla ng mukha ni Magen pero napalitan 'yon ng pag-alala ng makita ang kalagayan ko. Akma niya akong hahawakan ngunit umiwas ako pakiramdam ko madadagdagan ang dumi sa katawan ko.
"What did you said?" nanghihina kong tanong.
Napahikbi ako dahil hindi parin mawala sa isipan ko ang pangbababoy sa akin pero may panibago pa palang guguho sa mundo ko. Hindi kona alam!
"What happened to you?" nag-aalalang tanong niya habang ang titig ay nasa leeg ko.
"Powi, what happ--"
"Dad, is it true?! Kabit si Mom ng Dad ni Magen?!"
Napasinghap si Mom dahil sa tanong ko. "No... honey," she was about to hold my hand but I stepped backward.
Nakita kong gumihit ang sakit sa mukha niya.
"Bukas na natin 'to pag-usapan. You look a mess,"
Napahikbi ako, oo! I'm a messed! I'm a messed, right now! Napapikit ako ng biglang may dalawang sasakyan ang huminto sa harapan namin. I saw Sele and Denver get out of one car while Lami, Neejan and Chave got off the other. I was even surprised when they punched Magen. I was confused by what they did. Nakita kong pinigilan ni Mom and Dad si Neejan, Denver at Chave na galit na galit kay Magen.
"Stop it!" sigaw namin ni Mom and Dad na umaawat.
Lalo akong napaiyak ng makita na hindi manlang lumalaban si Magen at sinasalo ang suntok ng mga pinsan ko.
"Heart, we saw your video begging him. Everything you told him earlier on Davies is trending on facebook especially on twitter," Lami inform me.
"Someone posted it," Sele added.
Nanghihina akong umawat pero ayaw talaga nila. Nadugo na ang labi ni Magen at namumula na ang mukha!
"What happened?!"
Umapaw ang galit na nararamdaman ko ng makita ko na tumulong si Hailey sa pag-awat. Nandilim ang paningin ko, mabilis ko siyang nilapitan na nagpaputla sa mukha niya. Napasigaw siya nang sabunutan ko siya. Everyone turned to us. I felt Sele and Lami wean me. Naiyak ako habang sinasabunutan siya. How dare you!
"Heart!" rinig kong sigaw ni Chave.
My mind seemed to be closed because all I wanted was to... sumbatan siya si Hailey.
"Honey..." napapikit ako nang maramdaman ko ang braso ni Magen na yumakap sa baywang ko.
Dahan-dahan kong binitawan ang buhok ni Hailey. Sobrang tahimik at ang hikbi namin parehas ni Hailey ang naririnig ko.
"P-paano..." napahinto ako dahil parang may bumara sa lalamunan ko. "P-paano mo nagawa 'yon sa'kin!" galit kong sigaw.
"I-I'm so sorry..." she kneeled down.
Nanginginig labi akong tumingala habang naiyak. Sumisikip ang dibdib ko kasabay ng sunod-sunod kong pagsinghap.
"P-pinsan kita! I consider you as my sister and bestfriend! P-pero... ba't binaboy mo ako?" napahagulgol ako.
Kung hindi ako yakap-yakap ni Magen paniguradong natumba na ako. Umiwas ako ng tingin nang dahan-dahan na napaupo si Hailey sa sahig. I heard them ask what happened but I can't tell them now and tell more. I was too tired of everything and I just want to give up. I wanted to sleep forever!
"Binaboy niya ako! Binaboy nila ako! Binaboy mo ako!" galit kong sigaw sa kaniya. Napatakip ako sa mukha ko at humagulgol "Nababoy ako..."
"What did you mean by that?" bakas ang galit sa tono ni Magen kaya lalo akong naiyak. "What happened?" tanong ni Magen kay Hailey.
"I'm so sorry--"
"I'm asking you what the fvck happened?! Why is Heart like this ?! What does she mean?!" halos mapatalon din ako sa sigaw ni Magen.
"She was sexually harrased," naiyak na sagot ni Hailey.
"Who the hell do this to her?!" galit na sigaw ni Mom.
Nabibingi na ako dahil sunod-sunod ang tanong nila. Hindi na ako makapag-isip pa. Naalala ko nanaman 'yung dampi ng maruruming palad sa balat ko. Ang pagdampi ng maruming labi sa katawan ko ang pangbababoy sa akin ay parang nagmarka lahat sa katawan ko!
"Putangina! That's why she have that fvcking hickey!" galit na sabi ni Magen.
I feel like something is blocking my ear because of his thunderous scream. Hinarap ako ni Magen at niyakap.
"Honey... sabihin mo kung saan ang masakit. Sinaktan kaba nila? Sinampal kaba? Sinuntok?" naiyak na tanong ni Magen.
Hindi ako kumibo dahil natulala nalang ako. Hindi narin ako makagalaw ng maayos dahil pakiramdam ko ay namanhid na ang buong katawan ko. Nagrereplay sa utak ko ang nangyari kanina kaya mas lalo akong napaiyak. I almost fell to the floor but before that could happen Magen had already touched me full of caution. I shouted loudly and covered my ears because I could hear the laughter of the demon disciples.
Nanginig ang labi ko at umiling-iling. Tumakbo ako papasok sa bahay. Narinig ko pa ang sigawan nila at pagtawag nila sa akin pero wala akong ginawa kundi ang tumakbo.
"Tigilan niyo na ako! Mga demonyo kayo! H'wag mo ako hawakan! Please! Maawa kayo sa'kin!" naiyak kong sigaw habang natakbo papasok ng bahay.
When I got to my room I immediately locked the door and sat on the side of my bed. I no longer bothered to turn on the light. A few minutes later I heard them knocking on my door. Napatulala ako sa kanila nang mabuksan nila ang pinto. Mabagal akong kumurap at tumalikod habang pinagmamasdan ang madilim na kalangitan sa nakabukas na sliding window.
Ngayong araw ay nalaman ko na ang taong mahal ko ay pinipilit lang ako makasama. I let go of him kahit na gustong-gusto ko pa na hawakan siya ng mahigpit. I am already a victim of sexual harassment and my cousin was there too but refused to help me. Nalaman ko rin na ang rason upang hindi ako gustuhin ng taong mahal ko ay ang tao na nagluwal sa akin.
December 14, the day before my birthday I experienced my biggest downfall.