"Aaaaahhhh!" ungol ni Karina nang marahas na salatin ni Winston ang perlas niya. Basang-basa na ito dahil pinaglaruan na ng bibig at dila niya kanina which made her moan so much. Para siyang mababaliw sa bawat paghiyod na ginawa ni Winston.
"Scream, Karina, screame!" he said while he roughly inserted his two fingers inside her Karina's wet pearl.
Sabik na sabik siya dito. Hindi na nga siya makapag-concentrate ng masyado kanina sa trabaho dahil pabalik-balik sa isip niya si Karina. He is day dreaming of her, naked in his front.
"F*ck, ang sikip mo pa rin talaga, Karina! Ughhh! I should have f*cked you everyday!"
"Ooohh, sh*t, Psyche!! I-I am about t-to c-cum!" She whimpered.
"Cum for me, baby!" utos ni Winston habang ipinuwesto ang kanyang bibig sa lagusan nito.
Sinunggaban niya at dinilaan ang bawat likido na tumatagas sa lagusan ni Karin. Licking and sucking it nang walang pinapalampas.
Halos ikabaliw ni Karina ang sarap niyon.
"I's my turn now, baby."
Pinaliyad nito si Karina habang nakaharap sa dinging. Ipinosisyon niya ang kanyang alagasa bandang likuran ni Karina, planning to f*ck her pearl from behind.
"Aaaahh!!! Ohhh, Winston!!" she screamed.
Napasinghap si Karina sa sakit nang marahas na pinasok ng binata ang mahaba at mala-tubo sa tigas niyang alaga. Bawat ulos niya a sinabaan ni Karina. Pabilis nang pabilis habang minamasahe nito ang dibdib ng dalaga.
"Ooohh, sh*t!! F*ck you, baby! F*ck! Aaaahhhhh!!" ungol ni Winston at hinayaang sumirit ang mainit na likido mula sa kanyang pagkalalaki sa loob ng sinapuunan ni Karina.
Ramdam ng dalaga ang init at pagkapuno niyon sa kanyang loob.
They both exclaimed after reaching their climax. Hapong-hapo silang ibinagsak nang tuluyan ang kanilang katawan sa malambot na kama.
WInston wrapped his hands around Karina. He doesn't want to let her go. It is his way of saying that he will hold onto her as tight as he could at gagawin ang lahat para hindi na ito kumawala.
"I love you, baby," he whispered in Karina's ears.
Ramdam ni Karina ang pagmamahal doon. Sa sobrang pagmaahal niya kay Winston, paulit-ulit na binibigay niya ang sarili. Sa sobrang pagmamahal niya kay Winston, sumagi na rin sa isip niya na may mas deserve pa itong babae na ka-level nito. At hindi siya iyon.
"Mahal din kita, Winston. Mahal na mahal."
She cupped for his face, dinama ng palad niya ang buo nitong mukha at marahang hinaplos iyon. Tanging kumot lang ang nakabalot sa katawan nilang dalawa ngayon.
"Gaano mo ako kamahal, Winston?"
Nagsalubong bigla ang mga kilay ng binata sa tanong nito.
"Higit pa sa higit dahil sapat ka pa sa sapat, Karina. Walang metro ang kayang sumukat sa pagmaahal ko sa 'yo. I will do everything for you," bulong nito sa tenga ni Karina as he kissed her forehead.
Kinilig siya doon.
Sige lang, Karina. Sagarin mo na ang kilig mo ngayon dahil hindi mo alam, baka iyan na pala ang huli. Aniya sa isipan.
"Are you doubting my feelings for you, Karina?"
Napalunok ng laway ang dalaga. "H-Hindi! Re-assurance ang tawag do'n." Depensa niya.
Tayong mga babae kasi, mahalaga sa atin na palaging naririnig ang mga katagang nagpapakampante sa atin. Para ba alam natin kung on-track pa ba ang relatioship natin with our man at nang hindi tayo maligaw at umiyak kapag napunta sa maling daan. In short, maling pag-ibig.
"Is that so? Kaya kong ipagpalit lahat ng yaman ko para sa 'yo, Karina. Gano'n kita kamahal."
At iyon ay bagay na ayaw mangyari ni Karina. Ayaw niyang maipit pa lalo si Winston sa sitwasyon dahil lang sa kanya. Sa una lang naman masakit 'di ba? Sa una lang mahirap, kaya naniniwala siyang kapag nagkataon mang kailangan na niyang umalis, matatanggap din iyon ng binata hindi nga lang agaran.
"Huwag naman sanang umabot sa puntong 'yan, Winston. HIndi ko mapapayagan iyang mangyari."
"Hayaan mo lang akong mahalin ka. Hayaan moakong itrato kang prinsesa. Pagkatapos ng final ranking, daalhin kita sa mga lugar na gusto kong puntahan nating dalawa. Mga lugar na alam kong magugustuhan mo."
Nalungkot si Karina. Ito rin kasi ang oras na magpapasya siyang umalis na at lumisan sa bahay ng mga Miller. Nalulungkot siya dahil bakas sa mukha ni Winston ang pagkasabik at excitement sa mga sinabi nito. Ayaw niyang umasa ito pero hindi rin naman niya puwedeng sabihin ang tungkol sa pag-alis niya dahil baka makaapekto pa ito sa ranking ng kumpanya.
"Huy." Mahinang tinapik ni WInston si Karina. "Are you ev listening to me?" tanong nito.
"O-Oo naman! Nakikinig ako. Excited na rin ako Winston," pilit na sagot niya.
Bumuntong-hininga si Winston. "Pasensya ka na, ha. Kung wala akong masyadong oras sa 'yo. Nahihirapan kasi akong i-balance ang work at oras para sa 'yo lalo na at palapit na nang palapit ang ranking."
Ngumiti lang si Karina. Actually, okay lang naman sa kanya, e. Wala namang problema. Hindi naman siya nagdi-demand ng oras dahil naiintindihan niya ang nature ng trabaho ni Winston. He is a business man, at kapa business man, expected na rin na busy man siya.
"Wala 'yon. Ano ka ba? Mag-focus ka sa trabaho dahil kapag nanatili kayo sa rank one hanggang ngayon, isa ako sa magiging pinakamasaya."
Muli siyang hinalikan ni Winston sa labi. "I am so blessed that despite how ill-mannered I am, nandito ka pa rin to stay by my side."
Mahinang natawa si Karina. "Ill-mannered talaga? Alam mo, noon pa lang, alam ko nang malambot ka, e."
Nagpantig agad ang tenga ni Winston nang marinig ang sinabi ni Karina. "What? Me? Malambot"
Iba yata ang iniisip nitong ibig sabihin.
"Baliw! Malambot, as in, may malambot na puso. Hindi mo naman mamahalin ang isang hamak na tulad ko kung hindi 'di ba?" Karina has a point.
"You are not just a girl, Karina. You are the woman that I dreamed na hindi ko namamalayang nasa harapan ko na pala. When I first saw you at the bar, I admit, nagandahan talaga ako sa 'yo."
Sagad hanggang buto ang naging ngiti ni Karina. Kanina pa siy pinakikilig nitong si Winston at baka maihi na siya.
"Tinamaan ka gad sa alindog ko? Wala pa akong kaayos-ayos no'n, ha?" proud na sabi nito habang natatawang ni-flip ang buhok niya.
"Oo na. I admit. Kaya lang naman kita inalok na magtrabaho sa 'kin dahil pakiramdam ko, hindi bagay sa 'yo ang magtrabaho doon sa bar na 'yon. Altough it is a high class bar."
Natahimik si Karina habang nakatitig lang sa mga mata ni Winston.
"And now, I realized where you truly belong. Sa akin lang, Karina. Sa akin lang."