HINDI inaasahan ni Patrice na iyon ang bubungad sa kanya. Sa muli nilang paghaharap kay Calden, inaasahan niyang yayakapin siya nito agad. Na sasabihin nitong miss na miss na siya nito.
Gusto niyang sabihin dito na okay na ang lahat. Na nakabawi na ito sa kanya. At handa siyang makipagkomprmiso dito basta huwag na lang siya nitong kalilimutan. Gusto niyang makita ang ngiti nito, ang pagsilay ng mga biloy nito sa pisngi.
Di niya inaasahan na akusasyon ang isasalubong nito sa kanya at luha. Hindi niya maintindihan kung ano ang nangyari.
Tiningnan niya ang smartphone na hawak nito. Dumating na ang kinatatakutan niya. “N-Napanood mo ang video?” nanginginig ang boses niyang tanong.
Marahan itong tumango at sinapo ang noo habang nakayuko. “Ganito na ba tayo ngayon, Patrice? Ganyan na ba kalaki ang pagkukulang ko sa iyo para gantihan mo ako ng ganito? Kailangan mo pang sabihin sa publiko kung gaano ka nasasaktan sa ginawa ko at kung gaano ako kawalang kwentang boyfriend?”
Nilapitan niya ang binata at tumayo sa harap nito. “Sandali, Calden. Magpapaliwanag ako. Hindi iyan katulad ng iniisip mo.”
Subalit di siya nito pinakinggan dahil inangat nito ang mukha na tigmak ng uha subalit nasa mga mata ang galit at hinanakit nito. “Alam ko nagkamali ako. I was too busy, I didn’t remember our anniversary. Pero para sa akin maliit lang na bagay iyon. Alam ko mapapatawad mo ako dahil hindi ko sinasadya iyon at di ko ginustong saktan ka.” Tumayo ito at ihinalad ang kamay. “Kaya nga ihinanda ko itong celebration na ito para sa atin. Gusto kong bumawi. Gusto kong malaman mo na hindi kita nakakalimutan. Gusto kong malaman mo na ikaw pa rin ang mahal ko.”
“Alam ko iyon, Calden,” aniya at mariing pumikit.
Kinakain siya ng matinding guilt. Ayaw niyang makita itong nasasaktan dahil sa video na iyon. Nagi-guilty siya kahit di niya kasalanan. Pakiramdam niya nang mga oras na iyon ay pagkalayo-layo ni Calden sa kanya.
“Akala mo ba sinadya kong kalimutan ang date natin? Akala mo ba nagpapakasaya ako. Nagtatrabaho ako. Kailangan ko lang magsakripisyo...”
“Para sa career mo,” anang si Patrice sa malamig na boses. “Naiintindihan ko lahat ng sakripisyo mo, Calden. Pareho lang tayong may pangarap. Masakit lang sa akin na i-date mo ang ibang babae sa mismong anniversary natin pero ako di mo man lang naalala. Ano sa palagay mo ang gusto mong isipin ko? Tapos sasabihin mo sa mommy mo na break na tayo.”
Pinunasan nito ang luha. “At ito ang gagawin mong ganti para ipaalam sa akin na hindi ka masaya sa ginawa ko? What a nice way of showing how much you hate me. Sinadya mo pang gawin ang paborito ko. Pastillas with so much bitterness and hate. This is your anniversary gift?”
“Siyempre hindi,” matapang na sagot niya. “Sino naman ang may sabi sa iyo na gusto kong lumabas ang video na iyan?”
“I don’t know. Hindi ko alam kung ano ang gusto kong isipin.” Bumuga ito ng hangin at tinalikuran siya. “Ilang araw na akong walang tulog. Anything to please my mom so she will give me this day-off. Isang araw na di niya ako pakikialaman sa kilos ko at wala akong kahit anong trabaho.” Nilingon siya nito. “Pinag-isipan ko ito para sa iyo. I want you to know that I love you and you will always be my princess. Tapos mapapanood ko na lang ang video mo na sinasabi mo sa lahat na wala akong kwentang boyfriend. Did you do this to spite me?”
“Ganoon ba ako kababaw para ipangalandakan ko ang sama ng loob ko sa buong mundo dahil lang galit ako sa iyo?” naiiling niyang sabi.
“You tell me. Ikaw ang nasa video. Hindi ka naman siguro pinilit na gawin lang iyan. Di ka rin naman umaarte. It shows how much you hate me,” humihingal nitong sabi. “You made me feel like I am the lowest scum on Earth.”
Napapitlag siya. Nang mga oras na iyon, parang siya ang masamang nobya. Parang napakababaw niya na lahat ng nararamdaman niya ay ilalagay na lang niya basta sa internet at kalilimutan na niya ang pagmamahalan nila. Maaring nabubulagan na si Calden dahil sa sakit. Gusto niyang mainis dito dahil parang nakalimutan na nito ang magagandang katangian niya. Na di niya gugustuhing masaktan ito. Pero kung sasabayan niya ang galit nito ay wala silang kauuwiang maganda.
Pumikit siya at huminga ng malalim. “Hindi iyan personal na video para atakihin ka, Calden. Dahil una sa lahat, project namin iyan. Project namin iyan na pumalpak dahil hindi ko kayang kontrolin ang emosyon ko. Dahil nasasaktan ako nang di mo naalala ang anniversary natin at di mo man lang ako gusto mong makita kahit na sandali.”
Inilahad nito ang palad. “Ito na ang project n’yo? Cooking with love? You have a funny way of showing it.”
“In-upload iyan nang hindi ko alam. May sakit ako kaya di na kami nakapag-shoot. Akala ko gagawa ng bagong video sina Matilda at Desmond pero in-upload na lang daw nila ‘yang naunang video ko dahil wala na silang oras para gumawa ng bago. Natakot sila na bumagsak o magkaroon ng mababang grade lalo na’t graduating na kami next year. Pagbalik ko sa school, kumalat na pala ang video at marami nang nakapanood. Pinag-uusapan na ng lahat. Ayaw ko din naman lumabas diyan.”
Sinapo nito ang batok. “Yeah, great! It is now viral. Di mo man lang ipinatanggal.”
“Sinubukan kong i-request na tanggalin sa professor ko pero nagustuhan niya,” aniya habang magkasalikop ang palad. “Maniwala ka sa akin na sinubukan kong makiusap sa kanya.”
“Maybe you didn’t try hard enough. Pakiramdam ko tuloy iniisip ng ibang mga tao na wala akong kwentang boyfriend. Am I that really lousy?”
“Calden, unang-una walang taong manghuhusga sa iyo dahil hindi naman alam ng mga tao na boyfriend kita. Itinago nga natin iyan. Pangalawa, malay ko rin bang magiging viral iyan. Sa palagay mo ba gusto ko ang atensiyon na ibinibigay sa akin ng mga tao? Akala ko ba gusto ko na hinuhusgahan ako bilang papansin? Kanya-kanya na nga silang hinala na wala naman talaga akong boyfriend at ginawa ko lang iyon para tumaas ang grades ko. Do you know how pathetic it makes me feel?” Pinisil niya ang ilong nang makadama ng pagod. “Wala akong planong i-share ang nararamdaman ko sa ibang tao. Pribado ang buhay ko. Pribado ang relasyon natin. At alam mo iyan. Wala pa yata sa sampung ang nakakaalam tungkol sa atin kaya huwag mong isipin na gusto kong ipahiya ka sa mga tao.”
“Pero iyon pa rin ang nararamdaman ko. Napahiya ako. Wala akong kwentang boyfriend. Na parang masaya ka na ipamukha sa akin ang mga pagkukulang ko.”
“Walang kaibahan na sweet ka kay Yaya Darling sa harap ng publiko na parang siya na ang girlfriend mo. Naisip mo rin ba kung anong nararamdaman ko kapag masayang-masaya ang lahat na makita kayong magkasama at hinihiling ng lahat na sana kayo na lang ang magkatuluyan? Di mo ba naisip na para akong pinapatay habang natuloy ang peke ninyong date at ayaw mo man lang akong makita kahit isang minuto sa mismong anniversary natin. Pareho lang ng video ko. Di mo rin sinasadya.”
Hindi na niya maiwasang sumbatan ito dahil sa sobrang sakit na. Parang paulit-ulit na pinupukpok ng maso ang puso niya. Nagsakripisyo siya para sa relasyon nila sa loob ng mahabang panahon. Inintindi niya ito. Ngayon lanng siya may nagawang pagkakamali pero kaunting pang-unawa ay di man lang nito maibigay sa kanya. Puro sarili pa rin nito ang iniisip nito.
Lumungkot ang mukha ng binata at sinabi sa malumanay na boses, “Akala ko naiintindihan mo ang trabaho ko.”
“Pero di ibig sabihin hindi ako nasasaktan. Ang tagal-tagal ko nang nasasaktan pero tinitiis ko para sa iyo. Tapos may video lang na lumabas na di ko naman ginusto, parang napakasama ko nang girlfriend sa iyo. Hindi ako ang nagkulang sa relasyon natin. Ibinigay ko ang lahat sa iyo. Lahat ng pang-unawa ibinigay ko sa iyo. Sa lahat ng pagkukulang mo inunawa kita.”