Andrew POV
Ilang oras na ako nag hihintay hanggang ngayon hindi pa rin lumalabas si Doctor Aaron. Dalawa silang magkapatid na nanganganib ang buhay. Si Xelena naman ligtas na sa panganib.
Habang nakaupo ako sa Bench ng Hospital. Dalawang matanda ang paparating sa akin.
"What happened to my children?" Sabi ng matandang babae. Napatitig ako sa kanya.
She's really look like my Lacey.
"I'm still waiting the announcement of doctor coming out in Operating Room" Napasabunot ako sa ulo sa pag aalala kay Lacey.
"Who are you young man?" Tanong ng matandang lalake sa akin.
"I - I'm Mark Andrew Torralba Winterson" Dahil sa sinabi ko sa aking pangalan. Lumapit ang matandang lalake at binigyan ako ng suntok sa aking mukha.
"You brute!!! Impregnated my only daughter" Galit niyang sigaw. Hinarang ng matandang babae ang asawa nito.
"Stop it! Hun. Isipin muna natin ang mga bata" Niyakap niya ang asawa kaya lumambot ang mukha ni Mr. Madrid.
"Saka na muna kita kakausapin pag ligtas na ang mga anak ko" Asik niya sa akin.
Narinig ko ang tawag sa aking cellphone.
Nabasa ko ang pangalan ni Ate Misha.
"Hello? Ate Misha?" Kumusta ang mga anak ko?" Napatingin ako sa magulang ni Lacey napakunot ang noo.
"I'm still waiting. Yes! Tatawagan na lang kita. Thank you Sis!" Paalam ko sa kanya. Siya ang tumitingin sa mga anak ko.
"May anak ka pang iba Andrew?" Nagdududang tanong ng ama ni Lacey sa akin. Napalunok ako ng laway. Nakakatakot ang itsura niya habang nakatitig sa akin.
"I'm sorry. Ma'am and Sir, Actually Lacey and I, we're having a two children." Kabado kong sinabi.
"What?!" Nabiglang sigaw ng Ina ni Lacey. Sinampal niya ako sa mukha.
"Heyuf ka! Maintindihan ko pa nabuntisan mo siya ng una pero etong pangalawa?! Sumosobra ka na! Nasaan na ang mga apo ko?!" Pinag hahampas niya ako sa dibdib sa sobrang galit.
"Hun, Stop it! Baka magalit ang anak natin sa ginagawa mo!" Pag pipigil ni Mr. Madrid sa asawa.
"Binuntis niya ang Baby Girl ko. Napaka walang hiya mo! Naka isa ka na sa kanya dinagdagan mo pa?! Anong akala mo sa anak ko? Baby maker?!" Sumisinghot niyang sinabi. Niyakap ng ama ni Lacey ang kanyang asawa.
"Please forgive me. Ma'am and Sir, May nangyari hindi inaasahan. Kaya umabot kami sa ganito. Please forgive me if I hurt your daughter. I'll promise I will make it up with her" Nag mamakaawa kong sinabi. Lumuhod ako sa harap nila.
"Just make sure young man! My Lacey loves you so much! She suffered a lot ayoko na masaktan siya ulit"
"I know and I love her so much" Pangako ko sa kanila.
"Hindi ko maintindihan sa anak kong iyan" Napapailing na lang si Mr. Madrid sa akin. Sabay kaming napatingin kay Dr. Aaron lumabas ng Operating Room. Tinanggal niya ang facemask. Tumingin muna sa akin si Aaron bago bumalik ang tingin niya sa magulang ni Lacey. Bumuntong hininga siya ng malalim.
"Mr. and Mrs. Madrid, You're son Matthew is out of danger but - " Huminto siya ulit. Ang lakas ng tibok ng puso ko.
Not my Lacey, please! Come on!
"But Lacey, She is comatose again" Nanghihina akong napaupo sa balita ng Doctor sa akin.
"And Andrew, The babies are safe" Napaangat ako ng ulo. Parang malaking bomba ang ibinagsak ni Aaron sa aking harapan.
"You mean? - She's pregnant again?" Tumango si Aaron sa akin.
"And - Babies?" Dugtong ko.
"Yes, It's a Twin!" Napasabunot ako sa ulo. She's pregnant to my Twins pero muntikan nang mapahamak ang ina ng mga anak ko.
"You! Son of a bitch!" Kinuwelyuhan ako ni Mr. Madrid. Wala akong nagawa nang binigyan ako ng suntok sa mukha! Pilit na pinigilan ni Aaron ang ama ni Lacey
"Anong akala mo sa anak ko? Palahian mo?! Inanakan mo ng inanakan! Sumosobra ka na!" Napahinto si Mr. Madrid nang magsalita ako.
"I really want to marry her! Mr. Madrid but Lacey refused me because she feel dirty after what happened to her past" Unting unti napaupo si Mr. Madrid sa sinabi ko.
Tinakip ni Mrs. Madrid ang kanyang mukha ng dalawang kamay saka humagulgol.
"I don't care about her past. I love your daughter since the first time I saw her"
***
Pagkatapos kong makausap ang magulang ni Lacey. Ipinangako ko na papakasalan ko ang kanilang anak sa ayaw o sa gusto nila. Mag a apat na ang anak namin.
Seeing my Lacey in this situation pinang hihinaan na ako ng loob. Almost one week na wala pa rin progress kay Lacey. Maraming nakasaksak na tubo sa katawan niya.
I miss her so much.
Yakap yakap ko ang anak namin si Diorella habang si Andrei hawak ang kamay ni Lacey.
"Mom, please wake up now. I'm sorry for treating you bad. We really miss you so much" Umiiyak na sinabi ni Andrei simula nang marinig nito ang kumprotasyon namin ni Angelina.
Hinawakan niya ang tyan ni Lacey.
"Hey! Both of you. Don't give hard time to our Mom. And please talk to our Mom and tell her that she needs to wake up!" Andrei said hindi ko mapigilan mapaluha sa sitwasyon ng mga bata habang karga ko ang anak namin babae si Diorella.
"Love, please wake up now! Umiiyak na ang mga anak natin o" Hinaplos ko ang pisngi niya.
"Palagi na lang ba ako ang taga alaga ng mga anak natin pagkatapos mong manganak? Ganyan ka na ba talaga? Nakakapagod kaya! Magising sa gabi para pa dede in at patulugin ang mga anak natin. Tulungan mo naman ako. Huwag ka naman tumakas sa responsibilidad mo sa pag aalaga sa mga anak natin. Kailangan ka namin lalo na darating ang kambal nating anak" tinignan ko ang kanyang tyan. May konting umbok na ito. Sinabi ni Doctor Aaron na mag ta tatlong buwan na ang kambal sa loob ng tyan ni Lacey.
"I love you so much Lacey Anne Madrid!"
***
Lacey POV
Tahimik akong nakaupo sa puno habang pinag mamasdan ko ang kagandahan ng paligiran. Huminga ako ng malalim. Dito ko gusto yun tahimik walang kaguluhan, walang patayan. Pagpikit ko ng mata. Nanibago ako sa amoy na nasa paligid ko.
Dugo? Napadilat ako tinignan ko ang aking damit punong puno ng dugo.
Ang aking kamay!
"Mom! Mom!" Isang batang lalaki ang narinig kong tumatawag sa akin.
"Sino ka?" Sigaw ko napatakip ako sa tainga.
"It's me. Andrei!" Nawala ang boses niya.
Isang batang babae ang narinig ko.
"Mommy! Help me!" Hinanap ng aking mata ang boses na iyon.
"I'm here. Mommy!" Napatingin ako sa pinagmulan ng boses.
"Diorella!" Tinakbo ko ang anak kong babae. Habang hinihila ito ng kadiliman.
Dalawang batang lalake ang narinig ko.
" Mommy! Mommy! Please come back to us!" Dalawang sanggol na magkamukha!
"Please come back!!!" Mga boses ng mga bata ang naririnig ko.
***
One year later
Napabangon ako sa masamang panaginip. Tumingin ako sa paligid walang tao. Mag isa ako sa puting kwarto. Tinanggal ko ang Dextrose sa aking kamay. Tumayo ako subalit hindi ko pa naangat ang aking paa bumagsak ako sa sahig. Walang pwersa ang aking mga tuhod. Biglang bumukas ang pinto.
"Lacey!" Sigaw ni Andrew habang hila niya ang double stroller. Nakahawak sa damit niya ang anak namin babae si Diorella at kasama si Andrei.
"Mommy!" Sabay na sumigaw si Andrei at Diorella lumapit sila sa akin at niyakap ako. Parehong may luha sa kanilang mga mata. Si Andrew biglang pumula ang mata nito.
Nagsalubong ang aking kilay.
"Bakit ang laki na ni Diorella?" Nagtataka kong tanong. Mag da dalawang taon pa lang siya nang huli kong nakita ang anak kong babae.
"Because you sleep too long. Love" He's smirked. Napaawang ang labi ko at nanlaki ang mata ma realized ko ang sinabi ni Andrew.
Kahit hirap pinilit niya akong tulungan na makatayo.
"Andrei, Please call the Doctor outside" Utos ni Andrew sa anak namin si Andrei binalik ako sa higaan. Ang laki na ni Andrei. Niyakap ako ni Andrew ng mahigpit.
"I miss you so much. Love" Hinalikan niya ako ng madiin sa labi.
"Kaninong mga batang yan?" Turo ko sa dalawang bata. Nag dududa ako nakatingin sa kanya.
"Ah eto ba? Babies say hello to your Mommy, Lucas Angelo Madrid - Winterson and Lorenzo Andres Madrid - Winterson, Our twins!" Napanganga ako bago napahawak sa aking tyan.
Nabuntis na naman ako?
Sa hindi malaman na dahilan nandilim ang aking paningin.
"Lacey!!!"
"Mommy!!!" Andrew and Diorella shout.