I don't know what they want me to do but it almost two weeks. They are visiting me but whenever I am asking about how long it would take to get me out of here they won't answer. Maybe they want me to die while starving. They only give me water.
"How are you?"
Ngayon ko nakikita ang tunay na ugali ni Doctor Wilson. He looked crazy. Hindi ko maitatangging maganda ang mukhang mayroon siya ngunit kung aalamin mo naman ang tunay na ugali ay magtataka ka kung nagparetoke ba siya o hindi.
"I will tell you a story. One day, there was a call recieve by a young man. We knew him as a doctor. Well, he is talented and handsome. Do you want to know what's that call about?"
Nanatiling walang gana akong nakatingin sa kaniya habang pinapaikot ang isang baril sa kamay niya.
"He recieve a phone call from a woman. She know him as her intern until she learned to know the young man better. She kept reminding the man about the drug that shouldn't be develop."
Hindi pa ganoon kabuo ang kwento niya ay alam ko na ang tinutukoy niya.
"The young man has a supportive father. He promise the young man that the drug he developed will be buy in the market. The woman trying to do something so the young man and the father both did a plan..."
"Why don't you tell me who's the young man, the father and the woman? Am I a kid to you?"
Nanghihina pa din ako dahil sa ilang beses na pagpapahirap nila sa akin noong mga nakaraang araw.
"I think you already know the story? Should I change the topic?"
"You were there when I tried to persuade Mr. Adams about telling me everything. Why not you where the one to tell me the whole story?"
Magkukwento pa lamang sana siya ng biglang bumukas ang pinto at iniluwal naman nito ang magaling kong ate.
"Come here. I am telling a story to her."
"You need to sleep now."
Kanina ko pa napapansin na parang lasing nga itong si pareng Wilson. Ngayon ko lamang nakumpirma ng dumating itong magaling kong half sister.
"No. Let me finish... Let me finish first. You, just like your belove Mom is killing my future. Well, not because of that drug..."
"Let's go."
Pinilit pa nitong inalalayan ni Kleanna habang ako ah natatawa pa din dahil sa ginagawa nila sa harap ko.
"Nakakatawa kayong dalawa. I don't imagine na darating ako sa puntong makikita ko kayong ganyan pareho. I mean if I am looking inside I can see your love and passions. Unbelievable."
Natigilan pa si Doc Wilson bago itinutok sa akin ang baril. If he really want to kill hindi na niya papaabutin pa ng taon.
"Why? Can you please tell me kung bakit hanggang ngayon ay buhay pa din ako? What's the young man waiting for?"
"Enough. Don't mind her."
Matagal bago pa sila nawala sa paningin ko. If my Mom planned to put an end to that drug this man saying, this is more getting clear.
Ang akala ko ay tapos na munting drama ngunit nakapagtatakang bumalik pa ang maging ko kapatid at umupo sa upuan kung saan na upo ang kaniyang prinsipe kanina.
"It was a week after you eat but look how strong you are. Maybe we should end giving you water?"
"If you are here to tell me that, well, it was fun to be alive and tease you until you finally kill me. I am enjoying my stay here. I won't say you are a bad sister because you still care to your sibling so, I won't judge you."
Nakakaya ko pang magsalita ng mahaba ngunit sa totoo lamang ay pinipilit ko na lamang.
"Right now, I am still thinking about what's your reason aside of having a crazy partner?"
Kahit na sariling laway ay ginagawan ko ng paraan upang mabasa lamang ang sariling labi.
"This is your last night, don't you know?"
"Is my Mom have hated you?"
Out of nowhere I ask about it. I kept telling myself for the past few days about why is she doing this. Di my Mom do something to her? Is my Mom hated her much?But I know her. She won't let a person got mad of her but maybe people misunderstood that things.
"You can stay awake for this night until the sun rise up. You are stupid to trusted me," after that she get up ready to leave.
"Why don't you answer my question?"
"I don't need to answer those things."
Ikinaway niya pa ang palad upang sabihin na aalis na siya.
Doon lang mas gumana ang pagod na nararamdaman ko. Ilang minutl din ako nag isip isip hanggang sa tuluyan na sanang isasara ang mga mata ng hindi lang biglang may kumatok galing sa kung saan. Hindi ko iyon pinansin ngunit magkaksunod na katok pa muli ang aking narinig. Kahit na hirap sa paglingon ay sinuro ko pa ang kwarto hanggang sa napatingin sa bintana. Nagtuloy tuloy and ganoon tunog habang pinagmamasdan kung may tao bang makakapansin sa kilos na iyon.
Ilang saglit pa ng tuluyang mabuksan nito ang bintana.
"Atty."
Mahinang bulong iyon mula sa pamilyar na boses.
"Wait."
Sinubukan ko pang kumilos kahit na mahina na talaga ang katawan ko.
Saglit pa akong nagulat ng makita si Hector mula sa likod na itim na kasuotan nito. He tried to remove this thing on my hand until he successful did it.
"Kaya mo bang tumayo?"
"What are you doing here?"
"Mamaya na ako magpapaliwanag. Kailangan kitang maitakas ngayon."
Dahil sa kagustuhang makatas ay pinilit kong palakasin ang loob at saglit na natigilan.
"Sa bintana tayo dadaan?"
"We don't have a choice."
Hindi ko alam kung paano kae nakababa mula sa mataas na palapag dahil para na akong lasing na nakasentro na sa aking isip kung aabot pa ba ako.
We tried to climb a tree in the garden until we reach into the outside of the villa. Nagtago pa kame ng biglang may dumaan na mga bantay bago tuluyang tumayo at magpaalalay sa kaniya.
Ang aking akala ay pupunta pa kame sa malayo ngunit nagugulat pa akong napatingin sa nakatago niyang sasakyan sa isang damuhan di kalayuan sa Villa nito.
"Atty."
Hindi ko masabing hindi ko na kaya hanggang sa tuluyan na ngang bumagsak ang katawan ko at dumilim na lang bigla ang paningin ko.