"Ginawa ko 'yon dahil sinabi ni Denveir, pero ginawa ko rin 'yon dahil may gusto ako sa iyo noon pa." Tumawa siya, hindi ko alam kung ano ang tinatawanan niya. "Sino bang hindi magkakagusto sa iyo? Araw-araw kang bukambibig ng kambal ko. Naririndi na ako sa Ailey niya. Laging ikaw ang kwene-kwento niya kahit naman hindi kayo nag-uusap masaya na siya."
Hinila niya ako paupo sa sofa. Yumakap siya sa akin bago nagsalita ulit.
"Dahil palagi kitang naririnig na-curious ako hinanap kita. Bumagal ang ikot ng mundo ko nang makita kita sa Laurente, pero hindi ko 'yon pinansin dahil girlfriend ko pa si Reylen. Aaminin kong crush kita noon pa, pero wala akong balak agawan ang kakambal ko."
May kinuha siya sa bag. Notebook ni Denveir. "Basahin mo 'to," binuklat niya 'yon at ibinigay sa
akin.
I got sick that's why I can't go to the bus station and look for Ailey. I just want her to be safe that's why I requested Denmeir to accompany her. I wish she could forgive me for my lie.
Natutop ko ang bibig at napatingin sa kaniya. "I-ikaw? Teka anong araw 'yon? Hindi ko—"
"Hindi mo nahalata? Hindi mo naman kasi alam na may kakambal siya. 'Yon 'yong araw na binigyan kita ng mani."
Kumabog nang sobrang lakas ang dibdib ko. Kaya pala 'yong linyang binitawan niya sa akin tungkol sa mani na 'yon ay kaparehas mismo noong kasama ko si Denveir na siya naman pala.
Masama ko siyang tiningnan.
"Look! I'm sorry. Kawawa kasi ang kambal ko inaapoy ng lagnat tapos ikaw pa rin ang iniisip kaya naman sinunod ko siya."
Hinampas ko siya. "Kaya pala may pagkindat! Ikaw pala 'yon!"
"Ouch!" Tumawa siya. "Siguro kinilig ka noon?" "Hindi 'no!" Kahit oo, Ailey?
"May fiance ka pa rin kaya 'wag kang ano riyan." Nilipat niya ang page ng notebook. Nagbasa ulit
ako.
I'm so annoyed with my fucking twin brad. Ailey hugged her! He knew how to ride a bike, but me… nah… I hardly try, but failed! For the second time, I lied again. Denmeir fetched her and that bastard was lucky.
Natigilan ulit ako at ‘di makapaniwalang napatingin sa kaniya. "I-ikaw 'yon?"
Hindi pa rin ako makapaniwala. Kung siya 'yon bakit ‘di ko man lang nahalata? Parehas ng pakiramdam, may kilig at saya. Ewan ko ba siguro malandi lang talaga ang puso ko dala-dalawa pa.
Nakangiti siyang tumango. "Yeah, It's true that he went to bicycle shop and practice how to handle that, but he failed. I have no choice, but to follow his request because honestly, I want that, too." Kumindat siya sa akin.
"Pero may girlfriend ka, sabi mo?"
"Wala na. We broke up because I caught her cheated on me."
"Pero ‘di ba, magpapakasal daw kayo? Kasama mo pa nga siya noong nakita ko kayo?"
"No! Sino nagsabi sa iyong magpapakasal kami? Pinuntahan ko siya dahil tatalon ng tulay. Pinigilan ko kaya kasama ko siya that time and she is really makulit para sumama pauwi ng bahay at nakakapit pa. Hindi ko matanggal dahil tinotopak at magpapasagasa sa truck."
Napakurap-kurap ako at napatitig sa kaniya. 'Yon ang totoo? Hindi ako makapaniwala sa narinig ko. All this time ang akala ko talaga niloko niya ako.
"Reylen is crazy. She said to Cecelia that I proposed to her, but hell no, I'm not. Saan galing 'yon? And that day I planned to drag you going to our house to finally meet my family, but that incident was happened kaya ‘di na natuloy."
"Hindi mo ba ako niloloko?"
"Bakit kita lolokohin? Eh ‘di minulto ako ni Denveir."
Yumakap siya sa akin. Nawala na ang masakit na pakiramdam. Gumaan na ang loob ko sa nalaman ko.
"Five days didn't exist to you and Denveir, but it does to me and you." Masuyo niyang hinawakan ang kamay ko at humalik sa noo ko. "Our five days at the beach was the best memories I had and I want to continue my happy life with you, my buko pie."
Mahigpit ko siyang niyakap dahil sobrang miss ko na talaga siya. Walang mapaglagyan ang saya sa puso ko.
"I miss you."
Natigilan siya at mabilis na nilayo ako. "Miss mo ako?" Tumango lang ako at ngumiti.
"Talaga? Totoo?"
"Oo nga."
"I miss you more!" Mahigpit niya akong niyakap. "I-break mo na si Keyar."
Natawa ako nang malakas. Napahawak pa ako sa tiyan ko. Nawala bigla ang kalasingan ko. Napapadyak pa ako sa sahig dahil sa pagtawa ko. Kumunot naman ang noo niya.
"Why are you laughing?"
"Kasi—" tawa pa rin ako nang tawa.
"Bakit nga?"
"Kasi—ahem," pinakalma ko ang sarili ko. "Kasi naman nakakasuka 'yon. ‘Di ko papatulan ang lalaking 'yon," nagtaasan ang balahibo ko.
"Anong ‘di papatulan? Pinatulan mo na nga at saka guwapo siya mas guwapo nga lang ako."
Hinawakan ko ang pisngi niya at pinagdikit ang noo namin. "Best friend ko lang 'yon, silang apat. Nematodes ang pangalan ng grupo namin as in mga worms."
"Eh? Why are you acting like a sweet girlfriend to him? Sinasaktan mo lang pala ako? Kakainis! Gustong-gusto ko nang suntukin 'yon, eh."
"’Di mo nga sinuntok."
"Kasi edukado akong tao. Ayaw kong nakikipag-away."
"Mabuti naman kung gano'n."
Kinuha niya ang kamay ko at pinagsalikop iyon. "Magkabati na tayo, ah?" Tumango ako at ngumiti.
"It's a relief! Akala ko sa kabaong na ang punta ko dahil mamamatay na ako sa sakit!"
"Patay agad? ‘Di ba, pwedeng magkasakit muna?"
"Patay agad kasi kung wala ka paano pa ako mabubuhay?"
Napangiti ako nang malapad. Pinapakilig niya ako sa mga banat niya.
"Bakit oxygen ba ako?"
"Literal ka rin pala," tumawa siya. Mahigpit naming niyakap ang isa't isa.
"Akala ko pinagpalit mo na talaga ako."
"Paano kung totoong pinagpalit ka na?"
"Eh ‘di bikti."
Natawa ako sa kaniya. Kahit kailan talaga abnormal
siya.
"Lasing ka baka bukas makalimutan mong nagkabati na tayo kaya naman—tada!" Kinuha niya ang phone at pinunta sa camera. "Ivi-video kita na nagsasabing bati na tayo." Napahagalpak ako ng tawa. Grabe talaga ang saltik nito.
"Bilis na," pinindot niya ang button. "Salita na." Tumikhim ako bago ngumiti sa camera.
"Hi, I'm Ailey."
"Sabihin mo boyfriend mo ako tapos bati na tayo. Tapos, ahm, ‘di mo ako iiwan at papakasalan mo ako at ano pa ba?" Nag-isip pa siya kaya nakangiti ko siyang tinitigan.