Ilang minuto kaming natahimik bago siya nagsalita. "Saan nakatira si Levi? Pupuntahan ko siya!"
"Uhm... iti-text ko nalang, Pa."
Pinatay ko ang tawag, at huminga nang malalim. God... I commit it all into Your hands...
"Magiging maayos din ang lahat, 'nak." Marahang ngumiti si Tito para pagaanin ang nararamdaman ko. Ngumiti ako pabalik sa kaniya. Umikhim siya. "By the way, have you tried the Christian album I that gave you?"
"Ah, hindi pa Tito. Nasa ilalim po ng dashboard. Pakitingnan nalang." Umikhim ako at lumunok para mawala ang bara sa lalamunan ko.
Sinunod niya ang sinabi ko, at nakita ang CD sa ilalim. Nilabas niya 'yon. "Can I play it?"
"Go on, Tito. I won't mind."
Binuhay niya ang stereo at isang balita ang narinig ko. Nangunot ang noo ko.
"Patay sa pamamaril ang apat na lalaki at isang babae sa isang compound sa Dalaguete. Tinukoy ang biktima na sina Levitus Yushen, Tiden Rude, Cairo Junil, Seariel Render, at Nicolen Angel. Ang lima ay miyembro ng sikat na bandang Vine.
Ayon sa nakasaksi, si Levitus ang namaril sa kasamahan. Nagpakamatay ang suspek matapos mamatay ang lahat ng kasama. Inaalam pa ng otoridad ang maaring dahilan ng pagbaril. Ayaw magbigay ng paghayag ang kanilang manager na si Maingey Tea. Pinapaabot naman ng ANEW Entertainment Group ang taos-pusong pagdadalamhati sa mga kaanak ng Vine, at nagpasalamat sa libo-libong fans na sumuporta sa bandang tinaguriang... The Most Influential Band of the Decade."
Inihinto ko sa gilid ng daan ang kotse. Napakurap-kurap ako. Anong balita 'yon? Natahimik din si Tito. Ilang minuto kaming napatulala sa kawalan.
Siya ang unang nakabawi sa gulat. "Tatawagan ko ang kakilala ko," seryoso niyang sambit.
Tumawag nga siya habang nanatili akong tuod sa kinatayuan. P-Patay na ang Vine? Parang... noong isang araw lang, nakausap ko pa si Levi. At ngayon... patay na siya?
"Sige, salamat. Condolence, Maam." Binaba ni Tito ang cellphone at bumaling sa akin. "Totoo ang balita, Rishell."
"B-But ang bilis ng pangyayari..."
Bumuga ng hangin si Tito. "This is what he choose, child. We just hope... things will be all right again."
Si Tiden, si June... mga kaibigan ko.
Nasapo ko ang mukha at humagulgol. Hinayaan ako ni Tito na iiyak ang lahat ng sakit. Tinapik-tapik pa nang marahan ang balikat ko. Ilang minuto kong nilabas ang luha at nang mahimasmasan ay muling pinaandar ang kotse.
"Kaya mo ba, 'nak?"
Tumango ako. "Kailangan kong puntahan si Tita Ispin. Baka kung anong gagawin niya kapag nalaman niyang patay na si Tiden."
Pinaharurot ko ang sasakyan papuntang Dalaguete. Hindi na nag-usisa si Tito at hinayaan lang ako. Patuloy sa pagtulo ang luha ko habang tumatakbo ang kotse patimog. Hindi ko akalaing magagawa 'yon ni Levi sa kanila.
Ano bang plano niya? Ano bang ginawang masama ng mga kaibigan ko para patayin niya? Hindi niya dapat ginawa 'yon! Tinapakan ko ang gas. Mas bumilis ang takbo ng kotse.
MARAMING police cars sa labas ng compound. Kinabahan ako habang tiningala ang mataas na gate. Napalunok ako. Natatakot ako kung anong madadatnan ko sa loob. Kasi... kasi ilang taon na rin ang lumipas nang huli akong nagpunta sa compound.
Nagkalat sa paligid ang yellow cross line. Lumusot ako ro'n. Nakasunod lang si Tito. Hinanap ng mata ko si Tita hanggang matagpuan ko siya. Nakaupo siya sa upuang gawa sa katawan sa lilim ng punong bayabas. Nakatulala sa katawan. Nasa gilid niya si Erika, ang bunsong kapatid ni Tiden.
Lumapit ako sa kaniya. "T-Tita..."
Tulala siya. Tinawag ko ulit siya at doon lang siya nag-angat ng tingin. Naluha siya bigla. "R-Rishell... ang a-anak ko. Wala na si T-Tiden!"
Niyakap ko siya at hinagod ang likod. Hinayaan ko siyang lumuha sa balikat ko. Ilang minuto kami sa gano'ng posisyon nang kumalas siya bigla. "B-Baka nangangawit ka na."
Marahan akong umiling. Nalaman kong witness si Tita Ispin sa krimen. Nalungkot ako para sa kaniya.
Hindi ko lubos maisip kung gaano kasakit makitang binaril sa harap niya si Tiden. Alam kong mahal na mahal ni Tita Ispin ang kaibigan ko.
Dahil wala nang nagsu-sustento sa kanila, ako ang umako sa pagpapa-aral sa tatlong mga kapatid ni Tiden. Pinasok ko si Tita Ispin sa fishing port ni Papa na agad namang tinanggap ni Papa. Tagalinis lang naman ang trabaho kaya kayang-kaya raw ni Tita Ispin.
Si June naman, hindi ko alam kung saan nakatira at kung sino ang pamilya niya, kaya hindi ko nabisita. Ayaw din magpakilala ng mga magulang sa pulisya kaya wala rin akong nakuhang sagot. Pinalagay ko na lang na nasa maayos na kalagayan ang pamilya ni June.
May inabot sa akin ang police na nag-iimbestiga sa nangyari. Isa 'yong sulat na ginawa ni Levi.
•••
I'm sorry. Please forgive me. The only thing that I can do right now is to stop the team. It's way too late for us to stop the contract, and death is the only escape. I hope you'll live your life again, Rish. They will kill me if my team won't join the cult. Again, death is the only escape. Live your life.
-Levitus...
•••
Napalunok ako. Nang tingnan ko ang likuran ng letter, may sinulat pa siya ro'n.
I can't sense the urge to repent. I'm sorry.
Bumuntong-hinga ako.
"Miss, kailangan mong pumunta sa presinto para makunan ka namin ng statement," anang pulis na nagbigay ng letter.
Sumama ako sa kaniya sa presinto at sinabi na naging girlfriend ako ni Levi. I told them that Levi is a member of a cult. And that cult pushed Levi to use dr*gs. And he influenced me to use them too.
Ang eksaktong sinabi ko sa pulis ang lumabas na statement ko sa balita. Ilang araw na naging laman ng nationwide news ang nangyari sa Vine... but the most controversial is the primary suspect which was Levi. The media says that Levi is a part of a cult and this same cult pushed him to use dr*gs, and influenced me to use also.
Pero kahit na alam na nila 'yon, may mga fans pa rin na hindi naniniwala. They put all blame on me. I even watched a video where they burned my albums, my merchandise, my pictures, lightsticks... everything.
And I concluded that what I did is right. They don't want to listen to my song, and if my songs will be played on local radio or even in TV shows, they are making faces - they don't want to hear my music.
That's the good part in making my reputation bad... I guess?
Sa University, wala na ang tilian. Bawat nakakasalubong ko, tinitingnan ako na parang kriminal. Pero sinabi ko na... hindi ako kriminal.
Everything changed upside down. But I'm not sad about it. Bumalik sa tahimik ang mundo ko. Walang interviews, walang fans, walang fansign... I go back from where I started. And it didn't cross in my mind that it's a lot easier to live life with a clear conscience. I asked myself why I haven't thought about that idea.
"Why did I choose this course? I want to build ship for my father's business," I answered.
"Thank you, Miss Larica."
Pinaupo ako ni Prof at ngiti ko siyang sinunod. And even though the world hates me, still God gave me one person whom I can call on to.
"Reun, sabay tayo mamaya," bulong ko sa katabi ko nang si Reun.
"Ok. Libre mo 'ko, ha?"
"Sure."
Nakinig ulit kami kay Prof lalo na nang bumaling sa amin ang masamang tingin niya. Napailing tuloy ako.
Na-appreciate ko na ang buhay ng ordinaryo. Mas nakita ko na rin ang halaga ng maliliit na bagay. Siguro, kung hindi pa nangyari ang lahat ng iyon, hindi ako magbabago. Indeed, God makes all things good for those who are called according to His purpose.
Hindi ko lang inasahan ang makikita ko sa labas ng gate. Kotse ni Lyndon. Tumayo ako sa waiting shed at nagulat ako nang umandar ang kotse at huminto sa tapat ko pa mismo. Bumaba ang bintana ng driver's door at nakita ko ang nakangiting mukha ni Engineer Lyndon. "Care to join me? I came to fetch you. Gusto ng ama mo na sunduin kita at ihatid sa fishing port. Your mother was there also."
"Bakit?" taka kong tanong.
"A small celebration before my work contract with your father expire."
"Ah." Umikot ako sa passenger door. Si Lyndon ang nagbukas mula sa loob. "Thanks," ani ko sabay pasok. Sinara ko ang pinto pagkuwan.
Ilang minuto siyang tumitig sa akin bago pinaandar at pinatakbo ang kotse. "You really changed after your involvement with Vine."
"Change is inevitable." Marahan akong ngumiti saka bumuga ng hangin. "But I've learned a lot."
"Mmm... how are you after all issues?"
"I'm fine. God comforted me."
Tumango siya. "He really changed you."
"You mean... God?"
"Yes."
Napangiti ako at napaayos ng upo. "I have a story for you. You want to hear it?"
Sumulyap pa siya sa akin at bahagyang ngumiti. "I won't mind. I want to hear your story."
"Okay... I'm starting." Umikhim ako. "After the fall of the first man and woman, sin and death entered the whole world. All men after Adam and Eve were bondage to sin and death. But God showed mercy to the lost one. He gave His son Jesus to pay the punishment we deserve.
In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. This is the story of the birth of Jesus..."
Seeing the ugly truth about idols is my stepping stone to stop idolatry. I have seen how wicked, and evil, they are. I know a lot of people being victimized by them, without a single idea why they are so addicted to that music... to that calligraphy... to that stories... to that hobby... to the stars... to science... to people...
They are so lost that they can't define idolatry, and don't even know that it is sin. The enemy has blinded their minds, unless the light of the gospel will shine on them. Christians should know how to discern the truth, what is sin, what is wrong in the community.
In this spiritual warfare, Christians should be the frontliners - the one who will stand against the foe, with the power on high. Unbelievers and blacksliders are the victims, Christians are the soldiers, and the devil is the enemy. Nonetheless, Christian should have a life of total surrender to the Lord Jesus if they want to win the battle. Satan don't attack the hypocrite, he attack the true believers of the gospel.
And Christian should not boast the authority that the Lord gave them, and should not underestimate the power of satan. He who fell from the sky like a lightning was made with excellent beauty and intelligence. If not because of Jesus, we can't trample him down.
The authority in the name of Jesus is so powerful that even demons bend their knees amd tremble! Not all Christian knows about it. It was hidden to them because of their doctrine or the leader of the church is not preaching the true power in the name of Jesus.
Everything on heaven and earth were made subject to Him, and no other name given on heaven or on earth shall by means save us but only Jesus.
"And Jesus rose on the third day in so much glory. He ascended to heaven, and He will come again with such glory. Everything on earth will see Him. Every knee will bow down and every tongue will confess that He is the Lord."
Ngumiti si Lyndon. "I want to know more about Him."
"Ask Him to reveal His glory to you. Come to Him with a heart full of repentance, and confess your sins to Him. He will baptized you with the Holy Spirit. The Spirit will teach you things."
Hininto ni Lyndon ang sasakyan nang pumula ang traffic light. "I will."
Napangiti ako. Sumandal ako sa sandalan at tumingin sa labas ng bintana. Kulay kahel na ang kalangitan at may ilang ibong naglipana sa himpapawid. Heavens declare the glory of God...
My heart jumped. The fire in me burns like no other. Truly, truly, He is worthy of it all...
And I promise from now on, I will never do idolatry again. I realize now that people are sinners and God is holy. It is much better for me to worship the holy God than sinners like me.
Thank you, Jesus...
I have overcame the spirit of idolatry because of Jesus. I will stay in this way...for I know, stars are just creation and are lesser than the Creator who lives forever. Amen.
I will never fall on a trap again... for the stars have sinned when they let people worship them, hiding the truth from people that they need to be saved from sin and death. They hide the light of the gospel of Christ.
But nothing is impossible with God. Indeed, Jesus is my deliverer.
He is worthy of it all...
THE END.