"Good morning po, Tita!" pagbati ko sa kaniya nang makapasok ako sa kusina.
They were already eating, except from Ate Glez who was still in her room. Hindi pa naman kasi sila nagkakaayos ni Tita at kahit na si Rhea ay may kaunting galit rin na nararamdaman para kay Ate Glez. And yeah, I was hoping that they could finally accept Ate Glez being pregnant. Wala naman na kasing mabababago pa kung hindi nila iyon matatanggap.
"Good morning," bati sa akin pabalik ni Tita kaya ngumiti ako sa kaniya.
I didn't sit on my usual spot and get a separate food direct from the caserole. Kumuha lang ako ng pagkain, ramdam ko ang mga titig sa akin nila Tita dahil sa ginawa ko.
"Saan mo dadalhin ang pagkaing 'yan?" she asked me while I'm putting hotdog with egg on the plate.
"I'll give it to Ate Glez po." I said and smiled at her.
Napatungo si Tita dahil sa sinabi ko ngunit wala akong pakealam doon. Masama kay Ate Glez ang magpakagutom dahil maaapektugan no'n ang bata.
I walked upstairs and when I am finally in front of Ate Glez's bedroom, I knocked on the door. Nagsalita naman siya na sandali lang kaya hinintay ko na lang na buksan ang pinto. When she finally opened the door, I saw a shocked expression on her face when she saw me. Napatingin siya sa hawak-hawak kong tray na may mga pagkain na para sa kaniya.
"Ano 'yan?" she asked with his brows creased.
"Almusal," I answered that made her mad at me.
Wala naman akong ginagawang masama pero kung makapagtaray naman siya! Mabuti nga ay naaawa pa ako sa kaniya dahil ilang buwan na ang tiyan niya at bawal siyang mapabayaan! She could miscarriage the baby because of what she's doing!
"I know," she rolled her eyes on me. "I mean, para saan 'yan?" tanong niya sa akin na may kaunting irita sa kaniyang boses.
"You need to eat breakfast, Ate Glez. This is all for you," I smiled at her. The smile that I can give her to atleast cheer her up because I know she was feeling exhausted these days.
"Hindi ko 'yan kailangan kaya umalis ka na," she intently told me but I didn't followed her.
Nilapag ko ang tray sa kaniyang side table at inayos ang kaniyang kakainin. Nakahiga naman siya sa kaniyang kama at nanatiling pinagmasdan akong asikasuhin ang kaniyang kakainin. I put rice and egg on the spoon and gave it to her but she immediately get rid of it. I heaved a sigh and put it again on the plate and faced her.
"Kailangan mo 'yan para sa bata," I said that made her looked at me.
"Hindi ka ba nagsasawa sa akin na ganito na lang palagi ang ginagawa mo? Matigas talaga abg ulo mo eh 'no?" inis niyang tanong sa akin ngunit hindi ako nagpatalo sa kaniya.
Not now and never.
Kung walang mag-aasikaso sa kaniya ay mapapabayaan niya ang kaniyang sarili pati na ang bata na nasa sinapupunan niya.
"Hindi ako magsasawa kasi pinsan kita," I intently told her that made her smile.
A bitter smile rather.
"Kung may kailangan ka ay huwag ako ang lapitan mo. Nandiyan sila Mommy para sa kanila ka humingi ng tulong. I can't help you in return," she exclaimed but I shook my head.
"I don't need anything because I have already the things that I needed. Well, thanks to Tita and Tito." I said and took a deep breath. "Pero huwag mong ibahin ang usapan. Whether you like it or not, you need to eat this for the sake of your baby," sambit ko sa kaniya ngunit umiling siya at inirapan pa ako.
"Bakit ba masyado kang concern sa akin kahit na panay ang pangmamaldita ko sa 'yo huh?!" inis niyang sabi at pagkatapos ay huminga nnag malalim.
"Dahil alam ko ang pakiramdam na sa tingin mo ay hindi ka gusto ng lahat ng taong nasa paligid mo. I knew the feeling of being alone while sufferring and it was like killing you mentally and spiritually. Kaya kainin mo na 'to," tugon ko sa kaniya.
"Isipin mo na lang na hindi ko 'to ginagawa para sa 'yo kung hindi ay para sa anak mo. I'm doing this for the sake of the baby and as her Tita, it was also my responsibility to take good care of him," I intently explained it to her.
I stood up and faced her before I could go outside, "Eat it before your baby screams inside your stomach saying he was hungry."
Pagkalabas ko ng kaniyang kwarto ay napahinga ako nang malalim at ngumiti. Sana lang ay maisip niya na ngayon na importante ang bata na sinapupunan niya. The baby doesn't deserve to suffer because he was pressure even thought he was created at the wrong time.
Pumunta na lang akong muli sa kusina at kumuha ng sarili kong pagkain. I was already about to eat my food when I felt something strange on me. Pakiramdam ko ay bumaliktad ang sikmura ko kaya dali-dali akong pumunta sa CR at sa hindi malamang dahilan ay sumuka ako.
Nanghihina rin ang mga tuhod ko kaya at muntik nang matumba, ngunit mabuti na lang dahil may kaagad na nakasalo sa akin. Isang katulong dito sa bahay at saka ako inalalayan na maupo.
"Okay ka lang ba?" she asked me but I couldn't answer her question because I felt suddenly dizzy.
Fuck! Ano bang nangyayari sa akin?! Okay naman ako kanina ah?
***
"Hey, Savannah!" alalang-alalang sigaw ni Haisely nang muntik na naman akong matumba dahil muli na naman akong nahilo. "Okay ka lang ba?" tanong niya naman sa akin ngunit hindi ko siya sinagot.
"What's happening here?" tanong ni Ralph pakarating niya sa meet up place namin.
Ngunit hindi pa nagtatagal nang bigla na namang pakiramdam ko ay bumaliktad ang aking sikmura. I immediately run unto the CR of this fast food chain and there I vomit. Ramdam ko ang pagsunod sa akin ni Haisely na kaagad na hinagod ang aking likod habang sumusuka ako.
"Okay ka lang ba?" tanong niya sa akin ngunit umiling ako.
Fuck! I don't feel okay right now!
"Kailan ka huling dinatnan ng dalaw?" tanong sa akin bigla ni Haisely kaya naman ay napatingin ako sa kaniya habang nakapatong pa ang mga kamay ko sa counter ng lababo.
"I'm irregular," I answered.
"Don't you tally the month that you mens?" tanong niya ulit kaya umiling lang ulit ako.
Kumunot ang noo ko nang hindi siya nagsalita at kaya sinagot ko na lang ang tanong niya kanina. "My last mens was the month before me and Octav saw each other?" I said with hesitant.
"A-Are you p-regnant?" nangangatal niyang tanong kaya naman ay napailing ako.
"Imposible naman yatang mabuntis ako? Masama lang talaga ang pakiramdam ko," I told her, so she nodded but it seems that she was hesitant.
"Last month umuwi rito si Octav, and it was your birthday." aniya at saka tumalikod sa akin.
"Yeah," I told her.
Oo, may nangyari sa amin noong gabi na iyon pero hindi naman yata ganoon kabilis na magbubunga kaagad hindi ba?
Bumilis ang tibok ng puso ko nang maalala ang gabi na may nangyari sa aming dalawa. The memories of Ate Glez when she was always vomiting and she seems not okay was like a de javu. Ngunit ngayon ay sa akin na nangyayari. I suddenly felt my toes curled and I don't know on how I felt something strange.
It was a strange feeling that I couldn't determine. Nanghihina ang mga tuhod ko at parang gusto kong pangilabutan at umiyak.
Maaari bang mangyari 'yon?
If I could remember, it was already oyr second time doing it. But how come?
Unti-unti akong pinaghinaan ng loob at pakiramdam ko lulubog na ang aking mundo. I closed my eyes as I heard unclear shouts from Haisely. Nang magising ako ay nasa loob na ako ng puting kwarto. I looked around and tears immediately run out of my eyes.
Hindi ito dapat manyari. Marami pa akong pangarap sa buhay. Aalis si Octav para sumakay ng barko kaya paano na lang?
I-If I am p-pregnant, how could I take good care of our baby?
Fuck, Savannah Caroline!
Surely, Tita Suzette will get mad at me. Hindi lang siya kung hindi ay pati si Mama! I promised the both of them that I will not broke my promises and will pursue this course no matter what. Pero bakit ganito?
Bakit kailangan kong mabuntis?
"Hey! Why are you crying?" kalmadong tanong sa akin ni Haisely na siyang kakagising lang. Hindi ko na naiwasang maiyak dahil sa sobra niyang pag-alala.
I failed them.
I failed the people who believed in me.
"B-Buntis ba t-talaga ako?" lumuluhang tanong ko kay Haisely.
Napatingin siya sa akin at napatingin sa direksyon nila Kennedy at Ralph na siyang puno rin ng pag-aalala sa kanilang mga mata. Kennedy looked away while Ralph just looked down. Napatingin akong muli kay Haisely at hinintay ang kaniyang sagot.
I was praying hard on my mind, hoping that our guess was not true. Ngunit nang magtama ang aming mata ni Haisely ay unti-unti siyang tumango na mas lalong nagpaluha sa akin.
Hindi ito p'wede! Fuck! Fuck that mistake!
Tangina!
Gusto kong sumigaw at pagalitan ang aking sarili dahil sa katangahang nagawa ko. I shouldn't get pregnant for pete's sake!
Biglang bumukas ang pinto at saka pumasok ang isang babae na sa tingin ko ay isang nurse dahil na rin sa kaniyang suot. I saw how Haisely took a deep breath and stood up.
"Gising ka na pala," sambit ng nurse saka may kung anong tiningnan sa akin.
There was no hospital appratuses connected on my body but I felt so tired. Kahit kanina pa naman ako tulog. Gusto kong umiyak pero wala naman iyong magagawasa akin dahil nangyari na.
"P'wede na po kayong umuwi ngayon. And one more thing po pala, congratulations." the nurse said and smiled at me.
Pero hindi ko magawang magpasalamat sa pag-congrats niya. Sino ang matutuwa sa pagkakabuntis sa maling panahon at hindi planado?
"You are four weeks pregnant, Miss Savannah." she added and smiled at me.
Umalis din siya kaagad saka ako nilapitan nila Ralph at Kennedy na siyang nakaupo kanina pa. I didn't say a word since thr nurse get out of my room for almost one minute. Ano ang irarason ko kila Tita at Tito?
Pinag-aral nila ako pero ito ako ngayon at buntis!
I am a dissappointment!
I am a failure!
Para ko na ring pinatunayan ang sinabi ng ama-amahan ko noon na mabubuntis din naman ako kaya niya ako ginalaw. Nakakaiyak. I shouldn't be like this.
Tumingin ako sa aking mga kaibigan na nakikiramdam din sa akin. I took a deep breath and just looked away again.
"Ipapalaglag ko ang bata," I told them.
"Hindi p'wede ang gusto mong mangyari, Sav." Haisely said and looked at me intently.
I can sense her violent reaction towards my decision, pero kasi ay iyon lang ang tanging paraan na alam ko. Ayaw kong ma-disappoint sila Tita sa akin. I even promised to Mama that I would finish my degree without getting pregnant.
Tangina!
"Pero hindi ko 'to gusto, Haisely. Hindi pa ako handa at alam kong ganoon din si Octav." I told them but then Kennedy and Ralph were also disagree with my decision.
"Pero ginusto mong may mangyari sa inyo ni Octav hindi ba? Why didn't you use condom for you not to get pregnant? Nandiyan na ang bata, Sav." Kennedy said, controlling herself to be calm.
"M-Maraming magagalit sa akin. Itataboy rin ako ni Tita katulad ng ginagawa niya kay Ate Glez. H-Hindi ko kaya..." I begged and started to cry. "Hindi ko kayang panindigan 'to."
"Nandito kaming mga kaibigan mo at susuportahan kang alagaan ang magiging anak mo," Kennedy said but I still shook my head.
"No... Ipapalaglag ko ang bata," I said in finality.
***
The days passed and I am always tired. Umiwas na rin ako na kumain sa hapag na kasama sila Tita. I locked myself inside my bedroom and cried and cried. Hindi ko na alam ang gagawin ko sa mabuong bata sa sinapupunan ko. I know that my decision was worst and prohibited because it looks like I killed my own baby.
Hanggang sa isang umaga ay kinausap na ako nila Tita at Tito, panay ang iyak ko sa harapan nila. Tita and Tito didn't say a word nor looked at me with their disappointment eyes but I knew that they are mad at me.
"Akala ko pa naman ay iba ka kay Ate," sambit ni Tita at umiling.
Nakatungo lang ako habang si Tita at Tito ay nakatayo sa harapan ko.
"Ngayon ay ano na ang gagawin mo? Si Octav ang ama ng bata hindi ba? Tinext mo na ba siya tungkol diyan?" tanong ngayon ni Tito kaya umiling ako.
I don't have a plan on saying this to him. Lalo na at ilang buwan na lang ay tapos na ang kaniyang training at sasakay na siya sa barko. Ayaw kong may iisipin siyang responsibilidad habang nasa malayo.
"Uuwi na lang po ako sandali sa Visayas para roon ko po ipagpatuloy ang pagbubuntis ko," I told them.
"Hindi p'wede dahil tatapusin mo ang pag-i-engineering mo sa ayaw at sa gusto mo," Tita said in finality.
"Uuwi ka lang ng Visayas kung malapit ka nang manganak. You can still continue your studies while taking good care of yourself being pregnant katulad ng ginagawa ng pinsan mo," mariing sabi niya pa kaya tumango na lang ko. "I don't want you to stop your studies just because of getting pregnant. Isa pa ay nandiyan na 'yan kaya ipagpatuloy mo na iyan, iyang engineering at pagbubuntis mo." she said and walked away.
"You better sleep and take good care of the baby on your tummy," Tito said before he followed Tita Suzette.
***
Ilang buwan pa ang lumipas at nanganak na si Ate Glez. I saw how she struggled on her labor. Mabuti na lang at nasa tabi niya ang kaniyang asawa sa loob ng siyam na buwan. Wala man si Octav sa tabi ko ngunit nandoon naman ang mga kaibigan ko para alalayan at palalahanin akong kumain at matulog sa tamang oras.
Kaunti na nga lang ay baka rito na sila matulog dahil sa sobrang pag-aalala nila sa akin.
"You're still not contacting Octav?" tanong sa akin ni Haisely kaya umiling ako. "Kailangan niya itong malaman, Sav. May karapatan din naman siyang malaman na magkakaroon na kayo ng anak at responsibilidad ka rin niya," she told me but I shook my head.
"I broke up with him already," I told her and forced a smile.
Gulat na mukha ang ginanti niya sa akin at ganoon din si Kenney. "Gaga ka ba, Sav?! May anak na kayo pero may gana ka pang makipag-break sa kaniya?" inis na sambit sa akin ni Kennedy kaya himunga ako nang malalim.
I know that it was a dumb move but I don't want him to worry too much for me and the baby. Natatakot din akong hindi niya ipagpatuloy ang pagbabarko nang dahil lang sa akin.
"Isa pa ay mukhang naniwala naman siya sa maging rason ko," I told them but they just looked at me with disappointment.
"Ano naman ang katangahang naging rason mo, huh?"
"I sent him a photo of me and Jimrey together," I told them.
Alam kong katangahan nga iyon pero pumayag din naman si Jimrey sa gusto kong mangyari. I told him that I don't want Octav to know about the baby. Ilalayo ko kay Octav ang bata pero sa tingin ko ay sa tamang panahon ay magkikita rin naman sila.
"Alam kong katangahan ang ginawa ko pero ayaw ko ring may makaalam galing sa engineering department na naging kami nga ni Octav," I told them.
Isa pa iyon sa isa sa mga rason ko. Ayaw kong mapatunayan sa Engineering Department na nagkaroon nga ng relasyon ang isang estudyante at isang guro higit pa roon at nagkaroon pa ng anak.
"At least ngayon ay wala silang masasabi sa akin na nagkasala kaming dalawa ni Octav."