Ramdam ko ang pag aalala ni Director ngunit dahil sa mga pangamba ay hindi ko maiwasang magduda sa kaniyang ipinapakita. Natural kung tutuusin ang kanyang reaksyon ngunit hindi na ako naniniwala pa. Hindi ko marahil alam ang totoo sa kabila ng pagtutol niyang ipaalam sa akin ang nangyare kay Mom.
Nabawasan lang ng kaunti ang sakit ng hita ko ng matapos gamutin iyon. Natatawa pa ako sa sariling isipin na buti pa ang sugat ay ginamot lang ay nabawasan na ang sakit.Hindi tulad ng sakit sa dibdib ko ay unti unti pang humahapdi dahil sa sunod sunod na pangyayare sa buhay ko. Ilang minuto pa ng mangalay na ako sa kakaupo at nagsimulang maglakad kahit na bagong tahi ang nasa aking hita. Kahit daplis lang ng baril parang kutsilyong humiwa ito sa aking balat. May kalaliman ngunit kaya ko pa namang ilakad kahit may tahi iyon.
"Where are you going?"
Natigilan ako sa mabagal na paglakad ng sumulpot si Roge matapos mawala kanina upang tignan si Calvin. Para siyang nakakatanda naming kapatid dahil sa inaasta niya. Although I don't want to be his sister.
"Upstairs."
Hindi ako mapakali dahil sa mga matang nakatitig sa akin. Kilala ako hindi lang bilang isa sa mga may ari ng hospital ngunit bilang dating intern at abogado na rin. Some people knew about our past.
"You can't walk, Amber."
Ipinilit ko pa ring maglakad kahit nahihirapan at nararamdaman ang kirot sa hita ko. I don't want to act weak in their eyes.
"Hey! what happened?"
Natigilan lang ako sa paglalakad ng hindi ko namalayang nasa harap ko si Hector. I don't know why is he here. He even look at bruise.
"Tabe."
Wala ako sa mood makipag usap kahit na kanino ngayon. I wanted to be alone and think about things. I wanted to go to a safe place while giving myself space.
"Atty. San ka ba pupunta?"
Parang tangang sumunod pa ang dalawa habang pinipilit akong patigilin sa paglalakad.
"Could you please stop following?-"
Naputol ang sasabihin ko ng makaramdam ng sobrang sakit mula sa pagkakatahi.
"I told you. You have to stay there. Let's go."
I have no choice but to follow Rogen. The nurse nearby assists us and checks it. I stay there.
I am not talking, even once. Hector tried to have a conversation with me but, I never did talk to him. He may be known something but, I don't care anymore. I don't need him to tell me what was it. He knew how hard I was doing while being an attorney. He must be know how hard I am doing right now. Kung ano man ang ganap niya kay Adams, mas magandang alam niya din ang gaganapan niya sa panghihimasok sa buhay ko.
Nang subukan kong humiga ay inalalayan pa ako ni Rogen. I think I need a nap. Masyado ng pagod ang utak ko dahil sa pag iisip. Kailangan kong magpahinga bago subukin muling alamin ang lahat sa likod ng nakaraan.
Halos ilang oras din ang naglagi ng magising ako dahil sa ingay sa paligid. Hindi ko na binalak pang magkaroon ng espasyo sa mga kwarto dahil ayoko rin namang maramdaman na isa akong pasyente sa lugar na ito. Sapat na ang itinulog ko kaya naman bumangon na ako ngunit mas lumala pa rin ang sakit sa sariling hita. Masyadong nakakahadlang itong natamo ko dahil sa eksena kanina sa police station.
"You're awake! You can eat now. Your doctor is worried."
It was doctor Wilson who was beside me checking on my vitals, I guess?
"Where is he?"
Hindi ugali ni Rogen na umalis ng hindi ko nalalaman kaya nakapagtataka talagang wala siya ng magising ako. Tumaas lang ang balikat niya upang ipaalam na hindi niya din alam kung saan nagtungo iyon. Tinanggal ko ang nakakabit na suwero sa braso ko bago tumayo. Nakaramdam kase ako ng kaba na may nangyare hindi maganda kaya wala siya rito. Kung naroroon siya kay Calvin ay mas mabuti iyon.
"Saan ang punta mo?"
Tinaasan pa ako ng kilay ni Doc Wilson matapos matanggal ang nakakabit sa braso ko. Nakaramdam pa ako ng kaunting sakit bago tumingin muli sa paligid.
"If you are going to ask me if he is with Calvin, No. He wasn't there."
Pinakiramdaman ko pa ang aking sarili bago tuluyang tumayo at nagsimulang maglakad.
"Bagong tahi ang sugat mo kaya kung ayaw mong ipadoble ko ang tahi niyan huwag mo ng subuking maglakad pa."
This time Doctor Wilson looked is serious.
"I couldn't stay here."
"Do you know, I don't like you. I don't care if you both are siblings. I can't believe na paa mo lang ang napuruhan."
Natigilan ako dahil sa sinabi niya. He really looked serious than the other day. Hindi ko tuloy napigilang tignan siya at pakunutan ng noo.
"Really? Good to know. I won't like you too and even trust you. Hindi ko alam kung saan nanggagaling yang mga sinasabi mo but if I were you, I would distance myself from me. I am dangerous than you think."
Hindi ko na siya pinagsalita pa at naglakad na hanggang makasakay ako sa elevator. I don't even know that woman's name. If he's giving me a special treatment because of her, then it was his choice. Nawala tuloy sa isipan kong hahanapin ko si Rogen. I just decided to go on the rooftop instead of finding him. I am choosing over him for now.
Nang makarating ako sa roof top ay sinalubong ako ng hanging. Madilim na ngunit maliwanag pa rin ang paligid dahil sa napakaraming ilaw. Wala na akong panahon upang magmukmok ngunit heto at lumapit pa ako sa railings bago pinagmasdan ang nasa ibaba.
"Ano ang ginagawa ng isang matalinong binibini sa lugar na ito?"
Magkahalong gulat at kaba ang naramdaman ko ng marinig ang tinig sa isang lalaki. Nang makalingon ako ay hindi ko na naitago ang kunot ng noo pati na rin paunti unting paglitaw ng galit mula sa aking dibdib. I don't why is he here.
'Ang pagkakataon nga naman. Anong ginagawa ng isang importanteng tao sa buong bansa sa lugar na ito?'
"Mukhang hindi mo napaghandaan ang pagpunta ko? Kamusta ang sugat?"
Agadakong napalingon sa paligid upang alamin kung may iba pang tao maliban sa amin. Hindi bullet proof ang katawan ko kapag tinamaan ako ng bala ngayon.
"Don't worry walang balang tatama sa iyo ngayon. I only go here to see your state. I just thought na mababawian ka na ng buhay mula lang sa tama ng baril?" He said while laughing.
Is he think that I am easy to chase?
"I'll kind of appreciate this moment if your Mom is still here."
"Stop fooling around. Tell me, what do you want?"
"Well, just today, I confirmed that you were not my daughter. I'm glad you are not."
"Ayan lang ba ang pinunta mo? Are you afraid that I'll die because of the gun's wound?"
"Right now, I am not afraid or mad because I can see your resemblance with her."
"Stop this shit. Why did you kill her?!"
I tried to walk slowly, trying to breathe properly because of madness.
"Did I? I thought your father did that?"
"Amber!"
I tried to walk faster than the usual to have a closer conversation with him not until some person appeared. Alam ko ng marami sila sa paligid ko pero wala akong pakialam. I need to put this man down!
"I'm going to see you around. Your fiance is here."
I kept walking, but he goes far until a helicopter came.
"Hey!"
Sinubukan ko pa ring habulin siya kahit na nakasakay na siya sa helicopter na iyon. If only I have a gun I should killed him! He is the reason why this things happened!
"Hey! That's enough!"
"No! I need to kill that shit!"
If he goes here to tease me, I think he accomplished that goal.