Savannah's POV
I scrutinized myself for years. It was really hard for me to fix myself because I got so many painful experience from the people I trusted and was closest to me. Marami nang beses akong sinubok ng panahon.
Marami nang beses akong binalak na kitilin ang sarili kong buhay dahil napakasakit lahat ng pinagdaanan ko sa buhay. I got trauma from my step father that I didn't thought it will be healed. Akala ko ay pang habang buhay na akong gagambalain sa mga pangyayaring iyon.
But then, when I flew here in Bicol and live differently from the way I used to be, I learned that life was indeed cruel. Could you imagine that in my first day of school here, muntik na akong magalaw kaya naman ay bumalik at mas lumala pa ang trauma na mayroon ko.
Ang mga araw ay kay bilis na lumipas ngunit ang pagmamahal ko sa iisang tao ay wala pa ring kupas.
"I know everything, Sav. Kaya sana ay mapatawad mo ako sa pagsisinungaling ko at pagtago mula sa inyong dalawa ng anak natin," he gently said.
He hugged me tightly as my tears are flowing down on my face. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman. Ang gulo-gulo ng utak ko at hindi maatim kung tama ba ang mga narinig ko sa kaniya.
Alam niya ang lahat na inaakala kong ako ang dapat may sabihin sa kaniya. I was wrong all along! Kaya ba ganoon na lang si Ralph kung magbigay ng pera sa akin?
Kaya ba sa tuwing magkakasama ay palaging nakahanda ang cellphone niya para kuhanan kami ng picture o kaya naman ng video. Ralph was constantly sending updates on Octav.
"B-Bakit?" lumuluhang tanong ko. "Bakit ngayon mo lang 'yan sinasabi?" nangangaralgal kong tanong sa kaniya.
Oo, alam kong may kasalanan din ako dahil itinago ko sa kaniya ang katotohanan na may anak na kaming dalawa. I even broke up with him right after I knew that I was pregnant. Pero nakakatampo...
Nakakatampo kasi limang taon kami ni Sabrina na magkasama. Kaming dalawa lang at mag-isa kong tinaguyod ang pagpapalaki kay Sabrina.
"H-Hindi ko rin alam, S-Sav." aniya at saka umiwas ng tingin. "S-Siguro ay takot ako at hindi pa talaga ako handa, and I am still fixing myself for all those years." he explained but I can't feel anything.
"The day that you told me you're cheating on me, I didn't believe you because I know you can't lie. Pero hinayaan kita kasi ikaw na ang bumitaw sa relasyon nating dalawa. Umiyak ako ng mga oras na sinabi mong makikipaghiwalay ka sa akin kasi ayos pa naman tayong dalawa no'n. I'm s-sorry..." dagdag niya pa at ramdam ko ang mga titig niya sa aking hindi ko masuklian.
Hindi ko na alam. Gulong-gulo na ako at ang dami kong nalaman ngayon. Dahil sa pagsisinungaling niya ay hindi ko na alam kung lahat ba na iyon ay totoo.
Yeah, I still have t-trust issues but there was still part of me believing him.
***
"Ano na ngayon ang plano mo kay Octav?" tanong sa akin ni Haisely ngunit pinagkibit-balikatan ko lang siya.
"The same answer you got from me last week," I told her and forced a smile. "Anyways, kumusta ang pagpe-prepare ninyong dalawa ni Azi sa kasal?" I diverted the topic.
I don't want the topic she opened because I until now, I don't know what will I do. Octav and I are still talking to each other but we're still not talking to it seriously. Bihira lang naman kami magsama kaya hindi talaga kami nakakapag-usap nang maayos.
I am also preparing on my application on where is Haisely is working. Iyong kompanya kasing pinagtatrabahuhan nila ay nagha-hiring ng Mechanical Engineer. And since I am already Registered Mechanical Engineer, that was my first company to apply.
Speaking of me being Registered Mechanical Engineer, hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala. It was still fresh in my mind the moment I read my name on the list of passers. Magkakaroon din ng oath taking sa susunod na buwan at ngayon naman ay inaasikaso ko pa rin ang lisensya ko kaya medyo natatagalan ako sa pag-apply.
"Nakaka-stress! Kaya kung ako sa 'yo ay huwag ka nang magpakasal," aniya sa akin kaya inirapan ko siya.
"Paanong ikakasal? Eh wala nga akong boyfriend," I told her and rolled my eyes.
"Wala raw boyfriend pero may anak na?" Ken moched me. "You should date anyone if you don't love Octav anymore for pete's sake, Engineer Savannah Caroline Teodoro! Tumatanda na ang anak mo," asik niya pa kaya sinagot ko na lang siya ng malalim kong hininga.
Wala akong balak mag-boyfriend dahil nakakatakot na baka maging iba ang pakikitungo kay Sabrina. Ayaw ko namang mangyari ang nangyari sa akin noon sa anak ko ngayon.
Not again and will never be.
"No," I simply said and simp on my coffee. "If I'll date anyone in this world full of no consistency and assurance, I better raise my daughter alone but with the support of her father." I told them and put back the cup of coffee on the center table.
"Nagawa niya naman noon na suportahan ang anak niya kahit naka sampa siya sa barko nang hindi ko alam. Ano pa ngayon na alam ko na hindi ba?" I added and looked at them intently. "One thing, I am not yet telling Sabrina that Octav was his father."
"Then, let us tell her already."
Napatingin ako sa nagsalita at laking gulat ko na siya pala talaga iyon. Umirap ako sa kaniya at saka uminom muli sa aking kape dahil hindi na naman makapali ang buo kong sistema sa presensya niya.
Nandito kami ngayon sa bahay nila Haisely kaya nakakagulat na nandito rin siya.
"Oh fuck!" I stuttered when he sat on my sofa and he whispered something on my ears.
"Good morning, babe." he whispered.
I felt his breath on my neck and it was...
Damn!
Pakiramdam ko tuloy ay uminit ang pisngi ko nang dahil sa kaniya! Bwesit talaga siya!
Inilayo ko sa kaniya ang katawan ko dahil kami lang naman ang nandito sa sofang mahaba dahil si Kennedy at Haisely ay nasa single sofa. Ngunit usog naman siya nang usog hanggang sa makarating ako sa pinakadulo ng inuupuan naming dalawa.
"Walang boyfriend pero kung makalapit siya sa leeg mo ay halos kagatin ka na niya?" panunuya sa akin ni Kennedy kaya umirap ako sa kawalan.
"Where's my another baby love?" tanong sa akin ni Octav ngunit hindi ko siya sinagot.
"Gamitin mo ang mata mo at hindi ang bibig. Isipin mo na rin minsan ang utak mo," I mocked him and stood up because I was already finished drinking my coffee.
Natawa naman ang dalawa kong kaibigan dahil sa tinuran ko kaya sinundan nila ako sa kusina dahil tapos na rin naman na sila. Nasa taas si Sabrina at kalaro ang anak ni Suzzane na si Benj kaya malaya kaming nakakapag-usap-usap.
"Iba na talaga ang linyahan ng mga ina." Ken said and smiled at me playfully. Pakatapos niya akong bigyan ng makahulugang ngiti ay tumingin naman siya kay Haisely. "Can't wait on you too," she said and caressed Haisely's tummy.
Malaki na rin naman ang tiyan ni Haisely at medyo halata na rin na buntis niya siya hindi katulad ng dati. And to tell you, kaya kami nandito sa bahay nila Haisely dahil may Bridal shower daw na magaganap.
Hindi nga pala exactly sa bahay nila Haisely kung hindi ay sa mansyon nila Azi. Well, you know Azi, he can't let her pregnant fiancé to get out of the mansion. Lalo na at maselan din siyang magbuntis. Kaya ang mangyayari ay dito na lang din gaganapin ang Bridal Shower. On the other hand, Azi's venue ng Bridal Shower or whatever you call that will be held in a rented bar.
"Sa 'yo rin," pagbalik sa kaniyang sambit ni Haisely kaya umiling kaagad siya.
"No!" giit niya at akalain mong kung makasigaw nga talaga siya ay ayaw niya. "Mag-hunos dili ka, Haisely. I don't want to be a mother..." she said and shook her head multiple times.
"Kung makapag- 'No!' ka naman ay over reacting masyado!" asik sa kaniya ni Haisely.
"I mean, I don't want to be a mother yet... Not yet... Not tomorrow, not next month and not this year or next year." she said and quoted the words she said using his fingers.
"Diring-diri ka naman masyado kung maka-No ka. Baka ikaw pa ang may pinakamaraming anak sa ating tatlo ah," wika ko sa kaniya kaya umiling na naman siya.
"That will never happen," ani Kennedy at saka inirapan kaming dalawa ni Haisely.
Matapos naming mag-diskusyon at mang-chismis ng kung anu-ano ay inayos na rin namin ang bahay nila Haisely. Malaki naman ang bakuran nila Azi kaya naman doon na lang naming sinet-up nila Ken ang venue. Haisely couldn't join us preparing her Bridal shower kaya naman ay umalis na lang siya roon.
I told her that the outcome should be a surprise for her even though she has an idea about this. Paano namin maisesekreto sa kaniya kung ayaw naman ni Azi na umalis si Haisely sa mansion nila.
Such a proctive partner, tsk.
"Ibaba-baba mo ang hinahawakan mo, Ate Savannah." ani Suzzane kaya sinunod ko siya at tiningnan ang maliit na tarpaulin. "Okay na po," she said so I got down from the chair as I examine the small tarpaulin attached unto the wall.
"Lobo na lang ang need," Ken said, so I nodded.
Kaya naman iyon na ang ginawa namin dito sa venue. Pinalobo na namin ang lahat ng balloons at saka inilagay iyon sa dingding at sa pader. Some of Haisely's friends also helped us in fixing the venue. Iyong mga ka-close niya lang naman sa trabaho at ang iba ay ang mga naging kaibigan noong High school at college.
At dahil dakilang may pagkabaliw si Kennedy, she was the one who ordered cake.
And guess what?
Siya ang nagpa design ng cake na hugis private part ng lalaki. Ang laki pa naman ng cake kaya natatawa na lang kaming lahat sa ginawa niya.
Puro kalokohan ang nasa isip!
"Nasaan ka na?" rinig kong tanong ni Kennedy na may kausap sa kaniyang cellphone. "Bilisan mo! Your bridal shower will be the best memories of yours!" aniya at saka natawa pa.
Napailing na lang ako sa kaniya dahil ang exciting na sinasabi niya lang naman ay ang cake na pinagawa niya. Alas sais na ng gabi kaya naman ay nag-ayos na rin kami nila Kennedy at pumunta sa sari-sariling pwesto dahil parating na si Haisely.
"Surprise!" sabay-sabay naming sabi nila Ken at saka lumapit na kay Haisely.
"Kung makasigaw ng surprise, akala mo naman ay hindi ko alam eh 'no?" natatawa niyang sabi kaya naman kaagad siyang sinupalpal ni Ken.
"Over protective naman kasi ang future hubby mo! Hindi tuloy kami makapagdiskarte at i-surprise ka!" angal ni Ken sa kaniya.
Nilibot ni Haisely ang kaniyang paningin sa venue na kami ang may gawa nila Ken. And when he reached and saw the cake designed by Kennedy Rauen, she immediately laughed.
"What the fuck?!" natatawa niyang tanong kaya kaagad kong itinuro si Ken.
"Siya ang may pakana, sino pa ba?" natatawa kong sabi kaya napailing na lang si Haisely.
"Kung maka- 'What the fuck?!' ka naman diyan! Akala mo ay virgin pa rin!" asik sa kaniya ni Ken kaya natawa kaming lahat.
Mabuti na lang talaga at wala rito ang mga bata! Bwesit na Kennedy!
"Buntis ka na, Haisely kaya 'wag ka nang magpaka-inosente, ano!" dagdag niya pa kaya napuno ng tawanan ang lugar.
After we talked about the cake designed by Kennedy, the party started. Tonight was full of laughters and our eyes also cried because one of our best friends is going to be married. Akalain mong sa pinagdaanan nilang dalawa ni Azi, sa wakas ay ikakasal din naman sila.
I couldn't believe that this day would really come that we are going to build our own family. Dito ka mapapasabi na ang dali ng panahon at parang gusto mong balik-balikan ang mga oras na wala pa kayong asawa na magkakaibigan dahil unti-unti nang nagiging busy ang lahat.
Unti-unti nang nagkakaroon ng sari-sariling pamilya at kakaunti na lang ang oras na p'wedeng ilaan para sa amin.
***
"Damn, baby. You're all wasted!" rinig kong reklamo ni Octav kaya inirapan ko siya.
The Bridal Shower was already done and I couldn't believe that this man is in front of me. Tinatanong ko tuloy ang sarili ko kung tinawagan ko siya para sunduin kami. Pinauwi ko na rin kasi si Sabrina at si Trisha kaninang alas tres ng hapon.
"Why are you here?" I intently asked him.
"Because you couldn't go home alone," he answered.
That made me rolled my eyes on him.
"Come on, mahal. Let's go home," dagdag niya pa.
Hindi ako gumalaw sa kinauupuan ko at saka tinitigan ang pag-aasikaso niya sa akin. My friends are also wasted and they were picked up by their boyfriends.
I stared at Octav as he wiped my body with wet wipes and also fixex my hair at the back.
"Mahal mo ba talaga ako?"
Mga salitang lumabas sa bibig ko habang tinititigan ang mukha niya. Hiyang-hiya na ako sa sarili ko dahil sa kaniya naman pala talaga galing ang mga perang pinaggagastos ni Ralph sa amin.
"Of course, that's why I am here to pick you up." he said in a baritone voice. "Stop staring at me, mahal." he uttered but I didn't stop looking at his handsome face.
A flashback suddenly came into my mind. The flashbacks on how our love story started and get deeper.
"Damn! My Professor is in front of me looking so handsome and I couldn't stop myself from staring at him," I whispered as I roamed my eyes on his whole body.
"Stop it, mahal." he said but I didn't stop and still stared at him.
"When will you stop courting me again, Octav?" tanong ko sa kaniya kaya tumigil siya sa kaniyang ginagawa at hinarap ako.
"Either when I finally got your yes or I'll never stop until I die," he handsomely said that made my heart beats faster.
"Lasing ka yata," ani ko at saka tumayo na dahil nakakaramdam ako ng kilig.
Natawa siya sa tinuran ko at saka niyakap ako habang ako ay nakatalikod sa kaniya, "I still love and will forever love you, Sav. Hinding-hindi ako magsasawa na ligawan ka," he whispered on my ears.
I can feel his breath at my back and I can't control my heart from beating faster. "Let's go home," I told him and looked at him.
Nang bumaling ako sa kaniya ay saktong nakatingin siya sa akin kaya kaunting pulgada na lang ay maglalapit na ang aming mga labi. He stared at me as if I am the most beautiful woman he met in this world full of almost perfect woman.
Iniwas ko ang tingin ko mula sa kaniya ngunit huli na ng gawin ko iyon dahil siya na ang gumawa ng paraan para paglapitin ang aming mga labi. It was a mocked kiss but as the seconds go while our lips are kissing, he wanted more from it.
I kissed him back and wanted for more also. "Octav, we are in Haisely's place." I whispered between our kisses but he didn't stop.
He suck and tasted every corner of my mouth. It was almost five minutes when we did it and I couldn't lie on myself that I miss that feeling. I feel butterflies on my tummy when we did it.
"Damn, mahal. Ang tamis mo pa rin," wika niya kaya napingiti ako kahit na hindi naman yata dapat.
Umuwi rin kami pagkatapos sa bahay na nirerentahan namin nila Mama. "You can sleep here," I told him while my eyes are half-closed already.
"Okay," aniya at kahit na hindi sa akin klarado ang gimagawa niya ay alam kong tinanggal niya kaagad ang kaniyang sapatos at pants na suot.
"Damn, that was still big." I said out of nowhere.
Ramdam ko kaagad ang pagpula ng aking pisngi dahil sa sinabi ko.
Tangina, Savannah Caroline!
Sa lahat ng p'wede kong sabihin ay iyon pa talaga?! Bwesit na bunganga ko talaga minsan!
Tumalikod tuloy ako mula sa kaniya. Narinig ko pa ang kaniyang tawa at siguradong tuwang-tuwa siya dahil sa sinabi ko.
He hugged me from behind that made me smile. Kinikilig ako sa hindi malamang dahilan. Alam ko na wala pa naman kami klaradong usapan pero p'wede naman yatang ganito na kaagad? I just can't help my heart beating faster again after so many years of longing from him.
"Sana bukas ay ganito pa rin tayong dalawa," he whispered on my ears before I fell into sleep.
***
"Shit!" I crowled when I opened my eyes but then my head immediately aches.
May kung anong mabigat sa may tiyan ko kaya naman ay gulat ako nang may kamay na nakayakap sa aking baywang. I recalledbthe things that happened last night and there I realized what I did.
What the fuck, Savannah?!
Pinilit kong alisin ang kamay na nakayakap sa akin at saka inikot ang aking sarili para matingnan at masigurong tamang lalaki ang pinatabi ko kagabi. And I am very thankful because it was indeed Octav.
Malay ko ba at guni-guni ko lang iyong kagabi hindi ba?
He slowly opened my eyes and smiled at me, "Good morning, sleepy head."
"Good morning," I said and smiled at him.
***
Hello! I divided the Epilogue into two parts! Enjoy reading as we finished the story!