Octav's POV
It has been one year ago when my ex-girlfriend broke up and separated with me. Iyon na yata ang pinakamalungkot na taon sa buhay ko dahil nangako ako sa sarili at sa pamilya ko na ang unang magiging girlfriend ko ay iyon na rin ang papakasalan ko.
I promised to her that I am going to marry her. I am faithful with almighty to her but I was wrong. Wala pa rin talaga palang mangyayari gaano mo man kamahal ang isang tao kung siya mismo ay hindi tapat sa iyo.
There were so many times that I attempt to cheat with my girlfriend but I chose not to because I know it would be painful for her. Pero iyon pala ay mali ako dahil siya naman ang nagloko sa akin.
She cheated on me, at ang masama pa ay pinsan ko pa ang pinalit niya habang nasa ibang bansa siya.
How funny, right?
My world was like an upside down and didn't know where will I go.
"Wala na ba talaga kayong pag-asa ni Ate Lianne, Kuya?" tanong sa akin ni Melgie kaya pinandilatan ko siya ng aking mga mata.
See? Even my younger brother was still hoping for us to reunited again but I think there was no hope anymore. Hulog na hulog na ang loob ni Lianne sa pinsan kong si Azi kaya wala na akong magagawa.
But yeah, in my mind I was still hoping because Azi doesn't like her back. Lalo na at uuwi si Azi pabalik dito sa Pilipinas paka-graduate niya ng high school. Magka-edad silang dalawa ni Azi, but it was just one-sided love.
"Shut up, Melgie." I told him and glared my eyes.
Tumahimik na siya at ako naman ay umakyat na sa aking kwarto. Doon na lang muli kong kinulong ang sarili ko at nagbabad sa pagbabasa ng mga engineering books. I am still studying in my Masteral Degree in Electrical Engineering for me to be accepted in other country. Balak ko kasing sumakay sa barko at doon ako magtrabaho.
Marami na ang naging plano ko sa buhay para kay Lianne ngunit lahat nang iyon ay nawala ng isang iglap lang. I planned everything in our better future because I want to give her my everything.
Ano ba naman iyan, Octav? Hanggang ngayon ay siya pa rin ang iniisip mo.
Puro ka Lianne Saness!
I got busy with my masteral degree. While I am taking my Masteral degree, I was already working as an electrical engineer in one of the private company here in Albay. May sideline rin ako sa pagbabanda kaya naman ang nangyayari ay isa akong electrical engineer sa umaga at isang vocalist naman sa gabi.
My bandmates were always singing in one of the bar in Albay, but sometimes we are also joining in some Battle of the Bands.
"Hindi ka na ba mag-gi-girlfriend ulit, Octav?" tanong sa akin ng isa sa mga kabanda ko pero umiling ako.
"Nakakatakot nang i-commit ang sarili sa isang relasyon, bro." I told him and I knew that there was still bitterness with my voice.
Ilang taon naman na ang nangyari at unti-unti na akong nagiging maayos.
"Electrical Engineer ka na Octav at may sideline ka pa sa pagiging vocalist mo. Daig mo pa ang may pinapagatas na bata." ani pa ng gitarista sa banda namin kaya napailing na lang ako.
"Ikaw naman, baka nag-iipon na siya sa susunod niyang magiging girlfriend kasi diretso na sa kasal para wala nang hiwalayan!" ani na naman ulit ng drummer sa banda namin.
I smiled at their thoughts.
Ako? Nag-iipon para sa susunod kong girlfriend?
It was a big no because I am already saving for building my house. Oo, bahay na ang pinag-iipunan ko sa hindi ko malamang dahilan. Dalawa lang naman kaming magkapatid ni Melgie at parehong may trabaho ang Mama at Papa ko kaya wala dapat akong ikabahala.
"Mauna na ako," paalam ko sa mga kabanda ko.
Tinanguan nila ako kaya naman ay kaagad kong kinuha ang aking bag at saka naglakad na paalis ng bar.
Another year has passed and I am now working as a professor in Bicol University College of Engineering. Part time job ulit iyon ngunit hindi pa naman nagsisimula ang klase kaya naman ay nag-gig na muna kami sa Magayon Festival.
"Bro, ang daming magagandang babae." wika ng gitarista sa banda namin kaya napailing na lang ako.
Ayan na naman siya. Puro siya chicks kaya naman wala sa kaniyang tumatagal na babae. Halos isang buwan lang ang tinatagal at kada gig namin yata ay iba-iba ang nagiging babae niya.
"Hindi na ako magtataka kung may mabingwit ka na namang babae galing sa gig na 'to." I voiced out my thoughts.
That made him laughed, "Of course, bro! Heaven na iyon kaya bakit ko pa tatanggihan ang blessing, hindi ba?" tanong niya sa akin kaya mas lalo akong napailing sa kaniya.
We set up our instrument on the stage. May unang banda sa gig na ito at kami ang susunod doon. Nang matapos iyon ay kaagad kaming pumunta sa stage at nag-mic test. On the other hand, my badmates also checked their own instruments.
Napatingin ako sa lugar at marami na ang taong nandoon. Madalas ay mga magkakaibigan ang nasa lugar upang mag-unwind at mag-get together.
"Hello, mic test." I said on the microphone.
May biglang tumili nang magsalita pa lang ako kaya alam kong isa na naman iyon sa fan naming magkakabanda. Hindi naman kami masyadong sikat at wala rin kaming balak magkakaibigan na pumasok bilang recording artist dahil takot kaming pare-pareho sa camera at sa media.
"Good evening, ladies and gentleman." I said and smiled at the people in front of us. "We'll start very soon," I apologized because my bandmates are still having a coversation if what song we will sang for tonight.
Hanggang sa napagpasiyan na lang namin na mag-random na lang kami ng kanta. Mukhang halos lahat naman nang nandito ay mga masasaya kaya halos lahat ay slow-rock ang kinanta namin.
I saw a table near from us, hindi ko alam pero parang nakita ko na ang isa sa mga babae at pamilyar sa akin. They were having fun with her friends. Iisa lang naman ang lalaki sa lamesa nila kaya mukhang magkakaibigan lang sila o kaya naman ay boyfriend niya iyong lalaking nandoon.
Nang matapos ang kanta ay hindi na naman alam namin ang susunod na kakantahin. So as the vocalist of the band, I have decided to invite in one of our audienc to sing with us.
"Sino rito ang magaling kumanta?" I asked while smiling at them.
I thought they were nobody who will volunteer to sing with us but a confident woman raised her hands, "I volunteer myself!" she shouted, so I smiled at him.
Mukhang may tama na rin siya dahil sa alak na kaniyang ininom. That night, I never imagined that the lady who sand with us will be the lady that would make me fall in love again eternally.
Nang sumunod na araw matapos ng gabing iyon ay nagkita muli kaming dalawa ni Savannah. She still have her hang over. Ang ingay niya at panay ang kaniyang reklamo na masakit ang ulo. Kay gandang pagmasdan ang maamo niyang mukha na animo'y hindi siya makakabasag ng pinggan.
I also asked for her cellphone number and that was the start when I started to know more about her. Nalaman kong nasa Visayas ang mga magulang niya kaya naman ay nakikitira siya sa kaniyang Tita rito sa Bicol.
"Mukhang napapangiti ka na sa ka-text mo, Kuya ha?" may mapanglokong ngiti sa akin si Melgie kaya naman ay sinamaan ko siya ng aking tingin.
"Shut up or I will broke your bones," pagbabanta ko sa kaniya.
Natawa na lang siya sa sinabu ko at hindi pa rin tumigil sa pang-aalaska sa akin. But the day has passed but I wasn't receiving any replies from her. Hindi ko rin alam kung may facebook ba siya at hindi rin naman ako mahilig gumamit ng facebook dahil masyadong toxic minsan. It was just time consuming, I guess.
Kaya naman nang makita ko ulit siya sa mall ay kaagad kong inagaw ang atensyon niya. I saw that she was handling engineering books.
"Ano iyan?" tanong ko sa kaniya kaya naman ay umirap siya sa akin.
"Panggatong," she sarcastically answered.
That made me chuckled out of nowhere. Ang bilis naman niya pala talagang mapikon kahit hindi siya lasing. Akala ko kasi ay tuwing lasing lang siya ganito.
"Ang mahal naman ng papel na panggatong mo," I said while chuckling. "Big time ka nga," I mocked her.
"P'wede ring panampal, Octav. Do you want me to try it on your face?" she glared at me.
"Off topic," I said and looked at the bookshelf beside me. "College ka na hindi ba?" tanong ko kaya siya ay tumango.
That day, I knew that she was a mechanical engineering because I checked the master list of my class in first year college under my name. Hindi ko na lang sa kaniya sinabi na isa ako sa mga magiging professor niya dahil gusto kong malaman niya mismo sa unang araw ng klase.
"Hindi ka ba sasama sa gig namin bukas?" tanong sa akin ng drummer namin pero umiling ako.
"May klase ako sa gabi, bro. I can't come, sorry." I told them.
Kaya ganoon na ang nangyari sa mga susunod araw. Hindi na rin ako makapag-sideline madalas sa aming banda dahil kahit gabi ay may inaasikaso ako. I was also regularly going to gym every weekends to maintain my body built because I need it when I unergone training.
"Hey!" asik sa akin ni Savannah nang isang araw ay muli ko siyang hinatak papunta sa CR ng mga lalaki para roon kami mag-usap.
It was the only place which was safe for us to talk in other things like in our private life. Ayaw naming pareho na malaman ng ibang estudyante na kilala na namin ang isa't isa ilang buwan ang nakalilipas.
"Ano na naman bang problema mo?" inis niyang tanong sa akin.
Napahinga ako nang maluwag at tiningnan siya sa kaniyang mga mata, "I just want to ask if you're doing fine?" hindi ko siguradong tanong sa kaniya.
"What?" hindi niya makapaniwalang tanong sa akin. "Really, Octav, I mean Sir Octav? Hindi ba p'wedeng tanungin mo na lang kaming buong klase nang ganiyan dahil sasagot lang din naman ako? Why do you have to snapped me here into the boys' bathroon?" inis niyang tugon sa akin.
"So, are you doing fine?" I asked again and ignored her sentiments.
"Yes," he said without expression in his eyes. "Now, can you check outside if there was no other person? Para makalabas na ako," aniya kaya iyon nga ang ginawa ko.
I checked first outside if there was and good thing because there was no one. Nang makalabas siya ay inirapan niya pa muna ako bago niya ako talikuran.
And I know you're wondering why she was always pissed off. Well, dahil lang naman iyon sa libro na nasa bahay pa rin ngayon. Sinabi ko kasi sa kaniya na kuhanin niya na lang sa bahay mismo dahil doon ay mas safe kaming dalawa.
And the day I brought her into our house, kaagad siyang in-intertain ni Melgie. He was asking a lot of questions to Savannah and that was making me mad.
Ngunit mas nagulat ako nang tanungin sa akin ni Papa kung ano ang pangalan ni Savannah. "Savannah Caroline Teodoro," I answered.
Nagulat si Papa sa aking sinagot at batid sa kaniyang mukha na parang kilala niya si Savannah. "She's one of the patient in our hospital. Nabanggit siya sa akin ni Doctor Lee," he said.
That made my brows furrowed.
"Ano raw ba ang kalagayan ni Savannah?" tanong ko kay Papa.
"If I'm not mistaken, she was raped by her step father in Visayas and recently when she transferred in her high school days here in Bicol, muntik na rin siyang ma-rape ng kaniyang kaklase." Papa explained.
Sa sinabing iyon ni Papa ay nakaramdam ako ng galit sa taong nanakit kay Sav. Hindi ko akalain na ganoon pala ang naranasan niya sa buhay. That was... That was very cruel.
Huminga na lang ako nang malalim at sa susunod na linggo ay may klase muli ako sa block nila Savannah. I hate to admit to myself that I was starting to attracted to her.
I mean, her innonence and her angelic face made it all sense. Pero alam kong hindi kami p'wede kaya naman nang umamin siya sa akin na may gusto siya sa akin ay nagsinungaling ako. At sa mga oras na sinabi ko iyon ay nakararamdam ako ng selos sa tuwing nakikita kong nagiging malapit sila ni Jim. I knew Jim liked her because of his acts.
Madali lang naman mabasa ang akto ni Jim dahil ganoon madalas ang ginagawa ng mga lalaking may gusto sa babae.
"May iba ka na bang nagugustuhan?" I asked her while I'm driving.
Hindi ako makatingin nang diretso sa kaniya dahil pakiramdam ko ay niloko ko na lang ang sarili ko. I want her. I liked her and I am starting to fall for her.
"You're destructing me by your stares. Stop it, Sav." I said in a monotonous voice. "Do you like your classmate now? Si Jim?" tanong ko sa kaniya ngunit tanong din ang sinagot niya sa akin.
"What do you care if I like him?"
"I'm getting jealous, Sav. Tama na ang pagpapanggap na may gusto ka sa kaniya. Stop your acting," I seriously told her.
Napatawa siya sa sinabi ko kaya nangunot ang noo ko. Ano ang nakakatawa sa sinabi ko?
Okay, then. Sabihin niya nang nahihibang ako pero siya ang pangalawang babaeng kinahibangan ko nang ganito. I didn't expected that I'll be falling in love again to a woman not until she came into my life.
"Don't laugh at me, Savannah Caroline." I glared at her that made her stop from laughing.
At doon ko napagtanto na mahal ko na nga siya. Ngunit ang akala ko na maayos na ang aming samahan ay magkakaroob pa rin pala ng problema. She doesn't want other people to see us dating, even with Jim who was her close blockmate. Jim even talked to me because she really liked Savannah.
"What do you need, Jim?" tanong ko sa kaniya.
Pauwi pa lang ako galing sa last na klase ko ngayong araw. I didn't expected him to have a conversation with me right now. Wala naman kasi kaming usapan.
"I want to talk to you, S-Sir." kabado niyang saad kaya kahit na pagod ako ay tumango ako sa kaniya.
"May malapit na café rito," wika ko pero umiling siya at pinigilan ako.
"No, Sir. This won't take long. I just want to clear things with you and Savannah." aniya.
Nagulat ako sa pagkabanggit niya ng pangalan ni Savannah. Wala kaming ibang sinabihan tungkol sa panliligaw ko kay Savannah kaya ano ang alam nitong si Jim? Savannah's friend only knows about this.
"Alam ko kung ano ang mayroon sa inyo ni Sav. Bawal ang relasyon ninyong dalawa sa mata ng batas at ng maraming tao," he seriously said.
Napatango ako sa kaniya at hindi alam kung ano ang gusto niyang ipahiwatig sa akin, "Sav and I knows that too, that's why we are daring secretly." I said calmly.
"Mahal ko na si Savannah, Sir. Hulog na hulog na ang puso ko sa kaniya at hindi ko alam kung paano ako aahon mula sa pagkakahulog. But then, s-she loves you," he said.
Tumataas-baba rin ang kaniyang dibdib at alam kong masakit iyon para sa kaniya.
We are both in love with one woman.
I composed myself hearing those words from him. I mean, I already know that he likes the girl I love, but hearing those words directly from him made my heart mad.
"I already said this to Savannah Coroline Teodoro, Jimrey. And to clear things with you, I am willing to sacrifice my lisence with my love to Savannah."
I fell in love with her deeply that I am willing to sacrfice everything I have including my teacher lisence. Handa akong ibigay iyon sa kinauukulan at pumasok sa ibang trabaho para hindi na siya mangamba. And that what happened.
Umalis ako sa pagiging professor ko sa College of Engineering dahil iyon naman talaga ang nasa plano ko. It was just a one year and a half year work experience and it was a blissful for me.
"Mukhang inspired ka talaga masyado sa training natin ah," wika ng isa sa mga nagti-training sa field namin.
Nginitian ko lang siya saka bumalik ang atensyon ko sa kausap ko sa text message. Of course, it was Savannah.
"Kumakain ka ba riyan nang tama sa oras?" balisa niyang tanong kaya napangiti ako sa kaniya.
Ayan na naman siya sa pagiging nanay sa akin. Mukha akong anak niya sa ibang bansa na nag OFW kaya naman ay labis ang pangamba niya.
"Of course, mahal. Kumakain ako nang tama sa oras. Minsan nga ay kahit hindi oras ng pagkain dito ay kumakain ako. I'm alright, okay? Don't stress yourself too much on thinking about me," wika ko sa kaniya ngunit sumimangot lang ang babaeng mahal ko.
"Miss na kita, mahal." malambing niyang wika at saka huminga nang malalim.
"I miss you too, baby. Wala ka bang pasok ngayon?" tanong ko sa kaniya at umiling naman siya. "Kung may hindi ka ma-gets sa lesson n'yo ay i-message mo lang sa akin. I can free my time for you," I said and smiled at her.
Ganoon ang naging set-up namin sa ilang buwan hanggang sa i-message ako nila Haisely na malapit na pala ang kaniyang birthday. Oo nga pala, ilang buwan na kaming magkakilala ni Savannah at nililigawan ko na nga siya ngunit hindi ko pa rin alam kung kailan ang kaniyang kaarawan.
How could I forget to ask her that?
Damn! Mabuti na lang at nabanggit iyon ni Haisely sa akin.
They are planning to surprise Savannah and that includes me being there on the day of Savannah's birthday. Kinausap ko na ang instructor namin sa training na uuwi muna ako saglit kahit ilang oras lang ang manatili ako sa Bicol, for Savannah's birthday celebration.
"Sigurado ka ba, Octav? Kasi kung hindi ka naman makakauwi ay p'wede namang mag-video ka na lang at saka namin ipapanood sa kaniya." Haisely said in worried voice.
Umiling ako sa kaniya at ngumiti. Kasama pa niya si Ralph, Ken at Azi na pinsan ko.
"No, I'll go home on her special day, Haisely. Paniguradong magtatampo iyon kung wala ako sa tabi niya sa kaniyang birthday," pangungumbinsi ko kaya tumango siya sa akin.
Nang araw na mismo ng birthday ni Savannah ako umuwi dahil iyon ang napagkasunduan namin ng instructor namin sa training. I am very excited to see her personally again. I am excited to feel her touch again and to be between her hands hugging me.
"Happy birthday, mahal." I sweetly said and kissed her forehead.
Ngunit imbes na ngumiti siya sa akin ay sinimangutan niya ako kaya natawa ako.
"What?" natatawa kong tanong.
"Hindi mo sinasagot ang mga tawag ko noong nakaraang araw dahil para ba rito o may iba ka nang babae roon?" tanong niya sa akin kaya mas lalo akong natawa.
Iba talaga siya mag-isip.
Alam ko namang may tiwala siya sa akin at naiisip niya lang ang mga ganoong bagay dahil sa sobra niyang paranoid. Well, girls will be girls. Masyado silang mag-isip at minsan ay lahat ng instinct nila ay totoo.
But I'm completely different from other giys because I won't cheat on my girl. Never in my dreams having an affair while I am dealing with the girl I love.
"It was my plan, Sav." ani ko at natawa dahil ganoon pa rin ang kaniyang itsura. "Nakakasawa na rin ang palagi tayong nag-uusap sa cellphone kaya mas gusto kong huwag na muna tayong mag-usap samantala."
"What?! Nagsasawa ka nang kausap ako?!" giit niya kaya naman ay napakamot ako sa aking ulo.
Wrong words, Octav!
"Baby, I mean, magkikita rin naman tayo ngayon kaya gusto ko munang magpa-miss sa 'yo. Alam ko naman kasing parang wala nang thrill kapag nag-uusap pa rin tayo," kamot-ulo kong paliwanag sa kaniya.
"Tsk," giit niya pa.
Kaya hinigit ko na lang ang kaniyang baywang at saka kami sumayaw muli kahit walang tugtog sa loob ng kwarto.
"Kiss me, Octav." wika niya nang tumigil ako sa paghalik sa kaniya na labis na pinagtaka ko.
Noong unang magagawa sana namin ang ganitong bagay ay umiyak siya. She confessed the things that she couldn't tell anyone to me.
"Don't push me into my limits, Sav. Baka hindi ka na datnan ng ilang buwan pagkatapos nito," wika ko at saka tiningnan siya nang mariin.
Umiling siya at hinigit ang batok ko saka niya ako hinalikan.
"Hindi ako mabubuntis," she said between our kisses.
But the thing that she said night was a scam for me. Kaya siya sa akin nakipaghiwalay noon dahil takot siyang iwan ko ang pagbabarko at manatili na lang sa tabi nila.
Ralph even texted me that Savannah was pregnant. Nasa bahay na ako noon at nasa Bicol na muna pansamantala at si Savannah naman ay pumapasok pa rin kahit siya ay buntis.
"Wala akong magagawa Ralph kung ayaw ng kaibigan n'yo na panagutan ko ang bata," wika ko kaya naman ay nakatanggap ako ng suntok mula kay Ralph.
He was looking at me with his angry eyes. Alam kong bobo na ako sa pagkakataong ito dahil hindi ko kayang ipaglaban ang sarili ko kay Savannah.
But I trust her that's why I agree with her decision not telling me the truth.
"Gago ka ba?! Nabuntis mo ang kaibigan namin pagkatapos ay 'yan ang matatanggap namin mula sa iyo? Duwag kang hayop ka!" galit niyang sigaw sa akin.
Kinwelyuhan niya pa ako pero hindi na ako gumalaw at gumanti ng suntok sa kaniya. Iniwan niya ako doon sa isang eleganteng restaurant na kakaunti lang ang tao. Nakatingin na rin sa amin ang ibang tao kaya naman ilang segundo mula nang umalis si Ralph ay umalis na rin ako.
Hanggang sa dumating ang oras na sasampa na ako sa barko ay hindi ko na kinausap si Savannah. She was already planning to continue her pregnancy in Visayas. Wala akong kaalam-alam sa kalagayan niya hanggang sa nag-send ako ng mensahe kay Ralph na magpapadala ako buwan-buwan sa mag-ina ko.
"Nakuha mo na ba ang ten thousand na pinadala ko para sa kanila?" I asked Ralph.
"Oo na, malapit nang manganak si Savannah." he said that made my heart fluttered.
Malayo man ako sa kanilang dalawa ay masaya ako sa balitang iyon ni Ralph. I am very thankful for him because he said the truth to me. Kaya naman habang nasa malayo ako sa kanila Sav ay pinagsikapan kong makaipon ng pera para makaipon na ako para sa kasal naming dalawa.
But it was too difficult for me to have a chance to talk to her.
"Hindi mo pa kakausapin si Savannah? Nasa malapit naman na sila ha?" tanong sa akin ni Ralph pero umiling ako.
Nasa park kaming pare-pareho dahil pinasyal ni Savannah ang anak naming dalawa. But I couldn't go near them because tomorrow is my flight going to Manila again. Nagmimistula akong stalker dahil naka-sumbrero pa ako, naka-itim na t-shirt at naka itim rin na pants.
Seeing them a far, happy and enjoying together is enough for me right now. Hindi pa ako handa sa kung ano ang p'wedeng magiging reaksyon ni Savannah sakaling malaman niya na nagpapadala ako sa kanila buwan-buwan ngunit binibilin ko lang kay Ralph.
Well, Melgie knows about Savannah and Sabrina too. Inutusan ko na rin siyang tingnan ang mag-ina ko sa malayo kaya minsan ay nag-iinit ang ulo sa akin ng kapatid ko.
"Why don't you go near them and tell her that you know everything, Kuya? Nakakapagod maging stalker ng mag-ina mo," wika niya sa akin kaya natawa na lang ako.
"Don't worry, Melgie. Magpapakita na ako mamaya sa mag-ina ko," I said and left him on the sala.
***
"Nandito ka na pala sa Bicol, bakit hindi mo man lang ako sinabihan?" asik sa akin ni Ralph.
Nasa park kami ngayon, kasama na si Sabrina at Kennedy. Haisely grabbed Savannah away from me. Alam kong nabigla ko siya pero ito na ako at handa na akong sabihin sa kanila. Hahanap na lang ako ng magandang timing, kapag maayos na muli kaming dalawa ni Sav.
I am slowly getting into it.
"I'm sorry, I didn't tell you." ani ko sa kaniya at saka hinawakan ang kamay ng anak ko.
Umuwi na rin ako noong gabing iyon nang hindi nagpapaalam kay Sav. So the next day, I pretended that I am going to buy something for my daughter.
And to clear with you, the girl I was that night was my friend. Nakasanayan niya lang talagang tinatawag akong Babe kaya ganoon pero si Savannah pa rin ang mahal ko. And I knew that the moment Savannah heard those words from my friend, she will definitely think that she is now the girl I love.
"What I mean is, will this dress suits Sabrina?" sambit ko kaya napakurap ang kaniyang mga mata.
Gusto kong matawa sa kaniyang itsura dahil alam kong iniisip niya ngang may anak na talaga ako at ang ina ay ang kaibigan ko.
"I mean, magkapareho kasi sila ng size at skin complexion ng anak ko." I lied.
Of course, I'm going to buy this dress for Sabrina Reginald.
That day, gustong-gusto ko nang sabihin sa kaniya ang totoo dahil nakakasawa nang pagmasdan sila sa malayo. She distanced herself from me and it was painful for me.
Kaya nang malaman ko kay Sabrina na nag-take si Sav ng board exam. I waited for it until midnight and searched for her name on the list of those who passed the exam.
"Gising ka pa pala?" tanong sa akin ni Melgie nang buksan niya ang pinto ngunit hindi ko na siya tiningnan.
I was busy scrolling on the list until it reached on the T-surnames.
"Mechanical Engineering Board Exam?" tanong ni Melgie ngunit hindi ko pa rin siya sinagot.
"Teodoro, Teodoro... Teodoro..." I continued whsipering her surname.
Daig ko pa ang tatay na tinitingnan kung pasado ba ang anak ko. Kaya naman nang makita ko ang buo niyang pangalan na nandoon ay napangiti ako. But at the same time, tears immediately flow down on my face.
"Woah!" mangahang sambit ni Melgie nang tingnan niya rin ang screen ng laptop ko. "Engineer na si Ate Savannah," he said and hugged me.
He even tapped my shoulder.
"Engineer na rin ang mapapangasawa mo, Kuya!" sambit niya at batid kong masaya rin siya.
Kaya naman excited ako kinabukasan na puntahan siya mismo sa kanilang bahay. I brought foods from us. Wala pa naman sa plano ko ang sabihin sa kaniya ang totoo na alam kong may anak kaming dalawa pero narinig niya na.
"Y-You k-know everything?" she innocently asked us.
Gulat ang mga kasama ko dito sa labas. Napahinga ako nang malalim at saka akmang lalapitan siya ngunit umiling siya at pinigilan ako.
"Yes, Sav. I know everything from the very beginning. Alam ko ang lahat. Alam kong may anak tayong dalawa at iyon ay si Sabrina Reginald." I explained but she shook her head and I can see disappointment in her eyes.
Gusto ko siyang yakapin at aluin dahil alam kong mabigat iyon sa pakiramdam niya pero wala akong magagawa. I lied to her and I must face my consequence.
"All these years, you know everything including Sabrina that she was your daughter?" tanong niya at nanginginig din ang kaniyang boses.
"Yes, S-Sav. I'm s-sorry, I lied. I'm sorry..." I said and begged for her but she continuously shook her head.
"Bakit hindi mo sa akin sinabi kaagad? Octav, ang h-hirap mamuhay nang may anak at wala ang ama niya. Naghirap akong alagaan ang anak ko pagkatapos ay malalaman kong alam mo naman pala?" hindi niya makapaniwalang litanya sa akin. "Tangina! Tiniis ko ang lahat kasi ang akala ko ay iiwan mo ang pagbabarko mo. P-Pagkatapos ay malalaman ko lang na alam mo naman pala ang lahat. You knew everything and I was like a fool." sambit niya at saka tuloy-tuloy na pumapatak ang kaniyang luha.
Niyakap ko siya nang mahigpit, nagpupumiglas siya sa akin pero hindi ko na hinayaang makawala pa siya sa akin. Sapat na ang isang beses na ipagtabuyan niya ako oras nang malaman niyang nagbunga ang gabong iyon.
"Babawi ako, Sav. Babawi ako sa mga panahong sinayang ko na dapat ay magkasama tayong pamilya."
***
❤️ EPILOGUE NEXT! ❤️