She was trying to reach Tita Suzette's hand but Tita just keep it away from her. "Ano ba ang nagawa kong mali bilang ina?" tanong ni Tita Suzette habang mangiyak-iyak.
She also tried to massage her head while controlling herself not to cry. Nakaalalay rin sa kaniya si Rhea na nasa likuran niya na umiiyak na rin.
"M-Mommy... Hindi ko n-naman po sinasadya eh," umiiyak na sambit ni Ate Glez ngunit mas lalo lang na nagalit ang tingin ni Tita sa kaniya.
"Tangina?! Hindi sinasadya, Glez? Ganiyan ba kita pinalaki para magkaroon ng kasalanan na ganiyan kabigat?!" Tita shouted to her daughter.
This was very unusual to them because I never seen Tita this mad. Ngayon lang, ngunit nakikita kong nasasaktan din siya. I'm not certain but I'm sure that Tita was also hurt now.
Ano ba kasi ang nangyari?
"Mommy, wala naman na tayong magagawa eh. Nandiyan na't buo na," pagpapatahan ni Rhea kay Tita ngunit hindi ito napatinag at saka napatingin kay Ate Glez.
"Now what's your plan with the baby, huh?! Pinag-aral kita at hindi pinalandi para mabuntis ka nang ganiyan!" galit na sigaw nito kaya mas lalo lang na umiyak si Ate Glez.
And w-what?! Baby?
"Papanagutan naman po ako ng ama, M-Mommy." pagmamakaawa ni Ate Glez ngunit umiling si Tita sa kaniya.
"Hindi ko na alam kung ano ang gagawin sa 'yo, Glez. Una ay ikaw ang may pakana nang muntik nang magahasa ang pinsan mong si Savannah. Ngayon naman at buntis ka?"
Inalalayan na ni Rhea si Tita na maupo sa sofa. Tita maintained her eyes with Ate Glez who was still eager to reach her hands.
"I'm very disappointed on you."
Iyon ang huling salita na narinig ko mula kay Tita nang malaman niya na buntis si Ate Glez. Another month has passed but they are still not talking to each other. Hindi naman nagbago ang pakikitungo sa akin ni Tita ngunit mas lalo lang na lumayo ang loob nilang mag-ina. Rhea was always beside Tita and Tito.
Speaking of Tito, he was also mad at Ate Glez. Ngunit kahit ganoon ay nagkakausap pa rin silang dalawa hindi kagaya ni Tita na hindi man lang nga matingnan si Ate Glez. They were living in the same roof yet the way they treat each other seems they are 1 country apart.
***
Ngayon ay kasama kong muli sila Haisely ngunit nakapiring ang aking mga mata sa hindi ko malamang dahilan. "Ano ba kasu ang mayroon?" I annoyingly aaked them.
"Relax lang kasi muna. Hindi ka naman namin ipapahamak," pagkukumbinsi ni Haisely kay nanahimik na lang akong muli. "This is just our simple present for you," she added.
Narinig ko pa ang hagikgikan nilang dalawa ni Kennedy kaya mas lalo akong kinakabahan. Ano ba kasi ang pakana nitong dalawa? I knew it was my birthday but they don't need to surprise me like this. Dahil isa pa ay pare-pareho kaming hirap sa pera!
"Hey! Ano ba kasi ito?" inis kong tanong sa kanila ngunit hindi pa rin nila ako sinagot.
Kanina pa nakapiring ang mga mata ko simula nang sunduin nila ako sa classroom mismo namin dahil nga may surprise raw sila para sa akin. Nasa trenta minuto nga yata ang byahe bago kami nahinto sa byahe. At hanggang ngayon ay nakapiring pa rin ang mga mata ko.
"Are you now ready?" Kennedy asked me.
"Tinatanong pa ba 'yan?" inis kong tanong sa kaniya.
They already took off the handkerchief that was covering my eyes. It took me seconds for me to see the unexpected things in front of me. It was already 6 P. M. in the evening and this place is such a perfect place for this.
It was already Christmas and the breeze of the air was so cold. Napayakap ako sa aking sarili sabay ang panunubig ng aking mga mata. Nakapalibot kasi ang mga christmas lights sa isang lamesa na kasya ang dalawang tao at may dalawang upuan din kung saan magkaharap.
"Hindi pa diyan nagtatapos," Haisely said with full of excitement and clapped her hands twice that made me more curious.
Ilang segundo lang nang pumalakpak si Haisely nang may narinig akong napakapamilyar na boses sa aking pandinig. My eyes immediately tear up when I heard his voice. Lumingon ako mula sa aking talikod at doon ko nakita ang lalaking minamahal ko.
"Oh, kay gandang pagmasdan
Ang iyong mga mata
Kumikinang-kinang
'Di ko maintindihan
Ang iyong mga tingin
Labis ang mga ningning
Langit ay bumaba
Bumababa pala ang tala.." he sang the intro of the song that made me tear up even more.
May hawak-hawak siyang gitara habang ang isa niyang paa ay nakapatong sa isang upuan para may suporta sa kaniyang gitara. I can't help myself but to cry with too much happiness I am feeling right now. Labis ang kilig na aking nararamdaman sa mga oras na ito at kung may pinakamasayang kaarawan man akong pinagdiwang, siguro ay ito na ang pinaka-memorable.
"Tumingin ka sa 'king mga mata
At hindi mo na kailangan pang
Magtanong nang paulit-ulit
Ikaw lang ang iniibig..."
As he sang the chorus, mas lalo lang akong naiyak dahil naglalakad na siya sa akin papalapit. I badly wanted to hug him right now because I really missed him. I missed the whole him and being with him on my very special day makes my heart flutter. Walang katumbas ang saya na nararamdaman ko ngayon.
Nag-uumapaw ang saya at ang aking pag-iyak ay resulta ng labis na kasiyahan. I never expected him to be here on my birthday. Dahil sa totoo ay nagplano na ako na magtatrabaho na lang ako sa gabing ito. But then my friends insisted to invite me here, that I didn't thought that the love of my life would also be here.
Ngumiti siya sa akin nang magtama ang aming mga mata. Ang dalawa namang babae na nasa gilid ko ay mas kinikilig pa sa akin dahil sa hagikgikan nilang dalawa. But then, here I am enjoying my view.
Tumigil saglit si Octav sa kaniyang paggitara at pinunas ang luhang nasa mata ko sabay ang kaniyang paghalik sa aking pisngi. Damn! I am so in love with him. At hindi ako nagsisisi na nakilala ko siya.
"Can you join me there?" tanong niya sa akin papunta roon sa lugar kung saan may upuan at lamesa na napaka-enggrande.
Tumango kaagad ako sa kaniya kahit na puro luha pa ang nasa mukha ko. He held my hand tightly and I felt that he squeezed it a bit. Nang makarating kami roon sa gitna ay kumuha ulit siya ng upuan at doon niya ulit niya pinatong amg isa niyang paa.
He closed his eyes as he continue to sang, "At kung 'di kumbinsido'y magtiwala ka
Hawakan ang puso't maniwala
Na ikaw lang ang s'yang inibig
Ikaw lang ang iibigin
At sa iyong paglalambing
Ako ay nahulog din
'Di ko alam kung ano ang gagawin
'Di ko alam kung saan titingin
Halik sa labi
Tinginan natin
'Di akalaing
Mahuhulog ka sa 'kin
Tumingin ka sa aking mga mata
At hindi mo na kailangan pang
Magtanong nang paulit-ulit
Ikaw lang ang iniibig... "
Kahit na anong pigil ko na huwag umiyak dahil dapat ay masaya ako pero hindi ko pa rin iyon napigilan. Tinapos niya na ang kanta kung saan ay orihinal na kinanta ng Nobita at ang title ay "IkawLang". He put first the guitar on the chair and walked towards my direction.
My heart beats faster than usual when he was walking towards my direction. I stared at his eyes and so he too. Hindi siya tumingin sa iba kung hindi ay sa aking mga mata lang.
Nang sa wakas ay makalapit na siya da akin ay kaagad niya ulit na pinunasan ang aking mga mata na nabasa dahil sa aking pag-iyak. "Happy birthday!" he softly greeted me while gently wiping my eyes.
Inakbay ko ang dalawa kong kamay sa likod ng kaniyang batok at walang pasabing binigyan siya ng isang matamis na halik. It lasts for seconds until he let go of my lips.
"Sana pala ay palagi kitang sinu-surprise para magkaroon ako ng kiss mula sa 'yo," aniya nang maghiwalay ang labi namin sa isa't isa.
Hindi ko napigilan pa ang aking sarili na yakapin din siya kaagad nang napakahigpit na parang ilang taon kaming hindi nagkita. Well, it has been months since the last day we saw each other and I really miss hin already!
"Akala ko ay wala ka nang balak na batiin ako ngayon eh!" asik ko pa rin sa kaniya kahit na dapat ay hindi ako magalit sa kaniya.
He travelled kilometers away from his training campus to here, tapos susumbatan ko pa rin siya. Pero deserve niya pa rin iyon! I've been overthinking things since the last day he chatted me because his texts was so plain.
Parang napipilitan lang, ganoon!
"Haisely and Kennedy told me to be act cold on you for at least two weeks," reklamo niya at napangiwi pa sa akin.
I looked at the direction where the two eas standing earlier, but they was not there anymore.
"Sabi ko nga sa kanila ay kahit dalawang araw na lang ngunit pinilit talaga nila akong gawing dalawang linggo. Masyado na raw kasing common ang ganoon na dalawang araw o isang araw," he still explained it to me.
I pouted and rolled my eyes because of Haisely and Kennedy's idea about this!
"Anyways, let us forget about it. I want to treasure this night with you," I told him and set aside my anger because of what he did.
Wala naman na akong magagawa dahil pakana naman iyon nila Haisely at Kennedy.
"Let's eat first?" he asked me and offered his hand to me.
He held my hand and accompany me to chair as if I was a princess that he was serving. Hindi ko maiwasang mapangiti sa mga simple niyang ginawa hanggang sa siya na rin ang naghiwa ng beef steak para sa akin. Sinubuan niya rin ako noon kaya pakiramdam ko talaga ay isa akong prinsesa at siya naman ang knight and shining armour ko.
I looked at him and can't help myself from staring at his handsome face. Hindi nakakasawa at sa bawat pagmasid ko sa kaniyang mukha ay mas lalo lang siyang gumagwapo. Lalo na sa mga ginawa niyang bagay para sa akin.
Damn! I am so blessed to have him.
"Stop staring, my love." he softly uttered and glanced at me while he was alicing the beef steak.
"I can't help it, you know? Ang gwapo kaya ng nasa harapan ko." I exclaimed and let a cute smile on my face.
"Paano na lang kung kumulubot ang gwapo kong mukha?" tanong niya sa akin kaya inirapan ko siya.
"Of course, I'll still stare at your flawed face when we became older because finally, I can say that I lived beside your side forever and will die beside to the man I truly loves." I said and gave him a sweet smile.
Kumain na lang kami nang tahimik dahil kumulog na ang tiyan naming pareho dahil sa gutom. He also told me that he was freshly came from the flight which really surprised me. Ang akala ko kasi ay kahapon pa siya dumating since ngayon ang birthday ko, and he also prepared for this but I was wrong!
Sila Kennedy at Haisely na pala ang nag-coordinate ng date namin na ito. They were also one pianist who was playing sweet and calm music for me and Octav.
"Cheers?" he asked and smiled at me. Ngumiti ako sa kaniya at itinaas ko na rin ang aking baso katulad ng ginawa niya at pinagdikit namin iyon.
"Cheers for my girl's debut! You deserve me!" he said loudly!
Nahiya tuloy ako dahil paniguradong narinig iyon ng nagpa-piano.
"Hey!" I scolded him because I am really anxious if someone will saw us here.
"Why?" tanong niya sa akin kaya napatingin ako sa kaniya.
"Ayaw ko lang na may makarinig at makaaalam na may namamagitan sa ating dalawa!" I told him and anxiously looked around.
Natawa siya sa aking sinabi at ginulo pa ang aking buhok. "We are not inside the class, and most importantly, I am not professor anymore. I am your suitor, okay?" natatawa niyang pagpapaalala sa akin kaya nasapo ko na lang ang aking mukha.
Doon ko lang naalala na iba na pala ngayon. That our love was not forbidden anymore. Maybe, to other people, our love was not suited for each other since I am his former student but things have changed today.
"Lastly, may I be your first and last dance on your very special day as you enter your legal age?" nakangiti niyang tanong sa akin nang tumayo siya sa kaniyang upuan at inilahad pa ang kaniyang kamay sa akin.
I am already done with eating my food so I held his hand let him bring me on the space provided for both of us to dance. He out his both hands on my waist as I also put ny hands on his broad shoulder. Malayo ang katawan namin sa isa't isa dahil pakiramdam ko ay kinikilig pa rin ako hanggang ngayon simula noong una pa lang.
Hindi ko alam kung deserve ko ba ang lahat ng ito.
Kung may kapalit man ang kasiyahan namin ngayong gabi ay handa akong magsakripisyo. Kasi ganoon naman hindi ba? Pagkatapos mong magsaya ng kahit ilang oras ay may kapalit itong mas masakit na alaala. So I better live happily on the present instead of thinking the worst tomorrow.
"Sav," tawag niya sa akin kaya napatingin ako sa kaniya. Napangiti siya sa akin nang magtama ang mga mata namin kaya sinimangutan ko siya. "Mas lalo kang gumaganda," he said while looking straight into my eyes.
"Mas lalo kang gumwapo at lumaki ang katawan, mahal ko." I also said to him. "It's my birthday today, right?" I asked.
"Gagi, ano ba sa tingin mo?" cute niyang tanong at alam kong na-weirdohan pa siya sa tanong kong iyon.
"I bet next year, I'll be celebrating my anniversary with you?" I asked him smiling widely.
"Huh?" naguguluhan niyang tanong sa akin kaya napangiti ako. "What do you mean anniversary? Next year will be your another year of celebrating your birthday." aniya kaya mas lalo akong napangiti.
"You don't get it, do you?" natatawa kong tanong sa kaniya habang patuloy kaming sumasayaw at sumasabay sa tugtog ng piano.
And since he don't get my point I tiptoed and gave him a kiss instead, but this time, I made our kiss longer. The kiss that was passionate and longing for each other, a kiss that full of love showing for the both of us.
"Wait," he paused when I parted our lips.
"What?" natatawa ko pa ring tanong sa kaniya. "Wait, what? What did you said earlier? Anniversary?" tanong niya sa akin at kunot na kunot na ang kaniyang noo.
"Yah." I answered and nodded at him.
"You mean? Shit!" Napasigaw siya sabay ang kaniyang pagyakap sa akin at saka siya umikot habang karga-karga ako.
His happiness means a lot to me that made me also happy. Nakakahawa ang tuwa na nararamdaman niya ngayon.
"Shit! Fuck! Damn! May girlfriend na ako!" sigaw niya habang umiikot pa rin kaya natawa na lang ako dahil sa kaniya.
Namumula pa ang kaniyang mukha habang isinisigaw niya iyon.
Umikot-ikot pa siya at nang mapagod siya ay ibinaba niya ako saka niya hinawakan ng magkabila niyang kamay ang aking mukha. "Totoo ba? Girlfriend na kita ngayon?" he asked for assurance.
"Kung ayaw mo ay p'wede namang bawiin ko. You choose," I told him and laughed at him when his face immediately turned into sad one.
"Of course, I love it! Shit! Ang saya ko! Woooo!" he shouted even more.
"Hey! Baka may natutulog na?" tanong ko sa kaniya.
I am not familiar with this place so I don't know if there were other people aside from us. "Don't worry, tayo lang naman ang tao rito pero shit! Totoo ba? Tayo na talaga? Akin ka na?" he asked me multiple times as if he didn't asked those questions a while ago.
Nang sa wakas ay kumalma na siya ay pumunta na kami sa kwarto na siyang binayaran niya rito para sa aming dalawa. Akala ko nga ay matutulog na kaming dalawa pero panay pa ang kwento niya tungkol sa training nila.
"Nakakapagod ang training na sa tingin ko ay hindi naman namin magagamit kapag nasa barko na kami," reklamo niya sa akin. "I'm not good at swimming or diving but hey, they told us to swim under water for almost 1 minute!" he added that made me laughed a bit.
Napakareklamador talaga niya! Naalala ko tuloy last year noong kinuwento niya sa akin ang pagbati sa kaniya ng mga estudyante sa tuwing makakasalubong siya.
"You need it, in case of emergency." I told him but I couldn't stop myself from laughing.
"Napaka-nega naman kasi nila mag-isip!" asik niya kaya tumingin ako sa kaniya.
"Oh, ba't parang sa akin ka na yata galit?" natatawa kong tanong sa kaniya.
"Hindi, I'm just expressing myself, you know?" natatawa niya na ring sambit sa akin kaya tumango na lang ako.
We got silent for a minute when he started squeezing gently my hands. Tumalikod na lang ako sa kaniya at saka nagbigay ng distansya sa pagitan namin ngunit parang hindi niya naman iyon nakuha kaya lumapit pa siya sa akin at niyakap pa ako. I can feel his breath on my back and I felt like I was longing for air.
Hindi ako sanay sa ganito naming posisyon!
"Can't you face me, love?" nagsusumamo niyang tanong kaya naman ay parang robot ang sarili kong katawan sa kaagad na pagsunod sa sinabi niya. I closed my eyes and controlled my breath because of my anxiousness.
Paano na lang kung mabaho ang hininga ko hindi ba?!
After for almost five seconds when I faced him and closed my eyes, I felt his lips on mine. Mas lalong bumilis ang tibok ng puso ko sa kaniyang ginawa lalo nang tumagal kami sa ganoong posisyon.
"Ugh!" I groaned when he bite my lower lip that causes my mouth to open.
"I'm sorry," he said while still kissing me.
He begs for more and enters my mouth by means of his tounge. He then explored and taste each and every corner of my mouth. I let a soft moan when his hands roamed around my body. He even encircled my belly that made me feel hot.
Hindi ko alam kung ano ang ginagawa niya sa akin pero parang naghahanap pa ang katawan ko nang mas higit pa rito. I rolled over and when I was finally on top of him, I kissed his neck and suck his nape that made him moan.
"Fuck!" he cursed and grinded his body on mine.
I smiled because of his reaction. I cupped his face with my right hand and taste also each and every corner of his mouth like what he did to me earlier. I also roamed my hands on his body and touched his abs.
"Damn, baby!" aniya at saka hindi ko na lang namalayan na ako na pala ang nasa ilalim at siya naman ang nasa aking ibabaw.
His hands entered my tshirt and cupped my breast even though I am still wearing my undergrament. I left a soft moan because of what he's doing. It feels like heaven that made ma closed my eyes and wanted for more of him.
While he was kissing, licking and tasting me, he was massaging my breast that made me feel hot.
"Are you sure we're going to do this?" he asked me while he was still massaging my breast that was covered by my undergarment.
"I want more, Octav. I am sure of this," I answered and gave him a kiss and he immediately responded on it.