I took a deep breath and opened the classroom door. Nagulat ako dahil nakakumpol sa upuan ko 'yung mga nambully sa akin kahapon.
Louie: A-Ano'ng kailangan niyo sa'kin?
Nagulat ako dahil bigla silang yumuko.
Chelsea: Sorry, Louie. Hindi na namin uulitin.
Simon: Please forgive us, Louie. :(
Jake: Hindi na namin ulit gagawin 'yun kaya please...
Janet: 'Wag mo kaming isumbong sa teacher, please :(
Sobrang na-shock ako sa sinabi nila. Nag-so-sorry sila!? T-Teka, ano'ng dapat kong gawin??
Chuck: Kung gusto mo Louie, pwede tayong maging magkaibigan. :)
Tila napako ang mga paa ko. Hindi ko alam ang gagawin. Kaninang umaga lang ay determinado na akong isumbong sila, pero ngayon...
Simon: Misunderstanding lang 'yung nagyari kahapon, Louie.
Janet: Oo nga, welcome na welcome ka na ngayon sa Harpalyke.
Chelsea: Hope we can be friends with you, Louie.
Jake: Huwag mo kaming isumbong, kasi baka ma-suspend kami at hindi ko alam kung ano ang gagawin sa akin ng magulang ko kapag nalaman nila... Please, Louie...
I gritted my teeth and clenched my fists. Sabi ng utak ko, kailangan nilang managot sa ginawa nila sa akin. Pero 'yung puso ko, naaawa sa kanila at handang magpatawad.
Louie: O-Okay...
Chelsea and others: Yaaaay! Thank you, Louie!
Louie: Sure... hehe.
Nagsimula na ang klase. Friday ngayon kaya homeroom namin ang first period.
Teacher: Okay, magbotohan tayo ngayon ng bagong officers for this quarter. Anyone who wants to nominate the president?
Student A: I vote Emma for president again!
Student B: Agree! Wala nang ibang better president kay Emma.
Emma: Haha, baka need natin magbigay ng chance sa iba.
Student A: Hindi, ikaw lang talaga ang bagay na maging president ng Harpalyke!
Whole class: Tama! Tama!
Naghiyawan na ang buong klase, lahat sila ay pabor na maging president ulit si Emma. Mukhang malakas talaga ang hatak niya rito sa Harpalyke.
Maya-maya lang ay napuno na ang mga iba't ibang posisyon—President, Vice President, Treasurer, at Secretary. Akala ko ay tapos na 'yung election nang biglang nagsalita 'yung teacher ulit.
Teacher: Kailangan rin nating mag-elect ng Hygiene Officer.
Hygiene Officer? Meron pa pala nun dito.
Teacher: Ang Hygiene Officer ang magiging in charge sa cleanliness at hygiene ng classroom. Kailangan masigurado niyang lagi itong malinis at conducive sa pag-aaral.
Bilis, mag-nominate or volunteer na kayo para matapos na 'tong klase!
Student A: I nominate...
Nanlaki 'yung tenga ko sa sunod na sinabi niya.
"Louisa Cayabyab"
H-Huh? Ano raw? O__O
Student B: I agree! Kayang kaya ni Louie ang Hygiene Officer!
Student C: True! Mag-give chance rin tayo sa exchange student na maging officer!
At ayun, maya-maya lang ay nag-agree rin ang buong klase.
Emma: Teka, tanungin rin natin si Louie kung gusto ba niya. 'Wag natin siyang pilitn kung ayaw niya. :)
Nagtinginan naman silang lahat sa akin bigla.
Gusto ko nga ba? Well, hindi ko "gusto" pero... Kahit papaano ay natuwa ako na na-nominate ako kahit wala pa akong mga kaibigan rito. Baka... ito na nga ang chance ko para magkaroon ng mga kaibigan dito sa Harpalyke?
Louie: Sige po, game po ako maging Hygiene Officer.
Whole class: Yaaaay! Go, Louie!
Nahihiyang napangiti naman ako dahil sa pagsuporta nila.
Mukhang okay naman pala rito sa Harpalyke.
.
.
.
Pero bakit ganito?
Pagdating ng lunch break, biglang nagtatapon sila ng mga kalat kung saan-saan sa classroom.
Student A: Louie, oh! Natapon 'yung lunch ko. Pwede paki-linis? :(
Louie: A-Ako...?
Student A: Oo, Hygiene Officer ka 'di ba? :(
What the!? What's happening here?
Student B: Louie, dito rin! Nahulog 'yung juice ko. Ang kalat na tuloy.
Student C: Naku! Pati baon ko, natapon rin!
Napatunganga ako. Hindi ko alam kung ano'ng nangyayari at kung ano ang dapat kong gawin.
Student A: Oh no, tiyak magagalit si ma'am niyan.
Student B: Syempre, 'yung Hygiene Officer ang mananagot nito. Iisipin ni ma'am hindi niya ginagawa ang trabaho niya.
Napatingin ako bigla kina Chelsea, at umiwas naman sila ng tingin sa akin.
Bakit ganito? Nananadya ba ang mga ito?
Hingang malalim, Louie...
Kinuha ko 'yung mop at mga basahan at sinimulan kong linisin ang mga kalat nila.
Medyo nakakarinig ako ng onting sneers at tawanan pero hinayaan ko na lang.
.
.
.
Kaya mo 'to, Louie. Isa kang Cayabyab, 'di ba...? :(