Pagod na binagsak ni Blessy ang kaniyang katawan sa malambot na kamang nando’n sa loob ng glass igloos ng resort. Kahit papaano, nakaramdam siya ng ginhawa nang maihiga niya ang kaniyang katawan. Nakapagpalit na siya ng makapal ng pantulog. Pakiramdam niya, naging yelo na ang kaniyang bagang sa labas. Nakakapagod din pala ang magsisigaw at makikipaglaruan ng snow kay Fender sa labas, para silang mga bata na walang kahit anong inaalala.
“Tired?”
“Oo.” Nakuha pa rin niyang ngumiti rito. Hindi siya makapaniwala na engage na sila at niyaya siya nitong magpakasal. Ang lawak ng kaniyang ngiting pinagmasdan ang suot niyang singsing nang itaas niya ang kaniyang kamay. “Pero hindi ako mapapagod sa ‘yo.”
“Talaga?” Lumapit ito sa kaniyang gawi at tumabi sa kaniya sa higaan.
“Kung gusto mo ibalik ko na lang sa ‘yo ‘to.” Nagkunwari siyang huhubarin ang singsing sa kaniyang kamay pero labi ni Fender ang nagpatigil sa kaniya. Napasinghap siya nang magbitiw ang kanilang labi.
“Wala ng bawian. Akin ka lang.” Nakangising hinaplos nito ang kaniyang pisngi.
Agad naman nag-init ang kaniyang magkabilang pisngi at inirapan ang lalaki. “Nakarami ka ng halik sa ‘kin. Nasanay ka na talagang—” Muling naglapat ang kanilang labi dalawa at wala siyang magawa kundi ang tumugon sa masarap na halik nito.
Halos ayaw maghiwalay ang labi nilang dalawa at bawat segundong nagdaan, mas lalong umiinit ang pagitan nila. Mas nag-aapoy at ramdan niya iyon. Dahan-dahan bumaba ang kamay nito sa kaniyang dalawang malusog na dibdib at marahang pumisil. Napaungol siya at napaigtad. Bago sa kaniyang pandama ang ginawa nito. Kahit ilang beses na siyang hinahalikan ni Fender noon, ito ‘yong unang pagkakataon na nagtagal ang halik na pinagsaluhan nilang dalawa. Dati, agad itong lumalayo at niyayakap siya ng mahigpit saka siya yayaing matulog.
“Blessy…” paos ang boses nito at malamlam ang mga matang nakatunghay sa kaniya.
“F-fender…” halos paungol na lumabas iyon sa kaniyang bibig. Hindi niya alam kung bakit ganito ang reaction ng kaniyang katawan ngayon magkalapit sila at nasa dibdib niya ang isang kamay ng lalaki. Marahang pumipisil at dumadama.
“Damn!” Napamura ito ng mahina. “Tell me to stop, love. Tell me…” Pero nanatili ang kamay nito sa kaniyang dibdib. Nag-aapoy rin ang kislap ng mata nitong nakatunghay sa kaniya ngayon.
Ngumiti lang siya at marahan inabot ang pisngi nito. Wala siyang planong pigilan si Fender. Handa na rin siya kung ano ang mangyari sa kanila at wala siyang pagsisisihan sakali. Ito lang ang minahal niyang lalaki sa buhay niya at kahit marami siyang pinagdadaanang hirap sa piling ng lalaki, nakalimutan niya na iyon. Mas matimbang ang kaniyang pagmamahal dito.
“Don’t stop. Tapusin mo kung anong sinimulan mo.”
Ilang ulit itong napabuga sa hangin at mabilis na tinawid ang kanilang labi dalawa. Napaungol siya. Tanging si Fender lang ang nagpapabaliw sa kaniya ng ganito at sa lalaki lang niya ibibigay ang lahat kahit buong pagkatao niya.
Sunod na naramdaman niya ay ang pagtanggal nito sa suot niyang makapal na pantulog. Napasinghap siya at napapikit. Nalulunod siya sa sensasyong pinadama sa kaniya ngayon nito. Ang malikot nitong kamay na puno ng pag-iingat ay marahang naglakbay ngayon sa kaniyang katawan.
“Blessy pwede ka pang umayaw. Pwede mo pa akong—”
Niyakap niya ang kaniyang kamay sa leeg nito at mabili na sinalubong ng halik. Napahigpit ang pagkakahawak nito sa kaniyang beywang at bahagya siyang napangiwi sa sakit pero ininda niya iyon. Alam niyang mas may masakit pa rito at hinahanda niya ang kaniyang sarili.
Hinalikan ni Fender ang bawat sulok ng kaniyang mukha at halos mapasigaw siya sa kiliting bumalos sa kaniyang katawan nang dampian nito nang munting halik ang kaniyang teynga.
“F-fender nakikiliti ako!”
“Shh… Relax…”
Nakagat na lamang niya ang kaniyang labi lalo na nung dahan-dahan hinubad ni Fender ang suot niya sa ibaba. Tanging puting undies at bra na lang ang natira sa kaniya. Nagmulat siya ng mata at nagkatitigan silang dalawa. Hinaplos niya ang pisngi nito at saglit na lumayo sa kaniya ito at naghubad sa kaniyang harapan. Muling lumantad sa kaniyang mata ang magagandang abs nito at tattoo. Maraming nagbago sa physical na aspeto kay Fender pero mas lalo niya itong minahal, puso niya ang pumili rito.
Napatili siya sumampa ito sa kama at lumubog siya sa ilalim. Halos mapipi siya pero walang reklamo ang lumabas sa kaniyang bibig. Agad siyang kinuyumos ng halik ni Fender at mas malalim ang halik nila. Damang-dama niya rin ang apoy na mahirap ng patayin.
Walang kahirap-hirap na tinanggal nito sa kaniya ang suot niyang bra. Tuluyang lumuntad sa mata nito ang kaniyang malusog na dibdib.
“Beautiful!”
Namula ang kaniyang pisngi. “N-nahihiya ako…”
“Don’t be. Maganda ka kahit basahan pa ang suotin mo, love.”
“Bolero!”
Malakas itong natawa at kinagat ang kaniyang ilong. Inis na inirapan niya ito. “Bakit ayaw mong maniwala na ikaw ang pinakamaganda para sa ‘kin?”
Napaingos siya at akmang tatakpan ang kaniyang nakalantad na didbdib dito pero agad nitong pinigilan ang kaniyang kamay at dinala sa kaniyang uluhan. Muling nag-init ang kanyang magkabilang pisngi.
“Mas iingatan kita Blessy. Mas mamahalin. Mas aalagaan at mas lalong mas papahalagahan. Mahal kita at paulit-ulit ko iyan sasabihin sa ‘yo.”
Marahan siyang tumango. Kahit ‘di na ito mangako, alam niyang gagawin iyon ni Fender. “Mahal din kita…”
“Damn!”
Hindi niya napaghandaan ang sumunod ang ginawa nito, bigla nitong sinubsob ang ulo sa kaniyang dibdib at sinipsip ang kaniyang nipple. Napasinghap siya at napasabunot sa buhok nito! Ang isang kamay nito ay malayang minamasahe ang kaniyang isang dibdib habang isang kamay nito, bumaba patungo sa kaniyang puson.
“Ahhh!” Napaigtad ang kaniyang katawan. Pumasok ang kamay ni Fender sa loob ng kaniyang undies. Nalilito siya kung saan siya nakikiliti, sa makasalanang dila ba nito na sumisipsip at naglalaro sa kaniyang nipple o sa dalawang kamay nitong nagsimulang dumama, pumisil at naglalaro sa pribadong parte ng kaniyang katawan.
“Umm!” Napaungol siya ng malakas nang himasin ni Fender ang kaniyang pagkakabae. May kung anong kuryenteng dumaloy sa kamay nito patungo sa kaniyang buong kalamnan. Hindi niya maintindihan kung anong nararamdaman niya sa bawat haplos na ginagawa ni Fender sa kaniya. Bago lang sa kaniya ang lahat at inosente siya sa bagay na ito.
“Love, tell me if you want me to stop, ha?”
Hindi siya tumango. Basta isa lang ang alam ni Blessy, gustong-gusto niya ang ginawa nito sa kaniya ngayon at wala siyang nararamdaman niyang pagtutuol nakapa.
“Fender ahhh!” Napasigaw siya nang nasa puson niya ang makamundong dila nito. Humigpit ang kaniyang pagkakahawak sa buhok nito lalo na nung sinimulan nitong sipsipin ang kaniyang pusod at nilalaro ng dila. “Ohhh! A-anong ginagawa mo— Fender! Umm!” Hindi niya alam kung saan niya ibabaling ang kaniyang ulo sa kiliting nararamdaman.
Mas lalong napaigtad ang kaniyang katawan nang bumaba pa ang dila nito sa pribadong parte ng kaniyang katawan. Nagwawala na ng kaniyang isip at nasasarapan siya sa ginagawa ni Fender sa kaniyang pagkababae.
“Ohhh Fender!” malakas siyang napahiyaw.
Pabaling-baling ang kaniyang ulo habang malayang inaangkin ng labi at dila nito ang kaniyang hiyas. Pakiramdam niya, mawawalan siya n ulirat sa ginagawa nito. Halo-halong kiliti at sarap pumaloob sa kaniya, at ‘di niya kayang bigyan ng pangalan iyon. Sinamba siya ni Fender. Iyon ang pumasok sa kaniyang utak. Nilalaro ng dila nito ang kaniyang perlas at isabay pa ang malikot nitong daliri na nagsimulang pumasok sa kaniyang hiyas.
Napakagat siya ng labi sa munting kirot na sumugod sa kaniyang pagkababae. Naramdaman naman iyon ni Fender kaya ‘di na nito muling pinasok ang gitnang daliri sa kaniya. Nagkasya na lamang itong sambahin siya sa pamamagitan ng dila.
“Fender…” halos mapaos na siya.
Nagmulat siya ng mata at agad sinalubong ang mata nitong nakatitig sa kaniya na puno ng nag-aalab na apoy. Hindi ito tumitigil sa pagpapaligay sa kaniya at halos umarko na ang kaniyang katawan sa ere. Basang-basa na siya.
“I’m making you ready, love…”
Napatango siya. hindi siya tanga para ‘di makuha ang ibig sabihin nito. Kaya hinahanda niya ang kaniyang sarili sa sumusunod na mangyari. Saglit na lumayo sa kaniya si Fender at hinubad nito ang suot na pantalon. Sinunod nito ang suot na boxer short at dumungaw sa kaniya ang pagkalalaki nitong ‘di niya inasahan sa laki.
Sumugod ang kaba sa kaniyang dibdib at ‘di magawang alisin ang titig sa alaga nito. Kung ‘di siya nagkakamali, lagpas pito iyon.
“Love…”
Nagtaas siya ng tingin at sinalubong ang tingin ni Fender. Hawak nito ngayon ang alaga nitong ngayon lang niya nakita. Sunod-sunod siyang napalunok at kagat labing nag-iwas ng tingin. Namumula ang kaniyang pisngi.
“Don’t look away. Focus on me.”
Napilitan siyang ibaling ulit ang kaniyang paningin dito.
“Takot ka ba?”
Hindi siya sumagot. Ang alam niya, malakas ang kabog ng kaniyang dibdib ngayon habang nakatingin dito. Muling sumampa ito sa ibabaw ng kama at matiim siyang tinitigan. Hinaplos ang kaniyang pisngi at inamoy ang kaniyang buhok. Nakikiliti siya sa paraan ng pag-amoy nito sa kaniya at bago pa niya naitulak si Fender, hinawakan na nito ang kaniyang kamay at kinuyumos siya ng halik.
Nang mapansin nitong handa na siya, itinutok nito sa kaniya ang alaga nito at napaigik siya sa sakit. Bumaon ang kaniyang kuku sa likod nito at deritsong nagsipatakan ang mga luha sa kaniyang mata. Masakit! Pero ‘di siya nagreklamo.
“Shhh… I’m sorry I hurt you… You know I can’t stop myself. Shhh… I love you.”
Impit siyang napaiyak. Kinagat niya ng mariin ang kaniyang labi at pinigilan ang sariling pahintuin ito. Masuyo siyang hinalikan ni Fender sa labi at kahit papaano nakatulong ang halik nito. Naibsan ang sakit na nararamdaman niya, pero ‘di sapat ‘yon para tuluyang mawala ang hapdi at kirot sa loob ng kaniyang pagkababae na parang may pinupunit.
“F-fender!” Mas lalong lumakas ang kaniyang iyak. Nanunulak siya. Hindi niya kaya ang laki nito at baka kapag nagpumilit ito, mawawalan siya ng ng ulirat. Hindi lang kasi ito malaki, mahaba rin ito at parang pinupunit ang kaniyang natitirang lakas.
“Shhh… Malapit na love, konti na lang. Makakapasok na ako.”
“Love m-masakit!”
“I know… I know.” Hinalikan nito ang kaniyang teynga at leeg.
Tiniis niya ang sakit. Sana nga mawala agad ang sakit at baka ‘di niya kayanin pa. Tuluyang nakapasok si Fender sa kaniyang mundo at kasunod no’n ay tuluyang nag-isa ang katawan nila sa ilalim ng Northern Lights. Tuluyan niyang naisuko at naipagkaloob sa lalaking minamahal ang kaniyang buong pagkatao…
NAPASINGHAP si Blessy nang magmulat siya nang mata. Agad niyang nilibot ang kaniyang paningin at mabilis na hinanap ang lalaki. Napahinga siya nang maalalang nasa Baryo ng Felopina siya at nagpapagaling. Dinalaw na naman siya ng panaginip. No, nang nakaraan nila ni Fender. Lahat nang mga nakaraan nila.
Agad niyang pinunasan ang mga luhang nagsilaglagan sa kaniyang mata. Hindi niya na dapat balikan ang kanilang nakaraan dalawa. Matagal na iyon at bakit ngayon pa? Bakit ngayon pa na ang Panginoong Ama ang nasa kaniyang puso ngayon na habang-buhay na paglilingkuran?
“Okay ka lang ba, Sister Blessy?”
Napatingin siya sa kaniyang kasamahan na nagising nang mga sandaling iyon. Inaantok itong nakatingin sa kaniya. “Oo, o-okay lang ako Sister. Lalabas lang ako sandali.”
Tumango lang ito at bumalik sa pagkakatulog. Nagpasya siyang bumaba sa kama at deritsong tinungo ang pintuan matapos magsuot ng tsinelas sa paa. Iinom lang siya ng tubig at magpapahangin sandali at magdasal sa grotto. Paulit-ulit siyang hihingi ng kapatawaran kung ‘yan ang kinakailangan.
Bibit ang maliit na lampara, nagtungo na siya sa grotto. Tahimik at malalim na ang gabi pero ‘di siya natatakot. Safe ang buong paligid kaya kalmado siyang lumuhod sa harap ng grotto at nag-alay ng dasal.
“Kasama ba ako sa dasal mo?”
Napapitlag siya nang lumitaw sa tabi ng grotto ang lalaking pauli-ulit na dumalaw sa kaniyang panaginip. Nakasuot ito ng itim na kasuotan at sumbrero habang mariin siyang tinitigan. Agad siyang napatayo at nagmamadaling humakbang papalayo rito.
“Blessy.” Isang malakas na kamay ang pumigil sa kaniya at sa lakas ng paghila ni Fender, napasubsob siya sa dibdib nito.
Napaigik siya nang sumigid ang sakit sa kaniyang sugat pero ‘di niya pinahalata sa binata. Mula sa liwanag na sinag ng buwan, nakikita ni Blessy na matiim siyang tinitigan ni Fender. Nag-aarok ang tingin nito sa kaniya at nalulunod siya sa kislap ng mata nito. Mabilis siyang nag-iwas ng tingin at tinulak ang lalaki gamit ng kaniyang isang kamay.
“A-anong ginagawa mo rito?”
“Tinatanong pa ba ‘yan, Blessy?”
Napakagat siya ng labi. Ano ba ang dapat niyang sabihin dito? Ang buong akala niya ay hindi siya nito masusundan, nagkamali siya. Masyado niyang minaliit ang kayang gawin ni Fender pagdating sa kaniya.
“Pwede ba hayaan mo na ako?”
Ngumisi ito at namulsa. “Hahayaan kita?”
Mabilis siyang tumango. Humigpit ang kaniyang pagkakahawak sa rosaryong dala-dala niya. Kahit siya mismo, pinagduduhan ang salitang hahayaan siya nito dahil alam niyang malabong mangyari iyon.
“You think I can’t find you?”
Napaatras siya sa paraan ng pagkakasabi ni Fender, panganib ang dala nito. Hindi siya pwedeng magtagal sa grotto. Hindi siya pwedeng magtagal sa labas na kung saan kasama ito at baka saan sila hahantong ng lalaki.
“B-babalik na ako—”
“No.”
“Mr. Hears—” Natigil ang sasabihin niya nang sakupin ng binata ang kaniyang labi. Hindi siya nito hinayaan magsalita. Mahigpit siyang niyakap ni Fender at mabilis na dinakma ang kaniyang dibdib. Binitawan lang siya nito nang kailangan niyang lumanghap ng hangin.
“Now, will you fucking tell me everything, Blessy?”
Isang malakas na sampal ang kaniyang binigay rito. Wala itong karapatang sumulpot sa kahit kung saan at hahalikan siya nito kung gusto nito. Hindi na siya nito pagmamay-ari at gugustuhin man niyang ikwento ang nakaraan nilang dalawa, may pumipigil sa kaniyang gagawin iyon. Hindi pwede ang hinihingi ni Fender, iyon ang totoo.
“Kapag ‘di mo sinabi kung ano tayo, aangkinin kita rito sa kinanatayuan natin mismo. Mamili ka.”
Napanting ang kaniyang teynga sa sinabi ni Fender at galit na tiningnan ito. “Tinatakot mo ba ako? Oras na gawin mo sa ‘kin ‘yan, sisigaw ako rito na ginahasa mo ako.”
Natawa ito sa kaniyang sinabi at napahawak sa labi. “ Mas binibigyan mo ako ng rason na angkinin ka rito mismo.”
Bigla siyang namutla. Ang unang pumasok sa kaniyang utak ay takbuhin ang loob ng simbahan at maghihingi ng tulong pero mabilis na hinagip nito ang kaniyang beywang at hinapit siya nito papalapit. Hindi niya mapigilang mapasinghap at ang sumunod na nangyari ay ‘di niya na napigilan si Fender. Kinuyumos siya nito ng maalab na halik at wala yatang balak na bitawan ang kaniyang labi.
Nagpupumilit siyang kumawala sa mahigpit nitong pagkakayakap sa kaniya. Nasasaktan siya sa paraan ng pagkakahalik nito at nagsimulang namasa ang kaniyang mata. Gusto niyang makawala sa mala-bakal na kamay ni Fender pero wala yata itong planong pakawalan siya.
“F-fender! Sasabihin ko na— bitawan mo lang ako!”
Ngumisi lang ito at hinaplos ang kaniyang pisngi. “Too late