Nexus POV
It's been almost six months since I haven't smile. Not even in my dreams, and it's also six months since Ezra nowhere to be found.
Sumasakit ang ulo ko sa mga sunod-sunod na meeting, siguro ay dahil narin wala akong sapat na tulog. Pagod kong binitawan ang hawak na sign pen at saglit na yumuko.
I wonder where am I going to find her? I did everything to find her or even a single evidence that she's still alive but there's no to avail. Anim na buwan ko na ring hindi sila nakikita-.
Hindi ko alam kong ano ang iniisip nila, galit ba sila? Or bahala na. Gusto ko munang mapag isa, gusto ko munang makapag isip ng mas mahabang panahon na walang ibang iisipin kundi siya lang.
Hindi naman ako pumapasok sa company ng actual, nakikipag communicate ako sa kanila via online calls, and ganoon rin sa meeting.
Ako ang boss kaya desisyon kong wag magpakita, I am still doing my best to comply what the company needs. My father didn't force me to stop what am I doing right now, which is new to me.
Dati kapag ganito ako ay wala pang isang araw at agad niya akong ipapasundo. I even quit to the Black Organization and focus on something that really matters to me right now.
Tell me? How can I forget the woman I loved for the past ten years? I even love her the most kahit hindi ko siya makasama. Wala na akong pakialam kung ano man ang sasabihin ng iba, what matter to me is her words only!
I remember when I met her back then in the company with his brother, Shan. Which is supposedly my best buddy when we're highschool! She didn't noticed me, because she's busy reading about something.
Shan told me about her name, and I fall in love with her real quick! At first, I thought it was just a crush or something. Pero hindi ko na siya makalimutan simula ng makita ko siya.
Since kaibigan ko si Shan ay madalas kaming maimbitahan sa bahay nila, pero mas madalang pa ata sa red blood moon ang pagkikita naming dalawa! Lagi siyang wala at ang madalas na rason nito ay busy sa school.
Akala ko ay masyado lang siyang focus sa pag aaral, not until I discovered her little secret. That's the time na sumugal ako, sumugal ako kahit walang kasiguraduhan. I entered to Black Organization just to make sure our fate will be on the same path!
I always look after her, on her first until last mission. I always secured her, kaya naman ay ipinadala ko si Dia just to get some information about her and about her missions.
Oo, desperado na ako noong mga panahong iyon! Kasi kung hindi ako kikilos edi ano? Iaasa ko nalang sa tadhana? Kami ang gumagawa ng tadhana namin. I have a million moves para lang malapitan siya, until Dia reported something to me.
Gusto niyang mahanap si Chase, iyon ang pinaka goal niya sa pag sali niya sa Black Crystal Revolution. I want to help her but knowing her..baka nga magulat lang siya kung bakit ang dami kong alam sa kaniya.
Hindi ko alam kung ano bang patutunguhan ng mga pinaggagagawa ko, pero one thing is for sure. That we're gonna cross our path which really happened! It was unexpected na makita ko siya ng malapitan, I acted normal para lang mapanatili ko ang distansya sa pagitan namin.
Mahirap na, baka hindi ako makapag pigil at bigla nalang masabi kong ano nga bang nararamdaman ko sa kaniya. I want to take it slowly, slowly but surely.
She's cold, her stares can make you weak anytime. Akala ko kapag nag tagpo na kaming dalawa ay magiging madali na ang lahat pero mali ako, it's fucking hard as hell but she's worth to wait.
I've never been into relationships back then, I never have a girlfriend or flings. Because I am totally inlove with her back then, I realized it wasn't a crush, it's love. I love everything about her, the way she talked, smiled or any expression of her! And I will admit that I still love her even more!
Once I fall in love I am faithful as hell! No one can reach and replace her to my heart. She's different, she's my life, she is the reason why I am still fucking breathing. She is the main reason why I still choose to live my goddamn life.
When I finally have the courage to tell to her family how much I love her I felt so nervous that time. Pakiramdam ko ay mahihimatay ako sa kaba, buti nalang Im good at hiding my real emotions.
They are so very happy, they even
cheered me up and told me that they are willing to helped me para mapalapit kay Ezra. But I declined their offer. I want to do it on my own.
No one can ever stop me from loving her, siya lang ang nakakagawa sa akin ng mga bagay na nararamdaman ko kapag kasama ko siya. That time na sinabi niyang mahal niya ako ay napakasaya ko.
Sino bang hindi sasaya kapag minahal ka na rin ng mahal mo?
I am also aware about his dumbass ex-boyfriend. I am way more better than him, I am really sure about that fact.
Agad kong binuksan ang ibabang cabinet at kinuha ang photo book na ginawa ko years ago. It's all about her, napapangiti ako habang isa-isang tinitingnan ang mga pictures niya.
She's damn Beautiful. She's kind and thoughtful. A brave and strong woman that I love.
"I miss you wife.." saad ko at hinalikan ang litratong hawak.
I think I'm dying, knowing that she's not with me at hindi parin siya nahahanap hanggang ngayon. Handa akong mag bayad ng malaki kung kapalit naman noon ay si Ezra. I am willing to do anything just for her.
It was so painful, we aren't saying goodbye to each other! I thought everything will be okay after, but yes..we saved those people, we have Chase now and even the president's wife and daughter. But..it wasn't fucking okay that she's not around.
I'd lost my earpiece after I saved those people, at first I was hesitant to go because our real goddamn planned was I am not going to leave her side! Kahit anong klaseng bomba pa 'yan! I am not going to leave her!
Kung hindi lang naman siya ang makakasama ko sa huli, di bale nalang.
Agad akong napatingin sa pinto ng makarinig ako ng tunog ng gamit na nabasag sa iba, agad kung binuksan ang isa sa mga drawer at kinuha ang baril na inilagay ko doon. Mabilis kong ikinasa iyon at agad na lumabas ng kwarto.
Kung sino man ang hayop na naglakas loob na pumasok dito, I'm gonna sure as hell na mali siya ng gagawan ng masama. I'm tired of being nice and kind to those fuckers! The last time I'd helped I lost my love.
Agad akong pumunta sa kusina, dahil masyadong malawak ang mansion na ito ay maraming pasikot sikot. Bago ko pa lang itong nabili, dahil nga ayoko na may makaalam kung nasaan ako.
Nang mapadako ako sa bandang lababo ay naabutan ko ang lalaking nakayuko habang pinupulot ang mga bubog. Itinutok ko muna ang baril ko dito bago nag salita.
"Who the fuck are you.." malamig kong tanong at mabilis itong nag angat ng tingin.
"Bossing?"
Drake?
Anong ginagawa ng gagong ito dito!?
"Ay pota, ikaw nga nga bossing!" Masaya nitong saad at mabilis na itinapon ang bubog sa basurahan.
Nag hugas muna ito ng kamay at agad na lumapit sa akin. Agad ko namang itinago ang hawak na baril.
"Hoy bilisan- tangina boss!" Sigaw naman ni Alexis na nanlalaki pa ang mga mata.
Mag kakasama silang lahat kaya naman ay kunot noo akong tumingin sa kanila.
"What are you doing here, fuckers?" Tanong ko rito at agad na naglakad papunta sa living room.
Narinig ko ang pag sunod nila sa akin at agad naman akong naupo. Isa-isa ko silang tiningnan, si Flare na seryoso lang ang mukha habang ang tatlong baliw naman ay nakangiti lang sa akin.
"Boss..., Anim na buwan! Anim na buwan mo kaming hindi nakita!" Pag uumpisa ni Zack na ikinakunot naman naman ng noo ko.
"And so?"
"Hindi mo ba kami namiss?" Nag lungkot-lungkutan pa ito kaya mabilis akong umiling.
"Aray ha! Grabe ka naman bossing." May pahawak dibdib pang nalalaman si Drake.
"We are very sorry for invading your space and privacy, kaya simulan ngayon ay dito na kami titra!" Saad naman ni Alexis.
"What?!"
The heck? Tsk.
Nakuha pa nilang mag tawanan, kaya inis ko silang tiningnan na nagpa tahimik sa kanila.
"Boss naman.., wag mo kaming ilag tabuyan! Namiss ka lang takaga namin dahil araw-araw tayong magkakasama noon tapos eto..anim na buwan ka man lang hindi nagpakita. Sobrang nag aalala na kami sayo! Akala mo ba walang nakakamiss sayo?" Nakanguso namang sabi ni Drake.
"Kaya nga..hindi kami si Captain Ezra para mapasaya ka ng bongga! Pero lagi din naman kaming nandito tulad ng dati." Sabi naman ni Alexis.
"Unfair ka boss! Hindi lang naman ikaw ang nawalan eh, pati kami. Akala mo ba ikaw lang ang nasaktan dahil nawala siya sa atin? Kami din kaya! Pakiramdam ko pinag pira-piraso yung puso ko, pero nanatili akong damayan sila kasi parehas tayong nawalan. Kailangan natin ang isa't-isa!" Makahulugang sabi naman ni Zack.
"They're right boss. Kahit pa puro kalokohan ang tatlong gunggong na 'to, may puso rin sila. Rinding-rindi na rin ako sa kakaatungal nila na miss ka na raw nila. Kaya please lang Nexus, tanggapin mo na ang tatlong gunggong na ito-aww!"
"Gago ka! Anong kami lang nakaka miss sa kaniya?! Ikaw nga din pati pag tulog mo napapanaginipan mo pa si Nexus eh!" Asik namang saad ni Drake matapos niyang batukan si Flare.
Napailing nalang ako sa mga kalokohan nila. Tamad akong sumandal at marahang pumikit.
Am I selfish? Gusto ko lang namang lumayo muna, iniisip ko kung ganito rin ba ang nararamdaman nila mommy pati na any iba pa.
Habang sila nasasaktan, nakuha parin nilang damayan ang isa't-isa, so what? Dapat ba magkaka parehas? Tsk.
Agad akong dumilat at tumingin sa kanila na pinapanuod na pala ako. Bumuntong hininga muna ako bago tuluyang mag salita.
"Fine."
"Huh? Fine?" Sabay-sabay nilang tanong na may pagtatakansa mga mukha.
"I'm going to allow y'all to be here for a while! But don't you dare to do something stupid or else I'm gonna kick your ass!" Malamig kong saad at sabay-sabay pa silang nag apiran.
Mga baliw talaga, naisip ko na ganito ba talaga kahaba ang patience ko? See, ilang taon ko ring kasama itong mga taong ito.
"Sabi ko na nga be miss mo rin kami boss eh!" Nakangising saad ni Alexis.
"Wag kang mag alala boss! Ikaw lang ang abunjing bunjing ko!" Saad naman ni Zack.
"Anyway, what is the progress about searching my wife? Do you have an any clue or do you find something?" Usisa ko.
Saglit silang natahimik at nagkatinginan. Pero agad na lumungkot muli ang mga mukha.
"Sorry boss. Wala eh, wala talaga. Ang sabi nga ni Officer Almonte na imposibleng mabuhay pa ang kung sino man matapos na sumabog iyon. 500 bombs ang tinanim sa buong lugar." Bagsak ang balikat na sabi ni Drake.
Napatango naman ako sa narinig. I remember something from her last mission. This is the first time na buong lugar ay may bomba na ganoon kadami, kung sakaling nakaligtas man siya ay malaki ang napinsala sa kaniya. Kung hindi man..tsk.
"But we're still doing our best to find her. As of now araw-araw na nag papadala ng tao si Mr. Mendivel sa lugar na pinangyarihan ng pag sabog kung saan naiwan si Captain!" Sabat naman ni Flare.
Kahit ako ay nahihirapang mag hanap. Kada buwan ay nag dadagdag ako ng tao para lang mahanap siya. Kaya alam kong nahihirapan din sila tulad ko.
-
Please stay tuned for more upcoming chapters! I hope you liked it. Comment and rating of this story are well appreciated! God bless and stay safe. Lovelots!꒰⑅ᵕ༚ᵕ꒱˖♡