Samantha Gabrielle Point Of View
Five years later*
"Kuya naman eh, you promise! Bakit hindi ka makakapunta?" Naiinis na tugon ko kay kuya ng sabihin niyang hindi siya makakapunta ngayon para bumisita.
["I know, that's why I am sorry baby. Pupunta ako diyan kapag hindi na ako busy, I swear. Give him a kiss from me baby. I love you both I need to hang up this now, I love you..."] Bakit parang nagmamadali siya?
"I love you too kuya, thank you for everything, ingat ka." Matamis kong tugon sa kaniya.
["Don't mention it, you too."] Ibinaba ko ang tawag niya. Humingga ako ng malalim bago naglakad papunta sala.
Bakit parang ang wierd na naman ni Kuya? May nangyayari na naman ba na hindi maganda? I mean may hindi ba siya sinasabi sa akin? Sa ilang taon naming magkasama, alam ko kapag may nilihim siya o may ginagawa na ayaw ipaalam sa akin.
"Mami!" Napabalik ako sa katinuan ng marinig ko ang matinis na boses ng anak ko. Sa dami ng iniisip ko, boses at ngiti lang ng anak ko ayos na ako. Masayang-masaya na ako.
He is already Three years old kaya hindi pa sila masyadong fluent magsalita, medyo bulol pa at wala pang alam kundi ang maglaro at magpasaway sa akin, Masaya ako na may anak ako na sobrang kulit na gwapo. Yes! My son.
"Yes my sweet prince?" Nakangiting tugon ko sa anak kong nakatayo sa may sofa habang malawak ang ngiti sa labi habang hawak-hawak ang isang toy car. Naglakad ako papalapit sa kaniya at naupo sa sofa at sinuklay ko ang buhok niya gamit ang daliri ko dahil gusot ito.
"Ma, let's play!" Naglalambing na yumakap siya sa akin kaya binuhat ko siya paupo sa hita ko at niyakap ko rin siya.
"Play you wanna play with Mommy? Huh? But wait your so sweat baby, hm... I love you," Hinalikan ko siya tungki ng ilong habang pinupunasan ko ang likod niya gamit ang maliit na towel at inilagay ko muna sa likod niya.
"Aywabyu Mami!" Tugon naman niya at ngumuso siya para halikan ako, "Muah..." I smiled as I heard the sound of his kiss on my lips, how lucky I am to have a son like him.
"But before we play you need to take a shower first, hm... My prince is smell bad," Pang-aasar ko sa kaniya na ikinakunot naman ng noo niya, I smiled as I saw his reaction, aw so cute!
Mula sa kaniyang mga mata, ilong at labi sa pagkakahugis ng kaniyang mukha, hindi ko maitatanggi na kamukha niya ang Daddy niya. Lahat na siguro ng kay Ezekiel nakuha niya pati ang ibat't-ibang reaksyon niya ay nakikita ko sa kaniya si Ezekiel, he's little version.
"I'm not Mami..." He said after he smell himself, sa mura niyang edad kakaiba siya mag-isip something na parang matanda na siyang kumilos.
"It's Mommy not Mami," Pagtatama ko sa kaniya.
"Eh? I still can't say it very well," He pouted and sat on the sofa.
"Aw, I'm sorry baby. Mommy is fine with Mami as long as I heard you calling me," Pinisil ko ang pisngi niya at binuhat ko siya papa-akyat sa kwarto.
"And I know my name too!" He grin as he say that. Ngumiti ako ng marinig ko ang sinabi niya, nang medyo maliit pa siya hindi niya ma-pronouns ang pangalan niya, natatawa na lang ako sa kaniya dahil ang cute niyang pagmasdan pero may side na naaawa ako Kasi dahil sa akin kung bakit siya nahihirapan sa pangalan niya.
"Really? What is your name my prince?" Binuksan ko ang pinto ng kwarto at inilapag ko siya sa kama.
"My name is Ram Ezackielle Clydein Garcia-Mendoza! Yehey!" He jumped on the bed after he say his full name. I can see the happiness in his eyes saying that like it's too long but he can pronounce now.
"Wow, ang galing naman ng baby ko, hm. Dahil very good ang baby ko anong gusto mong reward?" Inilagay ko sa kama ang damit na isusuot niya mamaya pagkaligo niya.
"D-dawdy!" Natigilan ako ng marinig ko ang sinabi niya, is he asking to meet his Dad?
"What is it again baby?" Panigurado ko dahil baka nagkakamali lang ako ng narinig dahil sa bulol pa siya.
"I want to see Dawdy!" He clap his hands while looking at my eyes smiling ear to ear.
"I miss him, he promised me he'll come today to be my playmate now..." Dagdag niya pa ng hindi ako makapagsalita, humingga ako ng malalim ng marinig ko ang sinabi niya he's talking to kuya. Hindi naman Daddy ang tawag niya kay Kuya ah?
"Sorry baby pero hindi makakarating si Toto-ddy mo eh, he call me and he say I'll give you a kiss," Nakangiting sabi ko at hinalikan ko siya sa labi. "Ang he said, he come when he's not busy," I added but I can see the sadness in his eyes.
"Aw... Toto-ddy broke a promise. What about Dawddy? He is coming today?" Malungkot na tanong niya sa akin.
"Daddy? You're talking about you...?"
"My Dawd!" He pouted.
This time my heart beating so fast as I hear what he said, now he's not talking about kuya. He's talking about Ezekiel, should I say?
Tatlong taon na ang nakalipas wala akong balita sa kaniya, hindi naman ako umalis ng Bansa I stayed in our secret rest house, si kuya lang ang nakaka-alam kung na saan kami dahil siya lang naman ang katulong ko sa buhay mula ng umalis ako kay Ezekiel. Speaking of Ezekiel, kamusta na kaya siya? Is he okay? Ilan na kaya ang anak nila ni Bianca? Siguro ang saya-saya nila sa mga panahong ito.
Sheigh Gelo Point Of View
"Buwisit!" Inis na tinipa ko ang manebela ng sasakyan ko ng maipark ko ito sa parking lot ng Mendoza company.
Halos nag-iisang buwan na akong hindi nakakabisita sa kapatid ko dahil sa buwisit na tauhan ni Mendoza, palagi niya akong pinapasundan, nakaka-gago na siya! Tatlong taon na ang nakalipas mula ng iwan siya ng kapatid ko ngayon lang ulit may bumubuntot-butot sa akin.
Kung inaakala niya na makikita niya ang kapatid ko nagkakamali siya, pumunta ako rito para sabihing tigilan niya ang pagpapasunod sa akin dahil wala siyang mapapala, wala akong balak na ilaglag ang kapatid ko at mas lalong ayaw kong ipahamak ang pamangkin ko.
"Me I speak to your Boss?" Kaagad kong tanong sa secretary ng makapunta ako sa floor kong na saan ang opisina ni Mendoza.
"Do you have an a—"
"Just tell him I wanna talk to him, I'm Gelo Mendoza." Tumango naman ang secretary at kumatok sa pinto ng opisina ni Mendoza.
"Come in," Rinig kong sambit niya sa loob at nakita ko ring suminyas sa akin ang secretary na pumasok ako.
Pagkapasok ko sa loob ng opisina niya nakita ko siyang nakatutok sa isang folder na hawak niya, nakita ko rin na may mga kasama siya rito sa loob na tahimik na naka-upo sa hindi kalayuang sofa.
"What's brought you here Mr. Mendoza?" He formally ask without looking at me.
"Is that what you treat your visitors? Look, hindi naman ako pumunta rito para makipag-away,'' I saw him smirked but still didn'nt look at me. Pumunta ako para pagsabihan siya.
''So you are here to be friends? Sorry but I am not a friendly person,'' Yabang.
''Don't worry, I don't want you too to be my friends. Look Mister Mendoza pumunta ako para balaan ka, hindi ako criminal para pasundan mo ng pasundan! Sa susunod na makikita ko pa ang mga tauahan mo na nakasunod sa akin hindi ako magdadalawang isip na ipakulong ka!'' Dinuro ko siya dahilan para mapatayo siya sa pagkakaupo niya.
''Ang lakas ng loob mong pagbantaan ako, but thanks. I loved threatened. Kung wala ka ng sasabihin makakaalis ka na, nag-aantay na sayo ang pinto." Malamig na tugon niya sa akin.
''Nanghahamon ka ba talaga? Isa--''
''Hindi. Sa inasta mo ay parang sigurado ka ng ako ang may gawa, bago mo ako pag-isipan ng kung anu-ano matanong nga kita kung bakit ko gagawin iyon sayo?'' Tinukod niya ang dalawang kamay niya sa mesa habang matiim na nakatingin sa akin. Fuck. Paanong hindi naging siya?
''Tch, kung pinapasundan kita, eh anong ginagawa ng mga ito dito?'' Dagdag niya pa at tinuro ang mga pinsan niya na nakatingin lang sa amin. ''At ano namang mapapala ko sayo?" Baling niya sa akin.
Kung siya nga ang may gawa ide sana ay nakasunod lang sa akin ang mga 'to pero hindi eh nauna pa sa akin. Hindi rin malabo na may inutusan siya para gawin iyon kung hindi naman ay ang tanong sino namang susunod sa akin? Wala akong naaalalang naging kaaway ko maliban sa kaniya dahil sa ginawa niya sa kapatid ko.
''Tsk. Alam kung may kailangan ka at gagawin mo ang lahat para makuha iyon pero hindi kita hahayaan na makuha mo iyon ng hindi pinaghihirapan," Malamig kung tugon sa kaniya.
''You're talking...?'' Pa simple siyang ngumiti at tumingin sa mga pinsan niya.
''My sister, sino pa ba?'' Pagpapatuloy ko.
"Ow, I don't know you have a sister. Pakisabi naman sa kaniya na kung mahal niya ako, I am single and waiting for someone who can warm my bed malay mo magustuhan ko rin siya hindi ba?'' Sambit niya na ikinakuyom ko ng kamao. Pagatapos ng ginawa niya nagagawa niyang magbiro na may halong pambabastos.
"Mister Garcia, I'm sorry but we don't know about your accusation. We can sue about that, but seems hindi na natin kailangan pang paabutin doon kung aalis ka na. The door is waiting, thank you for coming.'' Sabat ng isa sa pinsan niya at iginaya pa ako papunta sa pinto.
Buwisit! Wala aong mapapala rito' putangina.
"We are not yet done, Rem Mendoza!''
"I know, waiting for the right time." Rinig kong sagot niya bago pa ako maalabas ng tuluyan sa opisina niya.
Putangina!
Rem Ezekiel Cloud Point Of View
''Bullshit! Nandoon na eh pumalpakpak pa! Siya ang solosyon sa problema, siya ang nakaka-alam ung na saan si Gab! Wag niyo siyang titigilan mga inutil!'' Sigaw ko sa kausap ko. May inutusan ako na imbestigan si Gelo Garcia pero masydo siyang mailap, halos papalit-palit siya ng address hindi ko nga malaman kung talagang may alam siya o nililinlang ako. Pero sa inakto niya kanina may alam siya. He is so afraid to notice my mens seems he's really guilt hiding something.
Ibinato ko sa mesa ko ang phone ko at naglakad ako papunta sa mini-bar ko rito sa opisina at nagsalin ng rum sa baso. Tatlong taon. Tatllong taon na akong naghahanap pero wala pa rin akong nahahanap, para lang akong namimingwit ng isa sa dagat at sobrang ilap na mahuli.This is so hard to live alone damn it. Feels like the world was against mine, I want her, I need her, I miss her and still I love her so damn much! Only her...
Tiningnan ko ang pambisig kong relo it's already four pm wala naman akong gagawin ngayon kaya naisipan ko ng umuwi na lang pero naisip ko sino naman ang uuwian ko sa bahay? Mas mabuti pang tumambay.
Samantha Gabrielle Point Of View
''Are you happy my prince Ram-ram?'' Tanong ko sa anak ko ng nakangiti.
Namasyal kaming dalawa sa mall at naisipan naming dumaan sa park na madalas naming puntahan nakiita ko kung gaano siya kasaya. Siguro dahil ito ang araw na matagal kaming nasa labas na hindi namin kasama si kuya, madalas kasi kapag lumalabas kami ay masyado siyang nagmamadali na hindi mapakali. Kaya bilang piece offering sa anak ko na hindi niya makakalaro ang toto-ddy niya ay inilabas ko na lang siya.
"Yesh!'' Masaya niyang sagot habang pinupunasan ko ang likod niya dahil pawis na pawis siya kakatakbo, nakikita kong masaya siya na masaya habang naglalaro ng mag isa pero hindi ko maiwasang malungkot kapag nakikita ko siyang nakatingin sa ibang bata na kasama ang Daddy nila. Nakokonsensiya ako sa ginawa ko, sana hindi ko na lang iniwan si Ezekiel para kahit papaano hindi lumaking walang ama ang anak ko. Minsan naisip kung balikan siya pero sa tuwing naiisip ko ang mga sinasabi ni kuya ide dapat noon pa lang hinanap niya na ako pero hindi, mukhang masaya na siya kasama ang pamilya niya. Isa pa hindi niya alam na may anak kami ayaw ko na itangi niya ang anak ko ng harap-harapan.
''Mami why are you crying?'' Malungkot na na tanong ng anak ko at naramdaman ko ang kamay niya sa pisngi ko pinupunasan ang luhang hindi ko namamalayang tumulo na pala.
"W-wala, baby. Masaya lang si mommy. Masaya si mommy na makikita kang masaya, I love you baby...'' Hinawakan ko ang dalawa niyang kamay at hinalikan ko iyon kasabay ng pagpatak ng mga luha ko.
''Don't cry mami... I love you too! Wabyu mami ko...'' Tugon niya at niyakap ako kaya niyakap ko rin siya ng mahigpit. Kailangan kong maging malakas para sa anak ko. Maging matatag dahil kaming dalawa lang ang magkakampi sa lahat ng bagay.
''Ano ba 'yan! Pinaiyak mo si mommy eh...'' Natawa ako ng makita ko siyang sumimangot sa sinabi ko.
''Joke lang baby, ano uwi na tayo? It's already five, balik na lang tayo sa ibang araw ah?'' Pakiusap ko sa kaniya.
"Yesh! Thank you mami! You are the best.'' Tumatalon niyang sabi habang magkahawak kaming naglakad papuntaa kung saan naka-park ang sasakyan ko.
''Mami look! Look! That's nice! Mami..." Tinuturo niya ang mga boubles dahil may mga batang naglalaro no'n at nagkalat na at ang gandang pagmasydan.
''Yes, that's nicce Honey... Wait I'll just get the key, at my side'' Binitawan ko ang kamay niya para kunin ang susi ng sasakyan ko sa loob ng bag ko, na saan na ba iyon?
''Masasagasaan ang bata!''
''Bata tabi!''
*Beeppppppppp
Napatingin ako sa mga taong nagsisigawan at isang malakas na sunod-sunod na busena ang narinig ko, para akong napako sa kinatatayuan ko, pakiramdam ko may humigop ng buong lakas ko dahilan para mahulog ang susi na hawak ko ng makita kong nasa gitna ng kalsada ang anak ko na hinahabol ang mga boubles at mabilis na papalapit sa kaniya ang isang sasakyan gusto kong tumakbo para iligtas siya pero hindi ako nakagalaw para akong napako kahit na gusto kong kunin siya 'di ko magawang ihakbang ang mga paa ko.
''Ahhh!'' Rinig kung hiyaw ng mga taong nakakakita sa mabilis na sasakyan.
"Babyyy!!!!'' Sigaw ko kasabay ng pagpatak ng luha ko ng makitang nasa harapan niya na ang sasakyan, halos hindi ako makahingga sa nakita ko pero humarap lang sa akin ang anak ko habang nakangiti na may hawak na bula sa kaniyang palad na kaagad rin namang nawala.
Rem Ezekiel Point Of View
''Fuck,'' Bulong ko sa sarili ko ng matauhan ako ng muntik ko ng mabangga ang isang bata. Para akong binuhusan ng malamig na tubig dahil pinagpaisan ako ng malamig, like shit. Dala iyon ng alak na ininom ko hindi ko namalayan na pabilis ng pabilis ang pagpatakbo ko ng sasakyan buti na lang at kaagad kong naabakan ang break kahit alam ko ng huli na para doon but thank god! Hindi ko naabot ang bata.
Kaagad akong bumaba ng sasakyan para tingnan ang bata, I can see his smiling innocently while looking at me. I gulf as I feel my heart beat so fast like crazy shit lasing ba ako normal lang ito dahil muntik ko na siyang mabanga at paniguradong hindi siya mabubuhay.
"H-hey you okay kiddo?'' Nauutal kung tanong sa kaniya at lumuhod ako sa harapan niya para magkapantay kami nakita kung gumuhit sa mukha niya ang pagtataka bago tumango, napalunok ako ng maramdaman ko ang kakaibang pakiramdam ng mahawakan ko siya. Shit. Napamura ako sa isip ko ng pinagmasdan ko ang mukha niya ng makita ko ang bagay na meron sa akin. Mas lalo akong nakaramdam ng kakaiba ng ngumiti siya sa akin at inabot anng isang bouble na dumaan sa pagitan naming dalawa and I heard his soft and relaxing chuckled.
''Baby!" Rinig ko sa familiar na boses na bakas sa boses niya ang pag-iyak tumayo ako at bumaling para tingnan kung sino iyon pero napansin ko na lang na nasa harap ko na ang isang babae na nakatalikod sa akin habang yakap-yakap niya ang bata. Nakaramdam ako ng galit dahil kung may nangyaring masama sa bata hindi ko iyon kasalanan kundi kasalanan ng kaniyang pabayan---
''G-gab??!" Bulaslas ko ng makatayo ito habang buhat-buhat pa ang bata. Napalunok ako habang nakatitig sa kanilang dalawa ganu'n 'din siya sa akin bakas pa sa mukha niya ang pagkagulat habang nagkakatitigan kami bumilis ang tibok ng puso ko at pakiramdam ko nagtatalon sa saya ang puso ko nga makita ko, sa lang sandali na pagtitigan namin, nakita kong bumuhas ang mga luha niya at napansin ko mas hummigpit pa ang pagkakayakap niya sa bata dahilan para mapatingin ako dito.
Kung nanaginip man ako na nakikita ko siya sa harapan ko hindi ko na gugustuhin pang magising ng biglang pumasok sa isip ko ang araw na iniwan niya ako. I saw a pregnancy test in her things and now she is in front of me holding a kid who really look a like me. Nasa harapan ko na ang sagot sa matagal ko ng katanungan na siya lang ang makakasagot. Kaya pala halos mamatay ako sa pag-aalala sa pwedeng magyari sa bata dahil anak ko siya. Unang tingin ko pa lang sa kaniya ay kakaiba ang naramdaman ko bagay na hindi ko naramdaman ng ipakilala sa akin ni Bianca na anak ko ang anak niya.
''M-mami... Why are you crying?'' I heard the kid ask her and she called mommy in not very fluently.
''Oh my god baby... You scared me too much, akala ko mawawala ka na sa akin, are you okay? Huh? May masakit ba sayo huh? Tell me, tell me honey,'' Natataranta niyang tanong sa bata habang hinahaplos nito ang buhok.
Napahawak ako sa sintido ko ng maramdaman kung kumirot ang ulo ko, damn.
''Don't cry mami, I'm fine. wabyu!'' Yumakap siya kay Gab at humalik sa labi dahilan para mapaiwas ako ng tingin.
''I love you so much baby, don't leave me.'' Tumango naman ang bata bago bumaling sa akin ng nagtataka bago ngumiti at tumingin kay Gab.
''Who is he mami? Does he is your friend?'' Kailan ko pa naging kaibigan si Gab?
''N-no, no baby.'' Sagot niya sa bata, bago bumaling sa akin. ''Next time you musdt be carefull in driving I admit it's my fault but still thank you, you save my son's life.'' She said straightly said to me while looking at my eyes. I can feel a coldness in her voice, the feeling is so shit. After what happened iyon lang ang sasabihin niya? Wala na siyang ipakilala sa akin ang anak ko? Wala ba siyang balak na ipakilala sa bata na ako ang ama niya? Alam kung wala akong karapatan na hingin iyon sa kaniya dahil alam ko sa sarili ko na ako ang may kasalanan kung bakit niya ako iniwan pero may karapatan ako sa bata.
''B-Bye po!" Natauhan ako ng marinig ko ang boses niya na papalayo na sa akin, hindi ko namalayan na wala na sila sa harapan ko, shit no! Ngayon pa na nakita ko na sila hahayaan ko pang mawala sa akin?
Inilang hakbang ko ang pagitan namin at niyakap ko siya dahilan para mapatigil siya sa paglalakad, naramdaman kong nagulat siya sa ginawa ko mas niyakap ko pa siya. I really missed her and i won't let her leave me again.
''P-please stay. G-gab, wag mo akong iiwan please. Bumalik ka na sa akin, patawarin mo ako, nagmamakaawa ako sayo, bumalik k-ka na sa akin. Bumalik na kayo ng anak natin...'' Nakakahiiya man itong ginagawa ko dahil dito pa sa maraming tao wala akong pakialam, ang gusto ko lang ang makasama sila. Lahat gagawin ko, luluhod ako sa harapan niya kung kinakailangan, hahalikan ko ang paa niya mapatawad niya lang ako. Hana akong ibaba lahat ng pride ko bumalik lang siya sa akin, sila ng anak namin.
Naramdaman kung may maliit na kamay na humahaplos sa buhok ko hindi ko mapigilang pumatak ang luha ko habang nakapatong sa balikat ni Gab ang mukha ko. ''Mami is this Dawddy?" Rinig kong tanong ng bata na ikina-angat ko ng tingin sa kaniya na may pagtataka sa kaniyang mukha at nakita ko namang ngumiti si Gab habang may umiiyak at tumango. Parang nagsasayawan ang lahat ng ugat at dugo sa puso ko ng marinig kong sinabi niya sounds like a music in my ears, it's a first time I heard my son calling me Daddy, I know it's daddy kahit bulol ang pagkakasabi niya.
''Y-yes, baby. He is your Dad, meet Rem. Rem Mendoza your father..." Humarap sa akin si Gab at nginitian niya ako i smiled as I saw my son's innocently shocked reaction. ''My Dawddy is R-rem? Whoaa, Dawddy! Dawddy! My name is Ram." He cheerfully said at inaabot niya ako na para bang nagpapalipat ng buhat sa akin, I wiped my tears and get her in Gab's arms.
''S-son,'' Bulong ko ng mabuhat ko at niyakap ko siya ng mahigpit. ''Yey! Yesh! Yesh! I have a dawddy now! Thank you Mami!'' Masaya niyang sabi at pumapalakapak pa habang nagsumisipa pa, akala ko mabiitawan ko siya sa paglulumikot niya dahil sa biglang kumirot ang ulo ko. Ibinigay ko siya kay Gab dahil gusto niyang lumipat. Kaya naman magkalapit kami ni Gab dahil sa hindi ako gumalaw ng ibigay ko sa kaniya si Ram.
"I love you Dawddy!!'' Mas lalong lumapad ang ngiti sa labi ko kasabay ng pagsikdo ng puso dahil sa matamis na sinabi ng anak ko na hindi ko akalain na sasabihin niya sa una naming pagkikita. "I love you too son," Tugon ko sa kaniya at ginulo ko ang buhok niya humarap siya sa akin ng nakanguso, nagulat na lang ako ng naglambitin siya sa leeg ko at hinalikan ako sa labi habang buhat siya ni Gab, "Thank you Dawddy! Don't go away please...'' Sambit niya habang mas humigpit anng yakap niya sa akin. ''i-i won't" Pagkasabi ko no'n ay nag-angat ako ng tingin kay Gab dahilan para magkalapit ang mukha naming dalawa dahil pinagmamasdan niya pala kami ni Ram.
''If your Mom let me to stay at you two side..." Dagdag ko pa sa sasabihin ko habang nakatingin sa mga mata ni Gab, napansin kong napalunok siya alam kung may puwang pa rin ako sa puso dahil kung hindi, hindi niya hahayaan na makilala ako ng anak namin. Inilapit ko sa kaniya ang mukha ko para halikan siya, I miss sweet lips against mine.
''Ezekiel naka-inom ka ba?'' Deritsahang tanong niya sa akin ng malapit ng maglapat ng labi namin dahilan para mapa-layo ako sa kaniya. Fuck! She hate it.